wat is dat toch met Ge?

Message Bookmarked
Bookmark Removed
Een aantal dagen geleden zag ik bij Vara laat een optreden van ons aller Ge Reinders. De aankondiging meldde een "zet u allen schrap" want dit gaat u voor de eerste 24 uren niet meer vergeten. Al jaren snap ik het hele gehype-te fenomeen Ge Reinders niet, en ook nu weer hoor ik een totaal valse Limburgsche troubadour met een uitstraling van een overjarige Limburgsche proemenvlaai. Ik snap hier geen ene moer van,..wat is dat toch....is Nederland in de ban van een vals moerstaal fenomeen..is er nog zo ijemand die hier misschien wel hetzelfde over denkt....dan hoor ik dat heeel graag!

Contra Ge Reinders, Saturday, 15 November 2003 21:04 (fifteen years ago) Permalink

Ik zou het graag met je eens zijn, maar dan beginnen mensen weer te kermen dat ik arrogant ben, een niet zo brede muzieksmaak heb enzo... maar je hebt volkomen gelijk. Overigens heb ik dat met vele anderen ook, waarbij de orgastische presentator wat mij betreft meteen een dwangbuis aan mag...

Jan Willem, Sunday, 16 November 2003 00:00 (fifteen years ago) Permalink

Zondermeer waar. Dat zouden ze daar toch beter moeten kunnen bij die enigzins progressievere VARA. Maar goed,..de feestmaanden staan weer voor de deur, dus de druilerigheid van vertier op de buis wordt ook alsmaar groter naar blijkt. Dan is het niet weg te denken om een Ge Reinders in de stal te halen. Zo zal het oudere Nederland wel weer op het puntje van de bank hebben gezeten bij het zien en horen van dit alles< mijn schoenen vielen uit en heb ze laten staan voor het paard van sinterklaas>

onnozel, Sunday, 16 November 2003 15:51 (fifteen years ago) Permalink

Volgens mij is hier inderdaad sprake van een zwaar overschat fenomeen. Ik heb ( na opvallend veel goede recensies over G.R. gelezen te hebben) echt een serieuze poging gedaan om er iets goeds in te horen maar het is niks. Die hele Ge Reinders niet.

Joost van Velzen, Sunday, 16 November 2003 17:26 (fifteen years ago) Permalink

four months pass...
Ik vind Ge juist heel tof.

Kees

Kees van Zutphen, Tuesday, 23 March 2004 00:12 (fifteen years ago) Permalink

Girls Walk By

Maandag ontvangt Gé Reinders, vijftig jaar inmiddels, de Limburg Award, en wellicht kort daarna ook zijn (eerste) Edison. En dat voor iemand uit Roermond die in het dialect zingt. Hoe kan dat? Die Limburg Award is duidelijk, maar een Edison? Wat heeft Holland met het zachte, zangerige Remunjs van 'ôzze Gé'? Hoe kan het dat niet alleen het Munttheater in Weert volstroomt als hij een avond liedjes komt zingen, maar ook het Nieuwe de La Mar in hartje Amsterdam?

Nostalgie.

Rondom de grachtengordel bivakkeren nogal wat van oorsprong Limburgse journalisten, die zich laten grijpen door de beelden die Gé oproept. Als hij zingt over D'n Haof en over Blaosmeziek, dan voelen die, vaak al wat oudere scribenten heimwee. Heimwee naar hun jeugd in Limburg. Ze schrijven daar dan zo aanstekelijk over - de uit Venlo afkomstige journalist Frits Abrahams van NRC Handelsblad vergeleek Gé onlangs zelfs met John Lennon - dat je als serieuze popliefhebber in de Randstad wel naar de platenboer moet rennen om Vlege in huis te halen, zijn nieuwste cd.

Heb je die eenmaal in huis, dan wil je Gé ook zien. De jongensachtige bard straalt namelijk levensvreugde uit, met zijn gezicht immer in de lachplooi. ,,Merci'', hoor ik hem al zeggen. Het is net of je op een familiefeestje bent waar een gangmaker het hele stel laat meedelen in nostalgische vreugde. Heb je Gé gezien in het theater, dan ga je als een gelukkiger mens naar huis. Ook ik afgelopen vrijdag in Weert. Ik klapte en zong mee, net als mijn moeder van 76 jaar, die niet eens de oudste bezoekster bleek te zijn. Zelfs het gekunstelde Hangmat snoepte ik weg en de paar zoetsappige momenten nam ik op de koop toe.

Maar mijn diepste nostalgische gevoelens - daar laat hij me toch mooi mee zitten. Ook al zingt hij zijn mooiste ballade vanachter de piano - Haaj mich vas - dan nog blijf ik verlangen naar Gé de rocker, de zanger van de Roermondse rootsrockformatie Girls Walk By die tussen 1977 en 1982 furore maakte en het zelfs schopte tot Pinkpop. Enkele jaren geleden lag een reünieoptreden in het verschiet, maar onderlinge kift hield het ultieme feestje tegen. Maar het kan nog altijd. Iemand die nostalgie als centraal thema gebruikt, die moet welhaast zelf dagelijks terugverlangen naar toen. Daarom Gé, laat het gebeuren - pléééáááse. Pas dan kan ik helemaal vrede met je hebben.

Dagblad de LImburger, maart 2003

bart ebisch, Thursday, 25 March 2004 22:55 (fifteen years ago) Permalink


You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.