Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg

Message Bookmarked
Bookmark Removed

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Gutenberg.jpg/180px-Gutenberg.jpg

Over boeken die we gelezen hebben. Of willen lezen. Of nooit zullen lezen. Enzo.

Want dat mis ik wel van het oude nieuwe forum.

Martijn Grooten, Friday, 24 August 2007 21:34 (thirteen years ago) link

En om zelf maar even het spits af te bijten, want een hoop gelezen van de zomer, waaronder:

Orhan Pamuk - Snow
Duurde eeuwen (en honderden pagina's) voor ik er een beetje inkwam, maar is wel een heel erg mooi boek dat heel goed in elkaar zit. Ook het soort boek waarmee je nobelprijzen wint, natuurlijk. (Maar ik ben vrees ik, als het om boeken gaat, gewoon een gitaarsololiefhebbende rockist.)

Frank Westerdam - Ararat
Literaire non-fictie en denk ik mijn favoriet in het genre, omdat hij altijd verschillende niet-alledaagse onderwerpen zo mooi in één booek weet te stoppen. En dat dan heel subjectivistisch benadert.

Mark Haddon - A Spot Of Bother
Ionica had hier op het oude forum iets over gezegd, maar ik weet niet meer wat. Ik vond het een buitengewoon grappig boek. Niets meer verder, maar dat hoeft ook niet. Dat hij ook het totaal andere Curious Incident.. heeft geschreven is vooral toevallig.

Rachel Seiffert - Afterwards
Was erg onder de indruk van haar vorige boek, The Dark Room, en dit las ook vlot wel, maar ik had wel een onvoldaan gevoel aan het eind. Volgens mij was het boek gewoon nog niet af.

Douglas Coupland - Generation X
Omdat ik die toch ook eens gelezen moest hebben. Ja, wel goed enzo, maar vast beter als ik er vijf (of tien) jaar geleden aan begonnen was.

Jonathan Coe - The Rain Before It Falls
Mijn eerste Coe (werd ook tijd) en maar meteen eentje gekocht die kennelijk nog niet uit i(behalve bij de Libris op Schiphpol). Vond 'm erg indrukwekkend en ga nu maar meteen al die andere boeken lezen.

Martijn Grooten, Friday, 24 August 2007 21:35 (thirteen years ago) link

Ha, leuk...

Lees nu Het Kralenspel van Herman Hesse. Weet nog niet zo goed wat ik er van moet vinden. Het leest lekker weg en is toch ergens zoooo saai. Ben wel benieuwd hoe hij dit meer dan 600 pagina's wil volhouden.

Net de nieuwe William Gibson binnen dus die wil dan ook eigenlijk meteen gelezen worden.

OMC, Friday, 24 August 2007 21:58 (thirteen years ago) link

Nu bezig met:
Ploughing The Clouds, The Search for Irish Soma van Peter Lamborn Wilson, zwaardere kost dan het geweldige Sacred Drift, Essays On The Margins Of Islam.

Afgewisseld met een boekje over Turkse kunstmuziektheorie, ook zware kost.

Dan volgt:
Foucault's Pendulum van Eco, voor wat tegengas op wat ik meestal lees, naar verluidt.

Martijn Busink, Friday, 24 August 2007 23:25 (thirteen years ago) link

naast een hele bulk boeken over nieuwe media onlangs Los van Tom Naegels en Nostradamus van Coupland geconsumeerd. Coupland is toch een geval apart. z'n Miss Waoming, JPod en Microserfs vind ik geweldig, de rest kan me nauwelijks boeien.

ook bediep ik me met psychoanalytische gedachtegoed en Taal en Verlangen van Antoine Mooij in de psycholanalyse op nederlandse bodem en Lacan. interessant.

de slinger van foucault! das tijden geleden!

theo, Saturday, 25 August 2007 07:10 (thirteen years ago) link

<i>Het Complot tegen Amerika</i> van Philip Roth. Interessant gegeven (anti-semiet Lindbergh wint in 1940 de presidentsverkiezingen van Roosevelt en sluit meteen vrede met Duitsland en Japan), maar Roth zal toch nooit een favoriete schrijver worden. Daarvoor is hij te wijdlopig en te stijf.

<I>Elvistranen</i> van Bart Chabot. Gekregen, want ik ben nou niet bepaald een fan van tv-persoonlijkheid Chabot. Maar hij blijkt dus verbazingwekkend goede korte verhalen te kunnen schrijven, hoewel hij beter is in de vorm dan in de plots.

<I>Freakonomics</I> van Steven Levitt en Stephen Dubner. Interessante verslagen over de economie van het drugsdealen en valsspelen bij sumoworstelen en meer van dat soort zaken, maar die Amerikaanse 'That's so amazing!' borstklopperij is wel irri.

Martijn ter Haar, Saturday, 25 August 2007 07:17 (thirteen years ago) link

Hee, ik heb ook een Roth gelezen tijdens vakantie, Everyman. Wijdlopig, ja, daar ben ik het wel mee eens geloof ik, maar erg vind ik dat niet, stijf, hmm, 'conventioneel' vind ik dan een betere term, of 'klassiek geschreven', maar wel erg goed. Over de fysieke aftakeling van een oud lichaam, de tijd, relaties, jaloezie, de dood de dood en de dood van 'vrienden', familie, collegas, ik was onder de indruk toen ik het uit had.

Connie Palmen, Lucifer. Prachtig boek, het verhaal, het onderzoek naar de dood van de vrouw van een componist, is meeslepend, de karakters van het bonte gezelschap rondom de componist en zijn vrouw zijn prachtig neergezet. Zo uit, dat boek. Toch blijft het niet lang hangen. Misschien hoeft dat ook niet.

Nu lees ik Gyorgy Konrads Zonsverduistering, een autobiografisch boek over zijn tijd na WO II. Een jaar geleden trok ik de weldadige schrijfstijl van Konrad niet zo goed, nu proef ik ineens ook een hoop ironie, juist ook door die 'rijke' schrijfstijl, wat me erg aanspreekt.

Verder heb ik tijdens vacance mijn eerste Murakami gelezen, The Wind-Up Bird Chronicle. Daar ben ik verliefd op geworden. In de tweede (Kafka On The Shore) ben ik een endje op weg maar ik doe het rustig an. Verliefdheden moet je koesteren, door de tijd.

Ook was ik aan het begin van de zomer begonnen aan De Dialectiek Van De Verlichting (WAT?! HERHAAL!) DE DIALECTIEK VAN DE VERLICHTING, vol enthousiasme, in het park met een stompje potlood belangrijke passages en opmerkingen aan het onderstrepen, nu ben ik echter even de reden kwijt waarom ik het lees, dus heb ik het weer even opzij gelegd.

De Slinger Van Foucault heb ik denk ik zo'n tien jaar geleden ritueel verbrand, ik kon de dikke dosis pretentie absoluut niet aan (of ik begreep er geen hol van, dat kan ook).

Vanwaar deze titel voor deze draad? Wie is dat plaatje?

erikh, Saturday, 25 August 2007 10:05 (thirteen years ago) link

reden? omdat dialektik der aufklärung één van de belangrijkste sociologische verhandelingen ooit is en nog immmer staat als een huis. maar het is soms een beetje lastig leesbaar boek. ik probeer het mijn studenten eigenlijk ook door de strot te duwen, maar dat heeft tot nu toe weinig succes.

theo, Saturday, 25 August 2007 10:28 (thirteen years ago) link

omdat dialektik der aufklärung één van de belangrijkste sociologische verhandelingen ooit is

Vond er eerlijk gezegd niks aan. :) Maar ja, het is nogal slecht geschreven. Geef mij maar Eros & Civilization uit diezelfde hoek.

Zeg, heeft iemand Het Kralenspel al gelezen? Zo ja, wordt dat nog wat na 200 pagina's want ik word gek van dat brave mannetje Knecht en zijn mannencultus.

Eerste hoofdstuk van Spook Country intrigeert in ieder geval.

OMC, Saturday, 25 August 2007 10:57 (thirteen years ago) link

tja, Marcuse kàn schrijven. overigens vind ik dialektik niet zo slecht hoor, maar ja, ik leg de door jou bewierookte fransen dan weer gapend weg ;-) al zijn er uitzonderingen.

in de 'nieuwe media in NL'-krant die ik momenteel samenstel worden de fransen door een deel van de auteurs ook overal bijgehaald. zal wel typisch nederlands zijn.

theo, Saturday, 25 August 2007 11:49 (thirteen years ago) link

net uit: george pelecanos, geen idee meer welke (boeken zijn inmiddels ingepakt in dozen) was ook niet bepaald z'n beste. plot boeit weinig en nou lees je daar die pelecanos toch niet echt voor maar deze keer waren zelfs de sfeerbeschrijvingen van de mindere wijken van washington dc (aan de hand van muziek en auto's) saai.

in bezig: killing yourself to live van chuck klosterman. beetje het literaire equivalent van een zak chips als je trek hebt. de eerste paar happen/hoofdstukken zijn het beste wat je ooit gelezen hebt - reis per auto door amerika geschreven in dat o zo postmoderne, continu self-referencing en al babbelend uit de bocht vliegende stijltje dat we ook kennen van dave eggers (waar chuck zich in het eerste hoofstduk al voor verontschuldigt) en dan over coole muziek - maar na verloop van tijd wordt het een beetje een irritant truukje.

en ik heb de nieuwe volkskrant gekocht. met ongeveer 76 nieuwe bijlagen. vanaf volgende week gelukkig weer de guardian/observer/independent...

Joris Stereo, Saturday, 25 August 2007 13:37 (thirteen years ago) link

ben eindelijk bezig met 1984 van orwell; staat al jaren in de kast, nooit aan begonnen. en hierna staat extreem luid en ongelooflijk dichtbij voor herlezing op het programma. ben er nog steeds niet over uit of ik dat wel zo'n goed geschreven boek vind, maar ik heb iets met de thematiek.

bas, Saturday, 25 August 2007 14:10 (thirteen years ago) link

staat extreem luid en ongelooflijk dichtbij voor herlezing op het programma. ben er nog steeds niet over uit of ik dat wel zo'n goed geschreven boek vind, maar ik heb iets met de thematiek.

vond 'm in het engels brilliant geschreven, juist. terwijl ik z'n debuut waardeloos vind. heet iets van are you illuminated?, die eerste.

theo, Saturday, 25 August 2007 15:11 (thirteen years ago) link

stijf, hmm, 'conventioneel' vind ik dan een betere term, of 'klassiek geschreven'

'Klassiek geschreven' kan ik me wel in vinden, maar dan nog zou het meer elegantie kunnen hebben. Het is echt werken wat je moet als lezer, geen enkele zin springt je tegemoet of sleept je mee. Roths meesterlijk neergezette karakters verdienen eigenlijk beter.

Martijn ter Haar, Saturday, 25 August 2007 15:53 (thirteen years ago) link

zal wel typisch nederlands zijn.

35 jaar te laat er bij zijn? ;)

1984 ook nooit gelezen. :(

Wel bezig in Archaeologies of the future van Fredric Jameson. Ploeteren. Soms erg interessante essays over SF maar, man oh man, wat overschrijft die arme man zich.

OMC, Saturday, 25 August 2007 17:46 (thirteen years ago) link

waar zou die Gondry-film blijven n.a.v. extreem luid en ongelooflijk dichtbij blijven..

(en al eerder gezegd op een van die oude fora, ook ik vond het 2e boek van Foer beter, wegens minder flauw en vooral een sympathieker hoofdpersonage, om niet te zeggen een grote kleine held)

Ludo, Saturday, 25 August 2007 18:54 (thirteen years ago) link

Ha, ik wilde me eigenlijk niet meer aanmelden voor dit forum, maar nu het over boeken gaat, ben ik er weer bij! Ik heb gelijk weer titels genoteerd op mijn te-lezen-lijst.

Hierbij een greep uit mijn boekenzomer:

Vandaag ben ik begonnen in Jonathan Coe - The Rain Before It Falls, tot nu toe bevalt het goed. Coe is sowieso een van mijn favoriete schrijvers. Heb je al meer gelezen Martijn?

Ik heb erg gelachen om Bestrijd het leed dat Mulisch leed, al vond ik sommige persiflages wel erg gemakzuchtig en flauw. Ik was ook verbaasd dat zoveel bekende journalisten van Propria Cures komen en dat Dirk van Delft zo geestig is.

Ook las ik veel "Young Adult writers". Het begon met An abundance of Katherines - John Green, wat me aangeraden werd vanwege de wiskunde erin. Was inderdaad een leuk boek met wat formules. Indruk maakte How I live now - Meg Rosoff, een vreemd, verontrustend boek dat ik niet aan een puber zou durven geven.

Verder was de De engelenmaker - Stefan Brijs bijna net zo spannend als Harry Potter and the deathly hallows en lachte ik meerdere malen hardop om A walk in the woods van Bill Bryson.

Op de planning staan voor de komende tijd nooit gelezen klassiekers als De avonden en Catch 22. 1984 heb ik al gehad, vond het tegenvallen na A brave new world (want dat hakte er echt in).

Ionica, Sunday, 26 August 2007 14:23 (thirteen years ago) link

Eindelijk mijn abonnement op de ECI opgezegd, want het levert je toch 4 keer per jaar een boek op wat je eigenlijk niet wil lezen. Maar goed: uit die collectie:

Jonathan Strange & Mr. Norrell - Susanna Clarke
Dikke pil over toveraars en de Engelse behoefte aan magie. Plaatst Harry Potter als roman in een kader, een traditie. Veel voetnoten, maar de semi-wetenschappelijke opzet is leesbaar en hoogst vermakelijk.

Monique, Sunday, 26 August 2007 18:13 (thirteen years ago) link

Voor de vakantie gekocht voor 6 euro of minder:

Hoe ben je een goed mens - Nick Hornby
Hornby schrijft altijd vlot. Met glansrol voor Molly, de dochter die haar vader wil overtreffen in 'goed doen'.

De evangelist - Bas van Putten
Dikke pil met ongelooflijk veel monologue interieur van onsympathieke Johannes Bach. Zijn carriere begint op het conservatorium, vervolgens de handel, dan verkoper van klassieke auto's om als componist te eindigen. Intrigerend boek over 'slecht doen'.

Carter klopt de duivel - Glen David Gold
Amerika in de roaring twenties, beleefd door Carter de illusionist. Mooie avonturenroman, geeft hetzelfde gevoel als een meeslepende film. (Waar blijft de film met Tom Cruise?)

De vliegeraar - Khaled Hosseini
Was een cadeautje. Erg mooi geschreven en daar laat ik het bij.

Boek van Foer heet overigens 'Everthing is illuminated'.

ragruijters, Sunday, 26 August 2007 21:16 (thirteen years ago) link

Heb je al meer gelezen Martijn?

Ik wilde The Rotter's Club bij de plaatselijke bibliotheek halen, maar die zat niet in hun willekeurige verzameling boeken. Toen heb ik maar weer eens een poging gedaan om in James Joyces Ulysses te beginnen. Dus Coe komt over een maand of zes wel weer. ;)

1984 heb ik gelezen toen ik zestien of zeventien was, voor m'n Engelse boekenlijst, omdat het boek me zo aansprak. Ik was ook erg onder de indruk, maar eigenlijk was het wat te hoog gegrepen (al was het maar vanwege de driehonderdzoveel pagina's in een taal die ik nog lang niet voldoende machtig was). Heb het een jaar of zes later nog eens gelezen en vond het toen een beetje tegenvallen. Het idee was goed enzo en het is natuurlijk terecht ontelbaar vaak als referentie gebruikt tegen een of andere megalomane dictator of paranoïde anti-privacy plan, maar het zat allemaal vrij zwak in elkaar vond ik. Dingen als "oh ja, en je hebt ook nog eens 90 procent van de bevolking en die worden niet zo in de gaten gehouden, maar die worden zoet gehouden met loterijen die ze toch nooit winnen en blijven gewoon lekker dom".
(Animal Farm vond ik, ook bij het herbelezen, goed in elkaar zitten. Heb ook wel eens wat politieke essays van Orwell gelezen en die vond ik ook erg sterk. Huxley's Brave New World heb ik ook alleen maar op m'n zeventiende gelezen, maar ik denk dat het wat beter in elkaar zit.)

(Man op het plaatje is de man van de topic-titel: hij die het boekdrukken heeft uitgevonden.)

Martijn Grooten, Monday, 27 August 2007 11:24 (thirteen years ago) link

De evangelist - Bas van Putten

Van Putten is de beste muziekschrijver van Nederland. Het is alleen wel een snob en een chagrijnige cultuurpessimist en over zijn andere hobby, auto's, schrijft hij lang niet zo goed als over Ricardo Chailly.

Heb ook wel eens wat politieke essays van Orwell gelezen en die vond ik ook erg sterk.

Volgens mij had Orwell het ook meestal wel goed gezien. Ik heb in de ramsj ooit het anti-communistische boek ('Mijn communistentijd') van de Nederlandse Orwell, Jacques de Kadt, gekocht. Moet ik ook eens gaan lezen.

Martijn ter Haar, Monday, 27 August 2007 11:49 (thirteen years ago) link

ik heb nu ook Cloud Atlas gelezen.. kweenie.. Eerste helft van alle verhaaltjes is leuk. Maar dan op de terugweg, tsja is het nog steeds wel leuk hoor, maar denk ik ook WAAROM. waarom deze post-moderne constructie. Had nu net het gevoel dat alle verhalen op geniale wijze in elkaar grepen. (Maar misschien zag ik 't masterplan over het hoofd)

Ludo, Tuesday, 28 August 2007 07:15 (thirteen years ago) link

Had nu net het gevoel dat alle verhalen op geniale wijze in elkaar grepen

*niet*

Ludo, Tuesday, 28 August 2007 09:27 (thirteen years ago) link

Gisteren heb ik me vermaakt met de nieuwe Bas Haring: Voor een echt succesvol leven. Vlot geschreven, aardig basisidee en veel aansprekende voorbeelden - maar net niet echt diep. Ik vind het grappig dat hij precies zo schrijft als hij praat. Ik ben nu bezig in The book thief van Marcus Zusak en dat is erg meeslepend.

Ionica, Sunday, 9 September 2007 21:05 (thirteen years ago) link

net uit: Dino Buzzati's De Woestijn der Tartaren. Behoorlijk aangrijpende roman over een soldaat die in een vesting verzeild raakt en daar ongewild blijft hangen/steken. Net als zijn leven dus, soort metafoor voor depressie eigenlijk.

Ludo, Tuesday, 11 September 2007 11:35 (thirteen years ago) link

al een tijd uit: 1984. hmm. wel visionair aan de ene kant, maar het wordt me allemaal teveel uitgelegd, te weinig aan de verbeelding overgelaten. ik voelde ook totaal geen emotionele betrokkenheid bij de hoofdpersoon. toch jammer.

binnenkort beginnen aan de definitieve versie van omc's droomstof :). had al een eerdere versie ter berschikking enkele jaren geleden, ben benieuwd wat er is veranderd en wat er nog is blijven hangen bij me.

bas, Tuesday, 11 September 2007 12:11 (thirteen years ago) link

Ik ben nu bezig in The book thief van Marcus Zusak en dat is erg meeslepend.

Die staat bij ons ook in de kast (en neemt daar een halve plank in beslag..). Ik ben niet zo van de oorlogsboeken, geloof ik, maar als het heel goed is moet ik het misschien toch maar eens opendoen... Is het eigenlijk een kinderboek of gewoon een boek over een kind?

Ik heb Jonathan Coes* The Rotters' Club gelezen. Geweldig boek, dat hier zo voor de inburgeringscursus gebruikt kan worden. En nu wil ik helemaal elke letter die de man op papier heeft neergezet lezen.

* die -s in de tweede naamval in het Nederlands staat wel erg lelijk hoor, bij Engelse namen.

Martijn Grooten, Tuesday, 11 September 2007 12:16 (thirteen years ago) link

*: Je kan hier pleiten voor Coe's, omdat je het uitspreekt als 'Ko' en er dan bovendien geen verwarring ontstaat met iemand die Koe-met-een-C heet.

Martijn ter Haar, Tuesday, 11 September 2007 13:26 (thirteen years ago) link

Die staat bij ons ook in de kast (en neemt daar een halve plank in beslag..). Ik ben niet zo van de oorlogsboeken, geloof ik, maar als het heel goed is moet ik het misschien toch maar eens opendoen... Is het eigenlijk een kinderboek of gewoon een boek over een kind?
Kleine planken hebben jullie ;)

Het is officieel een Young Adult Novel, net als bijvoorbeeld The curious incident (etc.). Ik houd ook niet zo van oorlogsboeken, maar in dit boek is de oorlog meer een soort decor. Ik vind het moeilijk uit te leggen waardoor dat komt. De dood als verteller is in elk geval aardig gevonden. En een hoofdpersoon die boeken steelt om te kunnen lezen, vind ik ook heel sympathiek. Ik probeerde me voor te stellen wat ik zou doen als ik niet meer zomaar aan boeken zou komen.

Ionica, Wednesday, 12 September 2007 09:21 (thirteen years ago) link

ben ongeveer halverwege ayn rand's the fountainhead.
(het enige boek dat vernoemd is naar een bluetones albumtrack?)

ben als economisch-psycholoog/behavioral speltheoreticus/evolutionair sociaal psycholoog erg geinteresseerd in de tegenstelling/samenwerking tussen collectieve en individuele belangen en ik had begrepen dat mevr. rand daar ook bepaalde opvattingen over had. en dat is ook zo. het is alleen tot in het potsierlijke overdreven opgeschreven. de 'collectieven' zijn allemaal conservatieve, ouderwetse, op de oppervlakte goed bedoelende maar eigenlijk heel erg manipulatieve mannetjes en de 'individuelen' zijn modernistische, vooruitstrevende maar ook willens en wetens tegen de stroom oproeiende gevallen met, volgens mij, psychopatische, autistische en masochistische trekken. ze zijn pas gelukkig als ze door iedereen tegengewerkt worden. die laatste gaan natuurlijk 'winnen' en de eerste gaan koppie onder, maar het is moeilijk sympathie te krijgen voor eender welk personage.

ik ben nog niet helemaal overtuigd van het individualisme van ayn rand...

Joris Stereo, Monday, 17 September 2007 12:54 (thirteen years ago) link

Rand zelf schijnt wel naar haar filosofie geleefd te hebben. Het was dan ook een ongelooflijk kutwijf, geven zelfs haar grootste fans toe. Arnon Grunberg is trouwens bezig in Atlas Shrugged (waarvan je dan in ieder geval moet zeggen dat de titel een briljant beeld is.)

Martijn ter Haar, Monday, 17 September 2007 13:26 (thirteen years ago) link

Ook leuk: Ayn Rand is de grondlegger van het Objectivisme!

ragruijters, Wednesday, 19 September 2007 12:11 (thirteen years ago) link

Precies! Rand is de anti-sub! Ik kreeg Atlas Shrugged voor mijn afstuderen en las het met plezier, al is het natuurlijk veel te dik. Ik had in de roman wel sympathie voor personages, maar bedacht later dat ik aan al die mensen in het echt een bloedhekel zou hebben.

Ik neem trouwens terug dat The book thief niet echt een oorlogsboek is. Maar mooi was het wel.

Ionica, Wednesday, 19 September 2007 18:37 (thirteen years ago) link

Spook Country. Met gemak de slechtste William Gibson. Helaas, helaas. Wat een ontzettende slome thriller dit. En nog rockistisch ook. :)

Veder bezig in:

Ludwig Wittgenstein - Tractatus Logico-Philosophicus. Mwaaah, ik wil wel maar ik ben nog niet helemaal overtuigd. Volgens mij moet ik overstappen naar het latere werk.

Robert Lemm - Geschiedenis van Spanje. Zo maar bij de bieb uit de kast getrokken. Begint ontzettend saai (die trouwde met die, en die met die, en toen die met die....fuck offffff!!!) maar tegen 1492 wordt het allemaal wel lachen en doorprikt Lemm heel wat mythen over Spanje. Met historici is het altijd oppassen, ik heb het gevoel dat hier de wind uit conservatief-Hegeliaanse hoek blaast en de grote litmus test komt natuurlijk met de Spaanse Burgeroorlog.

Italo Calvino - De Onzichtbare Steden. Ben ik ook al jaren van plan om te lezen. Als op een winternacht een reiziger en Le cosmicomiche zijn twee van mijn favoriete boeken ooit, hier weet ik het nog niet mee. Heel compact geschreven, je moet je hoofd er echt bij houden want ik vermoed dat Calvino allemaal (post)structuralistisch en semiotische theorie zit uit te leggen aan de hand van reisverhalen van Marco Polo.

OMC, Thursday, 20 September 2007 10:40 (thirteen years ago) link

Er is trouwens een nieuwe Nick Hornby. Ook een Young Adult Novel.

Martijn Grooten, Thursday, 4 October 2007 07:47 (thirteen years ago) link

Jonathan Coe's Rotters Club. Gisteren in begonnen en moeilijk weg te leggen. Vervolg Gesloten Kring net zo boeiend?

ragruijters, Thursday, 4 October 2007 20:25 (thirteen years ago) link

Doris Lessing, anyone? Er is geloof ik bij Engels eens wat van haar werk voorgelezen, maar dat heeft nooit een blijvende indruk op me achtergelaten. Zo vlug wat plots bij elkaar gewikipediaad lijkt het me echter best wel iemand die boeken kan schrijven die mij boeien.

Martijn Grooten, Thursday, 11 October 2007 11:40 (thirteen years ago) link

was (is?) toch een communist? Ik had The Good Terrorist op mijn Engelse boekenlijst staan. Redelijk boek, over wat slackers.

Ludo, Thursday, 11 October 2007 12:34 (thirteen years ago) link

one month passes...

Vervolg Gesloten Kring net zo boeiend?

Ik loop drie keer per week de plaatselijke bibliotheek binnen om te zien of ze 'm hebben. Maar kennelijk is 'ie zó boeiend dat 'ie steeds is uitgeleend.

Enfin, maar weer eens een overzichtje van de recent-gelezen-spreadsheet:

* Salmon Fishing in the Yemen (Paul Torday). Ligt hier bij elke supermarkt en inderdaad een snelconsumptieboek. Prettig leesvoer desalniettemin, over een wetenschapper die in een project wordt gezogen om zalm te kweken in Jemen. Tegen het eind wordt het allemaal wel een beetje érg overdreven.
* Diary of a Bad Year (J.M. Coetzee). Mooi idee, indrukwekkend boek. Bevat een serie politieke en filosofische essays van een "gerenommeerd schrijver" (die nogal wat overeenkomsten met Coetzee zelf vertoont) en daarnaast de dagboekaantekeningen van die schrijver én die van het meisje dat die essays voor hem uittypt.
* Eleanor Rigby (Douglas Coupland). Mooi boek, goed verhaal.
* Havoc, in Its Third Year (Ronan Bennett). Speelt zich af rond 1630, maar met buitengewoon hedendaagse thema's als machtspolitiek en , vooral, xenofobie. Erg geloofwaardig geschreven. En een must-read voor de Wildersen en Verdonken van deze planeet.

Martijn Grooten, Wednesday, 14 November 2007 11:08 (thirteen years ago) link

Vervolg Gesloten Kring net zo boeiend?
Ik loop drie keer per week de plaatselijke bibliotheek binnen om te zien of ze 'm hebben. Maar kennelijk is 'ie zó boeiend dat 'ie steeds is uitgeleend.

Woonden jullie maar in Leiden! Ik heb hem zo staan (in het Engels). Het is opvallend hoe vaak Martijn dezelfde dingen leest als mijn vrienden. Om me heen hoor ik nu iedereen over Coetzee en Coupland. Gisteren zag ik trouwens drie verschillende mensen in de trein Murakami lezen. Het was een mooie dag.

Ik las de laatste tijd vooral vakliteratuur, maar ook

* A certain ambiguity (Gaurav Suri & Hartosh Singh Bal). De beste roman over wiskunde die ik tot nu toe las.
* The polysyllabric spree (Nick Hornby). Erg amusante verzameling columns waarin hij elke maand beschrijft welke boeken hij koopt en welke boeken hij daadwerkelijk leest. Zijn smaak is duidelijk niet de mijne, maar hij schrijft erg geestig over boeken, lezen en redacteuren. Zo'n column zou ik ook wel willen schrijven!
* Shakespeare (Bill Bryson). Ik wist niets over Shakespeare, maar wil alles van Bryson lezen. Veel geleerd en gegrinnikt, al vond ik het iets taaier dan verwacht.
* Oracle night (Paul Auster). Auster is niet echt iets voor mij, maar dit heb ik in elk geval met plezier uitgelezen.

En ben net begonnen in This book will save your life (A.M. Homes). Het lijkt me wel wat!

Ionica, Thursday, 15 November 2007 09:39 (thirteen years ago) link

ps Enfin, maar weer eens een overzichtje van de recent-gelezen-spreadsheet
Heb je echt een spreadsheet? Ik schrijf alles in een mooi klein boekje. Tot groot vermaak van mijn vriend.

Ionica, Thursday, 15 November 2007 09:42 (thirteen years ago) link

Nee, dat was metaforisch bedoeld. Ofzo. :)
Al heb ik tegenwoordig wel de wathebjeallemaalgelezen-applicatie op Facebook. Wat in feite hetzelfde idee is.

Ik heb hem zo staan (in het Engels)

Volgens mij staat 'ie ook gewoon bij ons in de kast. In het Grieks...

Die Hornby moet ik dan toch ook maar eens lezen. Die verzameling muziekessays waren ook verrassend leuk. En Murakami ga ik ook eens aan beginnen.

Ik had bij Coetzee nog moeten vertellen dat de drie "verhalen" parallel lopen en dat elke pagina in drieën is verdeeld. Want dat maakt het allemaal een stuk intellectueler. :)

Martijn Grooten, Thursday, 15 November 2007 10:25 (thirteen years ago) link

de recent-gelezen-spreadsheet

bij mij is het gewoon een word-document...

* de gum thief van douglas coupland. erg lief. misschien iets te.
* de autiobio van alex james (bassist van blur). hij is 'in het echt' precies zoals je verwacht dat-ie is. zelf denkt-ie dat-ie een renaisssence man is, maar eigenlijk is-ie een meer een blufgozertje die veel dingen 'he, leuk man te gek'-vind met, op een gegeven moment, heel veel geld
* de lijkenpikbio van john peel. niet z'n autiobio maar die ene die een paar maanden na z'n dood verscheen. kostte maar 1 pond. vandaar. is verder gewoon een doos omgevallen en aan elkaar gebonden krantenknipsels en anekdotes die ik sowieso allemaal al uit m'n hoofd kende.

Joris Stereo, Thursday, 15 November 2007 11:11 (thirteen years ago) link

Vergeten jullie pardoes wat jullie hebben gelezen of zo? :)

Uitgelezen Bug Jack Baron van Norman Spinrad. Een echte jaren 60 SF klassieker, ongelofelijk inventief geschreven en toch leest het weg als een thriller.

Ik ben nu bezig met Palomar van Italo Calvino. Wel okay, denk ik, een soort ambient literatuur.

Net uitgelezen Godard, portrait of the artist at 70 van Colin MacGabe. Wel rap geschreven biografie van Godard die steeds goed wordt geplaatst in zijn tijd. De post-68 Godard was altijd een mysterie voor mij en dat is dus nu fijn ik kaart gebracht, al geloof ik er geen reet van dat die films zo goed zijn als MacGabe pretendeert.

Nu verder in: The Work of Mourning van Jacques Derrida. Mooie, voor zijn doen toegankelijke maar zwaarmoedige teksten van JD geschreven voor vrienden/collega's die zijn overleden.

OMC, Thursday, 15 November 2007 12:22 (thirteen years ago) link

even de agenda tevoorschijn toveren.

*Cormac McCarthy - De Weg
korte postacopalyptische roman, vader + zoontje op weg door verschroeide aarde. erwtjes uit blikjes. rottende lijken. zou naar Hollywood kunnen, ware het niet dat het einde ietwat te droevig en spiritueel is. Heb je zo uit, dus zeker de moeite van het lezen waard.

*Daniel Wallace's Grote Vis.. negeren, de film van Burton zien. Het boek is een schetsmatige opzet voor de magie die Burton op weet te roepen.

*Sándor Márai - Gloed
Wereldbibliotheek is wel een interessante uitgever, of imprint, whatever. De Woestijn van der Tartaren was ook al interessant. Gloed is een mooie filosofische verhandeling, over 2 gezworen vrienden en 1 gebeurtenis in 't verleden die hun uitelkaar heeft gedreven en ze nu eens aan het einde van hun leven uitgebreid analyseren. Mooi tijdvak en plaats ook.. Hongarije, voor de 2de wereldoorlog. (of ik moet mijn feiten nu alweer over hoop hebben, het is alweer een maand of 2 geleden)

oh en voor extra drama is Marai een vergeten schrijver a la Kennedy Toole (Samenzwering van Idioten) inclusief zelfmoord.

Nu bezig in Amos Oz epos Een verhaal van liefde en duisternis, goed voor de Jiddisch/Hebreeuwse woordenschat, als ik 't zou kunnen onthouden. Hij valt soms in herhaling, maar 't lijkt een keuze. Soort Eeuw van mijn Vader, maar die Oz heeft natuurlijk een veel interessanter leven. Iedere zionist aan 't begin van de staat Israel lijkt wel een intellectueel met Nobelprijs.

Ludo, Thursday, 15 November 2007 14:22 (thirteen years ago) link

ok i love you guys

chaki, Monday, 19 November 2007 06:11 (thirteen years ago) link

de lijkenpikbio van john peel. niet z'n autiobio

Maar die heb je toch, hopelijk, ook wel gelezen?

Ik vond nog een Coetzee-boek, gewoon thuis in de kast (Boyhood), wat mijn fascinatie voor de man alleen maar grote heeft gemaakt. En mijn dorpsgenoot die The Closed Circle aan het lezen was, heeft die inedelijk uit en ik inmiddels ook al bijna. (Voorzover dat nog niet duidelijke was, @ragruiters: Lezen! Nu! Meteen!)

Oh ja, en Ira Levin (die ik altijd met de zanger van Yo La Tengo verwar) is dood. Was volgens mij zo'n schrijver die je ofwel voor je boekenlijst las, of helemaal nooit. Ik las hem nooit. Heb ik iets gemist?

Martijn Grooten, Wednesday, 21 November 2007 10:54 (thirteen years ago) link

Levin schreef wel leuke thrillerts (Rosemary's Baby, Boys From Brazil), maar het is wel iets voor als je puber bent.

Palomar was zo uit. Toch wel mooi en apart boek.

Nu ben ik de Laatstsche Mensch die eens De Naam van de Roos gaat lezen...leest verrot weg in het begin als ik even mag klagen.

OMC, Wednesday, 21 November 2007 11:03 (thirteen years ago) link

Maar die heb je toch, hopelijk, ook wel gelezen?

nog niet. moet ik bekennen. verder geen excuus voor. zie hem elke week weer voor vijf pond bij de virgin zavvi liggen. binnenkort.

heb recentelijk trouwens ook shortcomings van adrian tomine gelezen. m'n eerste graphic novel.

Joris Stereo, Wednesday, 21 November 2007 11:17 (thirteen years ago) link

Jonathan Coe - Gesloten Kring:
Mooi vervolg op de Rotters Club, alleen worden er wel heel nadrukkelijk allerlei losse eindjes uit het eerste boek aan elkaar geknoopt. De relatie van Paul met Malvina is ongeloofwaardig, temeer hun relatie (voor haar) vanaf het begin duidelijk moet zijn. Maar zoals de boektitel al zegt: er moeten heel wat cirkels gesloten worden. En dat gebeurt. Benjamin is een zielige loser.

Irvine Welsh - Lijm:
Vermakelijk boek over vrienden die groot worden met veel drank, drugs en sex. Uiteindelijk een mooi happy end. Over trouw en geen vrouwen slaan.

Stephane Audeguy - Wolkenbibliotheek:
Bibliothecaresse in de ban van Japanse couturier die boeken over wolken verzamelt. Een ontdekkingsreis langs quakers, schilders en wetenschappers. En natuurlijk die grote allesbepalende Japanse wolk aan het einde van wo2.
Ik zie steeds meer als ik in de lucht kijk!

ragruijters, Wednesday, 28 November 2007 15:21 (thirteen years ago) link

SF Semiotext(e)
Ik kwam dit jaar pas achter het bestaan van deze bundel sciencefictionverhalen van Semiotext(e) vermaarde uitgever destijds van oa. Baudrillard in Amerika in hele handzame boekjes. Begrijp nog steeds niet hoe dit al die tijd onder de radar is gevlogen. Nou ja. Eind jaren tachtig, cyberpunk heeft zich wel gevestigd. Vandaar dat Gibson en Sterling prominent aanwezig zijn. Met name het verhaal van Sterling is ijzersterk. Een Arabier reist naar Amerika af om op uiterst subtiele wijze een zelfmoordaanslag te plegen op een rockster die een populistische beweging leidt (ja, echt). Oude New Wave helden als Ballard en Bayley leveren verhalen net als Burroughs en Sheckley met het intrigerende autobiografische 'Amsterdam Diary'. Er was ook duidelijk een soort New York punk SF stroming die allerlei wilde verhalen schreven. Veel nadruk op seks trouwens in het algemeen, wat zeer vermakelijk is maar eigenlijk het hele project het meest dateert.

OMC, Monday, 19 October 2020 06:59 (nine months ago) link

Thomas Pynchon - Vineland
Roman over de erfenis van de sixties in het Californië van 1984, ook nog eens een herverkiezingsjaar. Er staat dus e.e.a. op het spel. Gezien de onderwerpkeuze is Pynchon bijzonder maatschappijkritisch wat betreft het overheidsbeleid ten opzichte van linkse idealisten, waardoor dit boek eigenlijk beter werkt als een sociologisch/geschiedkundig werk. Dit komt misschien ook omdat de hoofdpersonages niet echt tot leven willen komen, aangezien Pynchon graag overdrijft (het blijven karikaturen). Het subplot met Godzilla-verwijzingen, het ninja-personage-gekoppeld-aan-nietsvermoedende-Aziaat die samen terechtkomen in een soort van schimmenrijk van zombie-Amerikanen is typisch Pynchon, net als de overdaad aan tv's die de mensen het hele boek door in hun greep houdt. Wat ik wel heel mooi vind bij Pynchon: de beschrijvingen van de geografie van Californië, met zijn shopping malls, verlepte buurten en freeways, die je zo voor je ziet. Al met al niet zo sterk als "Inherent Vice" (want teveel losse eindjes), maar de materie geeft wel een hoop om over na te denken anno 2020.

EvR, Sunday, 25 October 2020 18:18 (nine months ago) link

Jeetje, veel van vergeten zo te zien. :) Kan me eigenlijk vooral dat jaarlijkse ritueel van de hoofdpersoon herinneren en dat die FBI-agent een ontzettende lul is die wel fraai aan zijn einde komt.

OMC, Monday, 26 October 2020 09:54 (nine months ago) link

Charles Mingus - Beneath the Underdog
Beroemde memoires van de grote jazzmuzikant. Het begin is een literaire rollercoaster waarin Mingus op jonge leeftijd een ongeluk heeft en zijn lichaam verlaat. Die afstand tot zichzelf blijft het hele boek doorwerken, soms spreekt hij als ik-persoon, dan is het "my boy" of "Mingus", heel spannend. Groeit op in Los Angeles met een ontzettende lul van een vader die hem constant beukt. Eigenlijk gaat het boek vooral over de vroege jaren, de realisering dat er zoiets als een ras is en de paranoia die daar uitvloeit. In principe is Mingus een zachtaardig type en een romanticus maar een groot deel van het boek geeft een inkijkje in de schaduwzijde van de beginnende jazzmuzikant/achteloze pooier. Tegen het eind laat hij zich vrijwillig opnemen, waar hij meteen spijt van heeft. Ook een bizarre wereld met altijd weer die vreemde sadisten. Soms is er geen touw vast te knopen aan zijn monologen, maar ik denk dat hij een soort gelaagd portret vol tegenstellingen wel het best bij zijn muziek vond passen.

OMC, Monday, 26 October 2020 20:19 (nine months ago) link

oh geweldig :D

was hij niet zelf ook een enorme eikel?

Ludo, Tuesday, 27 October 2020 07:47 (nine months ago) link

was hij niet zelf ook een enorme eikel?

Dat zal wel afhangen van wie je spreekt. :) Op zich is hij best wel eerlijk over zichzelf en meer narrig gedrag. Maar ik denk dat je in jazz veel ergere exemplaren hebt gehad.

OMC, Tuesday, 27 October 2020 08:19 (nine months ago) link

Mingus' last wife, Sue Mingus, indicated that the book was an account of "the superficial Mingus, the flashy one, not the real one.

Interessante Wikipedia-pagina over het boek. De liner notes van "The Black Saint and The Sinner Lady" zijn geschreven door zijn psychiater.

EvR, Tuesday, 27 October 2020 14:49 (nine months ago) link

lol.

(ik zal mijn info over Mingus wel uit de Miles bio hebben, misschien..)

Ludo, Wednesday, 28 October 2020 07:35 (nine months ago) link

Maar Miles vond Mingus supertof. De jonge Miles komt ook even in Beneath the Underdog voor, al helemaal in character, zwijgend, af en toe een geïrriteerd: "Lul niet zoveel."

OMC, Wednesday, 28 October 2020 08:23 (nine months ago) link

oh hm.

ik zwijg en pluk aan de sik dan maar. 8-)

Ludo, Wednesday, 28 October 2020 20:55 (nine months ago) link

Don DeLillo - The Silence
De nieuwste DeLillo is een novelle van net meer dan 100 pagina's. Een groep vrienden komt samen om de Superbowl te kijken, maar terwijl een echtpaar zich verveelt in het vliegtuig valt de technologie overal uit. Uiteindelijk voegen ook zij zich bij het gezelschap dat niet goed weet hoe met de situatie om te gaan. In ieder geval raken ze niet in paniek. Ik moest af en toe ontzettend lachen, vooral wanneer voetbal ter sprake komt en een personage dat geïrriteerd afserveert als "Fake fucking injuries!" Verder gewoon DeLillo qua sfeer, heel New York, leuk maar heel diep gaat het niet.

OMC, Wednesday, 11 November 2020 10:57 (eight months ago) link

Thomas Pynchon - Bleeding Edge
Pynchon beschrijft het New York van voor en na 9/11. Een andere invalshoek is het nog ongereguleerde internet, waarmee investeerders en jonge whizzkids nog even snel even hun voordeel willen doen voordat het allemaal over en uit is. Het verhaal bestaat uit redelijk korte hoofdstukken waardoor de gebruikelijke gekte enigszins beperkt blijft. Sommige hoofdstukken hadden wel wat langer mogen zijn, zoals de veldexpeditie naar de vuilnisbelten van New York. De beschrijving van een undercoveractie naar een "haunted mansion" in Montauk voegt ook eigenlijk weinig toe aan het plot. Maar al met al een erg fijne Pynchon.

EvR, Monday, 23 November 2020 15:51 (eight months ago) link

two weeks pass...

Paul Theroux - On The Plain of Snakes: A Mexican Journey
Theroux verandert in Don Pablo en reist door Mexico, omdat 1. Amerikanen niets afweten van het echte Mexico en 2. Trump's rascisme t.o.v. Mexicanen. Het boek begint met een uitgebreide verkenning van de grens met Amerika. Theroux beschrijft de fabrieken waar Mexicanen tegen een laag loon electronika in elkaar zetten, de georganiseerde illegale migratie en het geweld van de maffia die constant elkaars territorium proberen te veroveren. Op weg naar Mexico-stad ondervindt Theroux dat de politie er niet is om de mensen te beschermen. Het loopt goed af, maar de toon is gezet: het gevaar loert overal. Een schrijversworkshop levert hem een hoop nieuwe vrienden op, die voor hem deuren openen die voor de meeste mensen gesloten blijven, zoals bij de revolutionaire Zapatistas waarmee het boek eindigt. Er wordt en passant nog even afgerekend met het magische realisme, volgens Theroux een noodgreep om niet over armoede en ellende te schrijven. Verder veel goede tips over onbekende eigentijdse Mexicaanse fictie en non-fictieschrijvers (het niet vermelden van Bolaño's "2666" is dan weer wel een omissie, al was dat een Chileen).

EvR, Thursday, 10 December 2020 08:25 (seven months ago) link

Er wordt en passant nog even afgerekend met het magische realisme, volgens Theroux een noodgreep om niet over armoede en ellende te schrijven.

wow wat een marxist. (Dacht dat ie al dood was trouwens, Theroux, van Marx wist ik 't wel :P)

Ludo, Monday, 14 December 2020 07:25 (seven months ago) link

Deze vond ik ook sterk: "Wat Mexico mist, is een eigen Thomas Pynchon".

EvR, Tuesday, 15 December 2020 09:44 (seven months ago) link

Mist Nederland ook. ;)

OMC, Tuesday, 15 December 2020 09:46 (seven months ago) link

two months pass...

Daniel Lanois - Soul Mining
Wat erg korte (en rommelige) verzameling impressies van het leven van producer/artiest Lanois. Het is duidelijk dat er een aantal verzoeknummers moet worden afgewerkt en dat gebeurt met minimale inspanning zoals de eerste ontmoeting met Eno in Canada. Opvallend: nauwelijks info over productiewerk voor U2, maar wel een heel gedetailleerd hoofdstuk over Dylan's "Time Out of Mind" en "Oh Mercy". Zonder twijfel het hoogtepunt van dit boek (en ik ben geen fan). Lanois is duidelijk iemand die veel weet en heeft meegemaakt, maar zuinig is op wat hij deelt (en met wie). Hopelijk komt er ooit een update, met name over zijn tijd in New Orleans.

EvR, Wednesday, 3 March 2021 18:50 (five months ago) link

John Dos Passos - U.S.A.
Voor een "experimental trilogy" is dit toch vrij conventioneel. Journalist Dos Passos schreef een stoeptegel van bijna 1200 pagina's over het Amerika van 1900-1925. In hoog tempo volgen de dagelijkse gebeurtenissen van een aantal verzonnen karakters elkaar op. De op zichzelf staande karakterschetsen raken op den duur met elkaar verweven, al is er geen overkoepelend thema of plot. Toch al met al een beetje een geschiedenis van de kleine Amerikaanse man/vrouw, afgewisseld met bio's van historische figuren die de geschiedenis blijvend hebben veranderd (Edison, Ford). Het boek biedt interessante inkijkjes over hoe Amerikanen over kunst, geld, politiek, macht en het leven in het bijzonder denken. Een praatziek volkje dat schaamteloos opportunistisch is als het gaat om geld verdienen. Dit gegeven wordt het best belichaamd door "suicide blonde" Margo Dowling, die de show steelt in deel 3. "They say she's from the gutter".

EvR, Thursday, 11 March 2021 19:16 (four months ago) link

Zelf niet gelezen maar ik denk dat hij ooit heel vernieuwd was. Hij gebruikt toch krantenartikelen en reclameboodschappen in zijn tekst? Van die innovaties die nu normaal lijken. Beetje wat ik heb met Madame Bovary, dacht ik ook tijdens het lezen "nou en?"

OMC, Thursday, 11 March 2021 20:36 (four months ago) link

Ja, dat van die krantenartikelen en reclameboodschappen klopt. Dat zijn de korte "newsreel"-hoofdstukken. Ik geloof dat daar in het orgineel illustraties bij hoorden dus met alleen tekst in mijn Penguin-uitgave gaat er dan e.e.a. verloren. Er zijn ook korte flarden tekst waarbij je elke associatie mist, beetje Burroughs-achtig. Dat is nu inderdaad heel normaal.

EvR, Friday, 12 March 2021 07:18 (four months ago) link

1200 pagina's hoppatee. Wie weet ooit.

ik vernam gister van een boek van Arno Schmidt van 5000 pagina's dat 1 enkele lentemorgen beslaat (Dat nooit).

Ludo, Monday, 15 March 2021 20:04 (four months ago) link

5000 pagina's? pfff...

Sue Mingus - Tonight at Noon: a Love Story
De bio van Mingus' echtgenote die hem vergezelde tot het bittere einde: Mingus kreeg ALS en vanaf dat moment wist hij dat hij "on borrowed time" leefde. Die episode neemt de tweede helf van het boek in beslag, de eerste helft is een interessante beschrijving van de werk- en privérelatie van het echtpaar Mingus, en bekende mensen die in en uit beeld raken (Timothy Leary, Allen Ginsberg, Joni Mitchell, en zijn eigen bandleden), gesitueerd in het New York van de jaren '60 en '70, waar jazz steeds meer uit de mode raakt (mooie anecdote: Mingus loopt weg bij een concert van de elektrische Miles Davis). Sue Mingus beschrijft kort de opkomst van de "rock press" en hoe serieuze printed media ranzige pulplectuur omarmen om snel geld te verdienen (zelf verkoopt ze advertenties aan zulke tijdschriften en profiteert zo mee van de hype). Het tweede deel beschrijft vrij gedetaillerd de laatste maanden van Mingus' leven in Mexico, waar een experimentele behandeling bij een lokale "medicijnvrouw" wordt gestart, tegen beter weten in. Zijn bandleden wachten het einde niet af en beginnen een Charles Mingus band zonder Mingus, die uiteindelijk Mingus Dynasty wordt met Sue als manager. Ook dat gaat niet zonder slag of stoot (het wantrouwen tussen bepaalde partijen zit diep).

EvR, Tuesday, 16 March 2021 10:11 (four months ago) link

Thomas van Aalten - Helden voor heel even | The Fatal Flowers
Een originele biografie van de Amsterdamse rockband die eind jaren tachtig even furore leek te maken en er plotseling mee stopte. Ik had er nooit wat mee al zweerde een van mijn metalvrienden bij Johnny D is back. Door gedoe is het boek op het laatste moment niet uitgegeven. Zonde want Van Aalten, ook niet per se een grote fan, beschrijft zijn onderwerp liefdevol en zorgvuldig. Het is ook denk ik wel een echt Van Aalten onderwerp, zo'n rare mix van Nederlandse knulligheid en ambitie die niet tot zijn recht komt. De opkomst van de band wordt heel fraai in de context van Amsterdam in de jaren '80 geplaatst en hoe de popcultuur en het medialandschap er toen uitzag. Veel geklaag over en weer over verschillende persoonlijkheden maar uiteindelijk komt alles op zijn pootjes terecht met een geslaagde afscheidstournee. Meerlagig boek zonder daar heel pretentieus over te doen, ik ontwaarde een bepaalde melancholie over de kunstenaar in Nederland die niet kan ontsnappen aan de polder (wat zanger Richard Janssen wel op onverwachte wijze lukt.)

OMC, Friday, 19 March 2021 13:16 (four months ago) link

Wie interesse heeft mail me, ik mag het doorspelen.

OMC, Friday, 19 March 2021 15:30 (four months ago) link

two weeks pass...

Gilles Deleuze - Cinema 1
De Franse filosoof ging graag naar de bioscoop en hij kende zijn klassiekers, film noir, Westerns, Hitchcock, neorealisme, Herzog, Wenders, Altman, de grote Japanners, allemaal komen ze wel langs. Gelukkig maar want dat maakt de meer abstracte bespiegelingen makkelijker vol te houden. Deleuze neemt Bergson als de basis, nooit makkelijk, maar hij is een vriendelijke bui en legt geduldig uit waarom Bergson eigenlijk een grotere filmliefhebber had moeten zijn. Die puur filosofische gedeeltes blijven me vaak verbazen, dat ik denk "maak jullie hier nou druk over?" Maar goed, Deleuze is niet streng-systematisch en begint regelmatig lekker te riffen over films en daar zitten fijne observaties tussen over de rol van het duel in de Western, de twee verschillende vormen socialisme die Keaton en Chaplin presenteren en de manier waarop Hitchcock het publiek expliciet onderdeel maakt van de film. En hij kondigt gewoon de wandelfilm aan! Ben er nog niet uit of het me echt helpt bij het analyseren van film, waarschijnlijk toch deel 2 ook lezen, wat er ook wel interessant uitziet. Maar wel eerst even een pauze. Goede Wikipedia-pagina trouwens, echt een keer aanvulling, met geinige nieuwe voorbeelden.

OMC, Monday, 5 April 2021 18:58 (three months ago) link

Goede Wikipedia-pagina trouwens, echt een keer aanvulling, met geinige nieuwe voorbeelden.

wow!

the two volumes both complementary and interdependent

oh het zal weer 'ns niet.

snel Buried als voorbeeld door Het Gouden Ei/Vanishing vervangen.

Ludo, Thursday, 8 April 2021 06:28 (three months ago) link

snel Buried als voorbeeld door Het Gouden Ei/Vanishing vervangen.

Goeie. :) Nu zie ik dat het Droom-beeld pas in deel 2 wordt geanalyseerd. Moet ik er toch aan geloven. Opeens miste ik het lezen wel, dus dat komt goed uit.

OMC, Thursday, 8 April 2021 07:00 (three months ago) link

Zappa & Co
Co de Kloet was vrienden met Frank Zappa en heeft een stel gesprekken en interviews in een boek gezet. Enkele leuke anekdotes en aanleiding om weer eens door de collectie te spitten. Mijn smaak is wel veranderd merk je dan, vroeger werk valt veel beter dan toen ik 20 was en sommige latere “humour belonged” toch niet zo “in music” (vooral enige vrouwonvriendelijkheid en homofobie is not a good look). Maar goed, nobody's perfect en genoeg wat wél leuk en goed is wmb. Anyway, andere anekdotes “had je bij moeten zijn” en die hele letterlijke transcripties van de gespreken schreeuwen ook wel om wat redactie. Interjecties als “hrmmm?”, “hrmmm…” en “tape runs out” hoeven van mij niet zo. Had wel wat compacter gekund, dus.

Blaka Skapoe, Thursday, 8 April 2021 08:46 (three months ago) link

ook politicus geweest, zie ik, dat verklaart het oeverloze vast ;-)

Frank Herbert - Dune
Net zo gecondenseerd als die 'stillsuits' en dew-praktijken van de 'Fremen', eigenlijk. Er zat nog veel meer in, voor mijn gevoel (of zou dat in die 200 later delen ingelost worden?). Anderzijds, een rijk boek, vol islamitische overtonen (ver voor de islam 'en vogue' raakte). Eerste 200 pagina sowieso smullen, daarna door wat heftige tijdssprongen, wat al te rap richting 'Jezusverhaal. (Hoe kon het ook anders?) Niettemin, in elk SF/fantasy boek na Dune zit wel een van Dune gejatte-scene me dunkt.

Ludo, Thursday, 8 April 2021 13:31 (three months ago) link

Goed stuk over Herbert, ik wist dit allemaal niet toen ik het las. :) Meteen deze erbij gepubliceerd, ook interessant. Ik ben uiteindelijk niet zo'n liefhebber al ben ik pas bij de laatste uit de serie gestrand. Maar dat gedoe met die navigators in combinatie met de spice is legendarisch. De film van Lynch blijf ik gewoon geweldig vinden ondanks Stings onderbroek, dat verhaal kon heel goed de Lynch-touch gebruiken.

OMC, Thursday, 8 April 2021 15:01 (three months ago) link

ook politicus geweest, zie ik, dat verklaart het oeverloze vast ;-)

Co of Frank?

Blaka Skapoe, Thursday, 8 April 2021 15:59 (three months ago) link

Ik geloof dat Co in de lokale politiek zit. In dit gesprek met Bas Andriessen zegt hij e.e.a. over de reden om letterlijke transcripties te gebruiken i.p.v. geredigeerde gesprekken (iets in de trant van "mensen weten hoe Frank praatte en dus moet het op die manier", wat ik larie vind want het leest voor geen meter).

EvR, Friday, 9 April 2021 07:23 (three months ago) link

ja Co.

qua Dune, er komt een Denis Villeneuve filmversie aan in oktober. Zal wel een hoop knokken worden dan (vrees ik).

dank voor de artikelen, benieuwd, las net op Wiki dat Herbert ook aan het experimenteren was met shrooms en Psilocybin, ghehe, dat verklaart ook wel e.e.a.

Ludo, Friday, 9 April 2021 08:42 (three months ago) link

(iets in de trant van "mensen weten hoe Frank praatte en dus moet het op die manier", wat ik larie vind want het leest voor geen meter)

Grappig, want er staan ook interviews in met mensen waarvan niemand weet hoe die pra(a)t(t)en. 😀

Blaka Skapoe, Friday, 9 April 2021 23:03 (three months ago) link

Virginia Woolf - Mrs Dalloway
Vervelend werk. Had alle moeite van de wereld me twee pagina's geconcentreerd te houden. Extra vervelend, want de na afloop gelezen introductie maakt het allemaal zo geweldig, zo ongelooflijk rijk. Er zit ook zoveel in. Maar toch, maar toch. Het deed me vaak denken aan Manhattan Transfer (Dos Passos) uit hetzelfde jaar. Die modernistische droomachtige vertel-staat hing 'in de lucht' (als letters in de wolken, in de roman). Maar waar Manhattan Transfer - in mijn herinnering - ook uitgebreid over lower classes gaat, over scenes die ik wil zien, meebeleven, mee-maken - is 'London Transfer' van Dalloway en Woolf upperclass, chique, blase, het einde van een conservatieve tijd. In de inleiding wordt vermeld hoe Woolf heel veel thema's 'dempte'. Bewust zou ik haast zeggen. Ondanks de hittegolf is het een grauwsluier van verloren levens. Wel benieuwd nu naar de verfilming van Marleen Gorris, want er zit ook veel cinematiek in de techniek.

Ludo, Monday, 19 April 2021 15:21 (three months ago) link

Julio Cortazar - 62-bouwdoos
Experimentele roman, anti-roman, plak er een mooi etiket op. Een uitvloeisel van de roman "Rayuela: een hinkelspel" waarin Cortazar nog verder gaat met het oprekken van de grenzen van het literaire genre. Het verhaal navertellen gaat lastig, het is meer een soort "droomervaring-in-romanvorm". Al snel ontstaat een soort verhaal waar groepsdynamiek en gender issues de toon bepalen. Cortazar being Cortazar verspringt het vertelperspectief constant tussen een alwetende verteller en meerdere 'ikken' met als doel de lezer op het verkeerde been te zetten. Een andere aardige Cortazar-vondst is het herhalen van een gebeurtenis binnen een andere context waardoor de betekenis ervan verandert (David Lynch deed dat ook aardig in zijn films). Paradoxaal genoeg is juist Cortazar's literaire talent die het boek de moeite waard maakt, al is het boek maar bij vlagen echt sterk. Al met al een geflipt en typisch jaren '70 experiment, in de geest van Godard, Perec en Derrida.

EvR, Monday, 19 April 2021 18:04 (three months ago) link

Woolf heb ik nog nooit gelezen, wel de Braziliaanse Woolf: Clarice Lispector. "Manhattan Transfer" wil ik nog wel een keer lezen maar voorlopig niet, zo kort na "U.S.A."

EvR, Monday, 19 April 2021 18:16 (three months ago) link

three weeks pass...

Julian Barnes - Flaubert's Parrot
Natte droom van elke literatuurwetenschapper. Een biografie over Flaubert die gaandeweg bijna belachelijk subtiel over de (fictieve) biograaf blijkt te gaan. Een ware tour de force van 180 pagina's - de voorbereiding van Barnes moet eindeloos hebben geduurd (zonder Wikipedia, :P ). Vol wijsheid en pijn. Ik moest aan een collega annex vriend van mijn vader denken. Diens vrouw stierf, en een half jaar later ontdekte hij in brieven een geheim op zolder. Een geheim wat hij ergens al moet hebben vermoed. Mensen, je kunt ze niet kennen. En levens ook niet. Die kun je alleen leven.

Ludo, Saturday, 15 May 2021 10:59 (two months ago) link

Robert Holdstock - Mythago Wood
Kwam deze titel tegen in een draadje over "originele boeken waar niemand het over heeft" en ik was geïntrigeerd. Fantasy uit 1984, volgens mij destijds wel succesvol maar doet het inderdaad anders dan je zou verwachten in het genre door compleet te breken met de Tolkien-stroom. Een jonge man keert na de Tweede Wereldoorlog terug naar zijn ouderlijk huis omdat zijn vader is overleden. Het huis waar zijn broer nu woont ligt aan het laatste oerbos van Engeland. Al sinds hun kindertijd is het niet helemaal pluis en zijn er af en toe manifestaties. Zijn broer verdwijnt steeds vaker in het woud en daar komt een hele leuke manifestatie voor terug. Daar dacht ik even dat het fout ging maar het leidt allemaal tot een mooi conflict tussen de broers en uiteindelijk in het derde deel tot een reis naar het hart van het woud en terug in de tijd, een soort collectief onderbewustzijn vol archetypen en echo's van legendes, dat heel fraai is gedaan, met gevoel ook. Natuurlijk een aantal vervolgen en prequels, maar daar trapt deze jongen niet meer in.

OMC, Monday, 17 May 2021 07:04 (two months ago) link

Bird Lives!: The High Life And Hard Times Of Charlie (yardbird) Parker - Ross Russell
Een biograaf die zichzelf opvoert, dat is altijd raar. Maar in dit geval strikt noodzakelijk omdat Russell een zakenpartner van Parker was die een aantal plaatopnames financierde. Hij was ook getuige van de hele Camarillo-episode (Parker belandde in een tijd lang in inrichting na een reeks incidenten) aan de West Coast. Het verhaal dat in detail wordt opgediend is dat Parker al vroeg verslaafd was (op zijn 17e), maar desondanks wel kans zag een muzikaal talent te ontwikkelen in het bruisende Kansas City dat al gauw de basis voor een legende wordt (plaatopnames zijn er dan nog nauwelijks). Pas na WOII ontstaat er zoiets als een markt voor geluidsdragers en wordt er flink in opnamesessies van Parker's muziek geinvesteerd, maar dat wordt gaandeweg onmogelijk gezien zijn verslaving aan dope en drank. De aftakeling wordt in detail beschreven wat schril afsteekt met de opkomende jongere generatie die wel raad weet met Parker's ideëen.

EvR, Sunday, 23 May 2021 10:42 (two months ago) link

oh mooi!

goeie om aan een in oktober pensionerende collega te schenken :-)

Ludo, Monday, 24 May 2021 06:26 (two months ago) link

Frans Kellendonk - Mystiek Lichaam
Misschien kwam het simpelweg door zijn recente verscheiden, maar ik moest aan Hafid Bouazza denken. De grootste recentelijke barokist van de Nederlandse letteren had een vaderlandse voorganger. Kellendonk pakt als geboren en getogenaar zijn eigen land nog wat harder aan. Zeker het eerste kwart is een taaie doch perfecte satire van gierigheid, antisemitisme en bedompte familiekamertjes vol zelfhaat van bijbelse proporties. Daarna valt Kellendonk in een heel Hollandse valkuil die Bouazza wel wist te vermijden, gelukkig. Het essay in romanvorm. Zelve getroffen door AIDS (waarvan de eerste tekenen zich bij Kellendonk openbaarden ten tijde van deze roman) gaat ons Franske tekeer tegen homoseksualiteit (ja ook hij was van die aard en aarde) en nou ja, joden dus. Pas laat in het boek hervindt hij weer die kokette rococo van de overdadige versieringen des eerste passages. Je moet er wel tegenkunnen hoor, want van grappen rond abortus als 'ik maakte van mijn baarmoeder een moordkuil' word ik toch een beetje iebel. Niet mijn overdadige stiel, wel met ambachtelijke klasse verwerkelijkt. Tot de dood hem scheidde.

Ludo, Monday, 31 May 2021 07:14 (two months ago) link

Dit klinkt gewoon ontzettend kut.

OMC, Monday, 31 May 2021 07:49 (two months ago) link

gheheh. 'Zesje', zeggen wij 'thuis' dan altijd (bij bijna alles)

ook wel benieuwd naar EvR's mening, want zie dat hij Kellendonks verzameld werk las. Kan Mystiek Lichaam zonder de controverse en het prive-leven van Kellendonk?

Ludo, Monday, 31 May 2021 13:53 (two months ago) link

ook wel benieuwd naar EvR's mening, want zie dat hij Kellendonks verzameld werk las. Kan Mystiek Lichaam zonder de controverse en het prive-leven van Kellendonk?

Duidelijk is dat Kellendonk's ironie niet door iedereen werd gedeeld/op waarde geschat gezien de ellende die hij over zich heen kreeg. Wat je zegt over "een roman als essay" klopt, want de symboliek druipt ervan af (onaf huis = maakbare samenleving, "meerdere geloven onder 1 dak" en meer van dat alles). En het probleem dat dan ontstaat is dat onsympathieke romanpersonages met onsympathieke ideeen aan te pas moeten komen om maatschappelijke frictie tussen religies/nationaliteiten/andersdenkenden weer te geven. Boek was (geloof ik) vooral een aanval op het idee dat een multiculturele samenleving vanzelf zou ontstaan en zijn eigen problemen op zou lossen zonder politieke inmenging, en bedoeld als een case study op microniveau die het tegendeel laat zien.

EvR, Monday, 31 May 2021 14:22 (two months ago) link

late reactie mijnerzijds - well put! :-)

Ludo, Monday, 7 June 2021 06:23 (one month ago) link

Kon me eigenlijk weinig van het boek herinneren toen ik je recensie las, maar vond het eigenlijk het minste boek van 'm. Deel 2 van het Verzameld Werk staat vol met interviews waar hij wel duiding geeft over de achtergrond van het boek en de titel (dat blijft onderbelicht in het boek zelf). Aardige verwante tip is de Kellendonk-lezing van A.F.Th. Van der Heijden met een aantal anecdotes over Kellendonk zelf ("Gedichten Gods of De vergrijpstuiver").

EvR, Friday, 11 June 2021 07:52 (one month ago) link

two weeks pass...

M. John Harrison - The Sunken Land Begins to Rise Again
Heel apart boek van de oude New Worlds sf-schrijver. Eigenlijk een groot sfeerbeeld van post-Brexit Engeland waar dingen niet pluis zijn, een soort 21ste eeuws Victoriaans spookachtigheid zonder echte spoken. Knap hoe eigenlijk een echt plot afwezig is, in die zin rijst het "gezonken land" om weer rustig te dalen. Echt schrijversboek wel, een en al mooie zinnen en kleine observaties waardoor op een hele eigen manier een idee wordt gepresenteerd: "The internet was killing them. The speed of things was killing them. They were like old-fashioned commercial travellers, fading away in bars and single rooms, exchanging order books on windy corners as if it still was 1981 - denizens of futures that failed to take, whole worlds that never got past the economic turbulence and out into the clear air, men and women in cheap business clothes washed up on rail platforms, weak-eyed with the brief energy of the defeated, exchanging obsolete tradecraft like Thatcherite spies."

OMC, Sunday, 27 June 2021 14:30 (one month ago) link

three weeks pass...

Douglas Coupland - Polaroids of the Dead
Bundel non-fictie uit 1996 waar Coupland in de introductie eigenlijk halverwege het decennium een jaren 90 nostalgie aankondigt. Was eigenlijk wel blij dat ik 25 jaar gewacht heb met lezen waardoor die nostalgie een realistischere afstand krijgt. En eigenlijk valt het ontzettend mee met die nostalgie. In het eerste deel analyseert Coupland namelijk de langzaam stervende subcultuur van de Deadheads. Raar eigenlijk hoe die super-Amerikaanse jaren 60 fantasiebubbel zo lang, met allerlei veranderingen, is blijven bestaan. Het tweede deel zijn korte essays en reisverhalen waar vooral het terugkerende beeld van zijn school in Vancouver me is bijgebleven. De school bevindt zich aan de rand van een bos en daarachter zijn alleen maar bergen en wouden waar niemand meer woont tot aan de Noordpool. Het beste deel is een lange beschrijving van de wijk Brentwood in Los Angeles. Als een vriendelijke Noord-Amerikaanse Baudrillard probeert hij in aforismen en knipsels de vreemde leegte te vangen met veel verwijzingen naar Monroe die er woonde en stierf en natuurlijk OJ Simpson (toen nog vers in het geheugen.)

OMC, Sunday, 18 July 2021 20:20 (two weeks ago) link

Polaroids from the Dead, zie ik net nadat ik op submit post heb gedrukt.

OMC, Sunday, 18 July 2021 20:21 (two weeks ago) link


You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.