Onvermijdelijke Metal-platen

maar zingt hij nou altijd of zingt er nog iemand anders in die band? Dat idee kreeg ik soms....

De stem van Dave Mustaine is ook onder metalheads onderwerp van talloze discussies.

Ha! Ludo heeft wel meteen die anale connotatie te pakken bij sommige mustainiaanse vocalen. Ik ben ook wel pro, al was het meer vanwege die sneren.

als je daarna die G 'n R luistert valt 't nog mee ;) (staan wel een paar aardige nummertjes op Better, Catcher in the Rye, maar hoe komt ie nou 14 jaar met zo'n suf tweeluik als opener)

Ik ben bezig met een metalherwaardering en dit topic komt dus goed van pas. Wat me vooral opvalt is de instrumentbeheersing van de meeste metalmuzikanten. Erg jammer dat men neigt om te laten zien hoe goed men het instrument beheerst met alle vervelende gevolgen van dien. Is Metal het nieuwe Jazz?

Nee, man! Voor straf drie dagen eenzame opsluiting met het volledige oeuvre van Darkthrone ;) Ik zie ook niet in hoe een goede instrumentbeheersing persé vervelende gevolgen zou moeten hebben, eerlijk gezegd.

Niet helemaal, want een stel metalheads in Noorwegen werd er ook gek van en die hebben toen de black metal uitgevonden als tegenreactie (ja, dit is een simplificatie.)

Maar er bestaan wel een metal tegenhanger van fusion: techdeath.
Origin:

Necrophagist

@Hiram, da's geen straf, laat Darkthrone nou net mijn favoriete metalband zijn.

Ik heb nu eenmaal een gruwelijke hekel aan gitaarsolo's. Reden genoeg om een band als Dinosaur Jr. jarenlang te negeren om er vervolgens achter te komen dat die solo's toch vrij briljant en uitermate functioneel zijn, maar dit geheel terzijde.

Goede instrumentbeheersing hoeft ook niet persé vervelende gevolgen te hebben, het is de kunst om alles dat overbodig is te schrappen. Was het niet Goethe die daar een leuke quote over had? Lijkt me een prima metalmuzikant die Goethe...

Ben gek op reggae maar ik haat die skank... hiphop, te gek, maar die boombap he? ;)

Ik luister tijdens solo's eigenlijk meestal naar de begeleidende riffs, die komen er op dat moment altijd beter uit dan tijdens de passages met zang. Groot verschil tussen metal en jazz is natuurlijk wel dat er in metal over het algameen vrij weinig geïmproviseerd wordt. Ik zie wat dat betreft nog eerder overeenkomsten tussen extreme metal en free jazz op het gebied van white noise / sheets of sound dan qua notenneukerij.

Zou leuk zijn als metal de nieuwe jazz zou zijn, met net zoals jazz de status van hogere kunst en een bijbehorende subsidieregeling. Zou het niet geweldig zijn: een uberhippe metalzaal aan het IJ waar dan een tv-programma als "harde geluiden" wordt opgenomen met de beide Martijnen en Hiram als vaste presentatoren met artistieke brillen op en dito blouses aan die dan Slayer aan de tand voelen over... soli, plectra en andere wetenswaardigheden.

Ik wil wel hoor. Een artistieke bril heb ik al.

Metal (vooral exxxtremere vormen) is toch al lang omarmd door de baardplukkers/kinkrabbers? In de originele opzet van Vrije Geluiden had volgens mij zelfs sunn0))) nog wel kunnen verschijnen (voor de restyle met een knappere presentator en toch maar weer iets minder vrije geluiden).

Yep, hier ook twee vintage 1950s monturen op het nachtkastje, en bovendien een prachtige baard om aan te plukken.

x-post

Dat sommige baardplukkers metal mogen is bekend, maar ze zitten nog steeds een beetje in de kast. SunnO))) is niet in Vrije Geluiden verschenen, toch? Daar hoop ik dus al jaren op en daarom kijk ik af en toe naar Vrije Geluiden. Zal nooit vergeten hoe stomverbaasd de Moldy Peaches keken in dat programma toen een nog vreemder Nederlands gezelschap een raar dansje inzette. Dit weekend weer eens gekeken en me vooral verbaasd over de blouse van de presentator. Is die knap? Maar dit geheel terzijde.

Morgen maar eens Force Fed van Prong op de computer opsnorren en kijken of ik het nog steeds zo goed vind.

Ja hé, nou wil ik ook een plaatje zien van die blouse (heet dat trouwens niet 'overhemd' bij mannen?); ik heb alleen ze alleen in westernvariant en iets zegt me dat je wat anders bedoelt...?

Vrije Geluiden was aan het begin zodanig dat ik er wel sunn of KTL o.i.d. in verwachten. Toen het nog gepresenteerd werd door iemand die vooral groot muziekliefhebber was maar niet bepaald een presentator. Toen zaten er laptop meneren in. Nu doet die gladde jongen (knapper dan z'n voorganger, zoveel durf ik er wel van te zeggen) het en is de programmering stukken veiliger.

Mja, dit zou ik bij nader inzien toch ook wel een bloes, herstel 'blouse' noemen. En kijk aan, de harplerares van mijn lief was te gast in oktober. Die is ook knap.

Die harpijen (die hebben ze vast nog nooit gehoord), dat waren toch wel behoorlijke vrije geluiden.

ik was vroeger (ook) al verliefd op mijn tijdelijke harplerares. (mocht geen harp spelen van mijn moeder boeoe, wel een beetje een meisjesinstrument inderdaad, maar ik mocht ook niet wielrennen en dat is toch echt voor bikkels)

En zo, dames en heren, word je dus bedroom indie laptopper ;)

precies je mot wat.

en maar goed ook van dat wielrennen want ik ging vandaag grandioos onderuit. misschien heb ik mijn borstbeen gebroken... of niet want ik overdrijf altijd :)

Goh, ik mocht alleen maar wielrennen van mijn vader en ging natuurlijk ook verschrikkelijk onderuit. Stomme toeclips en broek met zeem. hehe, kan nog steeds erg hard fietsen.

Maar de blouse van de knappert van Vrije geluiden van afgelopen weekend had niet misstaan in de film Marie-Antoinette. Zwart kant op wit laken. brrrrr.

Die oude presentator van Vrije Geluiden was natuurlijk Han Reijziger. Goatee, later nog bekend als pianist van de Nieuwegeinse grindcore formatie Spinfist, maar vooral vermaard omdat hij regelmatig op televisie op een oude koffergrammofoon een elpee opzette.

Vrije Geluiden is een heerlijk programma voor de zondagmorgen. Ik zie ook regelmatig muzikanten live in een soulfunkbandje spelen waarvan ik denk, 'hee zag ik jou laatst 's morgens op tv niet hele andere muziek maken?'

(ps: Load komt er aan, hoor)

de Nieuwegeinse grindcore formatie Spinfist

http://www.regressietherapeut.nl/angst_voor_harde_geluiden.htm

Wat zouden metalliefhebbers in hun vorige leven geweest zijn, vraag je je dan af.
Vrijwilligers?

Back to the frrrront \m/

Die oude presentator van Vrije Geluiden was natuurlijk Han Reijziger.

Nee, want dat heette geen Vrije Geluiden.

Ik ga 't opzoeken...

Hehe!

Ik bedoelde: zijn er vrijwilligers die zich willen melden bij de regressietherapeut?

Ik denk dat ik slaaf ben geweest. Dat zou mijn weerzin tegen werk en vaste verplichtingen kunnen verklaren. Op een Surinaamse plantage, waar mijn liefde voor Lieve Hugo vandaan komt. En ik was vrouw. Reden dat ik nog steeds niet van mijn pietje af kan blijven. :-)

Gaaf beroep man, regressieteherapeut. Heb je daar een diploma voor nodig?

Kostelijke site die je gevonden hebt, Hiram!

"In mijn huidige leven werd ik tijdens de Tweede Wereldoorlog in Den Haag geboren" is natuurlijk een pracht van een openingszin. En die voorbeelden zijn ook briljant.

Veel zal hij niet verdien, want een sessie van een uur is slechts 50 eurie en als ze het verhaaltje van hem gehoord hebben zijn ze steevast na twee weken van hun probleem verlost.

Ik ga 't opzoeken...

Dinsdagochtendgokje: Reiziger in de Muziek?

Educated guess, OMC ;)

Neeeheeeeeeee!!1

Vrije Geluiden begon als een tv-voortzetting van een radio programma, en dat was na Reiziger In Muziek en voordat Flupsen de boel ging presenteren. De eerste presentator was slecht gekleed, een beetje te dik en zweette nogal. Maar de muziekkeus was een stuk spannender.

En die voorbeelden zijn ook briljant.

Jeetje, ja.
Het Ben-Hur syndroom:
http://www.regressietherapeut.nl/ziek_na_sport.htm

van regressietherapeuten krijg ik als hulpverlener in de reguliere ggz altijd erg veel jeuk. stelletje kwakzalvers..

En wat zou er aan die jeuk dan voor vorig leven aan ten grondslag liggen? :)

Roeland Haasdonk? Of anders misschien Jurjen Hempel, Kees wieringa, Liewe Visser of Mark Wielaert...

Roeland Haasdonk ja, die anderen waren eenmalige gast presentators. Kan geen plaatje vinden, maar dat zal 'm zijn.

hoorde gisteren een goed bandje in StuBru's metalprogramma Whiplash. Isis. Wel de randen van de metal. Nu nog uitzoeken welk nummer het was, zou best 'ns live geweest kunnen zijn.

Maakt niet uit welk nummer, klinken toch allemaal hetzelfde, die Isis nummers. :)

oh vandaar dat niemand ze tipte. Wat ik hoorde had helder, erg langzaam en goed drumwerk, ergens op de achtergrond een grunt, en breed uitwaaierende shoegaze-gitaarpartijen. :)

Isis zijn dan ook de godfathers van de metalgaze (en verantwoordelijk voor een hele lading beresaaie kloons.)

Ik vind ze zelf ook niet bijster boeiend, eerlijk gezegd. Ludo, probeer Pelican eens, die combineren op erg fijne wijze indie-lichtvoetigheid met uitgesponnen postmetal en woest gebeuk; City Of Echoes (2007) is mijn favoriete plaat van ze.

Echte kenners houden die Isisnummers natuurlijk wel uit elkaar (of gebruiken de Stubruplaylistzoekmachine). Not in rivers, but in drops was dat, van hun laatste In the absence of truth. Zijn die Zweden in die witte hempies al getipt? En Neurosis? Persoonlijke favoriet in dit genre: Buried inside met het heerlijk pretentieuze Chronoclast: selected essays on times reckoning and auto-cannibalism (meer iets voor de Gutenbergdraad).

panopticon van isis is een geweldige plaat, absoluut een aanrader. meer platen hoef je niet hebben want lijden nogal sterk aan de ziekte van eenvormigheid.

Die Buried Inside plaat is inderdaad erg sterk. Pelican viel live zwaar door de mand vanwege hun enorm slechte drummer (de recensie op Pitchfork van hun meest recente plaat was ook al in de strekking van Ontsla Die Drummer Alsjeblieft).

:)

qua Isis begin ik dan toch maar bij die Absence nog wat, due stubruplaylistmachine zei helemaal niet welk nummer 't was toen ik keek. maar Mic kreeg 'm wel aan de praat kennelijk ;)

Pelican viel live zwaar door de mand vanwege hun enorm slechte drummer (de recensie op Pitchfork van hun meest recente plaat was ook al in de strekking van Ontsla Die Drummer Alsjeblieft).

Zucht... nog één keer dan ;)

qua Isis begin ik dan toch maar bij die Absence nog wat

hou er dan rekening mee dat het een nogal langdradige plaat waarbij opper-isis aaron meer probeert te zingen; en dat kan hij niet goed. te weinig uitbarstingen, teveel geneuzel.