HOe geniaal is het debuut van Hein O))) ?

Vervolgens overgenomen in Volkskrant, NRC, Geenstijl, Spits, Metro en 't schijnt op de radio te zijn geweest. In de Spits neemt hij z'n defensieve houding weer in: "Een ranzig sensatieverhaaltje, die journalist wilde bloed zien."

Voorbeeldje van zijn schrijfkunst.

Op Telegraph.co.uk staat in een interview met Bill Murray het volgende

What prompted Murray to take the plunge?

"It was meeting the boss," he says. "At first it was a little daunting because, fortunately or unfortunately, she carries a big cinematic tradition with her. Maybe it was gonna be like Frank Sinatra Jnr, y'know? He can still have your knees broken, but he can't sing a note. And you had to have an imagination because her script was very spare - it was only about 75 pages. It looked like a piece of homework.

"But it was clear she knew where she wanted to bounce - there were these emotional slalom poles all set up along the track.

"Then I saw The Virgin Suicides [Coppola's highly praised debut] and thought, 'Hey, that's pretty good.' I found out it was Knucklehead's movie and met her and liked her. She's very self-assured. And she's nice. She's not obnoxious, is she, right?"

Paul Hegeman voor de VPRO gids en cinema.nl (die z'n interviews heeft verwijderd):

'De ontmoeting met de 'Boss'. Als dochter van kent ze en belichaamt ze de filmgeschiedenis. Voor het script moest ik over heel wat fantasie beschikken, omdat het zo beknopt was. Slechts 75 pagina's. Het leek wel een schoolopstel. Maar tegelijkertijd maakte het me onmiddellijk duidelijk dat ze wist waar ze heen wilde; die spaarzame vellen waren emotioneel heel uitgebalanceerd. Vervolgens ben ik Virgin Suicides (Coppola's veelgeprezen debuutfilm) gaan zien en ik vond die film heel goed. En de vrouw daarachter bleek zowaar een heel innemende persoonlijkheid te zijn. Romantische films die intelligent zijn en een hart hebben zijn erg zeldzaam, weet je.'

er zijn overeenkomsten. (ik zou zelf dat frank-sinatra-gebroken-knieën citaat gebruikt hebben, lekker kleurrijk. alhoewel het plagiaattechnisch gezien wel makkelijker te achterhalen valt).

maar hoeveel verschillen twee willekeurige bill-murray-over-de-virgin-suicides-interviews überhaupt van elkaar? zo'n vraag over het voor het eerst ontmoeten van sofia coppola ligt voor de hand, zal hem vaak gevraagd zijn en ik kan me zo voorstellen dat murray daar een standaard riedeltje voor heeft...

anyway, volgens mij ben ik de enige die niet *in* is bij die heino)))-grap.

Maar dat zelfs de opbouw van het interview overeenkomt is toch té sterk, nietwaar?

Als ik beroemd genoeg was om een dag lang geïnterviewd te worden in een of ander veel te duur hotel zou ik elke journalist een half uurtje geven en daarbij niet alleen het hele verhaal iedere keer letterlijk vertellen (ongeacht de gestelde vragen) maar ook allerlei voorvallen ensceneren die op specifieke momenten tijdens het interview plaatsvinden (het laten vallen van servies of het morsen van koffie of iets meer uitzinnigs). Het resultaat *moet* dan wel zijn dat al die journalisten vrijwel exact hetzelfde verhaal publiceren en elkaar daarna boos van plagiaat gaan beschuldigen.

Maar ik ben niet beroemd genoeg …

In de vorige volgens mij, stond deze week een rectificatie.

Maar dat gebeurt toch wel vaker? Je moet het er alleen ff onder zetten, waar je quotes vandaan kwamen.

In het specifieke geval van het Scott Walker interview, was dit ook overgenomen uit één ander medium? Toen ik het interview met Walker las (ik lees er zoveel mogelijk over de man) bekroop me eveneens het gevoel van 'heb ik dit niet eerder gelezen?'. Niet alleen de informatie zelf, maar ook hele zinnen. Maar zoals Joris zegt, het 'verhaal' van Scott is nu eenmaal zijn verhaal. Dat kun je anders opschrijven, maar zijn verhaal blijft min of meer hetzelfde.

Een week voordat jouw stuk in Revu verscheen stond er in de VPRO-gids, op de brievenpagina, een kleine 'rechtzetting' van de hoofdredactie dat het Scott interview onterecht de indruk wekt dat de journalist hem daadwerkelijk, één-op-één, heeft geïnterviewd. Kwam dit omdat jij ze toen had ingelicht of om een reactie had gevraagd voor je verhaal?
Want die verontschuldiging was toch ook curieus. Ik heb de precieze tekst niet bij de hand, maar daaruit bleek toch niet dat Hegeman het verhaal verzonnen zou hebben. Enkel dat zijn stuk over Walker een 'compilatie' van andere stukken zou zijn, en dat dat niet was aangegeven. Het liet mij in ieder geval met meer vragen achter dan vóór de verontschuldiging.

http://www.myscienceproject.nl/walters.JPG

. Daar de meeste "interviews" met pop- en filmsterren volgens ons uit knip- en plakwerk, of nog erger, gewoon uit uitgedeelde persberichten van de artiest bestaan,

wellicht met bewijzen staven?

Gezien deze opmerking:

hij ene Scott Walker (kent u die? Hij had in 1979 een klein rolletje in 'The Muppet Movie', schijnt.)

lijkt hij niet echt goed op de hoogte...

Als ik derhalve zou beweren dat een bepaald interview uit knip- en plakwerk zou bestaan en de maker van dat interview met naam en toenaam zou noemen, zou ik er dan ook wel degelijk voor zorgen dat ik over voldoende bewijs beschikte. Al was het maar om geen proces wegens laster en een eis tot schadevergoeding om mijn oren te krijgen.

Hoe uit de opmerking over Scott Walker's rol in de Muppet Movie zou blijken dat ik niet goed op de hoogte zou zijn is mij een raadsel.

Dat suggereert weinig kennis van zaken.

Net iets meer dan "Scott Walters", dat wel.

Misschien is het omdat de beroemdheidsratio artiest/journalist bij voorbaat niet helemaal in evenwicht is.

Ik kende de naam Hegeman, maar dat ie voor de VPRO-Gids schreef merkte ik pas op bij de rectificatie. Van de VPRO muziekschrijvers kende ik alleen DJA (Dirk Jan Arensman) als zijnde iemand met heel ergerlijke meninkjes. :) Ik vind ook dat ie wel erg hard wordt afgerekend hoor. Een rectificatie was voldoende geweest lijkt me zo. En dat Zembla een rellerig programma is ben ik ook met je eens, maar dit weer terzijde.

Bodemlijn: ik las het als enigszins laatdunkend naar Walker. In de zin van 'lekker belangrijk, die Walker'.

Jullie losse onderzoeksjournalist, is dat ene Arnold Kuijk?

Dezelfde als Captain Iglo en de uitgebreide feitcheckafdeling? Interessant!

nogal tendentieus dit, dus als ik zou schrijven 'volgens ons wordt opinieleiders.nl betaald uit de zak van Paul Hegeman, met het geld dat hij heeft verdiend door zijn artikelen aan elkaar te plakken met geleende citaten. dit kan ik wel bewijzen als ik mijn best zou doen, maar dat vind ik de moeite niet waard.' dan is dat wel okee??

ik weet niet, maar dat maakt opinieleiders.nl er niet veel geloofwaardiger op

Ik hoop dat ik duidelijk genoeg ben geweest, maar ik vind dit een interessant discussiepunt, dus als je nog vragen hebt, graag.

Nee, luie opinieleiders, daar hebben we nog lang niet genoeg van in Nederland.

"The emperordrs is not as forgiving as I am..."

en tegen de rest: zullen we het anders even met een eerlijk vuistgevecht beslechten? en mag ik dan een filmpje maken voor youtube? jullie vechten vast allemaal als meisjes. op internet in ieder geval wel!

ik woon trouwens op de schoolstraat 74 in tilburg. als er iemand tegen mijn huis wil komen pissen, hoop ik dat je welbedeeld bent of een ladder hebt want het is 3 hoog.

deze hele draad had niet mogen gebeuren, dat ben ik wel met je eens

@Home zelfs 4.

Btw, ik ben ff door deze discussie heen geskipped maar het moge duidelijk zijn dat A. Kuijk en ondergetekende niet een en dezelfde persoon zijn.
Dat wisten jullie natuurlijk al, maar om te voorkomen dat er kortzichtige typjes zijn die ieder met dezelfde voornaam onder een noemer scharen...toch maar even...

Te koop bij supermarkt, kiosk, sigarenboer, tankstation...

Op basis van het VK-stuk: terecht. Hij heeft in ieder geval dat Scott 'Walters'-artikel bijelkaar gesampled uit andermans interviews en verkocht als eigen werk. En er tot twee keer toe over gelogen.

net de Volkrant gekocht. erg dun voor een zaterdag, maar dat is wellicht nieuw beleid. veel wijzer ben ik niet, buiten dat het 'aannemelijk' is dat Hegeman vaker in de fout is gegaan. wel erg geschroken over de manier waarop in de filmwereld interviews plaatsvinden. valt het in de popmuziek nog mee. props voor de Tageszeitung.

en ohja Martijn? Poetic Terrorism lijkt me wel erg veel eer voor een uit de hand gelopen grap als Hein o))). dan denk ik meer aan Social Fiction uit Utrecht, een aantal jaar geleden nog met Luther Blisset magie. dat is het echte werk.

Tja, iets toegeven als de feiten onomstotelijk zijn... dat is alleen een probleem voor wielrenners, dacht ik. Bovendien was dat toegeven in de vorm van een "ik heb een inschattingsfout gemaakt", niet zoiets als "ik heb DE journalistieke doodzonde gepleegd".

De overige gevallen zijn nog steeds speculaties, volgens mij. Maar die Bill Murray ziet er wel erg verdacht uit.

En dan weer het andere topic:
Hoe vinden die interviews dan plaats in de filmwereld? Ik denk dat journalistiek sowieso al te veel als promotioneel middel wordt gezien en de journalistiek zelf veel te geïnstitutionaliseerd is. Scoops! En als ze er niet zijn maken we ze zelf anders gaan de adverteerders mokken!

Daar kunnen ze ook wel wat poëtisch terrorisme gebruiken. :)

daarbij vind ik het wel meevallen met het interview als promotiemiddel in de popmuziek. ja, je hebt ze wel natuurlijk. zie de Spitsen en Metros. met het kritische gehalte van de meeste popinterviews in de serieuzere media is doorgaans niet zoveel mis. al kan het altijd beter ;-)

maar ja, zonder gezonde niet-mainstream media in NL wordt dat lastig he.

@ cpt.iglo:
gezien Hegemans gekluns in het geval van Scott lijkt me een kritische blik op zijn vorige werk gerechtvaardigd. zonder meteen van het slechtste uit gaan overigens. maar hij heeft het er wel zelf naar gemaakt. het is zoals naranjito schrijft wel DE journalistieke doodzone.

'Begrepen' of 'gelezen'?

En in die tien minuten wordt dan ook nog telkens dezelfde, zorgvuldig verzonnen sappige anecdote verteld:
"There's also the common practice of scripting fake anecdotes for stars to recite on talk shows, as, for example, Lucy Liu's vivid description of her co-actress Drew Barrymore clinging to the hood of a speeding car going about 35 miles an hour without a safety cord during the making of Charlie's Angels: Full Throttle." (via)

Tijd om weer over echt belangrijke zeken te praten, zoals Hein 0))) of vissticks!

Cool!

Geniet liever van Cindy und Bert.

Fantastische toevoeging inderdaad. :)

Die close-up van dat hondje!

Heino is de coolness zelve, het publiek gaat helemaal uit zijn plaat.