Filmforum

Message Bookmarked
Bookmark Removed

Het is misschien vloeken in de kerk, maar is het een idee voor de vaste bezoekers van het oude filmforum om (tijdelijk?) collectief over te stappen naar een ander (bestaand) filmforum? Mijn suggestie: het forum van Cinema.nl. Dan kapen we daar onze eigen plek op een forum waar anders toch helemaal niets gebeurt, met als voordeel dat we zeer zeker nieuwe filmfreaks gaan tegenkomen die zinvolle bijdragen kunnen leveren.

Een ander filmforum kan natuurlijk ook. Suggesties zijn welkom.

Vido Liber, Tuesday, 19 June 2007 13:14 (fourteen years ago) link

cinema.nl lijkt me wel ok :) als we daar zo'n lopende film-gezien-draad maken.

Ludo, Wednesday, 20 June 2007 07:45 (fourteen years ago) link

ik ben in elk geval daar geregistreerd (via 3voor12) merk ik.. ik merk het wel als er zo'n draad verschijnt (en meld het ook hier even), die eer laat ik aan een ander. :)

Ludo, Wednesday, 20 June 2007 07:48 (fourteen years ago) link

Het hangt er een beetje vanaf (a) hoe lang het duurt voordat het oude forum weer terug is en (b) of de oude postings daar weer te vinden zullen zijn. Op zich is er wel wat voor te zeggen als alles bij elkaar blijft en de discussie niet over fora verspreid wordt (ik zie ook gen voordeel van cinema.nl boven gewoon "hier"). Maar als de oude postings toch niet terug komen maakt dat minder uit. Misschien dat een moderator er iets over kan zeggen. Ik zie op subs dat men bezig is met het laden van de forumgegevens, dus ik denk dat het allemaal snel goed komt. Ik schrijf in ieder geval dagelijks braaf mijn kijkervaringen op, dus die kan ik dadelijk zo op het forum kwakken.

Olaf K., Wednesday, 20 June 2007 08:34 (fourteen years ago) link

Als het vertrouwde forum en het laden van de forumgegevens binnenkort gaat lukken is even afwachten inderdaad ook een optie. Zullen we tot die tijd dan maar in deze thread de kijkervaringen op een rijtje zetten?

Vido Liber, Wednesday, 20 June 2007 09:43 (fourteen years ago) link

^_^

am0n, Wednesday, 20 June 2007 13:22 (fourteen years ago) link

ok :)

eens denken of ik ze allemaal nog even kort terug kan halen (sinds het forum uit de lucht is)
allereerst The Ox-Bow Incident, een aardige (vrij korte) film waarin Henry Fonda getuige is van eh het recht in eigen hand nemen. Ik zei het al.. Hij is getuige/toeschouwer, wat de film een vreemd soort effect geeft.. Zo zonder helden.

Daarna het snif snif geweldige Umberto D. GEEN geniale film, maar HEERLIJK sentimenteel. Je merkt wel dat de hoofdrolspeler een amateur is, een paar keer de verkeerde bewegingen, moeilijk te omschrijven.. Op zich een interessant dilemma, zou een pro het beter hebben gedaan, of heeft de film juist echt iemand nodig die arm is. (Oh Umberto D is dus een bejaarde die zijn huis uit wordt gekickt.. Met als enige vriend zijn hondje Flike)
Allemaal zeer droevig.. En het mooie meisje annex knechtje van de huisbazin kan hem ook niet helpen.

Op de avond dat een van mijn beste vrienden Met Het Mes Op Tafel won (jaja!) keek ik (ook) het al even feestelijke Festen. Komt natuurlijk elk jaar tig keer op tv, en ik had vreemd genoeg nooit meer gezien dan het intro dat de gasten bij het landhuis aankomen. Daarom altijd gedacht dat tijdens HET befaamde moment: de speech, de pleuris uit zou breken. Maar dat is nu net het geniale.. Iedereen negeert de verbijsterende boodschap. Geweldig.
De regisseur (NIET von Trier, zoals ik altijd dacht) maakt 1 foutje.. De film heeft natuurlijk een docu-feel dankzij de cameravoering, maar hij laat wel even de overleden zus in beeld verschijnen (in een soort delirium) 1x is dat mooi, maar het korte gesprekje daarna is wat overbodig. (futiliteit hoor)
Had wel het gevoel dat de laatste 10 minuten niet per se noodzakelijk waren, alhoewel.. Het gedrag van de moeder daar.. Oh oh. Wat een feeks :) (Maar ok, er is maar 1 schuldige)

Daarna het vergeetbare Miracle on 34th Street, kerstfilm die de ironie van A Christmas Story mist. (maar verder best sympathiek is)

Daarmee was ik aan een soort van eind gekomen wat betreft mijn IMDB project! 4 films die in januari in de lijst stonden bleven voorlopig (!) ongekeken..
te weten (voor wie dat interessant vind)
*Sleuth
*Spartacus
*The Man Who Shot Liberty Valance
*Sweet Smell of Success

reden? Ze zijn niet op illegale wijze te verkrijgen :) :) Vooral in het geval van Spartacus mag dat toch vreemd heten. Maar een 3 uur durende film in een 700 mb file stoppen is geen goed idee (Painted by numbers krijg je dan met vliegende pixels)

Overigens is Sweet Smell inmiddels uit de lijst verdwenen, merkte ik toen ik als het ware opnieuw begon..

En dan komt een GROTE fout van Imdb aan het licht.. Alle veranderingen in de lijst betreft recente films. (eh..) Nu wilde ik die toch wel kijken, maar het zou mooier zijn als een film pas in de top 250 kwam nadat ie 2 jaar uit was..

Want nu moest ik dus Casino Royale gaan kijken .. zzzzzzzzzzzzzz.
Bond kart in zijn Fordje ondertussen continu zijn Sony mobieltje checkend :)
En de schurk wordt afgeknald voor ie gevaarlijk wordt. Boehoe. En zodra Bond zegt you're the only one I can trust, tegen zijn meissie, weet je dat hij in gevaar is..
Ok, het einde is wel best stoer. (het einde = het begin zeg maar, ik vertel niks nieuws)

Grappiger maar ook best slecht was Hot Fuzz, geloof dat Vido die al eens uitgebreid heeft behandeld. Ik zal 'm (hoogstwaarschijnlijk) echoen door te zeggen dat het begin leuk is, maar dat de film daarna vooral erg gewelddadig en overdreven wordt. EN VEULS TE LANG. Damn it, het is een parodie.. moet dat 2 uur duren?

Das Leben Der Anderen zou wel een klassieker kunnen wezen. Maar is die Sonate nu van Beethoven of niet? Het einde leek wat irritant (2 jaar later, 4 jaar later) (terwijl de film best met het beeld van Gorbatsjov had kunnen eindigen) Maar zonder die sprongen hadden we wel de scene gemist waarin het hoofdpersonages bepaalde "draden" ontdekt. Enneh het slot is kippenvel :)

(misschien een weblog beginnen?) ;) ;)

Ludo, Wednesday, 20 June 2007 13:26 (fourteen years ago) link

Sleuth, dat was een leuke film, kan ik me herinnneren! Dat van Hot Fuzz was ik waarschijnlijk. Vond er geen bal aan, zelfs het eerste half uur niet. Liberty Valance staat ook op mijn lijstje. Moet illegaal toch wel luken lijkt me. Overigens is het kwaliteitsverschil tussen legaal en illegaal bij die oudere films af en toe zelfs verwaarloosbaar, zelfs bij een 700mb file.

Vanavond staat "Killer of sheep" uit 1977 op het programma. Had er nooit van gehoord maar blijkt een underground klassieker te zijn die nu voor het eerst draait in de amerikaanse bioscopen. Ben benieuwd....

Olaf K., Wednesday, 20 June 2007 13:36 (fourteen years ago) link

The Ox-Bow Incident is top. De Amerikaanse dvd-uitgave daarvan is zeer goed verzorgd.

Umberto D. moet ik ook nog steeds een keer bekijken. Ik werd al week bij het zien van de fragmenten in de overzichtsfilm Il Mio Viaggio In Italia van Martin Scorsese. Volgens mij ga ik het daar niet bij droog houden.

Killer Of Sheep klinkt interessant. De dvd heb ik daar in Nederland nog niet van zien zwerven.

Zelf deze week o.a. twee films uit de Tsjechische new wave geprobeerd: het geëngageerde en in eigen land lange tijd verboden The Party & The Guests van Jan Nemec uit 1966 en het lichtvoetige Intimate Lighting van Ivan Passer uit hetzelfde jaar. De lome sfeer en de mooie observaties in de laatstgenoemde film bevielen me beter dan het lichte surrealisme in de eerste film.

Vido Liber, Wednesday, 20 June 2007 13:57 (fourteen years ago) link

Gloria (Cassavetes, 1980). Gena Rowlands onfermt zich tegen haar zin in over 6-jarig zoontje van echtpaar dat - terecht - vermoedt weldra omgelegd te worden door de maffia. Het tweetal vlucht en wordt op de hielen gezeten door gangsters, waarbij Rowlands zich ontpopt als een 'tough cookie'. En Rowlands is weer een genot om naar te kijken. Ze draagt de film die zelf entertainend is, maar het niet haalt bij Cassavetes' vroegere, lossere werk. Het script deugt niet helemaal, omdat het 6-jarige jongetje af en toe veel te wijs is, en het lukt zelfs Rowlands niet helemaal die tekortkomingen te camoufleren. Desalniettemin aangenaam en hier en daar een ontroerend moment.

Visitor Q (Takashi, 2001). Man neukt buitenshuis met zijn eigen dochter, vrouw hoereert zelf, zoonlief slaat moeder geregeld tot verminkens toe en wordt zelf geregeld onder handen genomen door klasgenoten, hetgeen de vader weer op video vastlegt en dat materiaal probeert hij vervolgens te verkopen. Dit is ongeveer de inhoud van het eerste half uur. De rest wordt bepaald niet normaler. Ik moest weer even vaststellen dat Japanners toch gevoel voor humor hebben. Bij deze. Visitor Q is gemaakt door een geest die verknipt is (dezelfde die het sterke Audition op zijn naam heeft) maar zeker niet in de war, want de film vertoont duidelijke sporen van intelligent leven. We moeten niet té intellectueel gaan doen over de rol van geweld in de wereld/maatschappij/relatie, gebrek aan liefde en de rol van de media in al dit, maar deze zwarte komedie probeert zeker niet alleen leuk te zijn en vertoont raakvlakken met C'est arrivé pres de chez vous, een film die zijn tijd zeker tien jaar vooruit was. Jammer van die microfoons die af en toe boven in beeld bungelen…;-)

Najib & Julia (van Gogh, 2002). Nooit gezien, deze eigentijdse Romeo & Julia en ik heb me gedurende die vijf uur nauwelijks verveeld. Zeker voor een dertien-delige toegankelijke AVRO-serie vind ik het niveau bijzonder hoog en werd ik er oprecht door ontroerd. Jack Wouterse heb ik al die jaren een tikje onderschat (kijk geen Nederlandse misdaadseries) en Tara Elders speelt compleet invoelend een verliefd meisje. De gelaagdheid (overal zit een keerzijde aan) voelt hier en daar een tikje bedacht, maar werkt ook hier en daar verdomde goed. Het is geen grote-passen-snel-thuis drama. Daar paste die dikke voor, dat moet je hem nageven.

Blue in the face (Wang, 1995). Vlakbij de Mediamarkt op Hoog Catharijne zit een dvd dumpzaakje met een “5 dvd’s voor 5 euro”-bak. Daar trok ik uit: Clerks, Heavenly creatures, Mighty Aphrodite, Blue in the face en De prooi. Vier goede titels plus een Nederlandse film met een lekker wijf! Goed… De left-overs van Smoke worden met plakband en garen tot een soort van verhaal samengehouden, en het improviseergehalte is hoog. Geen echte film dus, voornamelijk losse scenes, die drijven op de aanwezige acteurs en ‘toevallig’ passerende sterren zoals Madonna en Lou Reed. Met name Jim Jarmusch is onderhoudend in zijn exercitie over roken en hollywood. De setting is die van Smoke, een sigarenwinkel die fungeert als social hang-out voor een gemeleerd publiek. Snapshots van het dagelijks leven, multi-culti waar je blij van wordt, erg Brooklyn, erg levend. En inderdaad, waarom zou dat geen echte film mogen zijn? Geen enkele focus, maar heb me uiteindelijk best vermaakt.

Les 400 coups (Truffaut, 1959). Fraaie film over jeugdige ongehoorzaamheid. Antoine wil niet deugen, thuis niet en op school niet. Net als in Jules et Jim velt Truffaut geen moreel oordeel. Hij registreert, en laat de gedragingen van ouders en zoonlief gebalanceerd zien, alhoewel de sympathie van de kijker wel richting de underdog gaat. De film heeft niet de impact van Jules et Jim en lijkt een stuk meer ingehaald door de tijd. Desalniettemin heel sfeervol, redelijk licht van toon en het laatste shot is memorabel: een freeze-frame van Antoine in de zee, die recht de camera inkijkt. Het is moeilijk uit te leggen, maar de psychologie van dat shot is immens. Het is alsof dat beeld de hele film tot een snapshot van ‘een jeugd’ maakt en dat vervolgens generaliseert. Het maakt al het vertelde opeens ´echt´. En dat is een superieure vondst.

Safe (Haynes, 1995). Dit is nog eens een film over suburbia! Gaat een stuk verder dan American Beauty of Little Children, om maar wat te noemen. Toepasselijk gesitueerd in de jaren tachtig, toen individualisme en materialisme hoge vluchten namen. Vrouw (Julianne Moore) is ziek, de medische wetenschap kan niets vinden en uiteindelijk houdt Moore het op ‘environmental illness’, een nieuwe moderne ziekte waarvan de oorzaak waarschijnlijk ligt in giftige stofjes en dampjes. De kijker weet wel beter. Moore vertrekt uiteindelijk naar een kliniek voor mensen met gelijksoortige klachten. De kliniek blijkt echter niet te onderscheiden van een sekte. Rechtlijnige film - geschoten met een langzaam glijdende en zoomende camera - die behoorlijk de diepte ingaat en iets wezenlijks laat zien over de moderne mens zonder al te prekerig en uitleggerig te willen zijn. Het tweede deel is wat lang, omdat het punt dan wel gemaakt is maar ja, ik vond dit erg goed.

Come and see (Klimov, 1985). Maar dit slaat alles. Ik ben nu met zoveel voortvarendheid door die tophonderd allertijden aan het gaan, het ene zogenaamde meesterwerk na het andere consumerend, dat het hoog tijd wordt dat ik zelf dat beladen woord eens op een prent plak die door de know-it-all’s niet is verkozen tot het Canon van Honderd. Want een film zoals Come and see bestaan er geen twee. Het gaat over de Duitse huishouding in Wit-Rusland ten tijde van WO II. Daar waar een oorlogsfilm vaak zijn best doet om aan te tonen dat oorlog geen helden kent (Flags of our fathers) en vaak stiekem toch helden heeft (Saving private Ryan), of zijn best doet om aan te tonen dat oorlog mensen reduceert tot beesten, slechts in staat tot sadisme, daar neemt Come and See al deze dingen gewoon als uitgangspunt. Wel zo economisch, want dan kan de rest van de film gebruikt worden voor de verbeelding van die waanzin. En dat gebeurt hier op onnavolgbare wijze. Zonder ooit te mikken op epische status (zoals Apocalypse Now) brengt Klimov ons een onheilspellende tocht met (zoals Ludo opmerkte) surreële trekken. Dat laatste wordt enorm in de hand gewerkt door het gezichtspunt dat ingenomen wordt, dat van een 13-jarig jongetje. Die ziet alles als extra angstaanjagend en let op ongewone details. Tel daarbij op een geluidsband die dan weer overdonderend is, en dan weer het geluid reduceert door een doffe brij – omdat ontploffende bommen nu eenmaal tot piepende oren leiden – en de nachtmerrie is compleet. De film poogt verder te komen dan het verbeelden en fysiek invoelbaar maken van oorlog: het poogt deze mentaal invoelbaar te maken. En aangezien ik twee en een half uur ademloos en met een verwrongen gezicht heb zitten kijken, concludeer ik dat Come and see mij in die schaamteloze ambitie behoorlijk heeft weten te overtuigen. Met recht: waanzinnig. (Een dag later ontdekte ik dat deze film als een soort propagandamateriaal werd gebruikt om het glorievolle verleden en Russische leger te eren. Ik ben inmiddels elders in een discussie beland of de zwakte van de film niet is dat het ongenuanceerd en partijdig is. Heb ik me geen seconde aan gestoord.)

Hero (Zhang Yimou, 2002). Een enorme liefhebber van martial arts en ‘revenge cinema’ zal ik nooit worden – ik word doorgaans nogal melig van al dat gevlieg – maar Hero heb ik met plezier bekeken. Vergeleken bij deze Yimou is The Curse of the Golden Flower een aflevering van Goede Tijden Slechte Tijden, want de emotionele betrokkenheid bij Hero komt hier ruimschoots de threshold over. En de film brengt, ondanks al het vechtballet en zwaardgeklingel, een vredelievende boodschap. Sort of. Aangezien de film speelt met ´verschillende versies van hetzelfde verhaal´, en omdat alles beslecht wordt middels 1 op 1 gevechten, zitten we uiteindelijk driemaal naar hetzelfde duel te kijken, hetgeen uiteindelijk nogal vermoeiend wordt. Desalniettemin bezienswaardig door het globale verhaal, de cinematografie en ja, dat gevecht op het water heeft toch wel een bijzondere esthetiek..

Ben begonnen aan Killer of sheep maar vond het tezeer een opgave. De beeldkwaliteit van deze low budget productie was nog wel om te doen, maar de geluidsband niet: Het was allemaal in Black American en ik vroeg me geregeld af what the fuck them dudes were saying. Ga maar weer verder met het meesterwerkenproject, de nummer 68 van die lijst: "The earrings of Madame de..." van Ophuls (1953).

Olaf K., Wednesday, 20 June 2007 19:05 (fourteen years ago) link

Safe zet ik op mijn ooit-zien-lijstje.
:)

Ludo, Wednesday, 20 June 2007 19:23 (fourteen years ago) link

prachtig moment in Come and See, dat dat jongetje helemaal doorgedraaid met dat meisje door de modder ploetert :(
(wel jammer dat ze daarna vrij snel verdwijnt, of had ik dat al 100 keer gezegd) ;)

Ludo, Wednesday, 20 June 2007 19:25 (fourteen years ago) link

"300" is zo slecht dat ie bijna wel weer lachen wordt. De zanger van System of a Down mept in de gedaante van de Spartaanse koning Leonides een soort homoseksuele islamitische gothic koning in elkaar. (aka Xerxes) de film is zo fout, nazistisch, wat op zich goed bij Sparta past, probleem is dat de film het allemaal lijkt te menen. Alsof vechten voor een land waar ze jongetjes vanaf hun 7e tot Terminators drillen zo verheven is :)
De anabolen-fabrikant was vast ook blij met de film, enkel opgepompte figuren :)

Ludo, Thursday, 21 June 2007 07:24 (fourteen years ago) link

@Olaf: dat is weer een fijne lijst met een paar van mijn all time favorites (Safe en Come and See). Visitor Q van Takashi is ook te zien als een geperverteerde variant op Teorema van Pasolini. Het is niet bepaald een date film… De woorden necrofilie en moedermelk hebben sinds Visitor Q al hun onschuld verloren.

@Ludo: de zanger van System of a Down…. Haha, nu je het zegt. 300 ziet er ook uit zoals die vent zingt. Brrrrr.

Vido Liber, Thursday, 21 June 2007 09:26 (fourteen years ago) link

>>De woorden necrofilie en moedermelk hebben sinds Visitor Q al hun onschuld verloren.

Ja ik ben sinds deze film ook heel anders gaan denken over necrofilie...;-) Heb jij ook weleens een film NIET gezien???

@Ludo:
Heb 300 inmiddels op mijn "alleen-als-ik-me-kapot-verveel"-lijstje gezet. Ja, die modder-scene was prachtig, maar zo zitten er zoveel in. En die lange dorps-scene is 1 lange aaneenschakeling van memorabele beelden. Vrouw die kreeft zit te eten in een bus. Verzin het maar.

Olaf K., Thursday, 21 June 2007 10:05 (fourteen years ago) link

>Heb jij ook weleens een film NIET gezien???

Najib & Julia... en helaas ook flink wat Oosterse films uit jouw eerdere lijstjes omdat die niet te vinden zijn, zelfs niet bij de betere videotheken. :-(

Om een of andere reden verzamel ik films van Miike Takashi dus Visitor Q zit daar ook tussen. Een meer subtiele verbeelding van necrofilie is Kissed (Lynne Stopkewich, 1996) met Molly Parker. Het kan dus blijkbaar wel.

Vido Liber, Thursday, 21 June 2007 11:03 (fourteen years ago) link

Ik was even bang dat je een necrofilie-toptien ging geven hahahaha.

Maar je krijgt Vido de illegaliteit niet in, begrijp ik...? Bestel jij online (tips?) of zit er een goede winkel in A'dam? Heb zelf een hele lijst oosters die ik niet te pakken krijg. The soup one morning, bijvoorbeeld.

Olaf K., Thursday, 21 June 2007 11:20 (fourteen years ago) link

Zonder creditcard lukt online bestellen niet bij de Amazon.coms van de wereld (gelukkig maar, want ik zou me helemaal arm kopen), dus ik ben overgeleverd aan Boudisque (met verreweg de beste filmselectie die ik in een Nederlandse winkel ben tegengekomen), aangevuld met Concerto (goed voor klassiekers en met deskundig personeel). Dan heb je het in Amsterdam wel zo’n beetje gehad. De filmwinkeltjes in de Staalstraat en op de Haarlemmerdijk zijn voor verzamelaars vooral leuk voor posters, film stills en andere parafernalia.

Die necrofilie-top tien moet ik je schuldig blijven, maar in die lijst mag Crazy Love van Dominique Deruddere niet ontbreken. Zoiets als Nekromantik laat ik voorlopig maar even links liggen. Ik heb al moeite met het aanschaffen van het deze maand door Criterion uitgebrachte Sweet Movie.

Vido Liber, Thursday, 21 June 2007 13:31 (fourteen years ago) link

Ik heb ook films gezien. :)
The Neverending Story en MirrorMask, kitsch enzo, maar toch vermakelijk.

Bicycleran ván, en Stardust Stricken, een documentaire óver Mohsen Makhmalbaf. Bijzondere film van een bijzondere man.

Martijn Busink, Thursday, 21 June 2007 16:50 (fourteen years ago) link

Sweet land (Selim, 2005). Duitse komt tijdens W.O 1 naar V.S. om daar te trouwen met een Noor maar krijgt te maken met bureaucratie en de (on)hebbelijkheden van een kleine gemeenschap. Uitstekende KRO-film voor de zaterdagavond als je zin hebt je onderwijl scheel te eten aan pinda's en zoutjes. Geen idee hoe ik nou weer aan deze titel kwam.

Verder met het meesterwerkenproject...

Madame de... (Orphus, 1953). Charmante, redelijk vlot vertelde tragi-komedie over welgestelde vrouw die de oorbellen verkoopt om uit financiële nood te geraken. De oorbellen leggen ongeveer dezelfde weg af als de buitenechtelijke escapades van het echtpaar. Doet wat denken aan La règle du Jeu in de openheid van de promiscuiteiten, maar is nergens zwart. Vooral charmant dus. Typisch zo'n film in het rijtje His girl Friday, Bringing up baby etc: Je valt je er geen buil aan maar kom op, niet teveel schreeuwerige eerbied voor dit soort oudjes.

La grande Illusion (Renoir, 1937). Dit is interessanter, want deze nummer 26 uit de top honderd allertijden, is weer eens zo'n meesterwerk waar ik werkelijk geen ene zak mee kan. Eerste wereldoorlog, Franse officieren in krijgsgevangenschap van Duitsers. Dat het oorlog is merk je nauwelijks. Iedereen zorgt overdreven goed voor elkaar, iedereen is beleefd, rangen en standen en rassen doen er niet toe (er zit zelfs een excuusneger in!), bijna alles loopt veel te goed af, zodat de onzinnigheid van oorlog tussen mensen in twee uur lang durende voortkabbelde plezanteriën op fluwelen wijze door je strot wordt geduwd. Op zich best een intelligente grap, maar ik vond het alleen allemaal niet boeiend en uiteindelijk vooral langdradig. Dus zeg het maar, what did I miss....

Olaf K., Thursday, 21 June 2007 21:19 (fourteen years ago) link

ik zag een andere oorlogsfilms.. Letters From Iwo Jima. Vrij saai. Maar het rare met oorlogsfilms is dat als ik er een paar weken/maanden later aan terugdenk ze altijd wel redelijk leken. (Platoon bijvoorbeeld) Ik snap echt niet hoe dat komt. Oorlogsfilms, altijd vol helden en moed.. Misschien lastig om echt negatief over te denken.
Maar goed Iwo Jima.. tsja. Voorlopig leek er weinig memorabels in te zitten. De kleuren zijn (realistisch?) heel erg grauw.. Stof en zand, maar toch het ware lijden bleef achterwege. De flashbacks waren vreemd genoeg wel best aardig. De generaal op bezoek in Amerika, dat soort dingen..

Ludo, Friday, 22 June 2007 07:27 (fourteen years ago) link

lang lang geleden.. misschien wel 10 jaar terug.. zag ik op school al eens Amadeus. Ik herinnerde me vooral de ongelofelijke decollete-mode. Dit keer kon ik ook nog van andere dingen genieten, die gekke keizer bijvoorbeeld, net een typetje uit Jiskefet. Ook de stukjes dat Mozart componeert en je de muziek in zijn hoofd hoort, is heel aardig gedaan. (Inderdaad goed geschikt voor een muziekles op school)
Een goede film emotioneert, of is spannend, maar deze film is goed omdat ie gewoon boeit. :)

paar terzijdes.
1. Ik hoorde laatst een goed Mozart-stuk! (De muziek in de film was aardig, maar niet briljant) Hans van Manen had het uitgekozen in De Klassieken van de AVRO. (weet helaas niet meer hoe het heette, het stuk)

2.Een film over de "rockster" Amadeus met al die pruiken.. Logisch. Maar zijn er films over de 2 andere "grote" componisten. Bach? Lijkt me lastig.. Beethoven? Op zich al wat boeiender.. Langzaam doof worden. Niet eenvoudig misschien, maar zou een filmmaker iets mee moeten kunnen.

Nog andere composer-biopics?

Ludo, Saturday, 23 June 2007 07:18 (fourteen years ago) link

Death in Venice is geïnspireerd op Mahler. Heeft Gary Oldman geen Beethoven gedaan?

Olaf K., Saturday, 23 June 2007 07:29 (fourteen years ago) link

Daft Punk natuurlijk. En nu we het daar over hebben. :)
Gisteren <i>Electroma</i> gezien. Pfff...een ouderwetse anti-film. Geen woord gesproken, heeeeele lange scene's, minimaal plot...heel 70s allemaal (ook kwa beelden.) Kortom het was best afzien. Maarrrrr, hij is ook vrij mooi gefilmd en in mijn herinnering blijven er toch veel beelden hangen: de heuvels die al dan niet veranderen in een vrouw waar de camera tergend langzaam in de schaduw/het kruis zoomt en vooral het magistrale einde waar erg mooi een soort existentiële crisis van de robot wordt verbeeld.

oh ja en eindelijk <i>Noiseman Sound Insect</i> van Morimoto gezien met ondertiteling. Briljante anime blijft dat toch. Geef die man toch nou eindelijk eens een behoorlijke DVD met zijn beste werk!

OMC, Saturday, 23 June 2007 10:25 (fourteen years ago) link

oh ja Death in Venice. op de lijst.

The genius behind the music. The madness behind the man. The untold love story of Ludwig von Beethoven.

Immortal Beloved.. 1994, inderdaad Oldman is Beethoven. :) En Krabbe doet ook mee.

Ludo, Saturday, 23 June 2007 12:29 (fourteen years ago) link

Gabbeh, mooi, kleurig en poëtisch.

Martijn Busink, Saturday, 23 June 2007 19:40 (fourteen years ago) link

The New World eindelijk gezien. Ik vond het weer subliem, bijna net zo goed als The Thin Red Line. Lekker lang zodat je in een soort trance komt (zeker met die fantastische soundtrack), als de film afgelopen is heeft Malick toch weer je manier van zien veranderd.

Heb het vermoeden dat de film weer eens langer was want het einde voelde een beetje afgeraffeld. Eindelijk ook een film waar Farrell niet irritant in is (ook al hij maakt hij nu wel erg grote kans om Droopy te spelen als ze die eens gaan remaken :) Briljante casting van Pocahontas trouwens.

OMC, Sunday, 24 June 2007 12:32 (fourteen years ago) link

Wat betreft componistenfilms… Nou, Ludo, zet je slaapzak alvast maar voor de deur van de dichtstbijzijnde bioscoop want 28 juni gaat Copying Beethoven van Agnieszka Holland in première met Ed Harris in de titelrol.

Een van de vroege Beethovens is te zien in Un Grand Amour De Beethoven (1936) van Abel Gance, vooral interessant vanwege het moment waarop de componist merkt dat zijn gehoor naar de klote gaat, een scène die door menige filmmaker is geïmiteerd met Cop Land van James Mangold als een van de bekendste voorbeelden.

Death In Venice = een pracht. De ‘echte’ Mahler is te zien in Mahler uit 1974 van Ken Russell, maar aangezien ik geen kenner ben van Russell kan ik niet zeggen of die film de moeite waard is.

Vido Liber, Sunday, 24 June 2007 13:51 (fourteen years ago) link

Nog een Makhmalbaf: Moment of innocence. Meer als Salam Cinema, ben er nog niet helemaal uit of ik het snáp (Bycycleran en Gabbeh vind ik makkelijker), maar vermakelijk en aandoenlijk is het.

Martijn Busink, Sunday, 24 June 2007 14:42 (fourteen years ago) link

A Personal Journey with Martin Scorsese through American Movies (Scorsese/Wilson, 1995). Zeer genietbare, bijna vier uur durende documentaire waarin Scorsese ons bij de hand neemt op een tocht door Amerikaanse cinema totaan de 70s. Het leuke van de serie is dat Scorsese niet teveel aandacht besteedt aan de films die zich laten raden, maar destemeer aan films die hem bijgebleven zijn, hem inspireerden en die het grote publiek is vergeten. Zo moeten we niet vergeten wat voor mooist Anthony Mann (wie?) heeft gemaakt bijvoorbeeld. Daar zit je dan met je meesterwerkenproject...

Election (Payne 1999). Verkiezingen voor de nieuwe student council president wordt een strijd tussen Reese witherspoon en Chris Klein, terwijl geschiedenisleraar Matthew Broderick zijn professionele en persoonlijke leven naar zijn gootje ziet gaan. Omdat de film overduidelijk parallellen trekt met de landelijke politiek is hier enorm diepzinnig over gedaan. Aardige komedie, punt.

Knocked up (Apatow, 2007). Carrièrevrouw heeft one night stand met een loser, raakt zwanger en besluit, door een mix van hopeloosheid en goodwill, de loser te leren kennen. Het begint een beetje niveau Porky's maar gaandeweg komen de goede grappen en aardige observaties om de hoek, waardoor het drama een beetje richting Sideways en Little Miss sunshine gaat. Zo goed wordt het niet en zo laaiend als de Amerikaanse pers is kan ik niet worden (Village Voice: "one of the year's best, easily"), omdat het verhaal te ongeloofwaardig blijft voor emotional bonding. Daardoor kom ik niet verder dan grinniken en hier een daar een gulle lach, maar weet de film niet die gevoelige snaar te raken die Sideways tot zo'n plezier maakte.

Still Life (Jia Zhang Ke, 2006). Man keert terug naar stad om zijn vrouw en dochter na 16 jaar op te zoeken en ontdekt dat de 2000 jaar oude stad compleet onder water staat als gevolg van de Drieklovendam. In hetzelfde gebied zoekt een vrouw naar haar man die er twee jaar eerder vandoor is gegaan. Deze zoektochten worden kleine, persoonlijke verhaallijntjes in een groots decor van moderniserend China. De continu in grijze mist gehulde bergen vormen haast één geheel met de duizenden betonnen gebouwen die door meer mens dan machine langzaam worden afgebroken voordat het water de boel laat onderlopen. In het ijzersterke Platform liet Jia al zien begaan te zijn met de effecten van modernisering op de nieuwe generatie en liet hij een groep dolende mensen zien, die noeite hebben richting aan hun leven te geven. In Still Life gaat hij een stap verder, omdat moderniserend China een eufemisme is geworden voor afbrekend China, en de menselijke maat onder het beton dreigt te worden bedolven. One of the year's best, easily.

Olaf K., Sunday, 24 June 2007 20:24 (fourteen years ago) link

Knocked Up in de bios gezien Olaf?

ik zag 2 OMC favorieten vermoed ik.

eerst Harakiri.. die Japanners zijn wel gek op raamvertellingen. Technisch gezien is de raamvertelling hier simpeler, maar het verhaal is boeiender (dan in eh Rashomon, bedoel ik)
Een samurai komt naar een of ander fort/kasteeltje (dojo? nou ja samurai-verzamelplek) en verzoekt daar om eervol seppuku/harakiri te mogen plegen. De bediende verteld 'm een (best gruwelijk) verhaal van een samurai die een tijd terug dat ook vroeg. En dan komt de aap uit de mouw.. De 2 kennen elkaar. Het is tijd voor WRAAK.
Had een geweldige film kunnen wezen als alles niet in tergend mentaal slow motion ging.. al dat geklets, alles gaat l..a...n...g...zaam. De film had minstens met een half uur moeten worden ingekort.

Dat was bij Stalker (ultieme OMC film denk ik) niet nodig. Een soort vervreemde sci-fi. Constant onheilspellend, maar geen uitbarstingen van horror of aliens of wat dan ook. Psychische sci-fi.
Een stalker is een knakker die mensen mee kan nemen in de zwaar beveiligde zone. Hij voelt daar de kosmos perfect aan en leidt de bezoekers door een al dan niet bestaand mentaal mijnenveld om uit de komen bij een kamer waar alle wensen uitkomen. (of niet?)
Curieus is dat alles aan deze film Tsjernobyl ademt. Zo'n verlaten zone.. En dat was dus pas jaren later.

De film heeft wel aan het slot weer wat teveel eindes. Nu is het einde alsnog een beetje Exorcist.

Ludo, Monday, 25 June 2007 07:21 (fourteen years ago) link

(oh ik lees nu dat Stalker geinspireerd was op een andere nucleaire ramp in de jaren '50)

Ludo, Monday, 25 June 2007 07:40 (fourteen years ago) link

ultieme OMC film denk ik)

LOL. Hoe waar. Ik slaap in een Stalker pyjama. Vind het op het laatst trouwens een beetje lafjes dat ze ruzie krijgen en niet die kamer in durven. Maar goed, de reis op die trein en de droom van Stalker zijn zo briljant gefilmd. Dat maakt alles goed.

OMC, Monday, 25 June 2007 09:36 (fourteen years ago) link

die ruzie is niks, maar de ineenstorting van de "believer" Stalker is wel mooi. die film had echt moeten eindigen toen hij weer in zijn zwart-wit bed lag.

De telefoon is ook geniaal.

Ludo, Monday, 25 June 2007 09:51 (fourteen years ago) link

Het contrast tussen de twee films waarmee ik deze filmweek inluid kan niet groter: het stierlijk vervelende Pirates Of The Caribbean: At World’s End uit Disneyland en het zeer mooi ingetogen Still Life uit China (hierboven ook al door Olaf gesignaleerd en terecht geprezen). Voor meer details kun je
hier terecht.

Vido Liber, Tuesday, 26 June 2007 13:43 (fourteen years ago) link

O ja, en er is weer een 'nieuwe' lijst met 100 beste films ooit. 1 keer raden welke film op 1 staat - en terecht natuurlijk. :-)

Vido Liber, Tuesday, 26 June 2007 15:02 (fourteen years ago) link

Het zijn overigens enkel de beste Amerikaanse films, zie ik nu.

Vido Liber, Tuesday, 26 June 2007 15:04 (fourteen years ago) link

1 CITIZEN KANE
2 THE GODFATHER
3 CASABLANCA
4 RAGING BULL
5 SINGIN' IN THE RAIN
6 GONE WITH THE WIND
7 LAWRENCE OF ARABIA
8 SCHINDLER'S LIST
9 VERTIGO
10 THE WIZARD OF OZ

in elk geval de eerste 10 gezien, de rest kan ik niet zien wegens benodigd inloggen ofzo..
Gone With The Wind zo hoog.. tsja.. Een langdradige boekverfilming van een te dik boek.. En goede acteerprestaties? Ik heb Clark Gable ook wel 'ns interessanter zien spelen. (En Leigh misschien ook wel, even kwijt)

En Lawrence of Arabia Amerikaans? Zeker via een dubieuze geld-constructie, die film voelt toch wel heel erg Brits aan.

Ludo, Tuesday, 26 June 2007 19:19 (fourteen years ago) link

oh zowel op de site gezien als als film gezien ;)

Ludo, Tuesday, 26 June 2007 19:19 (fourteen years ago) link

ik dompelde mij weer onder in de wereld van Kurosawa met The Hidden Fortress. Een ouderwetsche avonturen-film met schelmenstreken, grappen en grollen, gezang, gedans en vechten met speren. Allemaal heel gezellig. George Lucas liet zich door deze film inspireren voor Starwars, daar liet hij ook het verhaal door 2 minor characters vertellen. (lees ik maar hoor) In zijn geval die 2 robots, hier zijn het 2 oerdomme en door goud-geobsedeerde boeren. Zij komen een samurai tegen en een prinses, die hoognodig de grens moet overstekken. (Nadat haar familie is uitgemoord)
Die prinses heeft trouwens de lelijkste stem OOIT in een film gehoord. Japanse vrouwen misschien wel in 't algemeen.. Maar dit is 't toppunt. Ze krast en krijst.

(maar goed best een geinige film dus, al zou ik nooit een echte fan van Kurosawa worden)

Daarna Shaun of the Dead. Een interessant experiment om per ongeluk eerst Hot Fuzz te kijken. Er zitten in Hot Fuzz meta-grapjes die eigenlijk pas echt leuk worden nadat je Shaun of the Dead ziet. (Tuinhekjes!)
Hoewel Shaun of the Dead gelukkig WEL kort is (100 minuten) zou ik toch voor Hot Fuzz kiezen. Dat komt simpelweg omdat ik niks met zombiefilms heb en waarschijnlijk ook alle geintjes die naar andere zombie-films verwezen miste.

Overigens had ik wel zoiets van hmm nee WEER die 2 gasten die vorige keer de hoofdrol hadden.. En ook WEER Bill Nighy. Iets wat over 5 films weer wel leuk kan worden. Gewoon die knakkers in elk mogelijk genre gooien.

Ludo, Wednesday, 27 June 2007 07:28 (fourteen years ago) link

@ Ludo:
>>Knocked Up in de bios gezien Olaf?

Nee, dat kan ik niet zeggen...

@ Vido:
Goed gezien van die goocheltruc aan het begin van Still Life! Met die ufo's kon ik in de film weinig, en de uitleg van de regisseur verklaart waarom....:-) He, probeer trouwens Surviving desire van Hartley eens, mocht je die niet kennen. Korte film, ook met een alleraardigst dansje.

Olaf K., Wednesday, 27 June 2007 22:11 (fourteen years ago) link

"Nee, dat kan ik niet zeggen..."

hmm ik vond alleen een afgebladderde sepia-kleurige Test Screener (voor de videotheken ofzo) dus ik dacht lamaaaarrrr.

Ludo, Thursday, 28 June 2007 07:15 (fourteen years ago) link

Ik vond een heel redelijke TS (kijk die dingen eigenlijk nooit) en dit is niet echt een film die je nu per se in de bioscoop moet gaan zien, dus ik dacht vooruit.
O.

Olaf K., Thursday, 28 June 2007 10:30 (fourteen years ago) link

hehe, op zich begrijpelijk. :)

maar ik wacht wel op de dvd rip, als ie dan nog in de imdb lijst staat tenminste, want anders geloof ik 't wel.

oh wat was ook alweer die link naar die klassieker-lijst van jou Olaf? :)

Ludo, Thursday, 28 June 2007 11:50 (fourteen years ago) link

http://www.theyshootpictures.com/gf1000_top100films.htm

Olaf K., Thursday, 28 June 2007 16:05 (fourteen years ago) link

bedankt :)

Ludo, Thursday, 28 June 2007 19:23 (fourteen years ago) link

nog maar een Tarkovsky, nu natuurlijk Solyaris, waarschijnlijk wat te snel na Stalker, want nu zat ik me wel 'n beetje te vervelen. Kwam ook omdat deze film toch een beetje een soort 2001 Space Odyssee is.. Abstracte sci-fi.. En in een film van 160 minuten in de ALLERLAATSTE minuut nog de kijker in verwarring achterlaten.. Da's gemeen! Wel een prachtig stukkie muziek van Bach steeds, die man klinkt (verrassend genoeg) in een sci-fi context niet eens verouderd.

Daarna A Man For All Seasons, was recent in de IMDB lijst verschenen.. Ik had 'm verder niet onderzocht dus rekende op een leuke zwart-wit honkbalfilm.. Ofzo.. De film begint met een verwijzing naar/geintje over die bekende Russische revolutie-film ehmm, met die standbeelden..: ooooh een soort Blackadder-komedie!
Half uur later.. Hmm.. geen komedie?!
Neen, dit is een film voor brave Christenen, waarin de fundamentalist Thomas More gespeeld door een soort Thom de Graaff, wordt gevolgd in zijn koppige strijd tegen de koning van Engeland, die wil scheiden, maar dat mag niet van de Paus.. Dus conflictje. En More wordt natuurlijk een martelaar.

Ludo, Friday, 29 June 2007 07:18 (fourteen years ago) link

nu natuurlijk Solyaris

ja, je moet wel even een adempauze nemen met Tarkovsky. :) Maar dan op naar
Andrey Rublyov, duurt ongeveer 5 dagen die film maar er zitten ook paar van zijn mooiste scènes in, vind ik (oh, oh dat verhaal van die klokkenmaker, zooo mooi.)

OMC, Friday, 29 June 2007 08:48 (fourteen years ago) link

"duurt ongeveer 5 dagen die film "

lol :D

wel iets voor de filosofie-les dat Solyaris.. Wat een hersenkrakertje.. Denkende (gedachtenlezende) eilanden ofzo.. Wtf, zwaar metaforisch :)

Ludo, Friday, 29 June 2007 09:03 (fourteen years ago) link

1962 of 1968 versie? (Ik gok de laatste.)

OMC, Thursday, 2 September 2021 10:09 (one month ago) link

Ja, de laatste, van Kinji Fukasaku. 1962-versie staat inmiddels wel in de watchlist.

Blaka Skapoe, Thursday, 2 September 2021 10:14 (one month ago) link

Восхождение
Ook weer eentje waar ik lang tegen aan heb zitten hikken, maar wanneer hij in de bioscoop draait moet je wel. Sovjetfilms over de Tweede Wereldoorlog zijn toch echt next-level. Dankzij Susan Sontags essay over The Ascent wist ik wel ongeveer wat ik kon verwachten van dit christelijk-humanistisch-communistische meesterwerk en eigenlijk is het niet zo heel spannend omdat je ook "in het moment" weet dat de personages verdoemd zijn. Aan deze Duitsers en collaborateurs (een waanzinnig eng ingetogen Anatoly Solonitsyn) ga je alleen ontsnappen als Jezus of Judas (met toch een verrassende omkering van de rollen.) Dan nog is de climax in zijn authentieke details zo'n mokerslag. Subliem gefilmd, zoveel wit, zo koud en met intimiderende blikken van de acteurs richting de kijker. Een onbehagelijke fietstocht naar huis mag ik wel stellen wanneer je iedereen opeens blij ziet doen in het park.

OMC, Thursday, 2 September 2021 20:36 (one month ago) link

Ik dacht me een essay van Sontag te herinneren. Maar dat is er helemaal niet! :) Wel ergens postieve opmerking over de film in een ander essay over de blik op oorlog. Tarkovsky vond het dan weer niet vaag genoeg.

OMC, Thursday, 2 September 2021 21:29 (one month ago) link

Black Widow
Na die strafexpeditie naar mijn ziel had ik wel even behoefte aan iets dom en makkelijks. Dan biedt een Marvel-film natuurlijk uitkomst! Dit is dan de recentelijke origin story van Black Widow die blijkbaar al het loodje heeft gelegd tijdens een van die 5000 mega veldslagen van The Avengers. Ik was de details alweer vergeten. Hoe dan ook, ik ben ook maar een man met een eenvoudige smaak en Scarlett Johansson die in strak pak rondspringt is dan vanzelfsprekend een esthetisch genot. In het midden wordt de film zowaar even leuk met wat kwinkslagen terwijl de mokkende Florence Pugh en afstandelijke Rachel Weisz zich aan het gezelschap hebben toegevoegd. David Harbour als vergane glorie Red Guard met KARL en MARX getatoeëerd op zijn vuisten is ook vermakelijk. De pret is helaas van korte duur want explosies gemarineerd in veel teveel uitleg wachten. Hopelijk zijn de drie actrices binnenkort weer te zien in serieus werk want dit is wel zonde hun mogelijkheden, een Assayas lijkt me wel wat.

OMC, Friday, 3 September 2021 21:45 (one month ago) link

時をかける少女
De volgende Ōbayashi uit 1983 is een lastige. De visuele waanzin uit Hausu keert weer, gedoseerd, terug, maar misschien was de ingetogenheid van I Are You, You Am Me hier ook effectiever geweest. Meisje, tijd, gebaseerd op een roman, het zal toch niet? Uiteindelijk inderdaad hetzelfde verhaal als The Girl Who Leapt Through Time (al is hier de titel The Little Girl Who Conquered Time, er zijn nog veel meer adaptaties). Obayashi's film is op zichzelf een prettige tienerfilm met een landerig tempo dat er voor zorgt dat het verhaal maar traag op gang komt. De visuele foefjes komen langzaam op om naar een geweldig climax te leiden, waarna helaas een wat houterige SF-uitleg volgt. Een liedje met samenvatting bij de credits is dan wel weer zeer okay. Al met al, een fijne film maar de versie van Mamoru Hosoda, die wat slimme aanpassingen deed, is lastig te overtreffen

OMC, Sunday, 5 September 2021 07:59 (one month ago) link

The Green Knight
Voer voor Secret Chiefs 3-fans, Graalmythologie, cue “problematische” filosofen Peter Lamborn Wilson en Julius Evola… een sedate aangelegenheid deze film. Ergens mooi, plechtig enzo, maar moest wel een beetje tegen de slaap vechten af en toe (sterker nog, de eerste keer zoveel gemist dat ik een tweede ronde heb gedaan). Toch wel geslaagd wat mij betreft.

Údolí včel (The Valley Of The Bees)
Ook pittig, grimmiger ook, iets makkelijker dan Marketa Lazarová (toch een soort black metal op celluloid), waar dit op voortborduurt (toe aan herbekijken). Indrukwekkende Tsjechoslowaakse kwaliteit.

現代やくざ 人斬り与太 (Street Mobster)
And now for something completely different… Een enorme reeks straatgevechten, een machtstrijd tussen Yakuza, handheld (toen al) vastgelegd, en derhalve quite a ride. Intens, gangsta shit on steroids.

Blaka Skapoe, Sunday, 5 September 2021 15:51 (one month ago) link

Street Mobster op de lijst! :) Stond The Valley of the Bees natuurlijk al.

OMC, Sunday, 5 September 2021 17:47 (one month ago) link

Ik dacht me een essay van Sontag te herinneren. Maar dat is er helemaal niet! :) Wel ergens postieve opmerking over de film in een ander essay over de blik op oorlog.

ghehe, Sontag is zo groot ze hoeft niet eens een essay te schrijven om tienduizenden cinefielen deze film (terecht) te laten kijken.

The Green Knight wil ik ook nog wel zien.

Ludo, Monday, 6 September 2021 06:23 (one month ago) link

1933-2021
https://i.ibb.co/426vgTB/belmondo.png

OMC, Monday, 6 September 2021 14:47 (one month ago) link

Wel een beetje het icoon van irritante guys, maar toch cool. 🥺

OMC, Monday, 6 September 2021 15:52 (one month ago) link

Bumperkleef
Alleraardigste horror van eigen bodem, een tip to the hat aan Dick Maas.

Bitchin’: The Sound and Fury of Rick James
Tragisch verhaal natuurlijk weer, de drugs moesten iets verdoven. Het blijft wat aan de oppervlakte maar er worden echt wel minder fraaie aspecten van de man genoemd, verder veel talking heads en anekdotes en op zich never a dull moment. Nooit geweten dat z'n carrière begon bij Neil Young.

Blaka Skapoe, Monday, 6 September 2021 21:13 (one month ago) link

Nog een badass: R.I.P. Michael K. Williams

https://i.postimg.cc/RZWMMv89/6a00d8341bfb1653ef01539035094f970b.jpg

Blaka Skapoe, Monday, 6 September 2021 22:05 (one month ago) link

Wel jammer dat ik nooit de impact kan voelen van die Omar-rol. Ben halverwege S1 gestrand in The Wire, en alle coole shit is gifjes spotten. :(

OMC, Tuesday, 7 September 2021 07:59 (one month ago) link

De eerste serie is wel echt een opmaat. Ms kan je het gewoon overslaan. Overall vond ik het de tweede ronde toch wat minder sterk dan de eerste keer (was ook al ver nadat iedereen het had gezien), maar s3 vind ik nog steeds de beste en in s5 is die lijn met Marlowe (en zijn beef met Omar) erg goed. Nu zou ik Treme en The Deuce toch hoger aanslaan.

Blaka Skapoe, Tuesday, 7 September 2021 09:12 (one month ago) link

さびしんぼう
Deel 3 in de wat wel eens de Onomichi-trilogie van Obayashi wordt genoemd. "Opgedragen aan de tragische, stralende dagen van mijn jeugd." waarna een een geweldige introductie volgt van tiener Hiroki, die in een tempel woont want zijn vader is boeddhistische monnik (prachtfiguur). Met zijn camera volgt hij van alles vooral een wonderschoon meisje dat altijd eenzaam op school Chopin speelt. Ja, dit gaat goed worden. Achteraf bezien is het wonderbaarlijk hoe achteloos Obayashi zijn verhaal met allerlei lagen opbouwt, zonder al teveel visueel vuurwerk behalve dat alles permanent in een nostalgische gouden gloed wordt gebaad. Plotseling verschijnt er een superschattig mime-meisje in huis die Hiroki eerst alleen door de camera kan zien, maar al snel manifesteert ze zich vrijelijk. Er wordt weinig mysterieus over gedaan dat ze een soort geest is van zijn moeder-als-tiener wat tot olijke taferelen leidt wanneer die twee elkaar tegenkomen. Ondertussen komt Hiroki zijn liefde-op-afstand tegen, maar wie is eigenlijk echt? Zelfverzekerd tot een melancholiek einde gebracht inclusief leuk liedje bij de aftiteling. Er zijn wat kluchtige fratsen die wat vreemd aanvoelen maar misschien wel passen bij de emotionele achtbaan van het tieneruniversum. Redelijk obscuur naar het schijnt, jammer want dit is een van de beste tienerfilms ooit.

OMC, Saturday, 11 September 2021 10:37 (one month ago) link

De pont over de baai van Onomichi, nu al legendarisch. Internationale titel overigens Miss Lonely of Lonelyheart.

https://i.ibb.co/DCZzX6B/misslonely3.jpg

OMC, Saturday, 11 September 2021 10:45 (one month ago) link

wow!

Qua The Wire vond ik S1 juist het best en S2 al wat meer soapy, over de series later kan ik echter niet spreken. Misschien toch ooit nog eens S3 doen dan.

Le Voleur met Belmondo is geweldig, maar als ik verder zo terugkeek vond ik 'm toch in niet bijster veel goede films spelen (behalve de ekte ekte nouvelle vague dingen dan natuurlijk)

Ludo, Monday, 13 September 2021 06:24 (one month ago) link

Instinct
Redelijke geslaagde thriller vooral door Van Houtens sterke performance. De karikaturale sideshow doet het helaas bijna teniet.

ぺきんのすいか (Beijing Watermelon)
Japanse groenteboer wordt het houvast van Chinese studenten in de buurt. Een warm menselijke drukte in de winkel die tevens woonruimte is. Maar dan een verrassend einde waar de politieke lading onuitgesproken blijft en ook niet ten koste gaat van die menselijke kant. Weer totaal anders dan de andere Ōbayashi's die ik zag maar wel weer geweldig.

Whore
M'n goede ervaringen met deze regisseur lopen hier een knauw op. Ik kan me weinig herinneren van Pretty Woman, waar dit een antwoord op is, al is wel in te denken wat hier tegengesproken wordt. Het spreken tegen de camera van Theresa Russell en de flashbacks werken slecht voor me en ik vind het te karikaturaal om serieus te nemen. Ms iets te veel een antithese om zonder de these overeind te blijven.

Possibly in Michigan
Arty horror short, musical zelfs. Grappig, met ondanks de beeldkwaliteit coole visuals.

Blaka Skapoe, Wednesday, 15 September 2021 14:10 (one month ago) link

Onoda (10.000 nuits dans la jungle)
De avonturen van de Japanse soldaat die het tot 1975 uithield op een Filipijns eiland. Geweldig verhaal natuurlijk en de Franse regisseur Arthur Harari neemt er dan ook lekker de tijd voor met bijna 3 uur (gevoelstijd een kleine 2 uur). Een jonge Japanner gaat op zoek naar de legende en na het eerste contact gaan we terug in de tijd, hoe is die Hirō Onoda eigenlijk op dat eiland terechtgekomen. Dat is op zich al een bijzonder verhaal. Aangekomen hoopte ik stiekem op The Thin Red Line-achtige poëtica maar helaas wordt het zeer naturalistisch verteld, wat wel begrijpelijk is maar ook wat aan de saaie kant, zo fascinerend is een mega-survivaltocht ook weer niet. Een interessante geschiedenisles en subtiele les over autoritarisme maar niet per se een goede film.

OMC, Friday, 17 September 2021 15:48 (four weeks ago) link

Prisoners of the Ghostland
De trailer deed het goed als WTF-post of teh socialz en fora. Nicholas Cage x Sion Sono! Lolz. Eerlijk gezegd waren mijn verwachtingen niet heel erg hoog gespannen, wellicht dat ik daarom voor mezelf een verrassing creëerde want ik heb in tijden niet zoveel plezier beleefd aan een actie/postapocalyptische film. Cage in opperbeste post-cultmodus met geverfde baard past wonderwel in het kleurige Sono-spiegelpaleis. Als je het navertelt is het zonder meer absurd maar Sono weet plot te vervangen door een fijne droomlogica met unieke beelden. Toen begon het wel te dagen dat dit meer een Japanse dan Amerikaanse film is, wat best wel jammer is, want de eerste 40 minuten droomde ik al wat deze esthetische injectie teweeg ging brengen in de voorspelbare Westerse actiefilm. Alleen al de manier waarop Sono toch de atoombom er weer in weet te sneaken is zo fantastisch. Een echte diep 21ste-eeuwse film met ergens ook veel raakvlakken met de psychedelische westerns van de jaren '70 en die eksperimentele Japanse theater headbangers uit de jaren '60. Vreemd genoeg deelt vrijwel niemand mijn enthousiasme. :)

OMC, Saturday, 18 September 2021 21:36 (four weeks ago) link

Als je een Cage-film goed vindt, is het goed gebruik 'm een 1 te geven, voor toekomstige cultstatus.

Beijing Watermelon klinkt ook helemaal geweldig.

Ludo, Sunday, 19 September 2021 06:28 (three weeks ago) link

Dune
Pfff, moet denken aan een fleeting thought bij LOTR: wat doet die Balrog eigenlijk zoal de hele dag, als er geen hobbits met ringen door zijn domein zwalken? Hier ook allemaal absurd grote set pieces waarin hele leger verschijnen en verdwijnen, maar ook een eettafel is huge met allemaal mensen die erbij staan in al even grote panden… en dat gaat dan van hot naar her, iets met een mes of zo, ergens nog ff vechten, stukkie vliegen… ik heb het boek niet gelezen maar de film verzuipt in z'n eigen grandiositeit.

Blaka Skapoe, Sunday, 19 September 2021 11:53 (three weeks ago) link

wat doet die Balrog eigenlijk zoal de hele dag, als er geen hobbits met ringen door zijn domein zwalken?

LOL. Beetje gamen? Metal draaien? Maar terechte vraag. Ik zag in de trailer inderdaad al weer zo'n digitaal cut & paste leger. Saaaaaaai.

OMC, Sunday, 19 September 2021 14:43 (three weeks ago) link

Vroeg een vriend mee, die weigerde na het zien van de trailer. Gheh. Dan zal de game Dune toch wel de beste 'adaptatie' van het (prima) boek blijven.

https://media-cldnry.s-nbcnews.com/image/upload/t_fit-760w,f_auto,q_auto:best/newscms/2021_38/3507689/210922-melvin-van-peebles-obit-1975-ac-540p.jpg
RIP Melvin van Peebles

Ludo, Thursday, 23 September 2021 10:46 (three weeks ago) link

Les Fruits de la Passion
Begint als je typische softporno in de Oriënt, met een mooie vrouw die zich door Klaus Kinski laat opsluiten in een bordeel te Hong Kong. Maar Shūji Terayama heeft andere plannen. Sleazy Kinski denkt: seksfilm, ik maak er gebruik van. Al zijn de andere erotische uitingen veel complexer, de madame die door een man wordt gespeeld hint er eigenlijk al meteen naar. Naar een verhaal van Pauline Réage dus er wordt weer vernederd, geslagen en vastgeketend. Terayam lijkt door te hebben dat het subversieve potentieel van seksualiteit op zijn retour is en is meer geïnteresseerd in machtsrelaties die heel Foucaultachtig overal op elk niveau spelen (vrouw-man, binnen de familie, tussen klassen, het Westen en Oosten). Fraai gefilmd met veel kleurenfilters die in elkaar overgaan en veel interessante shots. Een, denk ik, moedwillig zoekende film, waarbij de surrealistische intensiteit in de laatste vijf minuten toeneemt en ik uiteindelijk toch redelijk tevreden was.

OMC, Thursday, 23 September 2021 20:48 (three weeks ago) link

Nightmare
Goeie gore en lekker sleazy, lekker twisted verhaal en derhalve een prima slasher.

De Zitting
Een rechtbankdrama van eigen bodem. Tja, beetje saai en heus niet alleen omdat we hier wat minder theatraal zijn aangelegd dan in Amerika.

Candyman
Jammer, deze hangt ook wat als los zand aan elkaar en verzuipt een beetje in de boodschap, je zou bijna zeggen te woke, als dat een ding was. Het Reiniger-achtige silhouettenspel is wel erg pleasing on the eye.

Blaka Skapoe, Sunday, 26 September 2021 14:12 (two weeks ago) link

What's That Sound s01
Mark Ronson behandelt per aflevering een sound production-onderwerp. Logischerwijs lijkt de aflevering over auto-tune erg op de This is Pop-aflevering over dat onderwerp. Sampling kent ook overlap met andere docu's en als je het over de Buchla hebt kun je ook niet om Suzanne Ciani heen. De 808-aflevering gaat toch ook best flink over de LinnDrumm. Maar goed, ik vermaak me kostelijk. Ik mag dat gewoon graag zien: zo'n docu waar je van Delia Derbyshire naar Denzel Curry gaat en ook goed dat er oog is voor de pioniers van kleur en de vrouwelijke kunne. Vooral de afleveringen over distortion en reverb zijn nice.

Blaka Skapoe, Sunday, 26 September 2021 15:01 (two weeks ago) link

Witness for the Prosecution
Billy Wilder in de rechtszaal, naar Agatha Christie. Dan weet je: ouderwets vakwerk. In Engeland gesitueerd dus lekker stoffig en talig. Marlene Dietrich lijkt in eerste instantie een bescheiden rol te spelen, al is het wel meteen uitkijken want die dame is niet te vertrouwen en natuurlijk moet ze weer een liedje zingen, wat uiteindelijk wel leidt tot aan aantal fraaie kussen. Hoe dan ook, het lijkt zich allemaal redelijk voorspelbaar naar een uitspraak te bewegen, maar dan begint het te twisten, op het absurde af, al hoort dat er bij. Zo komt alles op zijn pootjes terecht en de voice-over zegt zowaar iets van "NO SPOILERS!" bij de aftiteling (maar dan wat vriendelijker.)

OMC, Sunday, 26 September 2021 21:31 (two weeks ago) link

ねらわれた学園
Een soort brug tussen Hausu en de romantische tienerfilms van de jaren '80. Is ook weer een middelbareschoolfilm die alle kanten opschiet. Begint weer subliem met ware Ōbayashi-magie. Dan ook weer wat meligheid met jongetjes die onder de rokken gluren van oudere meisjes. Ōbayashi neemt het idee van school als psychische oorlogsvoering letterlijk: de heldin Yuka komt er per ongeluk achter dat ze kinetische krachten heeft die ze ook maar gaat inzetten om het matige kendo-team eens aan een overwinning te helpen. Ietwat aan de late kant komt er nieuw meisje-met-krachten in de klas die meteen discipline eist op de on-Japans rumoerige school. Voordat je het weet loopt men in uniformen alle lol er uit te rammen. De nieuweling is de helper van een buitenaards wezen die Yuka graag mee wil nemen naar Venus wat leidt tot werkelijk buitengewoon kleurige realiteitsneukerij vol Ōbayashi-foefjes. Dat redt School in the Crosshairs uiteindelijk, want ik kreeg af en toe het gevoel dat ik naar drie films tegelijk zat te kijken.

OMC, Saturday, 2 October 2021 21:15 (two weeks ago) link

De Zitting
Een rechtbankdrama van eigen bodem. Tja, beetje saai en heus niet alleen omdat we hier wat minder theatraal zijn aangelegd dan in Amerika.

terwijl onze films meestal theatraler zijn.

Gaaf idee wel van Ronson, toch eerst maar eens This is Pop op de lijst houden.

Ludo, Sunday, 3 October 2021 14:49 (one week ago) link

Cards Of Death
Extreem low budget en direct to VHS maar toch zo vrolijkstemmend. De maker heeft duidelijk wel gevoel voor film wat al een enorme pré is. Verder behoorlijk geschift en hoewel dit geen goede film is te noemen toch lovable.

Centrespread
Dat geldt ook wel een beetje voor deze Ozploitation. Flinterdun plotje over een fotograaf die toch liever voor een serveerster gaat dan al die meiden die hij op z'n erotische fotoshoots tegenkomt. Maar een excuus om toch wel erg fantasierijke erotische scenes aan op te hangen. En, yay: schaamhaar!

Capturing the Friedmans
Zo'n gedoodverfde klassieker die ik volgens mij ooit wel gezien heb, maar geen actieve herinnering aan. Indrukwekkend en nog altijd actueel. Het kuddegedrag, de toch wel hysterisch te noemen houding t.o.v pedofilie en hoe de documentaire – als je er oog voor hebt – laat zien dat het allemaal weer eens niet zo zwartwit is.

Stan & Ollie
Biopics, not a fan. Blijft moeilijk om een leven, laat staan twee, in anderhalf uur te vangen en meestal vind ik het moeilijk om de “echte” mensen te vergeten. Deze was toch best aardig, door de uitstekende hoofdrolspelers. Naast die onvolledigheid (de relatie tussen Stan en Ida had schijnbaar een geheim wat middels een(1) kort zinnetje wordt aangestipt) verder ook wat braaf en degelijk (dat ene zinnetje had m.i. nog best netjes visueel weergegeven kunnen worden, zou wat minder schools zijn).

Blaka Skapoe, Sunday, 3 October 2021 15:54 (one week ago) link

の王 ユナと約束の旅
Camera Japan festival, anime time! Dit keer The Deer King van een paar Ghibli-oudgedienden. Breken duidelijk niet met de meester in deze fantasywereld die doet denken aan Nausicaä en Princess Mononoke. Het ziet er heel mooi uit, er zijn interessante personages (stoere, kortharige tracker (v), zachtaardige arts (m)), fraaie muziek, maar het verhaal was mij te complex. Typisch fantasy, dat rijk oorlog met dit rijk, die koning dit, die magische wezens dat, pfff. En toch wel ergens heel hedendaags met een ziekte, een dokter die immuniteit probeert te vinden. Vermakelijk maar de komende 10 jaar even een stop op fantasy, onegaishimasu.

OMC, Sunday, 3 October 2021 19:45 (one week ago) link

Eens over schaamhaar en de pedohysterie. (En vast ook wel over fantasy) :-)

One Night in Miami
'Tired? Boy, I'm energized!' Laatste najaar van mijn cinema-hobby in deze vorm, gok ik. 25 jaarlijst-films afgetrapt met een meta-fantasie over showbiz. Wat als Mohammed Ali, Jimmy Brown, Sam Cooke en Malcolm X een avondje in een hotelkamer verkeerden? Verbaal vuurwerk, natuurlijk! Toneelstukkerig op en top met veel gepingpong in steeds andere duo's. Toch voelt het lange tijd wat te lichtvoetig – om op Cassius' zijn terrein te blijven. Het boksgedeelte heeft De Palma-schwung. Drones boven het vierkante vlak. Iedereen schreeuwerig happy. Het leven dat is een grote show. Mooi man. In de hotelkamer sijpelt langzaam de Boodschap binnen. Vooral door Malcolm, uiteraard. Ik blijf gniffelen om de ongelukkige Islam-omarming. Als polemist kies je natuurlijk wat de witman het meest haat – en waar ie het meest zenuwachtig van wordt. (Maar is het iets van jezelf?) NFL-speler Jimmy Brown vervult de rol van de Rede. 'I always find it kind of funny how you light-skinned cats end up being so damn militant.' De andere drie acteren nogal extatisch, en net niet goed genoeg. Maar hoe je Malcolm ook neerzet, het blijft een fascinerend figuur, die ook in een doorzichtige film genoeg boeiende vragen oproept. Wel miste ik iedere hint richting Sam Cooke's vreemde, foute Metoo-einde. Daarvoor hield regisseur Regina King toch teveel van hem. 'I'm a bad man!'

Ludo, Monday, 4 October 2021 06:35 (one week ago) link

Laatste najaar van mijn cinema-hobby in deze vorm, gok ik.

Oh nee.

Zo'n gedoodverfde klassieker die ik volgens mij ooit wel gezien heb, maar geen actieve herinnering aan.

Oude Zomergasten-favoriet, daarom ken ik hem ook door osmose.

OMC, Monday, 4 October 2021 21:11 (one week ago) link

Oh nee.

Ik beoog een Olaf Koenemannetje en ook nog eens wat muziek te maken. Elk nadeel hep zijn voordeel :P

Ludo, Wednesday, 6 October 2021 06:29 (one week ago) link

Ferry
'Hoe lang zijn John en ik nou getrouwd, zo'n vier, vijf jaar, dus?' De staat van de Nederlandse film in een enkele zin. Exposed! Het blijft behelpen. Ook wanneer Netflix met geld strooit, ook als het 'epos' op een serie wordt gebaseerd. Eerst het positieve dan maar? Huub Stapel blijkt weer 'ns een van de weinige Nederlandse acteurs die het snapt. Understated, de juiste mimiek, niet teveel doen. Hij maakt wat van zijn rol als Amsterdamse maffiabaas. Hetzelfde kan gezegd worden van Elise Schaap als 'love interest'. Zij heeft echter – meer dan Huub – te stellen met het belachelijke scenario dat weer alles uit den treuren benoemd en benadrukt. Tussen hen loopt Frank Lammers als Ferry. Hij channelt zijn innerlijke Theo Maassen, en neen, het werkt niet. Zijn acteren neigt naar een New Kids-grap – hoeveel moorden hij ook pleegt. Over het Brabobeeld van de film mag trouwens een bachelor-scriptie worden gepend. Mensen hobbelen in en uit hun accent. Het Randstedelijk visioen van Braboland. Domme, gevaarlijke mensen die dromen van Amsterdamse grachten. Net als het veel betere TBS (met Theo) zoekt Ferry de camping op. Off screen horen we een briefing. Ferry: 'Welke camping is dat dan?' Een bord met Camping Zonnedauw verschijnt. Zegt zijn kompaan buiten beeld: 'Camping Zonnedauw.' Zo'n film. Armetierigheid troef. 'Godverdegodverdegodver.'

Ludo, Thursday, 7 October 2021 06:23 (one week ago) link

"als Amsterdamse maffiabaas", "Frank Lammers", "Domme, gevaarlijke mensen die dromen van Amsterdamse grachten", 'Godverdegodverdegodver.'

Zoals men tegenwoordig graag stelt: manmanmanman.

OMC, Thursday, 7 October 2021 07:47 (one week ago) link

No.10
De tiende Van Warmerdam. Ik dacht even dat de trailer teveel had weggeven. Broeha! Duidelijk een film in twee delen. Het eerste deel is geweldig. Een theatergezelschap repeteert voor een stuk waarbij ondertussen allerlei dingen aan de gang zijn, Bokma kan zijn tekst niet onthouden, er wordt vreemd gegaan en geroddeld. Heerlijk sfeertje met aantal echte LOL-momenten en ondertussen als lokalo je verwonderen over de geografie van Amsterdam ("Zo kom je daar helemaal niet!" "Wat doet die vuurtoren daar!"). De Van Warmerdam-geilheid is dit keer helaas op een redelijk laag pitje gezet maar hij heeft andere originele plannen. Het gevoel van paranoia waar iedereen elkaar in de gaten houdt wordt langzaam op on-Nederlandse wijze uitgebouwd. We eindigen in deel twee dan ook in Duitsland waar verder niets over gezegd kan worden, want dat is niet kies. Het is absurd, flauw en toch eindigt het met een subliem eindshot. En bij de verschijning van een Caravaggio in een bepaalde setting moest een zekere sciencefictionschrijver in de zaal toch goedkeurend knikken.

OMC, Thursday, 7 October 2021 21:42 (one week ago) link

Pandora and the Flying Dutchman
Nog een Technicolor-droom van Andrew Lewin, uit 1951. Een hervertelling van De Vliegende Hollander, in Spanje, met in de eerste scène een gedicht van Omar Khayyam. Kan niet misgaan. Zeker met een soort droomwaas die over de hele film is gedrapeerd, het idee dat mythologie in het dagelijkse leven is verweven en een steeds terugkerende doodsdrift. Inderdaad, dit is heerlijk ouderwetse psychoanalyse voor het witte doek. Ingeluid met een werkelijk briljant uitzoomend shot. Oh ja, voor de rest gaat de film over de waanzinnige schoonheid van Ava Gardner. En dat is gewoon wel goed gevonden.

OMC, Friday, 8 October 2021 21:32 (one week ago) link

Van Warmerdam! Goed dat ie terug is. Eens zien of ik die in de bios kan meepikken.

Ludo, Saturday, 9 October 2021 06:35 (one week ago) link

Een paar mooie Godverrrrrrdomme's voor het canon trouwens in No.10.

OMC, Saturday, 9 October 2021 11:57 (one week ago) link

V/H/S/94
Die found footage-shit is wat uitgeplayed maar dit is nog wel een aardige opleving. Niet alle episodes zijn even sterk maar gemiddeld toch de moeite. Muziek van The Lord (de zelfverklaard “Caveman” helft van Sunn).

喋血雙雄 (The Killer)
Ben de serie Wu-Tang: An American Saga aan ’t kijken en daar zien we hoe Rae Ghost inwijdt in deze actie-klassieker. Tevens goed voor de intro-tune van hun legendarische debuut-album. Uitstekende film, beetje veel schieten, maar behalve dat dat indrukwekkend gechoreografeerd is ook genoeg andere dingen om bij de les te blijven. En in de sentimentelere stukken een heerlijke chill wave vibe ook.

Prisoners of the Ghostland
Post-apocalyptische western met Nicholas Cage, niet iets waar ik snel warm voor loop. Sono's visuals maken het echter toch de moeite waard. Komisch is het ook en ik kom er wel achter dat Sono er graag een feministisch subtextje in verwerkt. De boeken in de wind deden zowel aan Paradjanov als aan Afghanistan denken.

Blaka Skapoe, Sunday, 10 October 2021 14:23 (six days ago) link

Oja, een Bill Mosely. Van Texas Chainsaw Massacre 2, diverse Rob Zombie-films en z'n minder bekende maar tamelijke weirde project met Buckethead: Cornbugs). Hij zei het bijna… Lick my plate, you dog dick!

1971 - The Year That Music Changed Everything s01
De titel suggereert al boomershit en dat is het ook. Ik weet niet of je nu echt de hele muziek game tot aan Billie Eilish kan toeschrijven aan dat ene jaar of zelfs alleen Amerika (vooruit, één aflevering focust nog een beetje op de UK via Bowie en Ono/Lennon, Don Letts en de skinheads en nog wat Duitse wegbereiders als Kraftwerk). Maar wel weer een aardige reality check dat deze ‘turbulente tijden’ eigenlijk ook best meevallen in de grand scale of things. Het is niet helemaal SSDD (Same Shit, Different Day) maar turbulent is het vaker geweest, zelfs al is de pandemie wel een bijzondere als écht wereldwijd fenomeen.

Blaka Skapoe, Sunday, 10 October 2021 21:40 (six days ago) link

Bad Luck Banging or Loony Porn
'Een goed gebouw resulteert altijd in een mooie ruïne.' Zo'n filmtitel moest ik zien! En inderdaad, het begint met behoorlijk geile amateurporno zonder condoom. Eenmaal buiten zien we overal mondkapjes. Jawel, de eerste echte coronafilm komt – voor mij – uit Roemenië. De regisseur dwaalt met zijn hoofdpersonage (de dame uit de film, tevens geschiedenisdocente) door Boekarest. Een schokkend postmodern consumerisme-paradijs zoals elke andere EU-hoofdstad. Alles is seks. Andy Warhol zou het machtig interessant vinden. De cameraman doet intussen – verplicht? - aan social distancing, zodat de juffrouw van het filmpje nu ineens op afstand blijft. Net toen ik dacht, wat moet dit nog worden, begint een Godard-'intermezzo'. Sketches, gedachten en geslachtsdelen wisselen elkaar in rap tempo af. Hoe zou het eigenlijk met Jean-Luc gaan - en zou ie antivaxxer zijn? Zijn collega heeft de deconstructie-lessen ter harte genomen en danst het crisisdansje. Beetje Auschwitz erbij en Thomas Kuhn toe. Alles wordt netjes afgevinkt. Wanneer het slotdeel van de film een sekstribunaal in Fassbender-kleuren brengt, begint het gebrek aan zelf mógen nadenken de lengte te overschaduwen. Bad Luck Banging is stukken beter dan collega-'shocker' Touch Me Not, maar geen van beide had een Gouden Beer verdiend. 'Dat heb je op Facebook gezegd.'

Ludo, Monday, 11 October 2021 06:31 (five days ago) link

Hey, die stond op mijn kijklijst. Verrassend.

De titel suggereert al boomershit en dat is het ook.

LOL. Mijn geboortejaar maakt het toch verleidelijk om te checken, maar phew...

OMC, Monday, 11 October 2021 08:26 (five days ago) link

Mijn geboortejaar maakt het toch verleidelijk om te checken

Same. 🙂

Blaka Skapoe, Monday, 11 October 2021 13:24 (five days ago) link

The Disciple
'I couldn't come up with new phrases.' Prachtig wankelende film. Net als een spannende improvisatie dreigt het steeds mis te gaan, komt lang niet alles uit de verf, en toch moet je er goedkeurend bij knikken. Met een kopje thee erbij! Een goeroe uit India raakt op leeftijd. Zijn discipel in de raags moet leren eenzaam en hongerig te durven zijn. Binnen no time zitten we daarmee in de autonomie/heteronomie-discussie waar iedere kunstenaar mee worstelt. Zelfs in de serene wereld van de klassieke tabla-tuur, dus! In zijn 'eigen' tijd verzamelt en verkoopt de jonge leerling als een echte Subjectivist audiofiele re-releases van cassettes. Ja, ik voelde me helemaal thuis. De befaamde drones nodigen uit tot meezingen. Ze noemen het dan wel klassiek, maar voor mij voelt als de jazz van India, inclusief de blikken naar medespelers (meestal vocalisten) wanneer zij mogen beginnen. (En net als in jazz zweemt overal elitarisme, traditionalisme en snobisme). Gelukkig noemt de die elementen ook, het onderwerp wordt werkelijk van alle kanten omvat. Voor de toegankelijkheid speelt er ook nog een niet zo best geacteerd vader-zoon dingetje, met wat moeizame flashbacks. Een probleem wordt dat nooit. Verwarrend als een slangenbezweerder vertelt de film heel veel over een heel gewoon amateurkunstenaarsleven. 'Everything is a performance.'

Ludo, Thursday, 14 October 2021 06:40 (two days ago) link

Duidelijk...kijklijst.

OMC, Thursday, 14 October 2021 07:00 (two days ago) link

彼のオートバイ、彼女の島
Uit hetzelfde jaar als Betty Blue deze His Motorbike, Her Island van Nobuhiko Obayashi. Heeft een beetje een vergelijkbare gedoemde liefde-sfeer maar Obayashi is lekker eigenwijs en het voorgevoel van de tragedie wordt nooit ingelost. De introductie is weer subliem, dit keer in zwart-wit over een jonge motorrijder met een, in zijn ogen, te brave vriendin. Ik begin te vermoeden dat Wes Anderson ook liefhebber is. Ko besluit de relatie te beëindigen en tijdens een soort nostalgische rit ontmoet hij een guitig meisje. Deze nieuwe vlam begint langzaamaan een obsessie te krijgen met motors. Als dat maar goed gaat. Lekker lome film, Obayashi speelt het redelijk straight, al zijn er nog wel wat mooie foefjes zoals het achteloos bewegen tussen zwart-wit en kleur. En er worden weer hele mooie liedjes gezongen (en een traditioneel dansje mag ook niet ontbreken.)

OMC, Friday, 15 October 2021 21:12 (yesterday) link


You must be logged in to post. Please either login here, or if you are not registered, you may register here.