Onvermijdelijke Metal-platen

Dat karate trapje op 2:26 :D

En die Sykes man, we are NOT worthy \m/

En dan nog zeggen dat ze geen zanger konden vinden dus moest ie 't zelf maar doen.

Die fretloze bas is op de eerste plaat een hele vette plus. Mijn afknappers zaten meer in die blije poppy retroshit.

Ik heb een metal docu waarin ie samen met Scott Gorham wordt geinterviewd maar heeft een wel erg hoog Jut/Jul gehalte. :D

Mijn afknappers zaten meer in die blije poppy retroshit.

We gaan hier toch niet de Faces zitten dissen hè? "It's all too beautifu-hu-hul!" We willen die handjes zien!

Haha, ja precies! Díe! :D

Maar ja, die mening stamt uit begin jaren negentig, misschien nog maar eens checken... volgens mij had ik dat allemaal op cassette en die zijn afgevoerd in de kliko.

Samen met Ark (als we meer death metal georienteerd werk in Cynic en Autopsy/Sadus/Death buiten beschouwing laten) het beste fretloze baswerk in de metal. Sowieso is de eerste Blue Murder net als Burn The Sun een van de beste rock/metal platen ooit, van die platen waar alles op z'n plaats viel.

https://www.youtube.com/watch?v=djjZ1zWq44I

Afgezien van BM's niet onaardige cover is (Small) Faces / Humble Pie natuurlijk verplichte proto-betonrock kost, kom op zeg. How's this for a slamming breakdown:

https://www.youtube.com/watch?v=wcKZoFRpZCI

Lol:
https://www.youtube.com/watch?v=Jp18XhrfGwY

(en nu ga ik ff Small Faces kijken)

Nou, mijn mijmeringen over Vol.4 staan erop. Hopelijk is er cms-technisch niks verneukt, en als er iets anders niet goed is, hoor ik het wel. Als je nooit meer zinnen wijd aan muziek dan een forum-entry, heb je de neiging je hele hebben en houwen erin te gooien. Het is dus nogal een blommig epistel geworden. Waarvan akte.

Nice Mic :) En Godflesh is natuurlijk GOTHer dan de vliegende vleermuizentering hè.

heb je de neiging je hele hebben en houwen erin te gooien.

Gelukkig maar. ;) En verder ziet het er piekfijn uit. Zoals Der Evert zou zeggen: "chapeau!"

En Godflesh is natuurlijk GOTHer dan de vliegende vleermuizentering hè.

Wha?

In ieder geval was in Ekko zwart de dresscode ;)

totale nitpick: misschien in 't gedeelte wat ook op de openingspagina staat nog even zetten iets van "deel vier in de reeks" voor de samenhang zeg maar ;)

En Godflesh is natuurlijk GOTHer dan de vliegende vleermuizentering hè.

Wha?

― Martijn Busink, woensdag 10 juni 2009 9:56 (1 hour ago) Bookmark Suggest Ban Permalink

Scoort niet hoog genoeg op de silly-o-meter. Kom, dat wave-sentiment valt toch lastig te ontkennen. Wiki agrees: "The Cure's Pornography on quaaludes." (hey, de meter schiet ineens omhoog!) Totdat Justin K. zijn "Friday I’m In Love" on kreeg met Jesu, natuurlijk. Godflesh is te gek natuurlijk, daar niet van, maar Martijn ondanks dat ik vandaag m'n Bauhaus tee aan heb denk ik dat jij meer goth in je hebt dan ik cq. je zou willen toegeven ;)

Jesu is mij te emo hoor, maar OK, ooit lagen goth en industrial dichter bij elkaar. Ik ben ook een Killing Joke fan... en Dead Can Dance kan ik ook waarderen. :)

Pornography (the Cure-plaat) ken ik dan weer niet...

http://www.gothsinhotweather.com/

:D

:-)
Volop geschminkte black metal dudes op zomerfestivals maken me ook altijd erg vrolijk.

http://www.ratzingerfanclub.com/Jesu/jesu-splash-2007-2.jpg

xpost

whodat?

http://www.ratzingerfanclub.com/Jesu/jesu-splash-2007-2.jpg

Goed, het wordt tijd voor een plaatje van generaal Graham Chapman geloof ik...

xpost

laatste dagen Nile's In Their Darkened Shrines gedraaid. Poehee! Avant-gardistische extremiteiten. Zo'n plaat geschikt voor 't gebruikelijke riedeltje: ik snap er helemaal geen bal van en daarom is 't juist leuk. als altijd 2 nummers in komen, dan knallen met track 3,4 en 5. (5 = Unas Slayer of the Gods, een 11 minuten durend epos) Het leukst zijn de stoere Arabische invloeden die je bij een band die Nile heet mag verwachten. album eindigt met een 4-delig aan elkaar gesloten titelnummer, gaat ook weer alle kanten op, drones, dark ambient, grunts en ga zo maar door.

Bravo Ludo :) Nile wordt tegenwoordig nogal eens belachelijk gemaakt vanwege het knucklehead-imago (het zijn echte metalboeren uit South Carolina geloof ik) en dat piramidegedoe. Begrijpelijk, maar tegelijk ook een klassiek voorbeeld van kortzichtig de kunst met de kunstenaar verwarren. Het is namelijk inderdaad, of ze het nou zo bedoelen of niet, avantgardemetal in optima forma, live is het zelfs een schier absurdistische belevenis op het snijvlak van transcendentie en stompzinnigheid.

Kreeg lang geleden de cassette van Festival Of Atonement als promo en serveerde die af als pseudo-oosterse nonsense. Later nog live gezien, maar na een werkelijk fantastisch optreden van The Haunted kon 't me ook weinig meer boeien. Maar ze schijnen wel beter te zijn geworden, en als de Marokkaans/Algerijnse death metal groep Arkan ze als inspiratie noemen moet ik ze wellicht nog eens een kans geven. :)

.. ik vond namelijk, en vind nog steeds wel, dat Hate Eternal vaak net zo oosters klinkt, en die hebben Rutan solo's. :)

Het gaat mij ook niet zozeer om dat pseudo-oosterse (hoewel dat wel de Coltrane-vibe versterkt; en ja, natuurlijk is het kitsch), ik denk dat het vooral ook te maken heeft met die lang aangehouden noten van Karl Sanders en het contrast tussen de drums en de gitaren in het algemeen. Volgens mij is Rutan meer van de dikke lul, twintig espresso en shredden maar school, toch? Nile is imo wel veruit het beste voorbeeld, maar niet uniek, Krisiun heeft 'het' ook bijvoorbeeld, en inderdaad Hate Eternal op de goede momenten, al heb ik die nooit live gezien.

Behemoth, niet te vergeten.

Tja, ik geef toe dat ik ze geen eerlijke kans heb gegeven. Die Pleasant Dad clip kietelt toch wel en niet alleen van het grappig. En een Metal Archives review getiteld blast like an egyptian, ik zit nu te luisteren.

Behemoth kan ik niet zo veel mee, wat ik tot op heden hoorde.

Van Hate Eternal hoorde je mensen zeggen dat het zo doorramt en geen dynamiek enzo. Ja, hallo zeg, het is death metal, stelletje watjes.

Paar Nile tracks verder inmiddels, moet toch zeggen: best lekker. Maar hoe ouder ik wordt hoe meer ik kick op van die blastfestijnen.

Nile is met de jaren ook wat toegankelijker geworden, denk ik, want ik meen nog niet zo lang geleden (zeg een jaar. of twee.) een best leuke egyptometal plaat te hebben gedownload die toen werd bejubeld in OOR, moet haast wel Nile zijn geweest.

Nile klinkt ook wel wat alsof de afzonderlijke muzikanten ieder in een eigen kamertje technisch subliem hebben zitten rammen, en de boel toen gewoon bij elkaar is gegooid, om dan maar te horen wat eruit kwam.

Nah, daar vloeit het iets te veel voor hoor, imo.

In de Decibel van twee maanden terug stond een uitgebreid Hall of Fame verhaal over debuutalbum Amongst the Catacombs of Nephren-Ka waarin de drummer uitlegde hoe hij per nummer vaak weken bezig was om onderscheidende partijen te verzinnen onder de notendiarree van Sanders.

Behemoth kan ik niet zo veel mee, wat ik tot op heden hoorde.

En ik vind Nergal dan weer met afstand de best songschrijver van de hele techdeathclub.

Voor echt oosters is trouwens Obscura een aanrader. Jeroen Paul Thesseling speelt fretloos en kan dus echt die toonladders spelen:
https://www.youtube.com/watch?v=9VjyeSX6ehg

Ja, ik las dat ie zich ook in dastgah verdiept heeft. Wat overigens niet bepaald een garantie is voor een goed resultaat natuurlijk. ;)

Obscura klinkt wel lekker, ouderwets. Maar nog niet echt goed genoeg beluisterd in de altijd woedende mp3-storm. Irl ben ik iig ff op een Traced In Air trip (heb besloten eens wat minder muziek te kopen en gewoon genieten van wat ik al heb).

Met dat 'echt oosters' ben ik trouwens voorzichtiger geworden, dat Nile-oordeel stamt uit begin jaren 90. Als Arkan er geen probleem van maakt. Of als ik bij m'n vaders orkest dingen hoor die niet helemaal authentiek lijken te klinken terwijl Turken en Bulgaren die ik het laat horen het prachtig vinden, wie ben ik dan om uitgerekend die slak zout te leggen. :)

Het gaat lekker. Clismo doet Master of Reality.

"Gorefest discover internet porn, quit."

He he ...

mooi! :) (ik zou 'm nog even signeren)

o ja. :)

Slayer - Seasons in the Abyss
Zo daar gaat ie weer. Op vertrouwd begonnen met Slayer, zat wel te peinzen of ik nou alleen Reign in Blood van Slayer had gehoord, of ook nog 'n andere... Ja dus, South of Heaven.
War Ensemble opent de plaat helder en krachtig. Vocalen neigen naar verstaanbaar. Meer Metallica dan ook. (Ik moet wellicht nog inkomen en verwijs naar de gemakkelijkste inkopper) In elk geval lijkt 't allemaal wat minder rafelig, best commercieel. Iets wat ook geldt voor de twin-gitaren van Blood Red. Melodieus! Kan meteen door naar mijn Slayer-favorieten.
Wel leuk trouwens dat Araya, Hanneman en King allemaal nummerkes bijdragen. (Hoe Beatles!) Zou Lombardo ooit nog wat gepend hebben? Spirit in Black doet er een tempo'tje bij. Lekker. Ik vond de eerste solo in dit nummer niet zo, maar de tweede wat krijsendere/jankerige mag er wel zijn. (Leuk kort pauze'tje ook effe)
Fuck Expendable Youth begint ook weer zo goed, dit zou nog eens mijn favoriete Slayer kennen worden. (En hop we zijn meteen effe afgeleid) Dead Skin Mask is me te olijk. Toegegeven de solo is wel creepy en gevaarlijk. (Vreemd tijdens de eerste solo op deze plaat dacht ik naah moeten ze eigenlijk niet doen) Maar nu rammen ze juist in die momenten goed door. (Drums bulderen erachter hier, weer erg goed geproduceerd) Wat zijn dit voor kinderenstemmetje? Mister ...? Gaat dit over een John Wayne Gacy-achtige verkrachter, ofzo.
(Dan moet ik terugnemen dat 't olijk was, maar ik bedoelde melodie-wise) Het snelle nummertje pas ik even, geef mij maar zo'n going to war-intro als Skeletons of Society. (Hier is de logheid waar Martijn ter Haar over sprak in zijn aanbeveling denk ik) Hmm nu is de hi-hat ineens wat iel. En dat rare half-gesproken stukje, nee. (Het wordt wel steeds lolliger) Dit is gewoon riff en de rest vergeten we. Laatste kwart is 't op voor mij, Born is the Fire is het slechtste nummer van de plaat. Het slot- en titelnummer heeft ook weer een voor Slayer's doen (?) een heel maf gezongen refrein, de gitaren zijn dan wederom vetter (piel-solo en op de achtergrond aan 't slot een mooi motiefje)
Beste Slayer? Toch maar veilig op Reign in Blood houden, maar dat is een vuistslag, deze is veel aangenamer om te draaien. (En beter dan South of Heaven)

Mister ...?

Gein, Ed Gein.

ah een lieverdje ;)
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/4/44/Edgein.jpg

Heb dat altijd erg jammer gevonden (van dat stemmetje in 'Dead Skin Mask').

Staat Macabre ook op je lijstje?

Of Ed Gein? (De grind band). :)

nop. Megadeth en Taake komen er o.a. aan. van de "officiele" tips is 't met name nog de waslijst van Royal Mermaid.

Die daar met liefde Macabre's Gloom aan toevoegt en - als je niet tegen dat kartonnen-dozen-geluid kunt -, Dahmer, een ouderwets conceptalbum over, jawel, Jeffrey Dahmer. Hoogst aanbevolen. En erg grappig ook, vooral.

https://www.youtube.com/watch?v=AckV8nzdRLs

Hun akoestiche project The Macabre Minstrels is ook cool.

https://www.youtube.com/watch?v=QgyAd535ZtI

Oh, die Minstrels ben ik minder kapot van.