Johannes Gensfleisch zur Laden zum Gutenberg

De film heb ik inderdaad ook gezien, was eindelijk eens een goede boekverfilming. Doordat de tekenstijl hetzelfde was, klopte alles precies met hoe je het je voorstelde (dat gaat bij mij meestal mis met films van boeken). Maar natuurlijk is het boek toch nog beter, ik vond het raar dat een paar van de meest interessante stukken waren weggelaten in de film.

ah :) ik vond de film heel erg entoenentoenentoenentoen.

komt ook nog een The Road film aan, met Viggo Mortensen nog wel. Als ze maar niet teveel CGI gebruiken en gewoon die infernozooi ergens neerzitten. Goed boek inderdaad (ik zei ergens hierboven: korte postacopalyptische roman, vader + zoontje op weg door verschroeide aarde. erwtjes uit blikjes. rottende lijken. zou naar Hollywood kunnen, ware het niet dat het einde ietwat te droevig en spiritueel is. Heb je zo uit, dus zeker de moeite van het lezen waard.)
Dus benieuwd wat ze met 't einde doen.

* Castaway van Lucy Irvine - Waargebeurd verhaal over schrijver die advertentie zette `zoek vrouw voor jaar op onbewoond eiland'. De vrouw die meeging schreef na afloop zelf een boek dat beter is dan het zijne. Volslagen bizar verhaal.
Is ook verfilmd door Nicolas Roeg met Oliver Reed. Nooit geweten dat het een boekverfilming was, laat staan een waargebeurd verhaal.

ik vond de film heel erg entoenentoenentoenentoen.

Dat hebben de boeken ook wel een beetje, maar is dat niet inherent aan de biografie?

Dat hebben de boeken ook wel een beetje, maar is dat niet inherent aan de biografie?

waarschijnlijk wel ja, misschien ergert 't minder in een boek, of dat 't dan minder opvalt ofzo. Net zoals (wat mij betreft) het in een boek/roman veel minder erg is als er een groot tijdoppervlak wordt bestreken, terwijl een film toch eigenlijk maar beter in 1 hmm 1 periode van actie kan blijven. (Dus zeg maximaal een jaar)

heb afgelopen weekend hello america van ballard gevonden, ben erg benieuwd. nu nog wel even bezig met the warlord chronicles van bernard cornwell. overigens ook het allerallerallerlaatste deel van dune gekregen (geschreven door zijn nogal matig getalenteerde zoon, maar ik moest het toch hebben omdat ik een phanboi ben).

Alethea Hayter - Opium and The Romantic Imagination
Interessante studie naar de invloed van opium op dichters in de 19e eeuw. Destijds (begin jaren '60 met, terugkijkend, een fantastisch naïeve introductie van "opiaten zijn toch helemaal passe, waarom schrijf je daar nog een boek over!") redelijk beroemd boek. En controversieel liet ik me vertellen door de dame van de 2e hands boekwinkel die het kende...was zo blij dat ik het eindelijk had gevonden dat ik niet vroeg waarom het dan zo controversieel was (zal wel met het speculatieve Keats hoofdstuk te maken hebben.) Het zit vol interessante weetjes en ook al is de conclusie weinig shockerend (het maakt de talentloze niet op magische wijze tot een dichter maar de dichter die er gevoelig voor is kan er wel mee uit de voeten, maar oh de prijs die je betaald), moeten de hoofdstukken nadat ze je je de hele tijd heeft zitten opgeilen steevast met een moralistisch Anglo-Saksische one-liner worden afgesloten, is het gewoonweg zo elegant geschreven. Kortom puur leesgenot.

Philip K. Dick - Second Variety
Ik vond het na al die jaren tijd om weer eens in de korte verhalen van PKD te duiken, ooit wel eens een Bruna Zwarte Beertjes Omnibus van hem gelezen maar daarna vooral zijn romans. En dat terwijl zijn korte verhalen heel handig in iets van vijf delen chronologisch zijn verzameld. Dit is deel twee met werk uit de periode 1952-1954. De waanzin is nog op een afstand, wat me daarentegen opviel hoe de meeste verhalen ondanks galactisch avonturen, nare androïden gevuld met kernbommen, laserguns, een bijtend portret van de VS in de jaren 50 vormen: de nucleaire paranoia, frustraties door conformisme, grimmige huwelijksproblemen en in 'James P. Crow' een voor die tijd (voor de opkomst van MKL en Malcom X) nogal brutale aanval op rassendiscriminatie.

Snel door, want mijn Bookmooch stapel is niet tegen op te lezen.

Ray Bradbury - The Martian Chronicles
Verrassend anders dan ik had verwacht. Had nog nooit wat van Bradbury gelezen en deze werd me aangeraden. Toch begon ik met enige tegenzin aan deze zoveelste kolonisatie van Mars...na een bladzijde was ik meteen om. :) De miniatuur 'Rocket Summer' is meteen fantastisch, eigenlijk niet meer dan een omschrijving een winterlandschap dat veranderd wanneer de eerste raket naar Mars wordt geschoten, maar zo mooi geschreven. Daarna volgen hele onverwachte verhalen over Mars, erg vooruitstrevend voor 1950. Het is dat Terence Malick, met de snelheid waarmee hij werkt, waarschijnlijk niet meer zoveel films in zich heeft, want de sfeer deed me vaak aan van zijn films denken.

Titels die me zijn bijgebleven van mijn Ray Bradbury-verslaving:

The Illustrated Man
Fahrenheit 451
Something Wicked This Way Comes

Maar je mag ook voorrang geven aan je bookmooch stapel hoor. ;-)

Paul Auster - The New York Trilogy
was er behoorlijk van onder de indruk, al blijft wel 't idee dat alle 3 de verhalen uitgaan van een geniaal idee, maar niet echt een oplossing. Maar 't zijn dan ook geen standaard dectective-verhaaltjes. Voorbeeldje: in het eerste, meest filmachtige verhaal (er werd ook een graphic novel van gemaakt) ontdekt een private eye dat een man bepaalde "woorden" in een stad "loopt". Als ie zijn routes uittekent, maar daarna volgt een wending, en is dat idee verder niet meer van belang. Het 2e verhaal is spielerei, het derde is weer erg goed en creepy, paranoia, een man verdwijnt, laat een oeuvre aan geniaal ongepubliceerd werk achter en een lang vergeten jeugdvriend neemt zijn plaats in 't gezin in.

blijft wel 't idee dat alle 3 de verhalen uitgaan van een geniaal idee, maar niet echt een oplossing

ik bedoel een geniaal idee en dat dan niet echt wordt ingelost. Maar de trilogie als geheel is een vlot geschreven (en te lezen) aanrader.

*Cees Nooteboom - Verleden als Eigenschap
Bloemlezing van columns uit de jaren '60. Geeft een mooi tijdsbeeld van het Europa van die tijd.

*Bruce Chatwin - Songlines
Stelt niet teleur. Reisobservaties, ontmoetingen met Aboriginals en aan het eind veel onderbrekingen die het wezen van het boek blijken, namelijk citaten uit wereldliteratuur over de mens, zijn bewegingsdrang en alles dat daaruit voortvloeit (eigenlijk de hele mensheid).

*Italo Calvino - De betoverde tuin
Een verzameling verhalen uit hele oeuvre van Calvino. Fantastisch. Kan niet wachten nog meer Calvino te gaan lezen. Ogenschijnlijk simpele verhaaltjes die helemaal niet zo simpel inelkaarzitten als je ze uit hebt. En humor, er valt een hoop te lachen ook.

*Cees Nooteboom - Allerzielen
Mooie, scherpe metafysische observaties vermengd met een liefdesverhaal met vooral Berlijn als podium. Metafysica heeft wat teveel aandacht, ik had meer willen lezen over wat er nu echt gebeurt.

*Gerard van Westerloo - Niet spreken met de Bestuurder
Nederlandse politiek op de schop. Hilarisch en triest tegelijk. Leest als een spannende thriller. Aanrader.

B.F. Skinner - Walden Two
Toen ik sociologie studeerde kregen we natuurlijk de hele geschiedenis van de sociologie voor ons kiezen en daar zaten stromingen bij Positivisme (Comte), Marxisme, Structureel-Functionalisme (Parsons) waar ik weinig mee had. Maar geen was zo vervelend als het Behaviorisme dat was komen overvliegen uit de psychologie. Nu wist ik dat B.F. Skinner, de belangrijkste denker van het Behaviorisme, ooit een utopische roman had geschreven die in theoretische sf kringen in hoog aanzien staat dus ik dacht "laat ik die eens gaan lezen." Wat blijkt? Fantastische boek! Waarschijnlijk niet voor iedereen, want eigenlijk is het alleen maar een lange rondleiding door een denkbeeldige utopische gemeenschap eind jaren veertig, het zal wel beroepsdeformatie zijn maar ik heb me geen seconde verveeld. Bomvol intrigerende ideeën en vreemd genoeg weinig gedateerd. En Skinner zelf, die ik altijd een beetje een creepy ratten-door-het-doolhof-jagen figuur vond, komt over als een uitermate intelligente en menselijke denker. Kortom, een van de beste sociologie boeken ooit (dat het fictie is maakt verder niet uit, zouden ze meer moeten doen. :)

Joan Didion - The White Album
Nee, gelukkig niet een diepgravende analyse van elke centimeter tape van The Beatles maar een verzameling essays/artikels over jaren 60 en afwikkeling daarvan. Didion kende ik alleen maar indirect en van een artikel dat ze ooit over The Doors schreef (heel mooie impressie over de godvergeten saaiheid van het studiobestaan), dat komt gedeeltelijk terug in he titelstuk, een soort megamixartikel over Californië circa '68. Erg goed, heel L.A, mooi geschreven, de paranoia ligt steeds fijntjes aan de rand van de perceptie. De andere stukken zijn hit&miss, maar vooral hit.

Gary Gutting - French Philosophy in the 20th Century
We hebben het hier wel eens over digitaal lezen gehad. Pfff, wat een zware bevalling is 400 pagina's pdf en dat op semi-bekend terrein. Titel zegt het al. Mooi helder geschreven overzicht dat zowel goed werkt als introductie maar ook voor de wat gevorderde bepaalde lacunes wegneemt, als wat was er voor Bergson? Wat gebeurde er zoal tussen de wereldoorlogen? De hoofdstukken over Sartre en Foucault (duidelijk zijn specialiteit) zijn te lang en je krijgt het idee dat hij op een gegeven moment dacht "merde, ik ben al op 300, nou nog even snel Deleuze, Lyotard, Levinas afraffelen." Les Nouveaux Philosophes worden heel geniepig in een alinea afgehandeld...net genoeg.) Maar daar krijg je wel weer een van helderste en eerlijkste analyses van Derrida voor terug, dus je moet ook niet teveel klagen. En elk hoofdstuk krijgt een treffend citaat van Proust mee (daar moet ook wat werk in hebben gezeten ;)

Cees Nooteboom

Ben nu in Ian McEwans Atonement bezig. Film niet gezien en boek is tot nu toe niet echt het beste dat ik ooit gelezen heb. Wil het wel graag snel uitlezen.

Ook gelezen:
Giorgio van Straten - My Name: A Living Memory
Italiaanse schrijver die aan de hand van de soms schaarse gegevens de geschiedenis van zijn familie reconstrueert, te beginnen bij zijn betovergrootvader, een Rotterdamse Jood, die in 1810 een naam moet kiezen. Het boek is eigenlijk vooral een serie korte verhalen, maar is boeiend geschreven en leest prettig weg, vooral als je wat van geschiedenis houdt.

Andreë Makine - Le Testament Français
Autobiografisch (?) verhaal van een jongen die opgroeit in de Sovjetunie en tot op het ziekelijke toe gefascineerd is door het geboorteland van zijn Franse grootmoeder. Makine kan zeker schrijven, maar ik vond het andere boek dat ik van hem las beter; dit zakt een beetje weg in zelfdrama.

Haruki Murakami - A Wild Sheep Chase
Iedereen zei dat ik Dance Dance Dance eens moest lezen, dus eerst maar eens haar voorganger gepakt. Het is allemaal fijn en vlot beschreven en je wilt zo naar het eind toe, maar dat eind is een beetje mwah. Ik houd geloof ik niet zo van boeken die zo naar een plot toewerken.

Ondertussen ook nog bezig in Nicholas Ostlers Empires Of The World, over de geschiedenis van talen en hun invloed op en beïnvloed zijn door de geschiedenis. Over vragen als 'Waarom spreekt de elite van India perfect Engels, spreekt half Afrika nog steeds Frans, maar spreekt niemand in Indonesië nog Nederlands?' en 'Waarom lukte het het Latijn niet om tijdens vijf eeuwen Romeinse bezetting een voet aan de grond in het Oosten van het Rijk te krijgen, maar waarom was datzelfde Latijn in het Westen zo sterk dat de invallende Germanen de taal min of meer overnamen?'.

(Andreï Makine, dus.)

(Ondertussen trouwens ook nog bezig in The Good Soldier van Ford Madox Ford, maar da's van 1912 ofzo dus leest niet altijd even rap. Tegelijkertijd is het thema verrassend modern en het prosa erg mooi.)

En Re: Omar, is dat digitaal lezen op een e-reader (waarvan iedereen schijnt te zeggen: het is reuze fijn! net een gewoon boek!) of op een computer?

@Martijn Grooten

Ik vind het reisproza van Nooteboom beter te pruimen dan de romans. 'Rode Regen' is wel een mooie introductie denk ik, en Hotel Nooteboom ook (heeft een beetje van alles, verhalen over Spanje, eerbetonen aan Hermans, Slauerhoff, Chatwin e.d.). 'Mokusei en De Boeddha achter de schutting' zijn twee korte novellen in één uitgave die wel aardig samenvatten wat je kunt verwachten.

van Nooteboom heb ik alleen Rituelen gelezen, toch zijn klassieker, raar boek hoor, beetje zen-Japan contemplatie en Brabantse blowjobs ;) maar is ontzettend minimalistisch vlot geschreven dun boek, heb je in 1 dag uit. En moet je als literatuurfan toch wel gelezen hebben.

Wil zelf nog altijd 'ns Philip en de Anderen lezen, zijn andere klassieker, juist omdat ik 'm niet gelezen heb denk ik altijd dat die dan heel goed moet zijn.

zelf bezig in Annie Proulx - Accordeon Crimes, een immigranten in Amerika verhaal aan de hand van een accordeon, die van hand tot hand gaat door tijd heen. (begint in Sicilie, zit nu in Maine bij een weesjongen die geinteresseerd is in Quebec) best vermakelijk en vlot geschreven.

Rituelen staat op mijn leeslijst : ) Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik weinig romans van Nooteboom heb gelezen, omdat ik eerst al die reisverhalen wou lezen. Philip en de Anderen staat mijlenver af (qua stijl) van de rest van zijn werk. Hij was duidelijk nog op zoek naar de juiste toon, maar aan reacties van anderen heb ik gehoord dat wel hoog wordt aangeslagen dus toch maar 's gaan lezen.

En Re: Omar, is dat digitaal lezen op een e-reader (waarvan iedereen schijnt te zeggen: het is reuze fijn! net een gewoon boek!) of op een computer?

Nee, gewoon op de laptop. Zou e-reader zou ik wel eens willen roadtesten, maar echt dat alles verzengende consumptieverlangen voel ik niet voor.

re: Nooteboom, nooit wat van gelezen, al zou ik die verhalen over Spanje misschien eens moeten checken, ware het niet dat mijn net geupdate leeslijst (ja, ik heb OneNote ontdekt :) depressieve proporties aanneemt.

Ik vond dat boekenweekgeschenk destijds wel goed. Maar niet goed genoeg om méér van die man te gaan lezen.

dat mijn net geupdate leeslijst [...] depressieve proporties aanneemt

Iemand bekend hier met boeken van Roberto Bolaño? Referenties aan Saramago en Borges maken me erg nieuwsgierig...

Bekend als in: vorige week een lang stuk over hem gelezen. Kwam een beetje over als een schrijvers-schrijver, maar schijnt enorm groot te zijn in Spaanssprekende landen en nu dus ook, postuum, in de rest van de wereld.

bedankt voor de link, erg goed artikel.

Dan maar niet de lijst van 1000 boeken die je ooit gelezen moet hebben doorlezen.

Nee, liever niet. :)

Bolaño, grappig, een vriend van me die ik zeer vertrouw in literaire zaken vond het een van de beste boeken die hij ooit had gelezen (2666 dus). Als je het nu snel in het Engels (of Spaans) leest ben je heel erg hip voordat de hype losbarst met de Ned.vertaling ergens later dit jaar. ;) Schijnt wel erg gewelddadig te zijn en daar ben ik een beetje op uitgekeken eerlijk gezegd.

Oh, er is dus nog geen Nederlandse vertaling? Meestal zijn de Angelsaksen het allerallerlaatst als het om het vertalen van boeken gaat; ze staan niet zelden op een aparte plank in de boekenzaak, veilig weg van al die fijne woorden die in de eigen taal zijn geschreven. Die 1000 novels serie is ook 70 procent Angelsaksisch ofzo. En dat is echt enorm ruimdenkend en werelds.

Maar Bolaño is hier al erg hip. Als in: paginagrote krantenadvertenties-hip.

@OMC
ik zag 2666 in drie delen liggen in het Engels, maar er zijn andere titels van hem die me meer aanspreken. En voorlopig komt het er toch niet van, wegens nog te veel andere boeken die ik wil lezen. Dus wie weet wacht ik wel op de NL vertaling. Weet je ook of er nog meer van 'm vertaald wordt behalve 2666?

Weet je ook of er nog meer van 'm vertaald wordt behalve 2666?

Ga er maar van uit. ;) Zoveel heeft hij volgens mij ook niet geschreven toch?

Zelf ben ik nu o.a bezig in Flauberts Woordenboek van Pasklare Ideeën. Hilarisch. En is eigenlijk niets meer dan een alfabetische verzameling burgermansclichés met korte uitleg, die Flaubert had aangelegd als studiemateriaal. (Document - Altijd van het hoogste belang; Buitenleven - Op het platteland zijn de mensen beter dan in de stad: hen benijden -- Alles is er geoorloofd; kleren uit, malle fratsen, enz.) Maar het vreemdste is eigenlijk dat er in 150 jaar op clichégebied soms weinig is veranderd.)

Een tijdje terug was ik op zolder vergeefs op zoek naar mijn badpak. Na de zoveelste doos met cd's of boeken opzij gezet te hebben, was ik het zat: weg met die zooi! Sindsdien komt er af en toe een doos naar beneden waarvan de eventueel verkoopbare inhoud eerst nog een maand de kans krijgt op Marktplaats voordat ik het in de kliko mik.

In een van die dozen zat een uitgedroogde pocket van De verborgen bron [1950] van Hella Haasse. Misschien heb ik tijdens mijn middelbare schooltijd iets teveel Oeroeg gehoord. Of ziet mevrouw Haasse er teveel uit als een lieve oma. In elk geval ben ik altijd met een grote boog om haar boeken heengelopen. U raadt het al: in dit geval onterecht.

Vooral de eerste helft van De verborgen bron heeft een Ballardachtige sfeer. Een man doolt rond over het verlaten landgoed van zijn vrouw en meent daar indrukken van haar moeder - over wie hij niets weet - op te vangen. Om het beeld compleet te maken loopt er ook nog een oude arts rond die door dezelfde vrouw geobsedeerd is. Mooie natuurbeschrijvingen. Poëtisch boek.

@OMC, Bolano heeft niet veel boeken geschreven, maar wel hele dikke.

Bolano draad op buur-forum: Roberto Bolano

Suzette Haden Elgin - Native Tongue
Volgende deel in mijn femi-SF trip. En een van de beste boeken tot nu toe. Grondwettelijke rechten van vrouwen wordt afgenomen en de enige manier waarop ze nog aan de bak komen behalve als huishoudster, verpleegster is vertaalster van buitenaardse talen. Ondertussen ontwikkelen ze clandestien een vrouwentaal. Beklemmend verhaal, erg goed uitgewerkt al is het wel een beetje flauw dat echt alle mannen ontzettende eikels zijn. Later (onvermijdelijk) uitgewerkt tot een trilogie.

Pamela Zoline - Busy About the Tree of Life
Zoline heeft een van mijn favoriet verhalen ooit geschreven (The Heat Death Of The Universe) en die zit ook in deze bundel met vier andere verhalen. Het titelverhaal en 'The Holland of the Mind' zijn fantastisch, vooral dat laatste, een verhaal over een echtpaar dat in Amsterdam eind jaren zestig blijft hangen terwijl hun relatie langzaam desintegreert is fascinerend (ooit in een SF tijdschrift gepubliceerd ook al zitten er totaal geen SF elementen in.) Een unieke experimentele schrijfster.

Ursula Le Guin - Dancing at the Edge of the World
Essay en recensie verzameling. Wel okay, ze is op haar best als ze enigszins ironie toelaat maar er kan af en toe een hele nare bittere toon in haar stukken kruipen. Le Guin is duidelijk veel beter als fictie-auteur (het omgekeerde van Joan Didion eigenlijk, die ze niet kan uitstaan.)

Thomas Pynchon - Slow Learner
Even adempauze in de femi-SF marathon met deze verzameling vroege korte verhalen van held Pynchon. Laatste wat ik nog moest lezen, totdat ik las dat er -hoera- later dit jaar een nieuw boek van hem uitkomt. In de introductie kraakt Pynchon de meeste verhalen ongenadig af. Okay, het zijn jeugdwerken en sommige dingen werkt hij later uit tot zijn caleidoscopische meesterwerken maar hij overdrijft. Mooie, leesbare verhalen, net-niet realistisch, vooral 'The Secret Integration' is dankzij een twist op het einde heel mooi melancholisch.

Hierbij weer eens een incompleet lijstje, vooral voor Martijn!

Arnon Grunberg - Onze oom
Grunbergs roman over oorlog en waanzin in een niet nader gespecifeerd land in Zuid-Amerika. Ik had steeds het idee dat dit een heel goed boek had kunnen zijn, maar dat was het net niet. Ik vraag me af of Grunberg zich expres inhoudt.

Joseph O'Neill -Netherland
Na alle aanbevelingen van Martijn kocht ik Netherland. Niet iets dat ik normaal zou lezen, maar ik las het met genoegen. Vooral erg mooi geschreven verhaal over man die het even allemaal niet meer zo goed weet. Zouden Engelstalige lezers zich niet ergeren aan de Nederlandse zinnetjes erin?

Doeschka Meijsing - Over de liefde
Ik begon er met volle tegenzin aan (iemand in mijn leesclub had het gekozen): een autobiografische roman over verbroken liefdes door de immer duister kijkende Meijsing. Ik bereidde me voor op pagina's vol zelfmedelijden, gezeur en bitterheid. Maar niets van dat alles! Over de liefde is juist heel lichtvoetig en zacht. Ik vond het prachtig. Heeft iemand hier meer Meijsing gelezen? Ik durfde ook nooit aan Geerten te beginnen, maar misschien valt dat ook wel mee?

Shaun Tan -The arrival
Lezen kan je het niet noemen, want er staat geen tekst in dit prachtige boek. Ik heb elke pagina over de belevenissen van een vluchteling verslonden. Zo mooi...

[Removed Illegal Image]

Mmm...mag dit plaatje niet?
http://www.shauntan.net/images/books/the-arrival4.jpg

*J. Slauerhoff - Schuim en As
Het tweede verhaal uit deze bundel zou kunnen doorgaan voor een mooi fantasy-verhaal. Alle verhalen gaan over rusteloos gezwerf over de aarde, het laatste verhaal gaat over het leven van Britten in China. Overal is drank, wanhoop en vluchtige liefde. Over je nergens thuisvoelen en bijhoren, maar wel veel van de wereld zien. Nu wil het verzameld werk lezen...

*Roberto Bolaño - Distant Star
Een groep dichters in Chili worden verrast door een nieuw lid, dat indruk maakt maar er een schaduwbestaan op nahoudt. Wanneer er een militaire coup wordt gepleegd, duikt de dichter op in het leger en schrijft gedichten met een vliegtuig in de lucht. De verteller van de roman, een dichter zonder naam, volgt de sporen van deze piloot-dichter tot na zijn militaire carriere en volgt er een ontmoeting. Een roman over (onder andere) de relatie tussen poëzie, politiek, literatuurkritiek en militaire regimes, die leest als een beklemmende thriller.

*Arnon Grunberg - Amuse Gueule
Vroege verhalen van Grunberg. Tragi-komische verhalen, waarbij Grunberg gelukkig zichzelf ook niet spaart. Met name het verhaal 'We leren Engels door met elkaar te praten' is fantastisch: Grunberg doet een cursus Engels in New york, die wordt gestaakt op aanraden van de 'docent', een aan lager wal geraakte acteur.

*Giles Tremlett - Spaanse Spoken
Britse journalist probeert het moderne Spanje te doorgronden middels de geschiedenis, taal, cultuur etc. Goed gedocumenteerd, vlot geschreven en mede door de blik van een buitenstaander zo raak geschreven.

*Ischa Meijer - De interviewer en de schrijvers
Interviewbundel met vnl. Nederlandse auteurs. En dan zijn er dus een hoop die ik helemaal niet ken, merk ik dan.

Zouden Engelstalige lezers zich niet ergeren aan de Nederlandse zinnetjes erin?

Mijn leeslijst:
Saša Stanišić - How the Soldier Repairs the Gramophone
Over opgroeien in Bosnië, net voor de oorlog daar, en naar Duitsland gaan, kort na het uitbreken ervan. En de verwarring die dat oplevert. Die verwarring komt in elk geval goed over, want het boekt springt nogal van de hak op de tak, en sommige stukken zijn ook binnen de context van het boek fictie. Maar toen ik er eenmaal in zat vond ik het toch wel een erg mooi boek. Er komen trouwens stukken Servokroatisch in voor, waarvan ik het jammer vind dat ik het niet snapte, maar daar het boek uit het Duits is vertaald, lijkt Stanišić dat verder niet essentieel te vinden.

Ian McEwan - On Chesil Beach
Stond al een tijdje op de verlanglijst. Korte roman over de huwelijksnacht van twee mensen van de allerlaatste pre-hippie generatie. Dus geen sex vóór het huwelijk en veel gevoelens niet uitspreken. Ik had daar ook wel duizend pagina's over kunnen lezen, ook over de veertig jaar huwelijk die dan volgen, maar helaas is McEwan een levenshatende cynicus die met een nogal zinloos einde het boek aardig weet te verpesten.

Stefan Zweig - The Post Office Girl
Zweig stond ook al een tijdje op de verlanglijst: volgens de achterflap de meest vertaalde schrijver van de jaren '20 en '30, maar nu een beetje in de vergetelheid geraakt. Jammer, want Zweig is een fijn verhalenverteller van het ouderwetse soort, die mooi de sfeer in Oostenrijk kort na de Eerste Wereldoorlog weet te schetsen.

Netherland, klinkt als een boek dat ik zou moeten lezen. Maar een vraag: zeg je nooit tegen niet-Nederlandstaligen dat Nederlands sterk lijkt op Duits en Engels en dat ze dus met een beetje moeite kunnen begrijpen, als ze tenminste Engels- of Duitstalig zijn?

Ik zeg dat dus constant en krijgen ze meer vertrouwen in wat ze lezen, horen en begrijpen.
Het is maar een zijsprong.

@Monique: het hangt ervanaf met wie je over Nederlands spreekt. Voor een Spanjaard heeft Nederlands meer overeenkomst met Engels en Duits, terwijl ik dat toen ik de eerste keer hoorde erg raar vond (Duits ok, maar Engels?).
@Martijn. Dat einde van 'On Chesil Beach' inderdaad, afgeraffeld gewoon. Ik vond 'Boetekleed' ook zo'n raar gebeuren. Het beste deel is het eerste deel, dat speelt op het landgoed (voor de film idem).

Grappig in Zoline's 'The Holland of the Mind' zat echt veel Nederlands (hele rijen af en toe) en daar werd de taal omschreven als -effe uit de bolle kop hoor- "a sort of clown English with its elongated vowels".

misschien dat daarom Engelsen Nederlanders die Engels proberen te spreken grappig/raar/bespottelijk vinden. (zie Steve McLaren's beroemde poging)

Omar was right: http://www.vn.nl/KunstCultuur/DeRepubliekDerLetteren/ArtikelLiteratuur/EenLiterairSprookjeRobertoBolao.htm

Nou oogsten hè met die investering..."ik vond alleen zijn vroege gedichten goed...je moet hem eigenlijk in het Spaans lezen." ;)

vond dat stukje in VN maar een beetje zurig, heb niet het gevoel dat Pleij er eigenlijk iets an vind.

Nee, waarsch. omdat 'ie niet de eerste is, maar Ilse Logie. Een beter artikel over e.e.a. staat hier (zie de laatste twee alinea's): http://www.deusexmachina.be/press/articles/article.php?article_id=69

Ik vond 'Boetekleed' ook zo'n raar gebeuren. Het beste deel is het eerste deel, dat speelt op het landgoed (voor de film idem).

Maar een vraag: zeg je nooit tegen niet-Nederlandstaligen dat Nederlands sterk lijkt op Duits en Engels en dat ze dus met een beetje moeite kunnen begrijpen, als ze tenminste Engels- of Duitstalig zijn?

Maar mijn Netherland-lezende vrienden hadden er dus gewoon overheen gelezen.

McEwan staat na Saturday op mijn zwarte leeslijst - ga ik maar zo houden natuurlijk. En balen dat ik die Bolaño niet gelijk ben gaan lezen ;)