Onvermijdelijke Metal-platen

"Lacht De Grootste Aller Ziekten Der Witte Veroveraars In Het Gezicht Uit"

"hij die blanke jongelingenoren verpest"

Even serieus maar niet heus. Indianen kom je veel tegen in de popmuziek. Laatst weer eentje in de begeleidingsband van Little Joy. Cherokee, natuurlijk, geen Pomo zoals Chuck.

zit een kwartetspel in, van alle indianenstammen nou ja 4 dus.

de simpelste bijna voor 't Chuck is natuurlijk.

"Oeh-URRGHGRRRRR!"

En dan weet je wat onvermijdelijk komt:

(ongetwijfeld met You Tube commentaardraad uit de hel ;)

Als we toch aan het inkoppen zijn:

http://www.fullinbloommusic.com/images/anthraxjoeyinjun.jpg

het gaat prima met dit project, want gisteren zat ik gewoon te luisteren zonder dat ik zin had om er iets over te typen. :)

nog maar 'n keer dan.
Iron Maiden - Iron Maiden
het debuut dus. En de plaat met Iron Maiden op Iron Maiden van Iron Maiden. leuk :)
deze (andere) zanger is net wat minder opvallend, wat eigenlijk wel aangenaam is. Dit zal weer een remaster zijn want t knalt de speakers uit op cleane wijze (terwijl ik op Wikipedia iets lees over een punky geluid.. que?) Dan moet de rest van Maiden's oeuvre wel babybilletjesglad zijn.
Prowler is natuurlijk een kei van een opener. Remember Tomorrow: prima, Running Free vind ik 'n beetje een bier in de hand nummer, minder. Phantom of the Opera start gruwelijk, maar de solo's zijn prima (sleazy, southern?)
(hier verdween mijn geniale stukje doordat ik per ongeluk mis klikte al typende aargh)
Transylvania is mijn favoriet met Prowler. Maar tis veel cooler om Transylvania als favoriet te hebben, denk ik. begin is nog wat koddig, maar dan die slams. Gitaren, gitaren Fantastisch. (al heeft 't ook nog wat Doorsig, in 't begin kan ik er wel een orgeltje met bril bij horen)
Strange World gaat nog even buitenaards met een Vangelis ruimtevaartsolo. Zanglijn is wel vreselijk. Bij Sanctuary begint de aandacht wat te verslappen (Billy Clismo begon ook tegen me an te lullen, ik blame 'm ook maar voor die misklik waardoor mijn stukje verdween) Maar goed Sanctuary is wel 'n leuke pubrocker weer, geinige samenzang. Charlot the Harlot vond ik gisteren vreselijk (jawel tis al een 2e ronde dit keer) maar nu vind ik 'm wel lol.
en dan natuurlijk de ultieme track: gitaarnekken in de lucht. allright! Wat wil ie nou laten zien? Won't you come in my room (ofzo) I want to show you all my .. warez? :P wealth? :)

Phantom of the Opera start gruwelijk,

Dat is gewoon een corrupt mp3-file, Ludo.

niks ervan, minste nummer van de plaat.. teveel musicals en de snor van Freddie.

Running Free kon me altijd wel gestolen worden.

Running Free vind ik 'n beetje een bier in de hand nummer, minder.
Running Free kon me altijd wel gestolen worden.

Jongens, begrijpen de essentie van rockmuziek wel?

I'm running free yeah, I'm running free.
I'm running, I'm running, I'm running, oe jêheheee!

Let nooit op teksten. :)

En waarschijnlijk: nee. Metal > Rock.

I'm running free yeah, I'm running free.
I'm running, I'm running, I'm running, oe jêheheee!

lol metalmuziek is voor nerds die zich kwaaier/gemener en vooral stoerder voordoen dan ze zijn. ofzo.

Jôh! ;)

Maar verwar metal niet met rock he?

Check ook de legendarische Anton Maiden.

Maar verwar metal niet met rock he?

(zwam-modus)
rock is voor hersenlozen. Iron Maiden is ook niet iets teveel rock, teveel pub zoals ik al zei, om echt heeeel enthousiast van te worden, maar dat is tegelijk ook precies de reden dat ze zo gigantisch zijn geworden. (end zwam-modus)

maar Metallica is ook heel groot.. en die zuipen zelf wel veel, maar ik vind dat totaal geen zuipmuziek.

Iron Maiden is ook niet iets teveel

pardon, NET iets teveel rock (attitude)

Nice :) Meester metalzang-blocker die ik ben heb ik in 20+ jaar nooit gehoord dat die over indianen gaat! Waarschijnlijk omdat ik in gedachten altijd Winston C. op de achtergrond hoor meebrommen.

Dat injun-fotootje geplaatst door Hiram is grappig. Wie is de betreffende artiest? Wist niet wat ik van die injun-petjes en bumperstickers moest vinden toen ik door Indiaans territorium croste. Grappig, maar als ik het woord zou bezigen had ik een kaakslag van die grote mannen met mohawks gekregen.

Maar Iron Maiden...

Wie is de betreffende artiest?

Joey Belladonnaaaaaaaaaaaaaahhh-mosh- (van Anthrax)

Meester metalzang-blocker die ik ben heb ik in 20+ jaar nooit gehoord dat die over indianen gaat!

LOL, dat meen je niet.

Grappig, maar als ik het woord zou bezigen had ik een kaakslag van die grote mannen met mohawks gekregen.

Net heb je wel vaker met dat soort woorden, dat ze het zelf wel doen maar jij als witte niet.

Net = Dat

Trouwens ook nooit geweten waar die Maiden tekst over ging, ook er goed het negeren van de teksten.

ook er goed het negeren van de teksten

Ik ook, maar bij Maiden ligt het er toch vrijwel altijd dik boven op: "The Trooper", over een soldaat, "Aces High" over lekker vliegen en schieten, "Cup of Tea" over een lekker kopje thee, etc, etc.

Bij mij viel meer op dat het nogal vaak een filmtitel is.

Vermoedde al dat de man met het injunpetje van Antrax was, maar is dat niet een hele grote nono om met een t-shirt van je eigen band op het podium te staan?

Bandnamen verkeerd schrijven is ook een grote nono. :-)

is dat niet een hele grote nono om met een t-shirt van je eigen band op het podium te staan?

Zijn de meningen over verdeeld:

http://www.metalsucks.net/2008/10/28/poll-to-wear-the-band-t-shirt-or-not-to-wear-it/

Trouwens, waarom wel op je basdrum en niet op je borst?

Op de basdrum is natuurlijk ook stom maar wel handig bij festivals.

Als je een band van invloed bent en elk t-shirt wat je draagt the gospel wordt, willen sommigen opteren voor hun eigen shirt of iets met schedels niet gelieerd aan muziekgroepen.

Queensryche - Operation: Mindcrime
Totaal anders dan ik dacht. Of Queensryche was een loeiharde Ministry-achtige industrial metal-act. Of iets vrolijks punkies.
maar goed, dit is Meatloafiaanse bombast met Guns and Roses vocalen. Mooi die ambities *bromt opa. (Zou het niet leuk zijn geweest als Chinese Democracy een concept-plaat was, had ie wel de lengte voor) Het sci-fi verhaaltje hier is ook zo gek nog niet (althans in samenvatting op Wikipedia) maar ben nooit zo'n tekstletter dus whatever. Ik zal er zo nog wat goeie dingen over zeggen maar dit album breekt voor mij bij Suite Sister Mary (de 10 minuten durende key track) daar ben ik 't gejengel van die gozer he-le-maal zat. Was echt een geniale plaat geweest als ie 'n beetje had kunnen doseren. Hij loeit maar door. Makes me wanna break stuff. Ineens vallen de teksten op, niet in positieve zin.. "we worden gebruikt als ratten in een experiment!" De laatste 2 minuten herpakken ze zich (in die Suite dus) wel nog trouwens. De hits staan op de 1e helft ("Revolution Calling en vooral "Speak), met uitzondering van het sterke I Don't Believe In Love, een fijne nightcruise op tempo in je jaren '80-auto-classic. (denk ik) beste solo van de plaat ook, de eerste die opvalt eigenlijk. (Oh hier is er nog een in Eyes of a Stranger, which reminds me: te weinig dubbelloops solowerk)

Totaal anders dan ik dacht. Of Queensryche was een loeiharde Ministry-achtige industrial metal-act. Of iets vrolijks punkies.

Vanwege die bizarre hoes?

Dat je Geoff Tate niet het volle uur trekt snap ik wel, maar zijn klassieke galmende 80s gil is toch heel wat anders dan de sleazy sneer van Axl? Ik neem me trouwens steeds voor om met Ludo mee te luisteren, maar het komt er maar niet van. Het zijn allemaal platen die ik vaak jaren niet gehoord heb, dus moeilijk om er wat over te zeggen, behalve dan dat ik hem destijds grijs heb gedraaid. Voor Queensrÿche heb ik met terugwerkende kracht ook altijd extra respect omdat ze deze steez gewoon doodleuk volhielden in het op exploderen staande Seattle eind jaren tachtig :)

Nou, niet helemaal waar. Tenminste, ze zijn later toch echt voor die 'simpeler, bluesier, je weet wel, echte songs' crap gevallen.

Rage For Order nog eens opgezet en ik ben het nog steeds zeer met MtH oneens. Maar ja, van LP, dus warm he, heel warm.

ze zijn later toch echt voor die 'simpeler, bluesier, je weet wel, echte songs' crap gevallen.

Ja ik was op de hoogte, maar ik doelde meer op het idee van werken aan O:M en Empire terwijl ondertussen Superfuzz Bigmuff, Screaming Life en Bleach uitkomen.

ik begon daar wat te snel Axl te roepen ja. het is meer Judas Priest, after all.
dat Speak vandaag nog 'ns gedraaid, wat een hit, alleen aan 't einde weten ze 't niet meer, niet dat ze te lang doorgaan, maar een puntig einde ofzo.

oh en

-"sorry" Martijm je werd 2-1 in votes afgetroed voor die Mindcrime. ;)

-Vanwege die bizarre hoes?
neuh simpelweg van wat er in mijn hersenpan aan (des)info over Queensryche dacht te zitten. (ik vind de naam overigens met dat ryche (ik lees reich maar je zal 't wel anders uitspreken) ook iets furieuzers hebben.

afgetroed nog wel ;)

en Martijm.

Was echt een geniale plaat geweest als ie 'n beetje had kunnen doseren. Hij loeit maar door.

Suite Sister Mary is een duet, dus hij houdt noodzakelijkerwijs ook wel eens zijn mond.

De hits staan op de 1e helft ("Revolution Calling en vooral "Speak), met uitzondering van het sterke I Don't Believe In Love

Hé, we gaan niet mijn favoriet The Needle Lies dissen, hè? Maar Speak is wel het eennabeste nummer.

zal 'm meteen weer even opzetten. oh ja dat begin hehe "you can't walk away now moehahahaha"

ik vind 't hier trouwens wel weer Axl luister maar hoe ie de 1e x don't ever trust the neeeeedle sneert.

Suite Sister Mary is een duet, dus hij houdt noodzakelijkerwijs ook wel eens zijn mond.
die zangeres is geen verbetering.

(ik vind My Empty Room ook wel een complimentje waard, de flow in 't laatte stuk is goed)

oh ja dat begin hehe "you can't walk away now moehahahaha"

Inderdaad een sterk staaltje acteren.

Geeft niks Lupo. :)

Iedereen die ik ken, en daar valt een lange relatie met een Queensrÿche fanaat bij, zegt idd gewoon 'Reich'. Met Engels/Amerikaanse tongval misschien iets meer richting '-raik'.

Ook cool: Die geluidsbibliotheek "doctor davis telephone pleaz' sample in het begin die je ineens overal op tv en films ging herkennen.

oeps ludo, axl rose en geoff tate vergelijken, tang varken weetjewel. ron halford-geoff tate begrijp ik dan weer wel, waarbij halford natuurlijk flink in het stof moet bijten.

verder ben ik hoe langer deze serie duurt hoe meer jaloers op jou, aangezien je al deze geweldige platen voor het eerst mag ondergaan (en dan soms van die echte echte klassiekers afserveert in twee regeltjes). zou je een blog over moeten maken ;-)

Geoff Tate is wel een veel betere zanger, qua techniek enzo. verdraaid catchy melodien ook.

heb ook wel eens gedacht om gewoon onvermijdelijkemetal.blogspot.com te doen, misschien doe ik 't nog wel 'ns, maar aan de andere kant, ach waarom alles archiveren.

Je kan het ook doen om ons een extra adresje te geven tijdens onze dwaaltochten.

jamaarjamaarja je hebt het allemaal al gelezen, want als ik zoiets zou doen zou ik gewoon mijn eerdere verslagjes erop pleuren. ;) (het leukste hieraan lijkt me om de hoesjes erbij te zoeken en plakken hehe, hoe nerdy)

Die hoezen hóren er ook bij.
Al die klassiekers uit de jaren tachtig zaten natuurlijk nog in zo'n kartonnen verpakking van 30 bij 30 cm.
Je gaat toch anders tegen Agent Steel aankijken als je hem beluistert met die foeilelijke hoes in je handen.

Doen, jôh!
Dan wissel je nieuwe luistersessies af met makkelijk oud knip-en-plakwerk.
Regelmatig uploaden zonder stress.

[

http://onvermijdelijkemetal.blogspot.com/

Clismo, ga ZIT!