Onvermijdelijke Metal-platen

:-) Heb wel even gedacht om The Black Album te bespreken. Het is immers de enige plaat die ik kocht bij voorintekening. Het album grijs gedraaid, maar met de jaren vind ik het een draak van een plaat geworden. Dus ik houd inderdaad wijselijk mijn mond. :-)

Het is immers de enige plaat die ik kocht bij voorintekening.

Ho! Ho! Zo maar wegsluipen gaat dan niet meer. :) Jij moet het doen, ook omdat we het vrouwenperspectief op Metallica in het algmeen en Zwartmans in het specifiek nog missen. Je kan vast wel in een proustiaans visioen voorbij dat "grijsdraaien" geraken. Toch? Ludo houdt van strijkers dus die kan S+M doen (oh eh...Load, met liedjes naar het schijnt. ;)

http://i15.photobucket.com/albums/a353/metalheads4eva/metalchick.jpg

Het zwarte album grijs draaien, goed man. :)

In China staat wit voor verrotting btw. ;)

We hebben dus ook al een titel. :)
Maar het is volgens mij inherent aan dat album dat je het inderdaad kan grijsdraaien. Nu kan ik die eerste vier nog moeiteloos opzetten en het is weer tevredenheid alom maar Metallica heeft dat niet.

Ach, waarom ook niet.

zeg ik was net begonnen!

Stagiaires doen altijd de rotklusjes. Koffie halen, postzegels likken, dat soort onzin. Nu we de grote "oude" Metallica-klassiekers hebben gehad, bleef er nog eentje over. Het Zwarte Album. De echte kenners kozen voor iets anders, dus zal ik deze kruimel maar 'ns opvegen. Metalfans zijn fanatiek, dus ik kan me maar beter vooraf..

Oeps...zoveel actie ben ik ook niet gewend. :) Dan Ludo Zwart...eerlijk is eerlijk.

Oeps. Groot gelijk Ludo. Excuses voor het negeren dat jij deze kruimel in de popgeschiedenis zou bespreken. :-) Joepie, ik hoef lekker niet. Ik schrijf wel iets over de meisjes bij MGMT.

Waarom niet gewoon allebei, of een duorecensie-achtig dingetje? Ik roep maar wat... :)

een duorecensie-achtig dingetje

briljant!

;-)

Neehee, ik ben er nu onderuit gekomen. Weer gelukt.

ik zit al op 500 woorden en heb nog niets over de plaat gezegd. Misschien kan ik 't hele stuk vollullen zonder ook maar op the Black Album in te gaan.

Dat lijkt me een goed idee.

600 en nog steeds niet, nu maar 'ns goed luisteren dan of ik nog iets over the Black Album kan vinden

daarmee zeg je al genoeg denk ik

LOL clismo... nog steeds nauwelijks bekomen van een laaaaang weekend van hetfieldsiaanse spiritualiëninname, maar ik denk wel aan je :)

Zou het helpen als ik Monique ook nog even blogsgewijs tot actie maan?

bijna 800 woorden en alleen Nothing Else Matters behandeld, ik vind 't genoeg. Fuck de Black Album :)

OMG! WTF?

is je account gehackt Rick? :)
(ik dacht dat de mediamarkt een countdown tot de nieuwe GnR deed)

maarreh mijn stukkie zit erin, er is alleen een vreemd gat tussen Jorg nogwat en de rest, krijg 't niet weg, het invoerding blijft een bitch.

( Jørn Lande, en hij is nou toch pleite die ongewenste alineasprong)

Black Album-ah herbeluisterd, goeie plaat toch wel hoor, valt een hoop over te zeggen. Al is het eerste moment van echt oren spitsen toch wel de pre-solo lead van "Holier Than Thou" met dat typische MOP tussenakkoordje. Mijn favoriet was altijd "The God That Failed" weet ik nu weer, ben gek op riffs die over de eerste tel heen worden gespeeld. Vervolgens "My Friend Misery" daarentegen, brrr, wat een luie lamzakkentreurnis. Jason mag even een Cliff doen in het intro, maar daarna moet ik zo hard proberen niet steeds 'Nickelback' te denken dat ik er verdrietig van wordt. Triolengebruik in "Sad But True" ("you-know-it's") is ook niet best, en dat gaat live met Lars trouwens ook altijd compleet de mist in, kakt helemaal in daardoor.

Ik wil Load wel doen. Is dat okee?

:)

Heb net het the black album verhaal verstuurd naar Omar en gelijk een spelfout ontdekt. Grr. Denk niet dat het stukkie in de smaak gaat vallen.

Maar leuk Rick, doe Load.

doen Rick!

en benieuwd naar Monique's take on Blackie.

*dikke cyberknuffel voor bas*

muchos gracias :)

metal verbroedert, nietwaar?

Metal verbroedert inderdaad. Ik word nog regelmatig voorgesteld aan bands, waarbij iemand op de achtergrond smalend opmerkt dat ik een metalchick ben. Helemaal goed, want dan heb je dus gelijk een interessant gesprek met indiebands over metal. :-)

Het Zwarte Album, deel II. Actie, actie...actie! :)

Ik wilde graag even vermelden dat dit draadje mij diep raakt. Die stukken op de subs pagina zijn echt geweldig en werken ook nog eens. Ik heb meteen Master Of Puppets en Ride The Lightning voor het eerst sinds jaren uit de kast getrokken.

Die Black Album-release was toen ik 15 was een enorme gebeurtenis. Teasers op Vara's Vuurwerk, vervolgens de weken erop met het cassettedeck in de aanslag luisteren naar Vuurwerk en de opanmes vervolgens weer verspreiden op mixtapes. Argh, ik wordt op slag nostalgisch.

Fijn om te horen Marty, ik heb hetzelfde gevoel. Ook omdat we 'het' gewoon gedaan hebben, wat zeg ik, doen (hartverwarmend enthousiasme!), zo'n overbekende megaband zonder gene opnieuw beluisteren en interpreteren, en dan ondanks zwaar nostalgische sentimenten toch met originele invalshoeken en mooie nieuwe verbeeldingen komen. Zou vaker moeten gebeuren :)

Ik wil Load wel doen. Is dat okee?

Vanzelfsprekend. :)

http://lh5.ggpht.com/_7-fi1OBoqfk/SSUpDV8y1rI/AAAAAAAAAak/tb_HH25YPrQ/load.jpg

Mijnes is ook op...

voor de luie doorklikkers: http://subjectivisten.typepad.com/de_subjectivisten/2008/11/jeugdige-branie-rerevisited.html#more

"My Friend Misery" daarentegen, brrr, wat een luie lamzakkentreurnis. Jason mag even een Cliff doen in het intro, maar daarna moet ik zo hard proberen niet steeds 'Nickelback' te denken dat ik er verdrietig van wordt.

This just in... kudos voor de harmony vocals!

Death - The Sound Of Perseverance
jaa staaltje technisch metallen. Beetje koud ook wel. Af en toe ineens fraai gitaarwerk in Flesh And The Power It Holds (aan 't slot bijvoorbeeld) akoestich gitaartje + solonummer is ook leuk (Voice of the Soul) A Moment of Clarity is een ander hoogtepunt, wat mij betreft. Gigantische hoeveelheed bandleden heeft Death verbruikt trouwens door de jaren heen.. :)

Ah, Death. Goeie plaat, dat; al ben ik zelf meer van de old skool met Scream Bloody Gore, Leprosy, etc. Het knappe van de latere Death is dat technisch vernuft altijd aan de ouderwetse toegankelijkheid en hooks gekoppeld bleef. Dat laatste wil bij ubertechnische death metal nog wel eens ontbreken.

voor mij is the dound of perseverance de beste death; wat een riffs, wat een solo's, wat een drumwerk, wat een hooks (inderdaad). verder ben ik wel van de hele school bij death; alles is goed of nog beter.

Over Zweden en Seventies gesproken:

Ik had Witchcraft een paar keer gedraaid toen ik op de Recommendations-knop van Last.fm drukte. Komt meteen de ene na de andere band met een soortgelijk geluid en dat Zweedse accent voorbij. Is daar wel eens onderzoek naar gedaan? Of hebben ze gewoon zoveel goede bands in Zweden dat je dat bij elk genre overkomt?

Nee, Zweden hebben om de een of andere reden een fascinatie met de periode rond 1970.

Natuurlijk is daar onderzoek naar gedaan... de hoeveelheid goede bands heeft te maken met het Zweedse systeem voor kinderopvang.

Ah, dus het Zweedse systeem voor kinderopvang leidt niet alleen tot meer full-time werkende vrouwen, maar ook tot betere bands? Toch jammer dat de griffo's een hekel hebben aan vrouwen en aan muziek...

Ik dacht subsidie en actieve stimulatie van overheidswege voor de kunsten.

En niet te dichtbevolkt waardoor het makkelijk is een oefenruimte zonder buren te vinden waar je lekker herrie kan maken.

Er waren ook al veel bands in de jaren zeventig.

Zweden hebben om de een of andere reden een fascinatie met de periode rond 1970

http://rachelmarsden.files.wordpress.com/2008/02/abba.jpg

Draaien ze dan alleen van overheidswege voorgeschreven seventies rock in de kinderdagverblijven? En krijg je die subsidie alleen als de rock die je maakt door de beoordelingscommissie als autenhiek seventies is beoordeeld? Rare jongens, die Zweden...

http://www.ad.nl/multimedia/archive/00142/1969-70-Kindvall-go_142364h.jpg

Ik zoog de verklaring ook uit mijn grote duim. :-) Vind het wel een leuke hypothese. Al die zweedse kindjes zitten vanaf hun eerste jaar van 8 tot 18 uur in de creche en met blokken spelen gaat toch vervelen. Dus worden ze bezig gehouden met muziek, zowel passief als actief. Vandaar ook die ABBA fascinatie, dankszij de kleuterleidsters.

Hehehe!

Da's nog eens een topfotograaf! Een Zweedse vlag en een rol zilverpapier. Meer heb je niet nodig.

http://www.omodern.com/

Suicidal Tendencies - How Will I Laugh Tomorrow I Can't Even Smile Today
Kan door naar mijn favorieten in deze serie. Bespeur ik hier een voorliefde voor snelle Amerikaanse metal. (Al is dit dan geen speed maar trash, ofzo) Pledge Your Allegiance is geniaal. S! T! S! T! En werkelijk precies op 't juist moment het instrumentale/mooie/melodieuze Surf & Slam. :)