Onvermijdelijke Metal-platen

Gelijk nog even wat fraaie voorkantjes:

[Removed Illegal Image]

Had de groep ooit een zelfde carriere op het oog voor Pantera als Iron Maidens Eddie?

Nou zeg. En dat terwijl enkel het perspectief fout was ;-)

Voor mij heeft die simpelweg zijn drugsverslaving vervangen voor een godsverslaving.

Oh, maar dat is klassiek. Wist trouwens niet dat Mustaine in de Here was. Wel dat Megadeth en Slayer begin jaren 90 samen tourden en elkaar niet konden uitstaan, Mustaine vond Slayer maar ongemanierde paupers kan ik me nog vagelijk herinneren.

Beide bands zijn wederom samen op wereldtournee. Wat mijn punt was: Mustaine weigert nogal eens te toeren/op een festival te staan waar ook openlijk anti-christelijke bands optreden. Maar stapt wel in het tourbootje met Slayer. Geld over God?

Ach ja, Gristenen en geld, dat gaat goed samen...Jezus in de tempel vergeten ze voor het gemak. ;)

Celtic Frost - To Mega Therion
Tweede keer dat er Zwitsers langskomen sinds Hellhammer. Die ik bij Wikipedia wel bij de associated acts zie staan ook. Ah even doorlezen verklaart nader, dit is eigenlijk een voortzetting van die band. Van Hellhammer staat me niet veel meer van bij, mijn eigen stukje maakt me eigenlijk wel nieuwsgierig (......!) Maar dit Celtic Frost roept weinig typdrang op. Sloom openingsintro, het lijkt pompeus te gaan worden, maar die gedachte is snel pleite met de Usurper. Oeh! Nu wel wat tempo. Riff is aan de saaie kant, solo vergoedt wel wat. Dawn of Meggido brengt wat later die Saruman voor zijn troepen-sound uit het intro terug. Doet me, met name vocaal. denken aan die comebackplaat van Gorefest (La Muerte) Al heeft deze Zwitser geen echt geen loeiharde grunt in huis. Aan gegil doet ie ook niet gelukkig. Vocaal gezien een van de vettere nummers, vocals zijn sowieso het sterkste aspect hier, maar instrumentaal houdt het allemaal niet over vind ik. Het evil lachje in (Beyond the) North Winds is wel een klein lichtpuntje (niet het juiste woord hier) Interessant trouwens Allmusic heeft het over Death Metal, Wikipedia over trash en black (vroege voorloper van Black dan he, voor de Noren) Heb zelf de neiging het bij Death te reken, doodeenvoudig (hah) om de reden dat Death me normalerweise altijd wat minder bevalt.

Celtic Frost is van veel markten thuis, vandaar dat er diverse labels worden opgeplakt. De band heeft zelfs een glam periode gehad (ga vooral niet op zoek naar foto's). Debuut Morbid Tales is het meest black; met terugwerkende kracht nog eens versterkt doordat ieder traag nummer van Darkthrone speciaal voor deze plaat geschreven lijkt. Morbid Tales zit ook het dichtst tegen Hellhammer aan. In To Mega Therion kan ik met wat goedwil best death metal horen. Hoe je het ook noemt, Het Kenmerk, voor iedere stijl van Celtic Frost, is Tom Warriors' Ugh! en zijn shoegaze avant la lettre, elastieke gitaargeluid. Aan de opmerking 'instrumentaal houdt het allemaal niet over' zal de duivel je later nog wel herinneren, als hij je duimschroeven weer ferm strakker zet ;-)

lol. dat gitaarspel is wel rraaar ja. die momenten waren wel ok, maar die (in mijn oren) simpel heen en weer wiegende powerchord-riffies.

Dat boek van Tom G. Fischer is erg leuk (het CF boek, het Hellhammer boek nog niet gelezen). Het is geen schrijver, maar de anekdotes zijn leuk.

Ik ben er nooit aan toegekomen dat boek te lezen, ofschoon ik het alitjd graag wilde. Tegenwoordig is het boek erg prijzig. Een herziene editie zit er al jaren aan te komen. Afwachten maar. Ook erg bebieuwd naar dat Hellhammer boek (wat volgens mij nog moet verschijnen); enkele excerpten waren al te vinden in de demo-heruitgave Demon Entrails. Afgaande op zijn blog, is Fischers schrijfstijl erg pompeus en zelfingenomen (hopelijk was dat tentijde van het CF-boek nog anders). Hij maakt van iedere situatie een Griekse tragedie, zonder enige ironie. Vervelend.

Overigens, Ludo, for future reference - nu ik mijn lijst weer eens doorneem -, de plaat van Leatherwolf betreft het debuut en niet de gelijknamige, afschuwlijke tweede. Zoek naar de plaat die begint met het nummer Spiter en eindigt met Leatherwolf (of bonustrack Alone in the Night).

hopelijk was dat tentijde van het CF-boek nog anders

Nee. :)

… bij het lezen had regelmatig iets van: zeg Fischer, uiteindelijk is het 'voetnoot in de muziekgeschiedenis' hoor, gewoon een metalbandje waar de meeste mensen geen zier om zullen geven.

Overigens, Ludo, for future reference - nu ik mijn lijst weer eens doorneem -, de plaat van Leatherwolf betreft het debuut en niet de gelijknamige, afschuwlijke tweede. Zoek naar de plaat die begint met het nummer Spiter en eindigt met Leatherwolf (of bonustrack Alone in the Night).

ah telepathie-typisch, die had ik dus al klaarstaan en de verkeerde dus, komt goed :)

Die Tom Warrior zal wel een held wezen, Ludo, want hij is aangesteld als curator voor de vrijdag op het in april 2010 aanstaande Roadburnfestival. En hij krijgt het voor elkaar dat Thorr's Hammer dan optreedt. Met 2 r-en, dus niet de illustere IJslanders (dat zou wat wezen), maar de sunnO)))-mannen met Runhild.

Ook niet deze (met 1 r)
http://img194.imageshack.us/img194/2341/covergy.jpg

Een Sunn0))) man trwns, die andere treedt aan met Goatsnake.

Oh, Tom Warrior is een held. Maar wel een erg verbitterde.

A GUITAR PLAYER THAT HAS THE ATTITUDE LIKE GOOD OLD BILL STEER/THE TONE OF BILL STEER[AKA SCUM/FETO]
WHO CAN PLAY AND WANTS TO PLAY GOOD OLD BASIC STYLE GRIND AKA FETO STYLE,NO PISSING ABOUT WITH CLICKS TRIGGERS AND PROFOOLTOOLS AND SO CALLED EXTREME METAL PRODUCERS.
JUST OLD SCHOOL GRIND/PUNK.

YES I FEEL LIKE BASHING THE DRUMS,SO MUCH ANGER INSIDE ME RIGHT NOW I NEED TO RELEASE IT.
MALEK SHOULD HAVE MOVED TO THIS SHIT CITY THEN IT WOULD BE ON[HE KNOWS THE OLD SCHOOL AND CAN PLAY IT ON THE KIT AND GUITAR]FUCKING YAN SAID IF I COULD SHOW HIM THE RIFFS HE WOULD LOVE TO HAVE THE VOODLE NUDGE KIPP KIPP PIP DOSS.

NO ONE CAN TELL ME THAT THERE ISNT SOME KID LIKE OLD BILL STEER THAT SITTING ABOUT WANTING TO ALSO MAKE SOME BASIC GRIND.BIRMINGHAM IS SHIT[I HAVE ALWAYS SAID SO]BUT THERE MUST BE SOMEONE THAT WANTS TO GET IN A ROOM ONCE A WEEK.

IM READY TO DRIVE THE BASTARD CAR OFF THE BRIDGE AND INTO THE RIVER SOON.

MH

MH = Mick Harris (mocht dat niet duidelijk zijn … "THE VOODLE NUDGE KIPP KIPP PIP DOSS")

Leatherwolf - Leatherwolf (aka Endangered Species

Halford zou die bandnaam mook wel bedacht willen hebben. Dit begint meteen goed, met een vreemd huppelende drumpartij. De vocalen zijn wat voorzichtig/soft. Lees op Wikipedia (de plaat staat vreemd genoeg niet op Allmusic) dat de band vooral bekend is door triple lead guitar attack steel. 2 of 3, ik weet niet of ik zelf het verschil zo snel zou horen, maar Endangered Species opent in elk geval met een spetterende riff en alweer prima drums, eens kijken wie de trommels beroert: ene Dean Roberts. Endangered Species is eigenlijk nog wat rustiger dan de ook al niet brute opener, hier passen de melancholische vocalen beter. (+ er zijn wat yoooowls, met mate mag het hoor) Tonight's The Night is het dansplaatje, maar dan zakt het tempo weer voor The Hook. (Terwijl dat toch begint met do you want a date en hop naar de disco) maar de break (die eigenlijk uit het niets komt) is voor de aanstekers. Maf bandje, net als Tyrant eigenlijk, maar dan dus wat gladder (lees veel beter geproduceerd, en misschien ook wel gespeeld) Wat niet verlet dat Tyrant natuurlijk op zijn eigen lo-fi cooler is, maar goed, beetje appels met peren vergelijken wel. Dit is veel meer proggy, let op de openingssnaartjes in Season of the Witch, het eerste nummer waar die triple lead trouwens voor het eerst echt opvalt, en goed ook. (Heb wel het gevoel dat de drummer inmiddels wel is teruggezakt in boem tjik boem tsjik, maar heel erg is dat nou ook weer niet) In Kill and Kill Again krijst de zanger als een meisje dat om een ijsje jengelt. Vagrant rockt dan weer wel, na een wel heel bekend clichématig begin. In Leatherwolf (de track jaja) rennen ze zichzelf een beetje voorbij, ik bespeur ook een merkwaardige drop in geluidskwaliteit, zal wel aan mijn soulseek downloadje liggen, wie weet is er een remaster? Vagrant klonk ineen wel geniaal helder. Maar goed, ook Leatherwolf heeft wel weer wat gitaarmomentjes. Wel een plaatje dat ik nog 'ns ga draaien, al klikt ie toch ergens nog niet helemaal.

fuck it The Hook is wel heeeul goed hoor. dit vind ik eigenlijk beter dan Iron Maiden (de Amerikaanse Maiden dixit Sebastian)

Zet hem nog eens op, inderdaad! Ik trok hem onlangs zelf weer uit de kast en daarin is hij vooralsnog niet teruggekeerd. Die galloperende drums en stuiterende bas, die melodieuze twinleads, de vele tempowisselingen: pure Iron Maiden tentijde van Killers. Maar Leatherwolf voegt daar een slicke Amerikaanse productie en een snuif hair metal aan toe. Als de band na zo’n pakkend hitparade refreintje via een rollende drumbreak rechtstreeks de dubbelloops N.W.O.B.H.M. induikt, om dan over de gierende solo’s die wijvengilletjes van de zanger te leggen, dan hebben ze mij op de knieen. Verdomme wat een goeie plaat! Het beste van twee werelden. Helaas nam het Amerikaanse element het op de volgende platen over.

En een oldie but goodie: "Iron Maiden's "The Number of the Beast" compressed over and over as an mp3 666 times (2004)"

http://www.beigerecords.com/cory/Things_I_Made/Maiden

dus we kunnen concluderen dat die riff onverwoestbaar is.. want komt nog altijd goed door. :)

(nou ja in 't begin dan :P)

Die schreeuw klinkt wel veel satanischer. Wat je dus leert is dat die mp3 codes koste wat het kost de zangfrequenties (waar het menselijk oor het gevoeligst is) in stand houden.

Holocaust The Movie bestaat geloof ik niet (toch wel maar vreemd genoeg met aanhalingstekens) En niet te vergeten Cannibal Holocaust (een betere metalbandnaam, zou die bestaan, nee wel een ep van Necrophagia)
Maar goed dit is een hoop gezwam om te zeggen dat Holocaust, de band, eigenlijk veel te softie klinkt voor die naam. Het genre alleen al ("Progressive Heavy Metal") Een band die Holocaust heet moet black of death maken.
Maar goed.. Deze Schotten komen uit de New Wave of British Heavy Metal en klinken ook wel min of meer zo, al geeft het progressive al aan dat ze wel wat boven pubrock en motormuis-emblemen uitstijgen (het gesoleer in Death of Glory is bijvoorbeeld erg goed, gelaagd, whatever) De zanger klinkt daar en overal (begin van Mavrock!) als een vijftienjarig Belgische knaap in een slechte punk- of Metallica-coverband. Hij zit een wijselijk (maar toch 'n beetje jammer) wat achterin de mix verstopt. Ach ja, het gaat om de gitaren en die zijn ok. Het gave einde van Mavrock had wel in het midden mogen zitten als break. Heavy Metal Mania wordt vreemd genoeg ook al pas echt leuk in de laatste minuut.

--
2 platen die buiten de scoop van dit project binnenkort eens gedraaid gaan worden (ze werden gisteren getipt door een of andere Dries op StuBru) nieuwe plaat van Ihsahn (van Emperor) klonk trippy en Devil's Blood (een of andere Eindhovense grap met een vrouw die zingt als Dio, gezellie)

Holocaust - The Nightcomers ^^ dus

The Devil's Blood = teh Sh1tz0orz

http://upload.metalrage.com/100_1342.JPG

gheheh. ik ben benieuwd

De bassist heeft een Arie Ribbens tattoo.

ik heb het geprobeerd met the devil's blood, maar tot nu toe zonder succes. no impact whatsoever.

hoe lang is je lijst nog, ludo? wat staat er aan te komen?

Ook ik heb Devil's Blood geprobeerd. Op papier lijkt het helemaal mijn bandje te zijn. Maar de zangeres staat me tegen. Ze doet in ieder nummer hetzelfde en klinkt daarbij te zoet en zalvend. Desalniettemin: ga ervoor, Ludo.

Goed, Holocaust. Heavy Metal Mania. I got Heavy Metal Music in my blood and I like to get it to ya if I could. Een anthem, hoor. Proto Heavy Metal, feitelijk: de openingsriff van Judas Priests Victim of Changes gestolen en geplakt als intro voor een stevige vierkwarts pubrocker. Er was een korte periode waarin vierkante en onstuimige, soms nog bluesy rock (met garage-achtig geluid) werd opgeleukt met melodieus vlammende twin leads. Diamand Head lijkt er de grondlegger van. Holocaust en Cloven Hoof de vroege volgers. Mercyful Fate speelde deze muziek ook, tentijde van hun debuut EP (en nog een beetje op Melissa). Ik koester het.

Recente ontdekking in deze trant en absoluut fantastisch: het Engelse Legend, met Death in the Nursery. Gouden riffs, echt. Voeg aan de lijst toe, Ludo, als je zin hebt. Ik heb de band volledig gemist, indertijd. En kende haar ook nog niet toen ik de NWOBHM-lijst samenstelde. Nu zeg ik: een van de meest essentiele NWOBHM-platen ooit. Met nog een plezierig dramatische folktik in de zang ook.

De slaggitarist heeft een Arie Ribbens tattoo.

Arie Ribbens heb kanker he :(

@Bas de lijst is nog laaaang hoor, nog stuk of 45 platen minimaal. op stapel binnekort Samson, Def Leppard, Cirith Ungol

je hoort wel dat Holocaust een Metallica voorloper is. maar qua Lars Ullrich favorieten vond ik Mercyful Fate lekker (maar Holocaust is zo toegankelijk dat is op zich ook wel fijn)

Fate pwned Holocaust. Ik ben trwns meer gecharmeerd van het Hypnosis of Birds album. Dat heeft iets, ondanks de matige zangkwaliteiten, waar ik wel 'ballen in me buik' van krijg. :)

je hoort wel dat Holocaust een Metallica voorloper is

Meest duidelijke inspiratiebron is Diamond Head, op het genante af zelfs, op momenten. Ulrich is een kind van de NWOBHM en heeft zelfs ooit een hele CD samen mogen stellen met zijn favorieten, NWOBHM '79 Revisited. Een aanrader, als je niet door de hele lijst met klassiekers heen wilt. Op de Anvil Movie DVD staat een interview me Ulrich, waarin ie vol passie over deze periode spreekt. Op zulke momenten is ie als een beste vriend.

Holocaust is zo toegankelijk dat is op zich ook wel fijn

Het is grappig hoe muziek die ooit ruig en gevaarlijk was, nu klinkt als een lammetje. Gelukkig schijnen de songwriterkwaliteiten door de gedateerdheid heen. Heerlijke meezingers. NWOBHM was mijns inzien altijd al pop. Indertijd moest je als hardrocker fel gekant zijn tegen disco, omdat dat dom en simplistisch was. Metal zou meer doordacht zijn, echte muziek. Maar NWOBHM was ook dom en simplistisch. Sommige nummers zouden zo in een disco jasje kunnen en sommige disco klassiekers zouden op gitaar een metal klassieker zijn. Ik heb altijd weinig vrienden gemaakt, met deze mening, maar ik deel hem nog steeds. Daad bij het woord:

https://www.youtube.com/watch?v=8AaEqHVVa4c

de lijst is nog laaaang hoor

Ik heb er bewondering voor dat je dit doet en blijft volhouden. Ik ga ervan uit dat het genre je genoeg heeft geboden en biedt om er mee door te gaan. Of is het nu wel tijd om je openingszin te evalueren en een conclusie te trekken?

Maar goed ik weet verder geen klap van metal en mijn genre zal het echt niet worden (als wattige muziek liefhebber)

En toch vind ik, en daar zal ik dan een ouwe lul in zijn in de ogen van wiggerslammers en numetallers en crapcorers, dat zo'n Mercyful Fate nummer nog steeds fucken ruig is. Ondanks dat de King een hele aardig en LaVeyaans mietje is. Bij dat vroege Fate werk ben ik gewoon een believer zonder nader te definiëren wat precies … iets evils.

En dat heeft The Devil's Blood ook trwns, die trouwens geen LaVeyaans mietje is maar dat satanisme van hem kan ik verder ook niks mee, op persoonlijk vlak.

Mercyful Fate heerst, maar voor mij is enkel de EP nog steeds ruig. Het is die jonge honden energie (geholpen door de productie, of het gebrek daaraan). Melissa heeft het op momenten. De band zit zichzelf in de weg met een hang naar ingewikkeldheid, die het rocken vaak ernstig belemmerd. Te veel, te vroeg. Don't Break the Oath is mijn favoriet - alles in balans -, maar die vond ik bij verschijnen al niet ruig. Die plaat is dan weer evil, inderdaad. Kwestie van de juiste sfeer.

k heb er bewondering voor dat je dit doet en blijft volhouden. Ik ga ervan uit dat het genre je genoeg heeft geboden en biedt om er mee door te gaan. Of is het nu wel tijd om je openingszin te evalueren en een conclusie te trekken?

Maar goed ik weet verder geen klap van metal en mijn genre zal het echt niet worden (als wattige muziek liefhebber)

he bah nee geen evaluaties hoor! ;) maar ik weet er inmiddels wel meer van een klap vanaf ja en ben gewoon gek op dat soort longterm-projecten, tenslotte ook 45 Jandek platen geluisterd enzo. 'mijn genre' zou het misschien zijn als ik een nieuwe metal-plaat in mijn jaarlijstje zou opnemen, dat zie ik nog steeds niet gebeuren, maar als ik inmiddels 2-3 weken geen metalplaatje draai krijg ik er wel zin in, trek uw conclusies.

Iedereen zou er inmiddels meer dan een klap vanaf moeten weten..deze draad is potdomme 2 jaar in de running...nooit geweten dat metalfans zo konden ouwehoeren :-)

*Houdt zich in om niet wéér dat filmpje van Mick Harris te posten*

Maar inderdaad, kudos Ludo!

Metal komt naar de koffietafel. :)

'Tis om een obscurantischische NSBM-er van te worden. ;)

Zeker, maar ik zat naar die voorbeeldpagina's te kijken en het is toch wel mooi gedaan. :)

was er al niet en koffietafelboek met portretten van die blackmetaljongens :)

net de plaat van The Devil's Blood gedraaid. Leuk maar net niet helemaal. Middenstuk met Christ or Cocaine, Queen of My Burning Heart en Angels Prayer is wel vet. gaat 'm zeker nog wel een paar keer luisteren.

Paar keer luisteren is niet verkeerd, 'groeiplaatje' heet dat. :)

… en we glijen nog wat verder af … ;)

Ha, onvermijdelijk eigenlijk. Het Einde nadert. :)