Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg

Message Bookmarked
Bookmark Removed

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/33/Gutenberg.jpg/180px-Gutenberg.jpg

Over boeken die we gelezen hebben. Of willen lezen. Of nooit zullen lezen. Enzo.

Want dat mis ik wel van het oude nieuwe forum.

Martijn Grooten, Friday, 24 August 2007 21:34 (fourteen years ago) link

En om zelf maar even het spits af te bijten, want een hoop gelezen van de zomer, waaronder:

Orhan Pamuk - Snow
Duurde eeuwen (en honderden pagina's) voor ik er een beetje inkwam, maar is wel een heel erg mooi boek dat heel goed in elkaar zit. Ook het soort boek waarmee je nobelprijzen wint, natuurlijk. (Maar ik ben vrees ik, als het om boeken gaat, gewoon een gitaarsololiefhebbende rockist.)

Frank Westerdam - Ararat
Literaire non-fictie en denk ik mijn favoriet in het genre, omdat hij altijd verschillende niet-alledaagse onderwerpen zo mooi in één booek weet te stoppen. En dat dan heel subjectivistisch benadert.

Mark Haddon - A Spot Of Bother
Ionica had hier op het oude forum iets over gezegd, maar ik weet niet meer wat. Ik vond het een buitengewoon grappig boek. Niets meer verder, maar dat hoeft ook niet. Dat hij ook het totaal andere Curious Incident.. heeft geschreven is vooral toevallig.

Rachel Seiffert - Afterwards
Was erg onder de indruk van haar vorige boek, The Dark Room, en dit las ook vlot wel, maar ik had wel een onvoldaan gevoel aan het eind. Volgens mij was het boek gewoon nog niet af.

Douglas Coupland - Generation X
Omdat ik die toch ook eens gelezen moest hebben. Ja, wel goed enzo, maar vast beter als ik er vijf (of tien) jaar geleden aan begonnen was.

Jonathan Coe - The Rain Before It Falls
Mijn eerste Coe (werd ook tijd) en maar meteen eentje gekocht die kennelijk nog niet uit i(behalve bij de Libris op Schiphpol). Vond 'm erg indrukwekkend en ga nu maar meteen al die andere boeken lezen.

Martijn Grooten, Friday, 24 August 2007 21:35 (fourteen years ago) link

Ha, leuk...

Lees nu Het Kralenspel van Herman Hesse. Weet nog niet zo goed wat ik er van moet vinden. Het leest lekker weg en is toch ergens zoooo saai. Ben wel benieuwd hoe hij dit meer dan 600 pagina's wil volhouden.

Net de nieuwe William Gibson binnen dus die wil dan ook eigenlijk meteen gelezen worden.

OMC, Friday, 24 August 2007 21:58 (fourteen years ago) link

Nu bezig met:
Ploughing The Clouds, The Search for Irish Soma van Peter Lamborn Wilson, zwaardere kost dan het geweldige Sacred Drift, Essays On The Margins Of Islam.

Afgewisseld met een boekje over Turkse kunstmuziektheorie, ook zware kost.

Dan volgt:
Foucault's Pendulum van Eco, voor wat tegengas op wat ik meestal lees, naar verluidt.

Martijn Busink, Friday, 24 August 2007 23:25 (fourteen years ago) link

naast een hele bulk boeken over nieuwe media onlangs Los van Tom Naegels en Nostradamus van Coupland geconsumeerd. Coupland is toch een geval apart. z'n Miss Waoming, JPod en Microserfs vind ik geweldig, de rest kan me nauwelijks boeien.

ook bediep ik me met psychoanalytische gedachtegoed en Taal en Verlangen van Antoine Mooij in de psycholanalyse op nederlandse bodem en Lacan. interessant.

de slinger van foucault! das tijden geleden!

theo, Saturday, 25 August 2007 07:10 (fourteen years ago) link

<i>Het Complot tegen Amerika</i> van Philip Roth. Interessant gegeven (anti-semiet Lindbergh wint in 1940 de presidentsverkiezingen van Roosevelt en sluit meteen vrede met Duitsland en Japan), maar Roth zal toch nooit een favoriete schrijver worden. Daarvoor is hij te wijdlopig en te stijf.

<I>Elvistranen</i> van Bart Chabot. Gekregen, want ik ben nou niet bepaald een fan van tv-persoonlijkheid Chabot. Maar hij blijkt dus verbazingwekkend goede korte verhalen te kunnen schrijven, hoewel hij beter is in de vorm dan in de plots.

<I>Freakonomics</I> van Steven Levitt en Stephen Dubner. Interessante verslagen over de economie van het drugsdealen en valsspelen bij sumoworstelen en meer van dat soort zaken, maar die Amerikaanse 'That's so amazing!' borstklopperij is wel irri.

Martijn ter Haar, Saturday, 25 August 2007 07:17 (fourteen years ago) link

Hee, ik heb ook een Roth gelezen tijdens vakantie, Everyman. Wijdlopig, ja, daar ben ik het wel mee eens geloof ik, maar erg vind ik dat niet, stijf, hmm, 'conventioneel' vind ik dan een betere term, of 'klassiek geschreven', maar wel erg goed. Over de fysieke aftakeling van een oud lichaam, de tijd, relaties, jaloezie, de dood de dood en de dood van 'vrienden', familie, collegas, ik was onder de indruk toen ik het uit had.

Connie Palmen, Lucifer. Prachtig boek, het verhaal, het onderzoek naar de dood van de vrouw van een componist, is meeslepend, de karakters van het bonte gezelschap rondom de componist en zijn vrouw zijn prachtig neergezet. Zo uit, dat boek. Toch blijft het niet lang hangen. Misschien hoeft dat ook niet.

Nu lees ik Gyorgy Konrads Zonsverduistering, een autobiografisch boek over zijn tijd na WO II. Een jaar geleden trok ik de weldadige schrijfstijl van Konrad niet zo goed, nu proef ik ineens ook een hoop ironie, juist ook door die 'rijke' schrijfstijl, wat me erg aanspreekt.

Verder heb ik tijdens vacance mijn eerste Murakami gelezen, The Wind-Up Bird Chronicle. Daar ben ik verliefd op geworden. In de tweede (Kafka On The Shore) ben ik een endje op weg maar ik doe het rustig an. Verliefdheden moet je koesteren, door de tijd.

Ook was ik aan het begin van de zomer begonnen aan De Dialectiek Van De Verlichting (WAT?! HERHAAL!) DE DIALECTIEK VAN DE VERLICHTING, vol enthousiasme, in het park met een stompje potlood belangrijke passages en opmerkingen aan het onderstrepen, nu ben ik echter even de reden kwijt waarom ik het lees, dus heb ik het weer even opzij gelegd.

De Slinger Van Foucault heb ik denk ik zo'n tien jaar geleden ritueel verbrand, ik kon de dikke dosis pretentie absoluut niet aan (of ik begreep er geen hol van, dat kan ook).

Vanwaar deze titel voor deze draad? Wie is dat plaatje?

erikh, Saturday, 25 August 2007 10:05 (fourteen years ago) link

reden? omdat dialektik der aufklärung één van de belangrijkste sociologische verhandelingen ooit is en nog immmer staat als een huis. maar het is soms een beetje lastig leesbaar boek. ik probeer het mijn studenten eigenlijk ook door de strot te duwen, maar dat heeft tot nu toe weinig succes.

theo, Saturday, 25 August 2007 10:28 (fourteen years ago) link

omdat dialektik der aufklärung één van de belangrijkste sociologische verhandelingen ooit is

Vond er eerlijk gezegd niks aan. :) Maar ja, het is nogal slecht geschreven. Geef mij maar Eros & Civilization uit diezelfde hoek.

Zeg, heeft iemand Het Kralenspel al gelezen? Zo ja, wordt dat nog wat na 200 pagina's want ik word gek van dat brave mannetje Knecht en zijn mannencultus.

Eerste hoofdstuk van Spook Country intrigeert in ieder geval.

OMC, Saturday, 25 August 2007 10:57 (fourteen years ago) link

tja, Marcuse kàn schrijven. overigens vind ik dialektik niet zo slecht hoor, maar ja, ik leg de door jou bewierookte fransen dan weer gapend weg ;-) al zijn er uitzonderingen.

in de 'nieuwe media in NL'-krant die ik momenteel samenstel worden de fransen door een deel van de auteurs ook overal bijgehaald. zal wel typisch nederlands zijn.

theo, Saturday, 25 August 2007 11:49 (fourteen years ago) link

net uit: george pelecanos, geen idee meer welke (boeken zijn inmiddels ingepakt in dozen) was ook niet bepaald z'n beste. plot boeit weinig en nou lees je daar die pelecanos toch niet echt voor maar deze keer waren zelfs de sfeerbeschrijvingen van de mindere wijken van washington dc (aan de hand van muziek en auto's) saai.

in bezig: killing yourself to live van chuck klosterman. beetje het literaire equivalent van een zak chips als je trek hebt. de eerste paar happen/hoofdstukken zijn het beste wat je ooit gelezen hebt - reis per auto door amerika geschreven in dat o zo postmoderne, continu self-referencing en al babbelend uit de bocht vliegende stijltje dat we ook kennen van dave eggers (waar chuck zich in het eerste hoofstduk al voor verontschuldigt) en dan over coole muziek - maar na verloop van tijd wordt het een beetje een irritant truukje.

en ik heb de nieuwe volkskrant gekocht. met ongeveer 76 nieuwe bijlagen. vanaf volgende week gelukkig weer de guardian/observer/independent...

Joris Stereo, Saturday, 25 August 2007 13:37 (fourteen years ago) link

ben eindelijk bezig met 1984 van orwell; staat al jaren in de kast, nooit aan begonnen. en hierna staat extreem luid en ongelooflijk dichtbij voor herlezing op het programma. ben er nog steeds niet over uit of ik dat wel zo'n goed geschreven boek vind, maar ik heb iets met de thematiek.

bas, Saturday, 25 August 2007 14:10 (fourteen years ago) link

staat extreem luid en ongelooflijk dichtbij voor herlezing op het programma. ben er nog steeds niet over uit of ik dat wel zo'n goed geschreven boek vind, maar ik heb iets met de thematiek.

vond 'm in het engels brilliant geschreven, juist. terwijl ik z'n debuut waardeloos vind. heet iets van are you illuminated?, die eerste.

theo, Saturday, 25 August 2007 15:11 (fourteen years ago) link

stijf, hmm, 'conventioneel' vind ik dan een betere term, of 'klassiek geschreven'

'Klassiek geschreven' kan ik me wel in vinden, maar dan nog zou het meer elegantie kunnen hebben. Het is echt werken wat je moet als lezer, geen enkele zin springt je tegemoet of sleept je mee. Roths meesterlijk neergezette karakters verdienen eigenlijk beter.

Martijn ter Haar, Saturday, 25 August 2007 15:53 (fourteen years ago) link

zal wel typisch nederlands zijn.

35 jaar te laat er bij zijn? ;)

1984 ook nooit gelezen. :(

Wel bezig in Archaeologies of the future van Fredric Jameson. Ploeteren. Soms erg interessante essays over SF maar, man oh man, wat overschrijft die arme man zich.

OMC, Saturday, 25 August 2007 17:46 (fourteen years ago) link

waar zou die Gondry-film blijven n.a.v. extreem luid en ongelooflijk dichtbij blijven..

(en al eerder gezegd op een van die oude fora, ook ik vond het 2e boek van Foer beter, wegens minder flauw en vooral een sympathieker hoofdpersonage, om niet te zeggen een grote kleine held)

Ludo, Saturday, 25 August 2007 18:54 (fourteen years ago) link

Ha, ik wilde me eigenlijk niet meer aanmelden voor dit forum, maar nu het over boeken gaat, ben ik er weer bij! Ik heb gelijk weer titels genoteerd op mijn te-lezen-lijst.

Hierbij een greep uit mijn boekenzomer:

Vandaag ben ik begonnen in Jonathan Coe - The Rain Before It Falls, tot nu toe bevalt het goed. Coe is sowieso een van mijn favoriete schrijvers. Heb je al meer gelezen Martijn?

Ik heb erg gelachen om Bestrijd het leed dat Mulisch leed, al vond ik sommige persiflages wel erg gemakzuchtig en flauw. Ik was ook verbaasd dat zoveel bekende journalisten van Propria Cures komen en dat Dirk van Delft zo geestig is.

Ook las ik veel "Young Adult writers". Het begon met An abundance of Katherines - John Green, wat me aangeraden werd vanwege de wiskunde erin. Was inderdaad een leuk boek met wat formules. Indruk maakte How I live now - Meg Rosoff, een vreemd, verontrustend boek dat ik niet aan een puber zou durven geven.

Verder was de De engelenmaker - Stefan Brijs bijna net zo spannend als Harry Potter and the deathly hallows en lachte ik meerdere malen hardop om A walk in the woods van Bill Bryson.

Op de planning staan voor de komende tijd nooit gelezen klassiekers als De avonden en Catch 22. 1984 heb ik al gehad, vond het tegenvallen na A brave new world (want dat hakte er echt in).

Ionica, Sunday, 26 August 2007 14:23 (fourteen years ago) link

Eindelijk mijn abonnement op de ECI opgezegd, want het levert je toch 4 keer per jaar een boek op wat je eigenlijk niet wil lezen. Maar goed: uit die collectie:

Jonathan Strange & Mr. Norrell - Susanna Clarke
Dikke pil over toveraars en de Engelse behoefte aan magie. Plaatst Harry Potter als roman in een kader, een traditie. Veel voetnoten, maar de semi-wetenschappelijke opzet is leesbaar en hoogst vermakelijk.

Monique, Sunday, 26 August 2007 18:13 (fourteen years ago) link

Voor de vakantie gekocht voor 6 euro of minder:

Hoe ben je een goed mens - Nick Hornby
Hornby schrijft altijd vlot. Met glansrol voor Molly, de dochter die haar vader wil overtreffen in 'goed doen'.

De evangelist - Bas van Putten
Dikke pil met ongelooflijk veel monologue interieur van onsympathieke Johannes Bach. Zijn carriere begint op het conservatorium, vervolgens de handel, dan verkoper van klassieke auto's om als componist te eindigen. Intrigerend boek over 'slecht doen'.

Carter klopt de duivel - Glen David Gold
Amerika in de roaring twenties, beleefd door Carter de illusionist. Mooie avonturenroman, geeft hetzelfde gevoel als een meeslepende film. (Waar blijft de film met Tom Cruise?)

De vliegeraar - Khaled Hosseini
Was een cadeautje. Erg mooi geschreven en daar laat ik het bij.

Boek van Foer heet overigens 'Everthing is illuminated'.

ragruijters, Sunday, 26 August 2007 21:16 (fourteen years ago) link

Heb je al meer gelezen Martijn?

Ik wilde The Rotter's Club bij de plaatselijke bibliotheek halen, maar die zat niet in hun willekeurige verzameling boeken. Toen heb ik maar weer eens een poging gedaan om in James Joyces Ulysses te beginnen. Dus Coe komt over een maand of zes wel weer. ;)

1984 heb ik gelezen toen ik zestien of zeventien was, voor m'n Engelse boekenlijst, omdat het boek me zo aansprak. Ik was ook erg onder de indruk, maar eigenlijk was het wat te hoog gegrepen (al was het maar vanwege de driehonderdzoveel pagina's in een taal die ik nog lang niet voldoende machtig was). Heb het een jaar of zes later nog eens gelezen en vond het toen een beetje tegenvallen. Het idee was goed enzo en het is natuurlijk terecht ontelbaar vaak als referentie gebruikt tegen een of andere megalomane dictator of paranoïde anti-privacy plan, maar het zat allemaal vrij zwak in elkaar vond ik. Dingen als "oh ja, en je hebt ook nog eens 90 procent van de bevolking en die worden niet zo in de gaten gehouden, maar die worden zoet gehouden met loterijen die ze toch nooit winnen en blijven gewoon lekker dom".
(Animal Farm vond ik, ook bij het herbelezen, goed in elkaar zitten. Heb ook wel eens wat politieke essays van Orwell gelezen en die vond ik ook erg sterk. Huxley's Brave New World heb ik ook alleen maar op m'n zeventiende gelezen, maar ik denk dat het wat beter in elkaar zit.)

(Man op het plaatje is de man van de topic-titel: hij die het boekdrukken heeft uitgevonden.)

Martijn Grooten, Monday, 27 August 2007 11:24 (fourteen years ago) link

De evangelist - Bas van Putten

Van Putten is de beste muziekschrijver van Nederland. Het is alleen wel een snob en een chagrijnige cultuurpessimist en over zijn andere hobby, auto's, schrijft hij lang niet zo goed als over Ricardo Chailly.

Heb ook wel eens wat politieke essays van Orwell gelezen en die vond ik ook erg sterk.

Volgens mij had Orwell het ook meestal wel goed gezien. Ik heb in de ramsj ooit het anti-communistische boek ('Mijn communistentijd') van de Nederlandse Orwell, Jacques de Kadt, gekocht. Moet ik ook eens gaan lezen.

Martijn ter Haar, Monday, 27 August 2007 11:49 (fourteen years ago) link

ik heb nu ook Cloud Atlas gelezen.. kweenie.. Eerste helft van alle verhaaltjes is leuk. Maar dan op de terugweg, tsja is het nog steeds wel leuk hoor, maar denk ik ook WAAROM. waarom deze post-moderne constructie. Had nu net het gevoel dat alle verhalen op geniale wijze in elkaar grepen. (Maar misschien zag ik 't masterplan over het hoofd)

Ludo, Tuesday, 28 August 2007 07:15 (fourteen years ago) link

Had nu net het gevoel dat alle verhalen op geniale wijze in elkaar grepen

*niet*

Ludo, Tuesday, 28 August 2007 09:27 (fourteen years ago) link

Gisteren heb ik me vermaakt met de nieuwe Bas Haring: Voor een echt succesvol leven. Vlot geschreven, aardig basisidee en veel aansprekende voorbeelden - maar net niet echt diep. Ik vind het grappig dat hij precies zo schrijft als hij praat. Ik ben nu bezig in The book thief van Marcus Zusak en dat is erg meeslepend.

Ionica, Sunday, 9 September 2007 21:05 (fourteen years ago) link

net uit: Dino Buzzati's De Woestijn der Tartaren. Behoorlijk aangrijpende roman over een soldaat die in een vesting verzeild raakt en daar ongewild blijft hangen/steken. Net als zijn leven dus, soort metafoor voor depressie eigenlijk.

Ludo, Tuesday, 11 September 2007 11:35 (fourteen years ago) link

al een tijd uit: 1984. hmm. wel visionair aan de ene kant, maar het wordt me allemaal teveel uitgelegd, te weinig aan de verbeelding overgelaten. ik voelde ook totaal geen emotionele betrokkenheid bij de hoofdpersoon. toch jammer.

binnenkort beginnen aan de definitieve versie van omc's droomstof :). had al een eerdere versie ter berschikking enkele jaren geleden, ben benieuwd wat er is veranderd en wat er nog is blijven hangen bij me.

bas, Tuesday, 11 September 2007 12:11 (fourteen years ago) link

Ik ben nu bezig in The book thief van Marcus Zusak en dat is erg meeslepend.

Die staat bij ons ook in de kast (en neemt daar een halve plank in beslag..). Ik ben niet zo van de oorlogsboeken, geloof ik, maar als het heel goed is moet ik het misschien toch maar eens opendoen... Is het eigenlijk een kinderboek of gewoon een boek over een kind?

Ik heb Jonathan Coes* The Rotters' Club gelezen. Geweldig boek, dat hier zo voor de inburgeringscursus gebruikt kan worden. En nu wil ik helemaal elke letter die de man op papier heeft neergezet lezen.

* die -s in de tweede naamval in het Nederlands staat wel erg lelijk hoor, bij Engelse namen.

Martijn Grooten, Tuesday, 11 September 2007 12:16 (fourteen years ago) link

*: Je kan hier pleiten voor Coe's, omdat je het uitspreekt als 'Ko' en er dan bovendien geen verwarring ontstaat met iemand die Koe-met-een-C heet.

Martijn ter Haar, Tuesday, 11 September 2007 13:26 (fourteen years ago) link

Die staat bij ons ook in de kast (en neemt daar een halve plank in beslag..). Ik ben niet zo van de oorlogsboeken, geloof ik, maar als het heel goed is moet ik het misschien toch maar eens opendoen... Is het eigenlijk een kinderboek of gewoon een boek over een kind?
Kleine planken hebben jullie ;)

Het is officieel een Young Adult Novel, net als bijvoorbeeld The curious incident (etc.). Ik houd ook niet zo van oorlogsboeken, maar in dit boek is de oorlog meer een soort decor. Ik vind het moeilijk uit te leggen waardoor dat komt. De dood als verteller is in elk geval aardig gevonden. En een hoofdpersoon die boeken steelt om te kunnen lezen, vind ik ook heel sympathiek. Ik probeerde me voor te stellen wat ik zou doen als ik niet meer zomaar aan boeken zou komen.

Ionica, Wednesday, 12 September 2007 09:21 (fourteen years ago) link

ben ongeveer halverwege ayn rand's the fountainhead.
(het enige boek dat vernoemd is naar een bluetones albumtrack?)

ben als economisch-psycholoog/behavioral speltheoreticus/evolutionair sociaal psycholoog erg geinteresseerd in de tegenstelling/samenwerking tussen collectieve en individuele belangen en ik had begrepen dat mevr. rand daar ook bepaalde opvattingen over had. en dat is ook zo. het is alleen tot in het potsierlijke overdreven opgeschreven. de 'collectieven' zijn allemaal conservatieve, ouderwetse, op de oppervlakte goed bedoelende maar eigenlijk heel erg manipulatieve mannetjes en de 'individuelen' zijn modernistische, vooruitstrevende maar ook willens en wetens tegen de stroom oproeiende gevallen met, volgens mij, psychopatische, autistische en masochistische trekken. ze zijn pas gelukkig als ze door iedereen tegengewerkt worden. die laatste gaan natuurlijk 'winnen' en de eerste gaan koppie onder, maar het is moeilijk sympathie te krijgen voor eender welk personage.

ik ben nog niet helemaal overtuigd van het individualisme van ayn rand...

Joris Stereo, Monday, 17 September 2007 12:54 (fourteen years ago) link

Rand zelf schijnt wel naar haar filosofie geleefd te hebben. Het was dan ook een ongelooflijk kutwijf, geven zelfs haar grootste fans toe. Arnon Grunberg is trouwens bezig in Atlas Shrugged (waarvan je dan in ieder geval moet zeggen dat de titel een briljant beeld is.)

Martijn ter Haar, Monday, 17 September 2007 13:26 (fourteen years ago) link

Ook leuk: Ayn Rand is de grondlegger van het Objectivisme!

ragruijters, Wednesday, 19 September 2007 12:11 (fourteen years ago) link

Precies! Rand is de anti-sub! Ik kreeg Atlas Shrugged voor mijn afstuderen en las het met plezier, al is het natuurlijk veel te dik. Ik had in de roman wel sympathie voor personages, maar bedacht later dat ik aan al die mensen in het echt een bloedhekel zou hebben.

Ik neem trouwens terug dat The book thief niet echt een oorlogsboek is. Maar mooi was het wel.

Ionica, Wednesday, 19 September 2007 18:37 (fourteen years ago) link

Spook Country. Met gemak de slechtste William Gibson. Helaas, helaas. Wat een ontzettende slome thriller dit. En nog rockistisch ook. :)

Veder bezig in:

Ludwig Wittgenstein - Tractatus Logico-Philosophicus. Mwaaah, ik wil wel maar ik ben nog niet helemaal overtuigd. Volgens mij moet ik overstappen naar het latere werk.

Robert Lemm - Geschiedenis van Spanje. Zo maar bij de bieb uit de kast getrokken. Begint ontzettend saai (die trouwde met die, en die met die, en toen die met die....fuck offffff!!!) maar tegen 1492 wordt het allemaal wel lachen en doorprikt Lemm heel wat mythen over Spanje. Met historici is het altijd oppassen, ik heb het gevoel dat hier de wind uit conservatief-Hegeliaanse hoek blaast en de grote litmus test komt natuurlijk met de Spaanse Burgeroorlog.

Italo Calvino - De Onzichtbare Steden. Ben ik ook al jaren van plan om te lezen. Als op een winternacht een reiziger en Le cosmicomiche zijn twee van mijn favoriete boeken ooit, hier weet ik het nog niet mee. Heel compact geschreven, je moet je hoofd er echt bij houden want ik vermoed dat Calvino allemaal (post)structuralistisch en semiotische theorie zit uit te leggen aan de hand van reisverhalen van Marco Polo.

OMC, Thursday, 20 September 2007 10:40 (fourteen years ago) link

Er is trouwens een nieuwe Nick Hornby. Ook een Young Adult Novel.

Martijn Grooten, Thursday, 4 October 2007 07:47 (fourteen years ago) link

Jonathan Coe's Rotters Club. Gisteren in begonnen en moeilijk weg te leggen. Vervolg Gesloten Kring net zo boeiend?

ragruijters, Thursday, 4 October 2007 20:25 (fourteen years ago) link

Doris Lessing, anyone? Er is geloof ik bij Engels eens wat van haar werk voorgelezen, maar dat heeft nooit een blijvende indruk op me achtergelaten. Zo vlug wat plots bij elkaar gewikipediaad lijkt het me echter best wel iemand die boeken kan schrijven die mij boeien.

Martijn Grooten, Thursday, 11 October 2007 11:40 (fourteen years ago) link

was (is?) toch een communist? Ik had The Good Terrorist op mijn Engelse boekenlijst staan. Redelijk boek, over wat slackers.

Ludo, Thursday, 11 October 2007 12:34 (fourteen years ago) link

one month passes...

Vervolg Gesloten Kring net zo boeiend?

Ik loop drie keer per week de plaatselijke bibliotheek binnen om te zien of ze 'm hebben. Maar kennelijk is 'ie zó boeiend dat 'ie steeds is uitgeleend.

Enfin, maar weer eens een overzichtje van de recent-gelezen-spreadsheet:

* Salmon Fishing in the Yemen (Paul Torday). Ligt hier bij elke supermarkt en inderdaad een snelconsumptieboek. Prettig leesvoer desalniettemin, over een wetenschapper die in een project wordt gezogen om zalm te kweken in Jemen. Tegen het eind wordt het allemaal wel een beetje érg overdreven.
* Diary of a Bad Year (J.M. Coetzee). Mooi idee, indrukwekkend boek. Bevat een serie politieke en filosofische essays van een "gerenommeerd schrijver" (die nogal wat overeenkomsten met Coetzee zelf vertoont) en daarnaast de dagboekaantekeningen van die schrijver én die van het meisje dat die essays voor hem uittypt.
* Eleanor Rigby (Douglas Coupland). Mooi boek, goed verhaal.
* Havoc, in Its Third Year (Ronan Bennett). Speelt zich af rond 1630, maar met buitengewoon hedendaagse thema's als machtspolitiek en , vooral, xenofobie. Erg geloofwaardig geschreven. En een must-read voor de Wildersen en Verdonken van deze planeet.

Martijn Grooten, Wednesday, 14 November 2007 11:08 (fourteen years ago) link

Vervolg Gesloten Kring net zo boeiend?
Ik loop drie keer per week de plaatselijke bibliotheek binnen om te zien of ze 'm hebben. Maar kennelijk is 'ie zó boeiend dat 'ie steeds is uitgeleend.

Woonden jullie maar in Leiden! Ik heb hem zo staan (in het Engels). Het is opvallend hoe vaak Martijn dezelfde dingen leest als mijn vrienden. Om me heen hoor ik nu iedereen over Coetzee en Coupland. Gisteren zag ik trouwens drie verschillende mensen in de trein Murakami lezen. Het was een mooie dag.

Ik las de laatste tijd vooral vakliteratuur, maar ook

* A certain ambiguity (Gaurav Suri & Hartosh Singh Bal). De beste roman over wiskunde die ik tot nu toe las.
* The polysyllabric spree (Nick Hornby). Erg amusante verzameling columns waarin hij elke maand beschrijft welke boeken hij koopt en welke boeken hij daadwerkelijk leest. Zijn smaak is duidelijk niet de mijne, maar hij schrijft erg geestig over boeken, lezen en redacteuren. Zo'n column zou ik ook wel willen schrijven!
* Shakespeare (Bill Bryson). Ik wist niets over Shakespeare, maar wil alles van Bryson lezen. Veel geleerd en gegrinnikt, al vond ik het iets taaier dan verwacht.
* Oracle night (Paul Auster). Auster is niet echt iets voor mij, maar dit heb ik in elk geval met plezier uitgelezen.

En ben net begonnen in This book will save your life (A.M. Homes). Het lijkt me wel wat!

Ionica, Thursday, 15 November 2007 09:39 (fourteen years ago) link

ps Enfin, maar weer eens een overzichtje van de recent-gelezen-spreadsheet
Heb je echt een spreadsheet? Ik schrijf alles in een mooi klein boekje. Tot groot vermaak van mijn vriend.

Ionica, Thursday, 15 November 2007 09:42 (fourteen years ago) link

Nee, dat was metaforisch bedoeld. Ofzo. :)
Al heb ik tegenwoordig wel de wathebjeallemaalgelezen-applicatie op Facebook. Wat in feite hetzelfde idee is.

Ik heb hem zo staan (in het Engels)

Volgens mij staat 'ie ook gewoon bij ons in de kast. In het Grieks...

Die Hornby moet ik dan toch ook maar eens lezen. Die verzameling muziekessays waren ook verrassend leuk. En Murakami ga ik ook eens aan beginnen.

Ik had bij Coetzee nog moeten vertellen dat de drie "verhalen" parallel lopen en dat elke pagina in drieën is verdeeld. Want dat maakt het allemaal een stuk intellectueler. :)

Martijn Grooten, Thursday, 15 November 2007 10:25 (fourteen years ago) link

de recent-gelezen-spreadsheet

bij mij is het gewoon een word-document...

* de gum thief van douglas coupland. erg lief. misschien iets te.
* de autiobio van alex james (bassist van blur). hij is 'in het echt' precies zoals je verwacht dat-ie is. zelf denkt-ie dat-ie een renaisssence man is, maar eigenlijk is-ie een meer een blufgozertje die veel dingen 'he, leuk man te gek'-vind met, op een gegeven moment, heel veel geld
* de lijkenpikbio van john peel. niet z'n autiobio maar die ene die een paar maanden na z'n dood verscheen. kostte maar 1 pond. vandaar. is verder gewoon een doos omgevallen en aan elkaar gebonden krantenknipsels en anekdotes die ik sowieso allemaal al uit m'n hoofd kende.

Joris Stereo, Thursday, 15 November 2007 11:11 (fourteen years ago) link

Vergeten jullie pardoes wat jullie hebben gelezen of zo? :)

Uitgelezen Bug Jack Baron van Norman Spinrad. Een echte jaren 60 SF klassieker, ongelofelijk inventief geschreven en toch leest het weg als een thriller.

Ik ben nu bezig met Palomar van Italo Calvino. Wel okay, denk ik, een soort ambient literatuur.

Net uitgelezen Godard, portrait of the artist at 70 van Colin MacGabe. Wel rap geschreven biografie van Godard die steeds goed wordt geplaatst in zijn tijd. De post-68 Godard was altijd een mysterie voor mij en dat is dus nu fijn ik kaart gebracht, al geloof ik er geen reet van dat die films zo goed zijn als MacGabe pretendeert.

Nu verder in: The Work of Mourning van Jacques Derrida. Mooie, voor zijn doen toegankelijke maar zwaarmoedige teksten van JD geschreven voor vrienden/collega's die zijn overleden.

OMC, Thursday, 15 November 2007 12:22 (fourteen years ago) link

even de agenda tevoorschijn toveren.

*Cormac McCarthy - De Weg
korte postacopalyptische roman, vader + zoontje op weg door verschroeide aarde. erwtjes uit blikjes. rottende lijken. zou naar Hollywood kunnen, ware het niet dat het einde ietwat te droevig en spiritueel is. Heb je zo uit, dus zeker de moeite van het lezen waard.

*Daniel Wallace's Grote Vis.. negeren, de film van Burton zien. Het boek is een schetsmatige opzet voor de magie die Burton op weet te roepen.

*Sándor Márai - Gloed
Wereldbibliotheek is wel een interessante uitgever, of imprint, whatever. De Woestijn van der Tartaren was ook al interessant. Gloed is een mooie filosofische verhandeling, over 2 gezworen vrienden en 1 gebeurtenis in 't verleden die hun uitelkaar heeft gedreven en ze nu eens aan het einde van hun leven uitgebreid analyseren. Mooi tijdvak en plaats ook.. Hongarije, voor de 2de wereldoorlog. (of ik moet mijn feiten nu alweer over hoop hebben, het is alweer een maand of 2 geleden)

oh en voor extra drama is Marai een vergeten schrijver a la Kennedy Toole (Samenzwering van Idioten) inclusief zelfmoord.

Nu bezig in Amos Oz epos Een verhaal van liefde en duisternis, goed voor de Jiddisch/Hebreeuwse woordenschat, als ik 't zou kunnen onthouden. Hij valt soms in herhaling, maar 't lijkt een keuze. Soort Eeuw van mijn Vader, maar die Oz heeft natuurlijk een veel interessanter leven. Iedere zionist aan 't begin van de staat Israel lijkt wel een intellectueel met Nobelprijs.

Ludo, Thursday, 15 November 2007 14:22 (fourteen years ago) link

ok i love you guys

chaki, Monday, 19 November 2007 06:11 (fourteen years ago) link

de lijkenpikbio van john peel. niet z'n autiobio

Maar die heb je toch, hopelijk, ook wel gelezen?

Ik vond nog een Coetzee-boek, gewoon thuis in de kast (Boyhood), wat mijn fascinatie voor de man alleen maar grote heeft gemaakt. En mijn dorpsgenoot die The Closed Circle aan het lezen was, heeft die inedelijk uit en ik inmiddels ook al bijna. (Voorzover dat nog niet duidelijke was, @ragruiters: Lezen! Nu! Meteen!)

Oh ja, en Ira Levin (die ik altijd met de zanger van Yo La Tengo verwar) is dood. Was volgens mij zo'n schrijver die je ofwel voor je boekenlijst las, of helemaal nooit. Ik las hem nooit. Heb ik iets gemist?

Martijn Grooten, Wednesday, 21 November 2007 10:54 (fourteen years ago) link

Levin schreef wel leuke thrillerts (Rosemary's Baby, Boys From Brazil), maar het is wel iets voor als je puber bent.

Palomar was zo uit. Toch wel mooi en apart boek.

Nu ben ik de Laatstsche Mensch die eens De Naam van de Roos gaat lezen...leest verrot weg in het begin als ik even mag klagen.

OMC, Wednesday, 21 November 2007 11:03 (fourteen years ago) link

Maar die heb je toch, hopelijk, ook wel gelezen?

nog niet. moet ik bekennen. verder geen excuus voor. zie hem elke week weer voor vijf pond bij de virgin zavvi liggen. binnenkort.

heb recentelijk trouwens ook shortcomings van adrian tomine gelezen. m'n eerste graphic novel.

Joris Stereo, Wednesday, 21 November 2007 11:17 (fourteen years ago) link

Jonathan Coe - Gesloten Kring:
Mooi vervolg op de Rotters Club, alleen worden er wel heel nadrukkelijk allerlei losse eindjes uit het eerste boek aan elkaar geknoopt. De relatie van Paul met Malvina is ongeloofwaardig, temeer hun relatie (voor haar) vanaf het begin duidelijk moet zijn. Maar zoals de boektitel al zegt: er moeten heel wat cirkels gesloten worden. En dat gebeurt. Benjamin is een zielige loser.

Irvine Welsh - Lijm:
Vermakelijk boek over vrienden die groot worden met veel drank, drugs en sex. Uiteindelijk een mooi happy end. Over trouw en geen vrouwen slaan.

Stephane Audeguy - Wolkenbibliotheek:
Bibliothecaresse in de ban van Japanse couturier die boeken over wolken verzamelt. Een ontdekkingsreis langs quakers, schilders en wetenschappers. En natuurlijk die grote allesbepalende Japanse wolk aan het einde van wo2.
Ik zie steeds meer als ik in de lucht kijk!

ragruijters, Wednesday, 28 November 2007 15:21 (fourteen years ago) link

gheheh. 'Zesje', zeggen wij 'thuis' dan altijd (bij bijna alles)

ook wel benieuwd naar EvR's mening, want zie dat hij Kellendonks verzameld werk las. Kan Mystiek Lichaam zonder de controverse en het prive-leven van Kellendonk?

Ludo, Monday, 31 May 2021 13:53 (eleven months ago) link

ook wel benieuwd naar EvR's mening, want zie dat hij Kellendonks verzameld werk las. Kan Mystiek Lichaam zonder de controverse en het prive-leven van Kellendonk?

Duidelijk is dat Kellendonk's ironie niet door iedereen werd gedeeld/op waarde geschat gezien de ellende die hij over zich heen kreeg. Wat je zegt over "een roman als essay" klopt, want de symboliek druipt ervan af (onaf huis = maakbare samenleving, "meerdere geloven onder 1 dak" en meer van dat alles). En het probleem dat dan ontstaat is dat onsympathieke romanpersonages met onsympathieke ideeen aan te pas moeten komen om maatschappelijke frictie tussen religies/nationaliteiten/andersdenkenden weer te geven. Boek was (geloof ik) vooral een aanval op het idee dat een multiculturele samenleving vanzelf zou ontstaan en zijn eigen problemen op zou lossen zonder politieke inmenging, en bedoeld als een case study op microniveau die het tegendeel laat zien.

EvR, Monday, 31 May 2021 14:22 (eleven months ago) link

late reactie mijnerzijds - well put! :-)

Ludo, Monday, 7 June 2021 06:23 (eleven months ago) link

Kon me eigenlijk weinig van het boek herinneren toen ik je recensie las, maar vond het eigenlijk het minste boek van 'm. Deel 2 van het Verzameld Werk staat vol met interviews waar hij wel duiding geeft over de achtergrond van het boek en de titel (dat blijft onderbelicht in het boek zelf). Aardige verwante tip is de Kellendonk-lezing van A.F.Th. Van der Heijden met een aantal anecdotes over Kellendonk zelf ("Gedichten Gods of De vergrijpstuiver").

EvR, Friday, 11 June 2021 07:52 (eleven months ago) link

two weeks pass...

M. John Harrison - The Sunken Land Begins to Rise Again
Heel apart boek van de oude New Worlds sf-schrijver. Eigenlijk een groot sfeerbeeld van post-Brexit Engeland waar dingen niet pluis zijn, een soort 21ste eeuws Victoriaans spookachtigheid zonder echte spoken. Knap hoe eigenlijk een echt plot afwezig is, in die zin rijst het "gezonken land" om weer rustig te dalen. Echt schrijversboek wel, een en al mooie zinnen en kleine observaties waardoor op een hele eigen manier een idee wordt gepresenteerd: "The internet was killing them. The speed of things was killing them. They were like old-fashioned commercial travellers, fading away in bars and single rooms, exchanging order books on windy corners as if it still was 1981 - denizens of futures that failed to take, whole worlds that never got past the economic turbulence and out into the clear air, men and women in cheap business clothes washed up on rail platforms, weak-eyed with the brief energy of the defeated, exchanging obsolete tradecraft like Thatcherite spies."

OMC, Sunday, 27 June 2021 14:30 (ten months ago) link

three weeks pass...

Douglas Coupland - Polaroids of the Dead
Bundel non-fictie uit 1996 waar Coupland in de introductie eigenlijk halverwege het decennium een jaren 90 nostalgie aankondigt. Was eigenlijk wel blij dat ik 25 jaar gewacht heb met lezen waardoor die nostalgie een realistischere afstand krijgt. En eigenlijk valt het ontzettend mee met die nostalgie. In het eerste deel analyseert Coupland namelijk de langzaam stervende subcultuur van de Deadheads. Raar eigenlijk hoe die super-Amerikaanse jaren 60 fantasiebubbel zo lang, met allerlei veranderingen, is blijven bestaan. Het tweede deel zijn korte essays en reisverhalen waar vooral het terugkerende beeld van zijn school in Vancouver me is bijgebleven. De school bevindt zich aan de rand van een bos en daarachter zijn alleen maar bergen en wouden waar niemand meer woont tot aan de Noordpool. Het beste deel is een lange beschrijving van de wijk Brentwood in Los Angeles. Als een vriendelijke Noord-Amerikaanse Baudrillard probeert hij in aforismen en knipsels de vreemde leegte te vangen met veel verwijzingen naar Monroe die er woonde en stierf en natuurlijk OJ Simpson (toen nog vers in het geheugen.)

OMC, Sunday, 18 July 2021 20:20 (ten months ago) link

Polaroids from the Dead, zie ik net nadat ik op submit post heb gedrukt.

OMC, Sunday, 18 July 2021 20:21 (ten months ago) link

three weeks pass...

Terry Pratchett - The Colour of Magic
Pratchett was een Engelse fantasyschrijver, echt zo'n naam die je vaak tegenkomt maar ik kwam er nooit aan toe om aan de Discworld-serie te beginnen. Kijk, 41 delen schrikt ook af. Maar goed, ik vond het eerste deel bij de kringloop. En ik snap nu wel waarom hij zo populair was. Hij neemt de bekende fantasy-motieven een heeft daar vervolgens heel veel lol mee dankzij een fijnzinnig Brits gevoel voor humor dat regelmatig tegen Monty Pythonachtig absurdisme schuurt. Discworld is ook meteen een heerlijke wereld die op zijn Hindoestaans plat is en gedragen wordt door vier olifanten die weer op een gigantische schildpad staan. In dit deel volgen we de avonturen van de mislukte tovenaar Rincewind en een olijke toerist Twoflower die zich samen door allerlei lastige situaties werken. Leest heerlijk weg al werd ik op een gegeven moment wat moe van dat gejaagde tempo waarin de situaties elkaar opvolgen. De rest van de 40 boeken ga ik natuurlijk nooit lezen, misschien hier en daar eens een deel als ik het tegenkom (je hebt vanzelfsprekend allerlei suggesties in welke volgorde je de boeken het best kunt lezen. Nerds!)

OMC, Thursday, 12 August 2021 15:20 (nine months ago) link

Maar goed, ik vond het eerste deel bij de kringloop.

heerlijk, en mazzel. Meestal treft men dan deel 3 aan ofzo van een serie en nimmer deel 1. (Al is Discworld geloof ik redelijk arbitrair, inderdaad)

buiten de Discworld geldt Faust Erik als een van zijn leukere, zelf gelezen, en ik herinner me er niets van, dat dan weer wel/niet.

Wat betreft Discworld droomde ik rond 1995 van het bezitten van de PC game.
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/c/c5/Discworld.jpg

Ludo, Monday, 16 August 2021 06:44 (nine months ago) link

Heerlijk 90s vibe. :)

Faust Eric klinkt goed als ik het zo bekijk maar is ook met Rincewind en, naar het schijnt, het negende Discworld-boek. :)

OMC, Monday, 16 August 2021 08:02 (nine months ago) link

oh jeetje, kon ook niet anders eigenlijk, what was I thinkin', een groot Multiversum.

Ludo, Monday, 16 August 2021 20:02 (nine months ago) link

two weeks pass...

W.F. Hermans - De Donkere Kamer van Damokles
Ja, ja, leeslijstfavoriet maar ik koos destijds voor Het Behouden Huis, wat ik vrij goed vond en zo'n ultrasaaie late periode universiteitsroman. Eigenlijk valt er weinig toe te voegen aan een van de populairste Nederlandse romans ooit. Voor de oorlog hoorde ik wel iets teveel Jiskefet-stemmetjes in mijn hoofd. Maar zodra de Duitsers arriveren is het door het konijnenhol naar beneden. Heel aparte sfeer van Nederland tijdens de oorlog, lastig te omschrijven, bijna pastoraal maar met een continue dreiging. De twist had van mij wel wat opener gemogen: kijkt naar het fotorolletje ziet twee mannen, "Zeg kerel, laat eens zien."...einde. Wat mij bezighield is of Hermans Philip K Dick heeft gelezen? Wat ik zo snel oppik las hij sciencefiction in het Engels dus onmogelijk is het niet. Dat paranoïde sfeertje, dubbelgangers die al dan wel of niet bestaan, een sadistische controlestaat, het voelde als een thuiswedstrijd.

OMC, Thursday, 2 September 2021 07:24 (eight months ago) link

two weeks pass...

ha, even gemist, mooi. Hij hield wel van 'pulp', dus wie weet dat ie in de jaren zestig en zeventig toch wat heeft mee gekregen ervan.

(Goed getimede leesbeurt want het is WF's 100e geboortejaar)

Het Behouden Huis zou ik graag een heerlijk trage Oekrainsige arthouse adaptatie van zien. Mist en leegte.

Ludo, Sunday, 19 September 2021 06:25 (eight months ago) link

Het Behouden Huis zou ik graag een heerlijk trage Oekrainsige arthouse adaptatie van zien. Mist en leegte.

Ja! Geweldig.

Scienceficton en Hermans: een achteloze relatie | Deel I (De Bezige Bij, 2030. 631 pagina's)

OMC, Sunday, 19 September 2021 07:36 (eight months ago) link

Louis Couperus - Antiek toerisme
Couperus op zijn meest aanstellerig en geparfumeerd qua taalgebruik, maar wat is dat toch heerlijk voor ongeveer 140 pagina's. Wat een ritmiek, sensualiteit van de taal en archaïsche werkwoordsvormen (kleuren zijn bezig om hun kleur te worden, dat werk). En het past wel bij dit soort klassieke fantasie. De jonge Romein Lucius is zo'n typische Couperus dandy, veel te rijk en verwend. De slavin die is verdwenen en zijn hart heeft gebroken leek mij stiekem een jongen, wat den leezer in deze setting toch wel had geaccepteerd, zelfs in de 19de eeuw. Afijn de reis gaat naar het oude Aegypte dat heel fraai tot leven wordt gebracht. Geen idee of Couperus bluft of heel gedegen onderzoek had gedaan, maar het is een lekker landerige reis langs het lijk van Alexander de Grote (geweldige scène), allerlei riten, zieners, priesters en andersoortig vertier. Dan is het met een soort soapachtige plottwist welletjes geweest, terwijl met nog best verder oostwaarts had kunnen treden. Maar goed dat kwam later.

OMC, Thursday, 23 September 2021 08:12 (seven months ago) link

Scienceficton en Hermans: een achteloze relatie | Deel I (De Bezige Bij, 2030. 631 pagina's)

lol trapte er toch even in en had 'm bijna in Google gegooid.

Heerlijke lichte kost van Louis, inderdaad had men ook best antiek naar Afrika mogen reizen (komen er niet ergens nog wel wat Ethiopiërs aanwaaien?)

Ludo, Thursday, 23 September 2021 10:48 (seven months ago) link

komen er niet ergens nog wel wat Ethiopiërs aanwaaien?

Jazeker. In wouden, heerlijk mysterieus allemaal.

OMC, Thursday, 23 September 2021 11:24 (seven months ago) link

Helle S. Haasse - Cider voor arme mensen
Mijn eerste van Haasse werd me aangeraden waarschijnlijk omdat ik liet merken "dat ik even geen zin had in middeleeuws gedoe". Aldus deze kleine roman uit het midden van de jaren zestig. Beetje Antonioni-sfeertje met een man en vrouw die met enige tegenzin na een affaire nog een trip naar Parijs maken maar ergens in Noord-Frankrijk met autopech strandden. Bij een wat aftandse "commune" waar cider van bladeren wordt gekookt moeten ze wachten op de reparatie terwijl duidelijk wordt hoe de relatie tot stand kwam. Niet superspannend, destijds waarschijnlijk iets meer omdat het twijfelende moderne vrouw gecentreerd is (met vrij realistische gesprekken over hoe man en vrouw in relaties zitten en met gevoelens omgaan.) De oorlog komt toch even langs en verklaart de "subversieve" sympathieën van de hoofdpersoon op indirecte wijze. Duidelijk vakwerk zonder dat het heel memorabel is.

OMC, Thursday, 7 October 2021 09:12 (seven months ago) link

three weeks pass...

Ross Hagen - A Blaze in the Northern Sky
Onder de subcategorie 33 1/3 Europe verschenen, maar wel door een Amerikaan geschreven. Maakt niet uit want hij levert vakwerk af. Hagen kiest voor Darkthrone's tweede album omdat het precies de transitie van death naar black metal markeert. In 119 pagina's geeft hij een exemplarische lezing die eigenlijk wel standaard zou mogen worden in de serie. Een korte geschiedenis van het genre en de band, een meer sociologische subculturele lezing van black metal, een echte analyse van de muziek met zowaar notenschrift en waar bevindt de band/genre/muziek in het algemeen zich in de 2020's. Heldere stijl, echte metalheaad dus gevoelig voor de kleine grapjes en details van het genre. Hagen slaagt er in om me meteen anders, dieper, naar de plaat te laten luisteren, je hoort opeens nieuwe dingen. Het enige waar ik lichte twijfels bij heb is de gedachte dat Dartkthrone al in het begin een soort retroband was die een zelfverzonnen traditie creëerde uit Venom, Bathory, Hellhammer, Celtic Frost en dat black metal noemde. Dat van die eigen traditie geloof ik zeker maar ik herinner me toch echt dat black metal in de 80s al een ding was, namelijk uitgesproken satanische metal. Maar dat is ook wel fijn, dat je over dat soort dingen weer gaat nadenken.

OMC, Thursday, 28 October 2021 07:05 (six months ago) link

three weeks pass...

Paolo Bacigalupi - The Windup Girl
Met prijzen overladen late cyberpunk-klassieker uit 2009. Redelijke pil voor SF met 500 pagina's en neemt dan ook de tijd voor een fraai staaltje worldbuilding: Thailand in de toekomst, met moeite beschermd tegen de zee met hoge dijken. Ze proberen het na de ineenstorting van globalisatie in hun eentje te doen wat met hangen en wurgen gaat. Verschillende ministeries die elkaar dwarszitten over het wel dan niet openen van de grenzen voor buitenlandse investeerders. Allerlei hints naar oude oorlogen en genetische manipulatie waar men niet altijd even succesvol controle over krijgt. Zorgvuldig opgebouwd met verschillende personages wat de eerste helft best traag maakt. Als eentje het loodje legt komt alles in een stroomversnelling dankzij een soort Ghost in the Shellachtige dame en lees je de laatste 250 pagina's zo uit. Geinig. Goed en pessimistisch maar ik heb beter gelezen.

OMC, Wednesday, 24 November 2021 14:10 (five months ago) link

en ook korter.

Ik las namelijk (bruggetje):

Jonathan Lethem - De Dissidenten
Ook weer bijna 400 groooote pagina's. En zo slecht vertaald. Dat het nog kan. Bij Meulenhoff. Je ziet de computervertaling-voorbereiding eraan af door bepaalde woordvolgordes. Maar ook in het Engels lijkt me het een hopeloze pil. Waarom moeten al die Amerikanen toch Grote Amerikaanse Romans willen schrijven, met teveel liefdeloze liefde en universitaire universiteiten. Was Lethem bij zijn uitgangspunt (en eerste 'deel') gebleven, dan was het nog wat. De Amerikaanse Communistische Partij in 1957, samen voor Sovjetes spelen, inclusief de uitwassen en het racisme.

Ludo, Thursday, 25 November 2021 07:34 (five months ago) link

Je ziet de computervertaling-voorbereiding eraan af door bepaalde woordvolgordes.

Ha, wat erg. Ja, vertalen is niet meer het edele ambacht van weleer.

Lethem zit ik al een tijd tegen aan te hikken. Nu ook weer dankzij de ultragedetailleerde Once upon a time at Bennington college podcast waar Lethem toch een beetje een sukkeltje is vergeleken met Ellis en Tartt (maar misschien juist daardoor het meest invoelbaar, als een soort verteller.)

OMC, Thursday, 25 November 2021 07:58 (five months ago) link

een collega uit de Partij (tevens groot boekennerd) zegt dat Lethems beginfase waanzinnig interessant is, vele genres (ook SF). Maar ik pas voorlopig na dit debacle :P "En toen waren zijn boeken ook nog gewoon rond de 200 pagina's."

Ludo, Friday, 26 November 2021 20:50 (five months ago) link

Ja, Eric is volgens mij een liefhebber. En hij heeft die 33 1/3 over Fear of Music geschreven.

OMC, Friday, 26 November 2021 21:44 (five months ago) link

three weeks pass...

Luis Buñuel - Mijn laatste snik
Ik had al lang geleden begrepen dat deze "discrete herinneringen" de moeite waard waren, maar dat het zo goed zou zijn. Buñuel begint melancholisch met een anekdote over zijn moeder met alzheimer die ze steeds maar hetzelfde tijdschrift geven en begint vervolgens gezellig te vertellen over zijn jeugd, heerlijk Noord-Spanje aan het begin van de 20ste eeuw, volgens eigen zeggen nog gewoon de middeleeuwen. Afijn, het is geen chronologische biografie, soms last hij een thema in zoals het briljante hoofdstuk over alcohol. Dan is al duidelijk dat Buñuel een gortdroog gevoel voor humor heeft, Spaans met altijd een vleugje absurdisme, zelden zo vaak hardop moeten lachen om een boek. En altijd lijkt de man op de juiste plek, de surrealisten in Parijs natuurlijk, Josephine Baker, Lacan, Chaplin, Hitchcock (die maar niet uitgepraat raakt over het geamputeerde been van Tristana), hij is idolaat van Fritz Lang de enige persoon waar hij een gesigneerde foto aan vraagt. Madrid tijdens de burgeroorlog, Hollywood, Mexico en dan gewoon Parijs '68 meemaken en zich zorgen maken dat zijn zoon en goede vriend Louis Malle niet te ver gaan met het rellen. Fraai, melancholisch einde over ouderdom en dan toch fantaseren hoe hij zijn vrienden op het sterfbed nog een poets kan bakken. Briljant.

OMC, Saturday, 18 December 2021 16:12 (five months ago) link

Ja, Eric is volgens mij een liefhebber. En hij heeft die 33 1/3 over Fear of Music geschreven.

Toevallig ben ik net "Chronic City" aan het herlezen. Aardige karakterschets van Manhattan als decadente mini-samenleving, leest vlot weg, maar toch een hoog "soap"-gehalte. Wat vermoeiend is bij Lethem is dat hij zijn eigen belezenheid constant opdringt via zijn romanpersonages. "Bleeding Edge" is een veel beter boek over dezelfde Zeitgeist in New York.

EvR, Sunday, 19 December 2021 11:41 (five months ago) link

Douglas Coupland - Player One
Uit 2010. Vier mensen komen elkaar tegen in een bar bij een luchthaven wanneer zich uit het niets een ramp voltrekt en ze dus met elkaar zitten opgesloten. Mooie personages wel. Lekker geschreven natuurlijk vol Couplandiaanse observaties over het 21ste eeuwse leven. Met de verschijning van een grimmigere figuur wordt het verhaal semi-conventioneel spannend maar dat had van mij niet zo gehoeven. Al met al aardig maar vooral het bijgevoegde Flaubertachtige woordenboek met allerlei verzonnen termen die herkenbare moderne problemen, afwijkingen en sensaties omschrijven blijft uiteindelijk het best beklijven.

OMC, Thursday, 23 December 2021 20:08 (four months ago) link

four weeks pass...

Tommy Wieringa - Joe Speedboot
Aanvankelijk was ik zeer enthousiast. Goed geschreven literatuur lite. Typisch Hollandse bestseller, vlot te lezen gerommel in de dorpse marge. Boys will be boys. Wat verleden over Duitsers. Popcultuur-referenties. Gehandicapte hoofdpersoon Fransje is geobsedeerd door de stoere nieuwkomer Joe. Voor een echt goede bildungsroman blijkt het gebrek aan psychologische diepgang echter al snel een zwaar gemis. Je merkt dat de editor na een paar honderd pagina's tegen Tommy zei, ook dan maar ACTIE bitte. En dan volgt wel weer een goede passage over armworstel-toernooien (zouden ze echt bestaan, door heel Europa?). Andere ingevingen werken juist tegen, zo moet ook nog even Nederland Cultuurland worden ontleend met een meta-stuk over een geflipte schrijver. Zo hobbelt het boek gaandeweg van ingeving naar ingeving.

Ludo, Saturday, 22 January 2022 07:29 (four months ago) link

Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan...
Dit was een bulkboek tijdens mijn schooltijd, maar ik had daar destijds geen zin in, oude mensen, familieroman, ik was toen meer into geile elfjes dus gingen Psyche en Fidessa op de lijst. Hoe dan ook, dit wordt vaak als het meesterwerk van Couperus gezien, zelf denk ik nog steeds dat Iskander onovertroffen is, maar als familieroman is het van hoog niveau, al ontkom je niet aan de soapachtige ontwikkelingen. Lekker Haags, met een mooie opbouw zonder echte hoofdpersoon, drie generaties met hun eigen worstelingen waarbij de echte oudjes worstelen met een gebeurtenis uit het verleden...in Indië. Dat levert ook meteen een soort psychoanalytische manifestatie van het onderbewuste op, erg vooruitstrevend van Louis. Goed uitgewerkte personages kun je verder wel aan hem overlaten net als die geëxalteerde stijl met zijn karakteristieke ritmiek.

OMC, Sunday, 30 January 2022 17:10 (three months ago) link

ahh ik hoor het 'm bijna al voorlezen

Ludo, Wednesday, 2 February 2022 07:28 (three months ago) link

Je merkt dat de editor na een paar honderd pagina's tegen Tommy zei, ook dan maar ACTIE bitte.

Heb het zelf niet gelezen, maar wel meegekregen dat het manuscript vaak is afgewezen. Dikke kans dat het dus zo is gegaan zoals jij suggereert.

EvR, Wednesday, 2 February 2022 09:25 (three months ago) link

three weeks pass...

Boeli van Leeuwen - De Eerste Adam
Altijd bijzonder gefascineerd door Curaçao (en de andere Antillen). Boeli heeft zellf wel een aardige verklaring, het is als klein, dichtgepakt eiland een plek waarin de mensen elkaar allemaal echt diep doorleefd kennen, als Menschen. En dan blijft er dus stiekem weinig menselijks over, want de mens is een ander mens een dier. Zoiets. Eerste 100 pagina's zijn van een heerlijke Zuid-Amerikaanse zwier, surrealistisch, larger than life karakters, natuurlijk een dikke mep religie erbij, en een soms onnavolgbare mengelmoes van talen. Niet alleen het papiamento zelf, maar ook Frans, Duits, Spaans en Engels. Er komt een Teilhard-Chardin-achtige priester naar het eiland. En hij ontmoet de Eerste Adam. Dat wordt, passend bij het beeld dat ik had van Van Leeuwen, wel allemaal steeds hermetischer, totdat het sluit als een ondoordringbare oester. Nog altijd meeslepen, dat wel.

Ludo, Wednesday, 23 February 2022 11:10 (two months ago) link

Klinkt als een aanrader.

OMC, Wednesday, 23 February 2022 14:42 (two months ago) link

de moeite waard, zeker en ook niet heel dik, of zo. (helpt toch)

Philippe Sollers - De Eenzaamheid van Het Geluk
Er was een moment, 1 of 2 jaar geleden, dat ik bedacht om Sollers mijn favoriete schrijver te laten zijn. Na nagenoeg niks van hem te hebben gelezen! Ik voel zeker - en ook nu nog - een zielsverwantschap. Het navelstaarderige, de literatuur die filosofie probeert te zijn, het hegeliaanse, de lok van de erotiek en ongemakkelijke misogynie bestreden door het hoofd. Interessant en boeiend, maar is het een goed schrijver, eigenlijk, werkelijk? Niet in deze door Remco Campert vertaalde roman, in elk geval, waarin Sollers zijn jeugdliefde (als rijkeluiszoontje opgevat voor een Spaanse bediende) verlitteratuurt (zoals dat toen nog met dubbel-t moest luiden). Glimpen van genie, meer niet. Dan bevalt de oudere Sollers van Mouvement me beter.

Ludo, Sunday, 6 March 2022 19:58 (two months ago) link

Sollers leek mij op een of andere manier altijd een wannabe. Heb ik verder totaal geen echte aanwijzingen voor, gewoon spider sense. Ook al werd dat in De zevende functie van taal enigszins bevestigd. :)

OMC, Sunday, 6 March 2022 21:34 (two months ago) link

Mijn oudste dochter mailde me of wij Fahrenheit 451 en The Handmaid's Tail (...) in het engels in de kast hadden staan. Tuurlijk! Ray Bradury stond er alleen in vertaling, dus die voor de gelegenheid maar in het engels besteld en meteen daarbij:

Jevgeni Zamjatin - Wij (1921)

Boek blijkt Bordewijks Blokkens blauwdruk.

Nou ja, niet helemaal, of eigenlijk helemaal niet, maar dat wordt lastig met die B. Een scene uit het begin met marcherende, zingende en met vlaggen zwaaiende pelotons burgers deed me erg aan Blokken denken. En die grote vliegtuigen / ruimteschepen. Misschien had Bordewijk het boek gelezen of beide auteurs tapten uit het zelfde vat.

Klassiek verhaal. De braafste burger van het hele stel veranderd zijn denkbeelden dankzij een onaangepaste vrouw. In dagboekvorm. Lekker korte hoofdstukken. Verrassender dan verwacht, maar ook met een eind dat niet anders kon. Het boek ademt een koortsachtige sfeer, maar dat kan ook aan Covid19 liggen waar ik eindelijk voor ben gevallen. Met dank aan de gedwongen isolatie voor het eerst in lange tijd weer eens een roman gelezen. Hij krijgt een ereplaatsje in het dystopische hoekje.

clismo, Wednesday, 9 March 2022 12:05 (two months ago) link

Na Wij direct op zoek gegaan naar nieuwe fictie om te lezen. Hoewel ik geen ratel heb toch de straat op gegaan met mijn lepra. Ik voel me wel gaar, maar het is ook mooi weer. Je mot wat. Uit de dichtstbijzijnde minibieb The New York Trilogy van Paul Auster getrokken. Het eerste verhaal vond ik vermakelijk, maar zoeken op Auster geeft 24 hits op deze bladzijde en ik heb weinig drang om daar mijn eigen geurspoor aan toe te voegen.

clismo, Thursday, 10 March 2022 16:19 (two months ago) link

denk dat je gelijk hebt wat betreft Sollers, OMC.

en wat een dochters! Geweldig, Clismo.

WIJ is wel de oer-oer-oer-dystopie. Wat een boek.

Stanislaw Lem – Solaris
Classic natuurlijk, zo gecomprimeerd, zoveel informatie. Typische SF in de zin dat het een metafoor voor Alles kan zijn – communisme, kolonialisme - en dat past dan zelfs intrinsiek, want de buitenaardse, denkende zee die 'geprob(eer)d wordt, spiegelt ook Alles. Zelf las ik in deze encounter vooral een wetenschapsgeschiedenis. Zou het zo zijn dat wanneer de mens iets echt totaal onverklaarbaars tegenkomt, wij de hele geschiedenis van de wetenschap opnieuw, vanaf het prilste begin, zullen moeten doorlopen, voordat we het denken te begrijpen (en dan nog alleen vanuit de menselijke maat, opgeplakt op het on-menselijke). Hoe dan ook, knap dat het tot 2x toe verfilmd is, want als harde SF zit Solaris ook boordevol technische passages, die moeten bewijzen dat de speculatie kan. Ironie? Voor mij is het niet nodig, maar bewonderenswaardig blijft het. De menselijke psyche via het onmogelijke. Misschien toch eens die mooiemensenversie van Soderbergh kijken.

Ludo, Friday, 18 March 2022 11:32 (two months ago) link

Was na lezing van dit magnifieke artikel ook weer van plan om in Lem te duiken. Solaris nooit gelezen omdat die film zo groots is dat ik onvermijdelijk denk dat het boek er niet aan kan tippen (Lem vond de film niet zo, als ik me goed herinner.)

OMC, Friday, 18 March 2022 22:00 (two months ago) link

Lems Golem XIV heeft wel mijn ideeën over kunstmatige intelligentie doen herzien, maar moet nog steeds eens wat meer lezen.

Blaka Skapoe, Saturday, 19 March 2022 21:55 (two months ago) link

WF Hermans – Uit Talloos Veel Miljoenen
Een wedijveraar voor de Slechtste Hermans, samen met Au Pair. Die laatste ergerde nog haast bewonderenswaardig tenenkrommend als een vleesgeworden en vleesetende bloedzuiger. Uit Talloos Veel Miljoen is lang vooral saai en soapy. Hermans maakt de universiteit Groningen weer belachelijk, maar dat had ie al eens beter gedaan. Wel voelde ie goed het suburban desperate huisvrouwengenre aankomen, met een dame die dolgraag wil gaan schrijven. De passage waarin ze uitgever Dick Hosselaar in Amsterdam bezoekt, is een van de beste. Haar echtgenoot (een geflopte academicus die tegen beter weten in zweert bij Marx en Marcuse) is op zijn best bij de psychiater, waar hij klaagt over collega's als Janus Dunnebroek. De speaking names zijn weer 10/10, de roman zelf doet daar minstens de helft af.

Ludo, Tuesday, 29 March 2022 16:52 (one month ago) link

Haar echtgenoot (een geflopte academicus die tegen beter weten in zweert bij Marx en Marcuse) is op zijn best bij de psychiater

Die truc heeft 'ie eerder toegepast in een kort verhaal, daar heet de psychiater van dienst "Herman F. Williams" oid. Ik geloof dat "Uit Talloos Veel Miljoenen" ook over de teloorgang van staatsbedrijven als de post gaat, had 'ie ook op tijd door.

EvR, Wednesday, 30 March 2022 16:45 (one month ago) link

Inderdaad een zijlijntje, gecombineerd met de auteur als BN'er in de "literatuurfabriek"

Ludo, Thursday, 31 March 2022 16:25 (one month ago) link

Paul Theroux - Kingdom by the Sea: A Journey Around the Coast of Britian
Yank Theroux reisde met een knapzak de hele Britse kust rond tijdens de falklandoorlog. Meestal per trein, vaak ook wandelend. De werkloosheid is hoog, de kusthotels meestal leeg en aan het einde van het boek staakt het treinpersoneel in het hele land. Er zijn mods, er zijn skinheads en er zijn confrontaties tussen beide groepen. De Britse kust heeft ook hotels waar werklozen hun ww mogen besteden en die zitten dan weer wel vol. Theroux beschrijft het allemaal in detail en maakt zich daarna snel uit de voeten. Hij beschrijft het terrorisme in Noord-Ierland, de natuur van Schotland en "railway buffs" die de voorbode zijn van het opheffen van kleine kustlijnen.

EvR, Thursday, 31 March 2022 16:27 (one month ago) link

Raymond Chander – The Lady in the Lake
Geweldige gimmick film noir van Montgomery. Het boek is typical Marlowe (hoe kan het ook anders en hoe zou het ook anders moeten?). Lustig geloer, femme fatales en als lezer nooit van de hoed en de rand weten. Tot aan de twist die zelfs door Marlowe zelf 'superficial' genoemd wordt. Good lynchian vibin' in de Hollywoodse hills. Nou ja, eigenlijk is het nog een stukkie verder het hinterland in. Een dronkelap met een houtepoot, een verdwenen 'dame'. Genieten. Na dat een en ander boven water komt, wordt de zaak al snel onnavolgbaar troebel.

Ludo, Sunday, 10 April 2022 18:59 (one month ago) link

Felix Timmermans – Pallieter
Beroemde en beruchte vroege bestseller, die als ondertitel best 'unnen Vlaomse pastorale' had kunnen heten. Timmermans trok door stad en land om zijn boekske te promoten, heel modern, en heel begrijpelijk, want het is een roman die met smaak en accent voorgelezen dient te worden. Sentimenteel op en top, tot het maximale vervoerd, drinkt Pallieter gulzig van het leven (en de dobbele stopen en oude Driesters). Naast liefde voor de Vlaamse blut und boden vormt ook muziek een jubelzingend leitmotief. Richting het end dat tegelijkertijd de lente aankondigt – want uiteraard volgt het boek de stroom der seizoenen – komen 4 bohemers de internationale pijpen.

'Begint mor', zei Pallieter, die zich met de buik op een strobussel had gelegd. En toen begonnen de drie doedelzakken te ronken en te gonzen, en het rietklankige hobogespeel bibberde hel daaroever en daarop en om, als een regen van lank. En voor Pallieters gespannen oog gingen er driftige Spaanse dansen op, weemoedige Russische liederen, sterke zangen uit de bergen en slepende liederen uit de Bretonse vlakten. Heel de wereld ging voorbij in klank, roerend, opgewekt, weemoedig, klagend en teer.
Hij luisterde aangedaan: 't was iets enigs in zijn leven!

Ludo, Wednesday, 20 April 2022 14:45 (one month ago) link

源氏物語/The Tale of Genji
Ja, dat was weer een meerjarenproject. Ergens in 2018 begonnen met de klassieker van de Japanse literatuur. Niet dat het lastig is in de soepele Engelse vertaling, maar 1184 pagina's hardcore hofliteratuur circa het jaar 1000 blijft een flinke opgaaf. Geen oorlogen alleen maar de avonturen van de knappe prins/fulltime geilneef Genji met af en toe een uitstapje naar een festival of spookachtig klooster. Genji is eigenlijk best irritant en is ook rond pagina 700 opeens dood. Dan wordt het boek eigenlijk pas goed wanneer het gaat over Genji's ongelukkige broer en zijn twee (eigenlijk drie) mooie dochters die in de bergen wonen. Zoals gebruikelijk werd ik tegen het einde wat melancholisch toen ik weer besefte dat ik toch vergroeid was geraakt met het boek, al die personages die met elkaar in korte gedichten communiceren die bij voorkeur verwijzen naar klassieke gedichten. Hoe fraai. Op naar de tig verfilmingen (en anime, duh.)

OMC, Thursday, 21 April 2022 19:52 (one month ago) link

en verfilmingen?

en is ook rond pagina 700 opeens dood.

lol

Ludo, Friday, 22 April 2022 06:50 (one month ago) link

two weeks pass...

Pisemski – Duizend Zielen
'O Gij, Partijdige Onpartijdigheid!' Klein werk uit de Russische Bibliotheek, wat dus niet wel zeggen dat het niet Groots is bedoeld. Alleen vergeleken met de Echt Groten gaat Pisemski soms wat al te schematisch met zijn personages op, soms tot op het onnavolgbare en ongeloofwaardige af. Het eerste deel is het aardigst, als een klein huiselijk drama van Balzac. Een ijverige ambtenaar valt in de smaak bij de dochter van een collega (in feite is hij de Oude Man opgevolgd). Ze is niet de Partij die hij wil, maar hij houdt van haar. Ratio en emotie strijden hun pathetische strijd. En aan het eind van het liedje kiest onze man voor St. Petersburg, het geld, en het morele verval. Zijn demasqué in moeraspoel St Petersburg is de laatste fijne fase van het boek. Daarna gaat Pisemski driftig aan het schuiven en schuren met sympathieën en onmogelijke mogelijkheden, tot hij zijn personages uitgeput verlaat. Leuk aan Russische literatuur uit die Goede Oude Tijd blijft wel het eindeloze meta-gediscussieer over de waarde van... de Russische literatuur.

Ludo, Sunday, 8 May 2022 19:36 (two weeks ago) link

Antoon Coolen - Het Donkere Licht
Ooit wilde ik een blauwe maandag promoveren. Misschien op romans over de botsing tussen platteland en stad, meer bepaald de teloorgang van het platteland in Nederland. Snel vergeten, maar deze boekentip bleef. Gelukkig maar. Coolen heeft een tikkeltje de associatie met Kortooms en A.M. de Jong, maar is veel meer de Brabantse Streuvels. Een melodrama in even poëtisch als gecondenseerd dialect, vol nieuwe, dwarrelende woorden en verbastering. Evekes dacht het durske in de herd haar ontsnapping te vinden. De lampenfabriek in de grote stad lokt haar uit de Peel en de boerenhut naar het verderf. Een penatrie, bijna, helemaal. Fraai is ook de faulkneriaanse zijfiguur Jan Olie, de man die door omstandigheden de wereld niet kan kennen, terwijl hij hem wel snapt. Een tragische redder.

Ludo, Thursday, 19 May 2022 09:54 (three days ago) link


You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.