Onvermijdelijke Metal-platen

The Gathering op 24, Pestilence (met de verkeerde plaat, maar toch) op 50, en ook nog <i>Persona Non Grata</i> op 35, geen slecht score.
Laat ik de open deuren maar even intrappen, zijn we daar ook meteen vanaf (en ook daadwerkelijk mijn 2 topfavorieten):

Metallica <i>Master Of Puppets</i>
Slayer <i>Reign In Blood</i>

― Hiram, Saturday, 19 January 2008 15:34 (1 year ago) Permalink

Gorefest noch Textures boeien mij. Ik had juist erg veel metal in m'n lijst dit jaar, goed jaar dus imo. Maar dat metal miskend wordt hoort er wat mij betreft gewoon bij.

Twee... dat gaat echt niet hoor. :P

Slayer - Reign In Blood (tja, het is nou eenmaal zo)
At The Gates - Slaughter Of The Soul (op en top Göteborg en die zieke stem van Tompa en die supercatchy leads, verslavend)
Oxiplegatz - Sidereal Journey (ex-At The Gates die de oude black metal avant-la-lettre into space neemt met de verleidelijke stem van Sarah Svensson als bonus)
Peste Noire - FolkFuck Folie (middeleeuws, primitief melancholiek met een superzieke strot)
Morbid Angel - Formulas Fatal To The Flesh (over andere dimensies gesproken, geen David Vincent meer met z'n catchy liedjes over Satan maar Trey Azagthoth helemaal los)
Meshuggah - Catch Thirtythree (meest volwassen, volgens velen de nu-metal hoek in gedacht maar eigenlijk volstrekt op zichzelf staand waar ook termen als 'polyritmiek' totaal irrelevant zijn geworden)
Deathspell Omega - FAS – Ite, Maledicti, In Ignem Aeternum (Gregoriaanse psychedelica meets manisch hakwerk)
Autopsy - Mental Funeral (gitarriffs als beenderzagen, leads als deliria, drums als schoenendozen en een door en door gore strot, death metal die verrot klinkt, zoals dat hoort)
Pig Destroyer - Terrifyer (druk op play en je wordt een draaikolk van riffs en blastbeats ingezogen, met teksten van literaire allure)
Mercyful Fate - Don't Break The Oath (een authentieke kerkersound, een sfeer om te snijden)
Darkthrone - Transylvanian Hunger (niet helemaal geslaagd in het strippen van alles wat mooi is, enkel As Flittermice As Satans Spys is daar helemaal in geslaagd: alles lelijk. Het titelnummer heeft echter toch gewoon een verslavende en dus stiekem best wel mooie riff)
Judas Priest - Painkiller (HEAVY METAL!!!!)
Burzum - Hvis Lyset Tar Oss (melancholiek, ziek en riekend naar naaldwoud en sneeuw)
Yngwie J. Malmsteen's Rising Force - n/t (jaja, Rainbow enzo hebben het allemaal al gedaan, maar Yngwie doet het SNELLER! En hij heeft Jens Johansson als opponent in waanzinnige duels)
ARK Burn The Sun (verantwoorde power metal, met de beste zanger in metal: Jorn Lande)

En zo kan ik nog wel ff doorgaan. 8)

― Martijn Busink, Saturday, 19 January 2008 15:37 (1 year ago) Permalink

dan kies ik 2 andere, nog niet eerder genoemde platen. moeilijk want zooooveel verschillende stijlen. deze hebben bij mij, vroegah, wel wat losgemaakt en zijn inmiddels wel mini-klassiekers denk ik

Pantera - Vulgar Display of Power
Obituary - Slowly We Rot

― rizzx, Saturday, 19 January 2008 16:23 (1 year ago) Permalink

Laat dat 'mini' maar weg, twee platen waarvan ik me nog precies herinner wanneer en waar ik ze voor 't eerst hoorde. Ik vind World Demise inmiddels wel beter dan Slowly We Rot.

― Hiram, Saturday, 19 January 2008 16:34 (1 year ago) Permalink

Agent Steele- Unstoppable Force
Carnivore - Retaliation

Eind vorig jaar met andere ouwe mannen naar het concert van Carnivore in 013 geweest.
Met stip binnen in mijn slechtste-concerten-ooit top 5. Ik dacht dat Peter Steele er bij T.O.N. gewoon geen zin meer in had, maar nu ben ik toch gaan twijfelen. De zenuwentrekjes in zijn gezicht, het vergeten van driekwart van de tekst en de helft van de baslijnen. De man is op.

― clismo, Saturday, 19 January 2008 17:17 (1 year ago) Permalink

Volgende week in "Rock!" bij de NPS "Heavy Metal, van Black Sabbath tot Metallica", oftewel verTop2000agogoing en stoppen nét als het leuk wordt.

― Martijn Busink, Saturday, 19 January 2008 17:24 (1 year ago) Permalink

Nee, 't is zelfs nog erger (van de website van Het Uur van de Wolf):
"Als het niet meer sneller kan, wordt de klank juist ‘verdiept’ tot een zwaar en duister geluid, herkenbaar in de huidige sound van Metallica."

Amai.

― Hiram, Saturday, 19 January 2008 17:51 (1 year ago) Permalink

Niet meer sneller... lol

― Martijn Busink, Saturday, 19 January 2008 19:16 (1 year ago) Permalink

pffffaaaaarrgggghhhh

― rizzx, Saturday, 19 January 2008 19:53 (1 year ago) Permalink

hihi, ik kwam er trouwens op (amongst other things) omdat Wikipedia dus dat Reign in Blood Featured Article had gemaakt. Was overigens een vrij saai artikel wat met name over dat Mengele-nummer ging.
Maar ik zal 'm eens binnenhalen. En Pantera altijd ook wel een toffe naam gevonden, er zat ooit in '99 ofzo een heel stoer dik meisje bij me in de klas dat altijd met Pantera shirts rondliep.

― Ludo, Saturday, 19 January 2008 20:04 (1 year ago) Permalink

Tsja, Reign In Blood dus, het eerst gebod nietwaar, mag ik dan wel even South of Heaven daarna noemen, kakt op het laatst weliswaar in maar toch.

Qua Metallica ben ik altijd een ...And Justice For All man geweest. Oh twee zei je? Nou, Iron Maiden - Life After Death..."this is not to do when a bird shits on you" TANATADTANDANATADATANDAN!!!

― OMC, Saturday, 19 January 2008 20:46 (1 year ago) Permalink

Ik zeg: God Machine: Home
en Godflesh: Wake

― ragruijters, Saturday, 19 January 2008 23:14 (1 year ago) Permalink

gvd, net een hele lijst klassiekers opgelepelt met bb-code erbij, gooit ilx een foutmelding erin. alles weg. eikels.

maar goed, nu even snel en zonder bb-code:

als ik er maar twee mag (kan toch ook niet, ludo!)
metallica - ride the lightning
death - the sound of perseverance
verder eigenlijk alles van death en de eerste vier van metallica.

slayer - reign in blood
suicidal tendencies - how will i laugh tomorrow...
megadeth - rust in peace
the haunted - the dead eye
paradise lost - gothic
voivod - nothingface
prong - beg to differ
autopsy - severed survival
obituary - cause of death
hellhammer - apocalyptic raids
morbid angel - altars of madness
pestilence - consuming impulse
cynic - focus
nocturnus - the key
death angel - act III
vicious rumors - digital dictator
psychotic waltz - a social grace
dream theater - images & words
testament - the legacy
de eerste vier van queensrijche
de eerste zes van iron maiden

― bas, Saturday, 19 January 2008 23:16 (1 year ago) Permalink

Yep, da's de goeie Pestilence. Kan me héél goed vinden in Bas' lijstje (maar heb je die Vicious Rumours recentelijk nog gedraaid? Ik toevallig wel, dat viel tegen zeg...). Wacht, ik schud er ook nog 'n paar los:

Kreator - Pleasure To Kill
Dark Angel - Leave Scars
Saxon - The Eagle Has Landed
Repulsion - Horrified
Immortal - Sons Of Northern Darkness
Emperor - In The Nightside Eclipse
Anaal Nathrakh - Eschaton
King's X - Dogman
Anthrax - Spreading The Disease
Vader - Litany
S.O.D. - Speak English Or Die

― Hiram, Saturday, 19 January 2008 23:55 (1 year ago) Permalink

De op één na beste Metallica, heel dicht achter MOP, is trouwens Garage Days Re-revisited, of eigenlijk beter nog Garage Inc. minus de helft van disc 1.

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 00:04 (1 year ago) Permalink

Concur, aangaande Garage Days Re-revisited, toen onproduceren wél werkte.

En ook concur aangaande Horrified, The Key en Consvming Impvlse hoewel ik zelfs Spheres met terugwerkende kracht ben gaan waarderen. Wellicht met Focus zo vers in het geheugen (en die gezamelijke tour) stak het toch wat bleekjes af, maar het is toch gewoon een erg goede plaat. Samen met Focus is Sol Niger Within van Fredrik Thordendal's Special Defects de beste jazz/metal fusie ooit.

― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 00:33 (1 year ago) Permalink

ik vind al die bandnamen en plaattitels al zo fijn. ("Pleasure to Kill, Spreading the Disease, Slaughter of the Soul") :D

― Ludo, Sunday, 20 January 2008 08:09 (1 year ago) Permalink

@ ragruijters: the god machine is natuurlijk geweldig (een van mijn favorieten ooit) maar kan ik moeilijk als metal beschouwen. wat het dan wel is weet ik ook niet. er zijn trouwens ontzettend veel zeer goede platen 'op het randje van metal' te vinden. burning time van last crack is ook al zo fantastisch.

@ hiram: vicious rumors inderdaad pas geleden nog beluisterd, en het is waarschijnlijk meer nostalgie dan wat anders. maar het blijft een speciale band, met heerlijk gitaarwerk en een goede zanger. en het is de eerste band die ik ooit live zag op dynamo open air. onuitwisbare indruk was dat.

― bas, Sunday, 20 January 2008 09:50 (1 year ago) Permalink

zie je, ben ik er nog een vergeten door dat gedoe met ilx:

entombed - left hand path

niet te missen, ludo, niet te missen.

― bas, Sunday, 20 January 2008 09:55 (1 year ago) Permalink

Hear, hear! Minstens zo indrukwekkend als Slowly We Rot, destijds in ieder geval. Volgende week in het Patronaat :)

Garage Days Re-revisited, toen onproduceren wél werkte

Not Very Produced By Metallica, uh-huh... Het blijft jammer van die handvol missers op Garage Inc., "Turn The Page" is toch wel Metallica
op 't allerdiepste dieptepunt.

@bas: Ja, ik weet ook nog dat ik dat jaar (1990) vooral voor Vicious Rumors ging, maar compleet werd overdonderd door Trouble. Mijn eerste keer was het jaar ervoor (speciaal voor ludo: Holy Moses! Savatage! Sacred Reich! Forbidden Evil! Uh... Sleeze Beez?)

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 11:27 (1 year ago) Permalink

Dus:
Savatage - Hall Of The Mountain King
Trouble - Manic Depression
En, niet te vergeten:
Van Halen - I

Ik kan trouwens geen definitieve Black Sabbath aanwijzen, iemand? Ben benieuwd naar Mountain Goat John Darnielle's 33 1/3 over Master Of Reality; het schijnt een roman te zijn geworden, een beetje à la de Meat Is Murder editie dus (zie hier).

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 11:45 (1 year ago) Permalink

Ik kan trouwens geen definitieve Black Sabbath aanwijzen, iemand?

IV

― OMC, Sunday, 20 January 2008 12:04 (1 year ago) Permalink

Jammer dat het een roman is geworden.
Mede omdat mijn favoriet Master Of Reality is.

Het eerste album, opent natuurlijk subliem met de titel- en naamtrack, maar kant twee is teveel gepiel.

Paranoid heeft ook zo'n onevenwichtige verdeling. Kant een bestaat uit louter supertracks ,waar kant twee niet aan kan tippen.

En op Vol. 4begint het verval al langzaam in te treden.

Master Of Reality is lekker in evenwicht met alleen maar goede nummers. De hoes is ook cool. (Niet voor niks gekopieerd door 1000 Homo Djs) Maar waarschijnlijk is het gewoon mijn favoriet omdat ik die als eerste kocht bij de Free Record Shop (zo'n NEMS-plaat voor 5 gulden) en urenlang heb zitten draaien op mijn zolderkamertje terwijl ik de naar de hoes staarde en de teksten probeerde te begrijpen. Misschien komt daar ook wel mijn vinylfetisjisme vandan.

― clismo, Sunday, 20 January 2008 12:13 (1 year ago) Permalink

jahaa, trouble was geweldig die dag! maar dat was de hele dag, want ga maar na: vicious rumors, trouble, sepultura, sacred reich, death angel.

trouble blijf ik moeite mee hebben om ze echt onder metal te plaatsen, is voor mij toch een soort van proto-stoner-seventies-groove-hippierock ;-). overweldigend intro toen met r.i.p. op dynamo trouwens. beste trouble album voor mij blijft de titelloze voorganger van manic frustration.

qua black sabbath ga ik toch altijd weer voor master of reality.

― bas, Sunday, 20 January 2008 12:17 (1 year ago) Permalink

Ik neig ook naar Vol.4 of MOR, ja. Maar Sabbath Bloody Sabbath en de Dio Years zijn ook de bom... De Meat Is Murder 33 1/3 was trouwens erg geslaagd en Darnielle kan wel erg onderhoudend schrijven getuige zijn Decibel-column en zijn webzijde, dus ik zie het toch wel zitten, clismo.

(Manic Depression = Manic Frustration, ja)

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:23 (1 year ago) Permalink

De Meat Is Murder 33 1/3 was trouwens erg geslaagd en Darnielle kan wel erg onderhoudend schrijven getuige zijn Decibel-column en zijn webzijde, dus ik zie het toch wel zitten, clismo.

Hij staat op sowieso op mijn verlanglijstje, dus ik hoop het!

― clismo, Sunday, 20 January 2008 12:27 (1 year ago) Permalink

Trouble in de Melkweg vorig jaar was overigens een bescheiden drama. Een vieze dikke kortharige Eric Wagner was te bezopen om zonder hulp van de Marshall-stacks overeind te blijven en verliet geregeld het podium voor een braakintermezzo, zo leek het. De drummer was wel een spektakel, leek zo uit Skid Row weggelopen maar bezat geen greintje muzikaliteit. Hij bracht me wel op een idee door zijn extra floortom half onder zijn hihat/ links naast z'n bassdrum... Maar het gitaarwerk bleef gelukkig overeind in de chaos en daar gaat het om hè.

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:38 (1 year ago) Permalink

En het gescoorde oversized t-shirt met klassieke logo (de derde) was ook een fijne pleister op de wond :)

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:42 (1 year ago) Permalink

ik zie nu al dat deze draad een jazz-draad achterna gaat, waarmee ik als ik zou willen tot 2067 jazz-platen kon luisteren :)

― Ludo, Sunday, 20 January 2008 12:44 (1 year ago) Permalink

Ik kan trouwens geen definitieve Black Sabbath aanwijzen, iemand?

Tyr of misschien The Headless Cross. 8)

Die roemruchte eerste vier hebben altijd een paar sterke krakers maar ook een heleboel gepiel en ander oninteressants, onevenwichtigheid troef.

Bij Trouble vind het toch erg moeilijk kiezen tussen Manic Frustration en de voorganger, die toch meer doom is... bijkans hippievrij. De knallende energie van Manic Frustration is echter ook wat waard.

Garage Inc. heb ik nooit gehoord... ik ga m'n 12" zo weer eens opzetten, dat wel. :)

― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 12:46 (1 year ago) Permalink

Manic Frustration wint vanwege "Come Touch The Sky", da's heel simpel :)

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:49 (1 year ago) Permalink

nee joh, trouble wegens "all is forgiven" :)

― bas, Sunday, 20 January 2008 12:57 (1 year ago) Permalink

Ha, multi-panel just listened "Altar Of Sacrifice"...

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:58 (1 year ago) Permalink

Jesus saves is voorlopig mijn favoriet. Ik wil meer breaks. grrrrom.

― Ludo, Sunday, 20 January 2008 13:02 (1 year ago) Permalink

Weer voor het eerst Reign In Blood mogen horen, ik zou er mij rechterarm voor geven... en, "Jesus Saves", good call (al is "Altar Of Sacrifice" natuurlijk siamese tweelingbroer, samen het hoogtepunt van de plaat).

― Hiram, Sunday, 20 January 2008 13:18 (1 year ago) Permalink

Ik wil meer breaks.

Dan moe je mathcore gaan luisteren. :P

― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 13:20 (1 year ago) Permalink

Die laatste minuut van Postmortem natuurlijk!

― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 13:21 (1 year ago) Permalink

Bonustracks, schandalig! Ze hadden die cd gewoon moeten volpersen met die locked groove van het vinyl.

― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 13:23 (1 year ago) Permalink

Slayer - Seasons in the Abyss
Omdat ik duister slepende Slayer toch het beste vind.

Megadeth - Rust in Peace
Marty Friedman vs. Dave Mutaine

Taake - ...Doedskvad
Hellnorsk svarmetal! De ultieme tremolo-picking plaat

Soundgarden - Badmotorfinger
Dé synthese van Black Sabbath, Sonic Youth en Jesus Lizard

Entombed - Wolverine Blues
De apotheose van de rot 'n' roll

Dio - Holy Diver
Resistance is futile: je gáát meegalmen met de idiote teksten over draken en regenbogen

― Martijn ter Haar, Sunday, 20 January 2008 14:41 (1 year ago) Permalink

Ik vind Wolverine Blues wat steriel, die plaat met de sound van Uprising en dan had ie perfect geweest.

Maar eigenlijk is het misschien zelfs Clandestine, destijds ook door mij miskend, maar uiteindelijk toch gewoon geweldig.

― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 15:26 (1 year ago) Permalink

zo: ludo, tijd voor een tussenstand! wat heb je al geluisterd, wat vind je er van, kun je er iets mee; van die dingen.

(*u aangeboden door de cursusleiders metal voor beginners en gevorderden*)

― bas, Wednesday, 23 January 2008 11:58 (1 year ago) Permalink

De nieuwe Meshuggah kon mijn eerder aangegeven 'essential' wel eens van de troon gaan stoten...

― Martijn Busink, Thursday, 24 January 2008 11:02 (1 year ago) Permalink

Rainbow-Rainbow raising

Ronnie james Dio met ritchie blackmore toen hij nog niet terug naar de muzikale middeleeuwen terug was, is tamelijk goed....beetje bombastisch.

En de eerste Iron maiden....nog zonder bruce Dickinson....punkerige zang...

― jack-the -tripper, Saturday, 26 January 2008 11:08 (1 year ago) Permalink

zo: ludo, tijd voor een tussenstand! wat heb je al geluisterd, wat vind je er van, kun je er iets mee; van die dingen.

heel goed, ik word graag op de vingers gekeken ;)

dit wordt wel een LANG project (da's geen enkel probleem)
maar het tempo is als volgt.. ik haal de platen een voor een binnen. luister ze een paar keer.. en op naar de volgende (de andere krijgen een plek in een Onvermijdelijke Metal map)

ik zit nu nog bij plaat #2 Master of Puppets. Maar komt niet echt langs het imago en de stem van die zanger. (Ik heb trouwens wel een of andere softe Metallica single, met Marianne Faithfull, in mijn bezit)
anyway..

beste nummer van die klassieker van Slayer is trouwens Piece by Piece. THE ONLY WAY TO EXIT! :)

― Ludo, Saturday, 26 January 2008 15:20 (1 year ago) Permalink

Welk imago van die zanger?

― Martijn Busink, Saturday, 26 January 2008 15:45 (1 year ago) Permalink

Tip: Focus op het imago van de bassist :) En "The Memory Remains" is misschien wel soft (OMC: "Ouwe wijven gemompel!") maar wel zo'n beetje het beste nummer uit de Load-tijd.

― Hiram, Saturday, 26 January 2008 18:16 (1 year ago) Permalink

Ik schaar mij achter OMC in deze.

De ballads zijn nog het best te pruimen, van Load.

― Martijn Busink, Saturday, 26 January 2008 18:34 (1 year ago) Permalink

Die markt van Load hadden ze gewoon aan hun homies van C.O.C. over moeten laten, die doen dat veel beter.

En met het ontvallen van Cliff is er iets verloren gegaan in Metallica, iets in het gevoel voor harmonie, ondanks dat Hetfield/Ulrich altijd met alle credits voor zich namen.

― Martijn Busink, Saturday, 26 January 2008 18:37 (1 year ago) Permalink

"Die markt van Load hadden ze gewoon aan hun homies van C.O.C. over moeten laten, die doen dat veel beter."

Mwoh. Gemiddeld geldt dat wel, maar ik mag bijvoorbeeld 'The House Jack Built' en 'The Outlaw Torn' graag horen (dat laatste nummer doet me altijd denken aan de geniale liveuitvoering van 'Mistreated' van Coverdale-tijd Deep Purple.)

― Martijn ter Haar, Saturday, 26 January 2008 19:01 (1 year ago) Permalink

Vanwaar die plotselinge wikibehoefte naar de ambachtelijke productie van lustversterkers trouwens? Daar heb ik je nog niet eerder op betrapt :)

― Mic, Thursday, 29 October 2009 01:14 (3 weeks ago) Permalink

lol ;)

ben je daar al ja we kachelen stevig door, nu de volgende Mic-tip, effe spieken, Brutal Truth.

ik vind die Crack The Skye wat te overheersend/druk trouwens. bomen/bos enzo.

― Ludo, Thursday, 29 October 2009 08:13 (3 weeks ago) Permalink

Voor de volledigheid moet nog wel vermeld dat ik Mastodons bijdrage aan de Aqua Teen Hunger Force film absoluut geweldig vond. Het maakt nieuwsgierig naar een hele plaat vol zulke traditionele heavy metal.

― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Saturday, 31 October 2009 01:16 (3 weeks ago) Permalink

Brutal Truth - Need To Control
Is dit niet wat sloom voor grind? (Collapse) Of is deathgrind de langzame variant. De zanger grunt ook alsof ie wat slaappillen op heeft. Krek, komt een emo-achtige screamer bij. Leuk! Zou dat nou dezelfde vocalist (Kevin Sharp) zijn, of de bassist (Dan Lilker) die volgens Wikipedia backing vox doet. Maar dit kun je al geen backing vox meer noemen lijkt me zo.
Ah daar wordt in Black Door Face het tempo al ge-upt. I die I die I die! Godplayer is zo'n beetje de meest intense track die ik in de hele serie heb gehoord, wat kan die gast krijsen zeg. Hoor liever die ander in de wat slependere passages. In I See Red, wat begint als een hit, al zou Brain Trust mijn single keuze zijn (...) zitten een paar lollige momenten. In een break wordt gegrapt "that's all" om weer gewoon door te gaan, maar even daarvoor al is er een kortstondige pauze/stilte waar ze volgens mij expres het geluid even helemaal naar 0 hebben gedraaid (om meteen weer daarna vol door te gaan) Een oor ploppen moment, haast. Ironlung is het rustpuntje dat de plaat in tweeën hakt. Was laatst nog op de radio dat de patiënt die 't langst in zo'n ding lag was overleden. Brutal Truth's ijzeren long klinkt nogal spacy eigenlijk. Geem zompende en zuigende ademgeluiden. (Maar wel de kans om even op adem te komen, ironie!?)
Ik lees inmiddels op Allmusic dat het toch Sharp is die 't gebrul in welke frequentie dan ook voor zijn rekening neemt. Waarvoor mijn petje af! De snare in Bite The Hand is St. Anger avant la lettre. Een van de betere felle tracks hier, dat lo-fi haalt de scherpe kantjes er wat vanaf. Ordinary Madness is na Collapse de 2e vijf-minuter en van eenzelfde tempo. Deze is nog simpeler. Het lijkt wel 1 akkoord en 1 schreeuw. (Je kan iets over Munch mompelen) Brain Trust hierboven al genoemd is een laatste hoogtepuntje, bij qua drums wel vette Choice of a Generation heb ik er genoeg van. (Trust eindigt al met zo'n scream en dan gaat 't ook weer zo door)

― Ludo, Friday, 6 November 2009 20:41 (2 weeks ago) Permalink

Ja maar, dan mis je de grandioze finale! ;) Wel tof, zo'n echte Ludo-review. Je noopt me ertoe een van mijn all time favourites met andere ogen te bezien/met andere oren te beluisteren. En de geest slaat op hol. In welke parade zou I See Red hitpotentie hebben? Welke nummers zouden daar nog meer in staan? Welke A&R-manager drukt Brain Trust door als single? Ben (ook?) geen kenner, maar zou je de slepende, slome variant niet eerder doomgrind noemen?

En bedankt namens de mannen. Godplayer "meest intense track van de hele serie"... Die hebben we toch maar even binnen.

― Mic, Friday, 6 November 2009 23:29 (2 weeks ago) Permalink

Bij grind vind ik het tempo (blazen!) toch wel een beetje een voorwaarde.

Ik heb Need To Control ooit ergens tegen geruild, geen idee meer wat.

― Martijn Busink, Friday, 6 November 2009 23:47 (2 weeks ago) Permalink

Dat mag dan wel een hele goeie plaat wezen! Vast iets punkies :)

― Mic, Saturday, 7 November 2009 00:09 (2 weeks ago) Permalink

ze doen ook nog een punky 56 seconden nummertje.

het einde was zeker niet veel minder, maar anders dijen die stukjes uit als een snackbareigenaar.

I See Red heeft een hitgevoelige openingsriff vond ik (maar verder niks hittigs) dat in tegenstelling tot Brain Trust wat het meest gevarieerde en toegankelijkste nummer is.

(het moge duidelijk zijn in tegenstelling tot MB vond ik dat slome werk wel lekker, terwijl bij bijvoorbeeld Slayer wel duidelijk het omgekeerde geldt die moeten gewoon doorjakkeren)

― Ludo, Saturday, 7 November 2009 07:53 (2 weeks ago) Permalink

God Player was de hit:

― Martijn ter Haar, Sunday, 8 November 2009 13:47 (1 week ago) Permalink

Cool, heb die clip vast eens op Headbanger's Ball gezien. Anders zou ik ook niet weten waarom een exemplaar van Need to control in mijn bezit is. Dat 56-secondennummer Media Blitz is trouwens een cover van The Germs. Die deden er een minuut langer over. Mijn singlekeuze zou Choice of new generation zijn.

― Mic, Monday, 9 November 2009 01:27 (1 week ago) Permalink

Sleep - Dopesmoker
Grappig, de Wikipedia-pagina over deze band merkt op dat een 'excerpted' (!) versie van Dopesmoker (het liedje = het album) in Broken Flowers te horen is. Ja nogal wiedes, een echte stunt zou zijn de volledige tweeënzestig minuten in een film te verwerken! Al rondklikkend leer ik ook van de verbanden met OM en dus is dit ergens het dichtste dat ik ooit bij ((Sun O)) ben gekomen, voorlopig in elk geval. Openingsriff doet er minuten over om enigszins op gang te komen en oh boy die bas is heavy! (Bass/e junkies unite!) Daar zijn de holle snares mieterig bij. (Bewust effect?) Maar beter zo, want bij scherpe drums verwacht je toch snelheid, nu kan het door en tribaal doortrippen.
Ah, de vocalist heeft de slaap ook uit zijn ogen gewreven en vangt een openingsmantra aan. Als een Tarzan-kreet in de jungle. Oeh waaaah. Hm of toch meer een mantra. Effe tussendoor, het label van Sleep wilde dit niet uitbrengen, te radicaal en onpromootbaar enzo, maar ik zie dat op de vinyl-release de zestig minuten wel in 4 parten zijn gehakt, vraag me af of als ze het zo hadden ingeleverd, helemaal aan 't begin, het dan wel had gekund. Zal wel niet, maar ik vind het vreemd. ZO heel anders kan de band toch daarvoor ook niet geweest zijn... We spotten de eerste heldere gitaarsolo op 14 minuten. Begin me te bedenken dat de eerste vandaag voor het eerst (en eindelijk) gehoorde Black Sabbath 4 wel een goede opwarmer was. (Children of the Grave heet dat op de cheape reissue) Dit begint bij elke drumfill steeds meer te klinken als een drumstel dat in bizar trage slowmotion explodeert en in duizend stukjes uiteenvalt. Ik wil niet eens beginnen met bedenken hoe dit ipv op mp3 op super-audio cd over een goeie subwoofer zou klinken. Na een half uur houdt de bas-drone kortstondig op, voor mijn gevoel voor 't eerst sinds ie er na het intro in kwam. :) Minder dan een minuut (misschien wel minder dan een halve) later is ie weer terug. Het is wel de opmaat voor een ietwat hectischer gedeelte, er is zelfs een soort van drumversnelling en de bassist begint wat over z'n frets te wandelen! Ik ben de tijd een beetje kwijt maar zo rond 30-40 minuten is het op z'n best. Een bijna emotionele gitaar-passage en dan een indisch/ooisters pling-ploing verstild stukje. De laatste vijftien minuten hoor ik niets meer wat eerder al langskwam.
Dan is er nog de live bonus-track Sonic Titan, waarover Julian Cope lollig op zijn website schrijft: "...plus a nine minutes live-in-concert extra to wake you at the end in case you’d fallen asleep under the sonic assault of the main track and your home was burning down." (http://www.headheritage.com/unsung/albumofthemonth/1058)
De relatieve rommeligheid (en ruizig schelle lo-fi) van Sonic Titan is wel een verademing. Na 60 minuten strak gestructureerd dronen.

― Ludo, Wednesday, 11 November 2009 20:44 (1 week ago) Permalink

Yes Ludo!

Drop out of life with bong in hand
Follow the smoke to the riff-filled land...

― Mic, Wednesday, 11 November 2009 22:25 (1 week ago) Permalink

to Weedian Nazarrrreth!

― Ludo, Thursday, 12 November 2009 08:05 (1 week ago) Permalink

Ik bedoelde meer dat de blast een onmisbaar stijlelement is. Zonder blastbeats is het geen grind imo.

― Martijn Busink, Friday, 13 November 2009 20:21 (1 week ago) Permalink

Is grinden niet een bepaalde gitaarstijl en maken de drums uit of the core wordt? Swans verkochten hun Cop uit 1984 als the ultimate grind album. Ik kan begrijpen waarom die stijl grind heet (het klinkt ook als een industriele machine die vermaalt). Maar grindcore is het niet, want geen blastbeat the bekennen. Het openingsnummer van From Enslavement to Obliteration lijkt dan wel weer op de muziek van Cop. Maar of dat dan core is...

Ik speculeer hier maar wat hoor.

― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Friday, 13 November 2009 20:53 (1 week ago) Permalink

Zoals ik het begrijp is het opgevoerde Hard Core. Swans gebruikte 'grind' gewoon als een woord met de betekenis van malen of misschien knarsentanden, het was nog genre volgens mij.

― Martijn Busink, Friday, 13 November 2009 21:50 (1 week ago) Permalink

roger teeling (waar is hij gebleven trouwens?) beschreef teeth of lions rule the divine ook als grindcore, en daar kan ik me ergens wel in vinden.

― bas, Friday, 13 November 2009 21:57 (1 week ago) Permalink

Vreemd, toen was grindcore al verdeeld in allerlei substromingen waarvan misschien hooguit cybergrind misschien ietsje van het blastpad afwijkt maar geen een er ook maar in de buurt komt van Teeth … Voor wat die band doet was er toch al lang een woord?

― Martijn Busink, Friday, 13 November 2009 22:23 (1 week ago) Permalink

Effe uit mijn hoofd: death metal gitaren + hardcore blastbeats (DRI Dirty Rotten LP) = grind core, punk gitaren + hardcore blastbeats = power violence. Ik moet bekennen dat ik ook enkele trage grinding muzieksoorten als grindcore wegzet - o.a. Saw Throat. Maar wellicht verwar ik crust met grind core. Of kan crust ook blastbeats hebben? Blah blah.

― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Friday, 13 November 2009 22:30 (1 week ago) Permalink

Tja, waar maak je je druk om. :)

Maar je kan best Metallica black metal gaan noemen maar het slaat nergens op, dat is toch net zoiets als een tomaat een banaan vinden. Teeth… grindcore noemen vind ik zo onzinnig (aannemende dat meneer Teeling wel op de hoogte was van het al enige tijd bestaande genre).

― Martijn Busink, Friday, 13 November 2009 22:41 (1 week ago) Permalink

Ik meen me te herinneren dat Teeth Etc. indertijd ook als stoner supergroep werd aangekondigd?

Heel erg aan het begin van de jaren tachtig werd iedere metalband die over de duivel zong trouwens black metal genoemd. Zo pasten Mercyful Fate en Venom prima in een hokje, terwijl ze muzikaal mijlen ver uit elkaar lagen. De moraal: op zoek naar het Metallica-liedje over Satan en kornuiten (Jump in the Fire?) en we hebben er weer een black metal band bij ;-)

― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Friday, 13 November 2009 22:49 (1 week ago) Permalink

roger wist natuurlijk wel degelijk wat grindcore was; volgens mij ging het hem meer om een gevoel dat de muziek van teeth of lions rule the divine overbracht.

en inderdaad, superstonergroep was de benaming die natuurlijk nergens op sloeg. uiteindelijk was het 'gewoon' doom. extreme doom, dat wel. een behorend bij de beste vijf albums van de laatste tien jaar, dat ook.

― bas, Friday, 13 November 2009 22:53 (1 week ago) Permalink

Zeg, we weten toch allemaal wie de term grindcore heeft verzonnen, niet? Iedere verdere discussie lijkt me volstrekt overbodig.

― Thijs, Saturday, 14 November 2009 00:55 (1 week ago) Permalink

"chuffed wiff morrisound" zijnde de sleutelfrase.

― Thijs, Saturday, 14 November 2009 00:57 (1 week ago) Permalink

Ik was iets minder chuffed toch. Harmony Corrupted is wel een schoolvoorbeeld van waarom liever geen Morrissound.

― Martijn Busink, Saturday, 14 November 2009 01:32 (1 week ago) Permalink

Mick Harris volgens Wikipedia :

'Grindcore came from "grind", which was the only word I could use to describe Swans after buying their first record in '84. Then with this new hardcore movement that started to really blossom in '85, I thought "grind" really fit because of the speed so I started to call it grindcore.'

― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Saturday, 14 November 2009 01:57 (1 week ago) Permalink

iedereen gelijk. :)

― Martijn Busink, Saturday, 14 November 2009 02:07 (1 week ago) Permalink

Ho ho ho, zo makkelijk komen jullie daar niet mee weg ;)

De doorsnee late metalinstapper snapt het nog steeds niet. Dat eerste nummer (Collapse) waarbij Ludo zich afvroeg of het wel grind is (want zo sloom/slepend/langzaam) is dus wel grind in de Gyra- en Harris-zinne (want klinkt als Industriële Revolutie 1.0).

Maar past niet in de definities van Martijn (altijd blastbeats) en Sebastian RMM (death metal gitaren + hardcore blastbeats (DRI Dirty Rotten LP) = grindcore).
Van Bas en Roger weet ik dat niet, want wat is het grindcore-gevoel?
En Thijs uit zich slechts in mystieke frases ("Chuffed with Morrissound" ???)

― Mic, Sunday, 15 November 2009 03:24 (6 days ago) Permalink

Nou ja, altijd, je kan best langzame passages hebben, een lekkere 'mongolengroove' of zelfs doomy, maar de hoofdmoot is blazen. Daarom zijn die nummers ook zo kort. Lekker veel nummers, want het begin en einde zijn toch het leukst zoals Steven Smegma ooit in een recensie observeerde. Zie Napalm Death's archetypische eerste twee maar ook heel veel wat er na kwam, van LDOH tot Rotten Sound, van PxDx tot Rompeprop, als het langzamer en meer midtempo wordt gaat het heel gauw op death metal lijken.

― Martijn Busink, Sunday, 15 November 2009 08:17 (6 days ago) Permalink

Soms is heel snel trouwens tegelijk heel langzaam btw. Zoals het radarwerk in een gehaktmolen lekker snel doordraait maar de gehakt er liefst zo onsmakelijk mogelijk en langzaam uit sijpelt.

― Martijn Busink, Sunday, 15 November 2009 08:20 (6 days ago) Permalink

gheheh 'mongolengroove' + gehaktmolen :) +10

― Ludo, Sunday, 15 November 2009 10:00 (6 days ago) Permalink

Tijd om eens wat Steven Smegma recensies te lezen. Zang klinkt als een walvis die z'n klapgat geneukt wordt, een bassdrum als een heerlijk doorstotende natte zeugenknor en meer van die juweeltjes.

― Martijn Busink, Sunday, 15 November 2009 12:13 (6 days ago) Permalink

Die zijn niet online te vinden (tenminste niet binnen vijf minuten door mij). De eerste stapel Aardschoks die ik tegenkom zullen aan een studie worden onderworpen.

― Mic, Monday, 16 November 2009 22:10 (5 days ago) Permalink

Ik moet eens wat highlights digitaliseren. :)

― Martijn Busink, Tuesday, 17 November 2009 07:51 (4 days ago) Permalink

hij speelde ook zelf in bandjes zo te zien he?

gisteren bovenaan teletekst 101. Heavy metalband vernielt hotelkamer

(is dat nieuws!?!? ;) )

bleken Noorse matties van Burzum en co te zijn.

― Ludo, Tuesday, 17 November 2009 07:57 (4 days ago) Permalink

Nou 'matties', kweenie, hij heeft wel hun gitarist vermoord enzo ;) Was nog bij Mayhem in de Baroeg twee dagen ervoor, het leken zó'n lieve jongens!

― Chuffed Wiff Morrisound (Thijs), Tuesday, 17 November 2009 10:47 (4 days ago) Permalink

Ja, Steven zat in Rompeprop. Goede band met fijne titels als Vaginal Luftwaffe en een fijn voorbeeld van een mongolengroove in Vulcanic Eskimo.

― Martijn Busink, Tuesday, 17 November 2009 10:53 (4 days ago) Permalink

En btw, heb je Mysteriis Dom Sathanas nog niet behandeld dan?

― Martijn Busink, Tuesday, 17 November 2009 11:03 (4 days ago) Permalink

nop, zat al te spieken of Mayhem voorbij was gekomen of nog zou komen, maar de band komt in deze draad alleen ter sprake toen die keer dat Martijn th naar de radio ging om over dat black metal boek te praten. :)

Nou 'matties', kweenie, hij heeft wel hun gitarist vermoord enzo ;)

act of tough love, weettoch.

― Ludo, Tuesday, 17 November 2009 12:26 (4 days ago) Permalink

Bij nadere inspectie zijn wel meer opmerkelijke ommissies in de lijst. Om bij het begin te beginnen: waar is Venom? Welcome to Hell en Black Metal mag je nog even tussen het rijtje NWOBHM-klassiekers plaatsen, Ludo. Essentieel.

― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Tuesday, 17 November 2009 12:47 (4 days ago) Permalink

Als ik het me goed herinner komt het grind in grindcore van het typische vervorme basgeluid - dus toch die Swansconnectie - en niet van de blastbeats.

― Martijn ter Haar, Tuesday, 17 November 2009 16:28 (4 days ago) Permalink

Maar de Cop-sound hoor ik toch meer terug bij pak 'm beet Selfless dan bij Need to control of Scum. (Al kunnen die Gira-baseffecten natuurlijk nog steeds het verschil maken tussen death en grind). Classificeren uit (en thuis)... altijd lastig.

Ik moet eens wat highlights digitaliseren. :)

Graag! (geen haast)

― Mic, Tuesday, 17 November 2009 23:42 (4 days ago) Permalink

Angel Witch - Angel Witch
En dan zijn we aangekomen bij Sebastian's eerste reeks tips. Een forse lijst, ook nog per subgenre gerangschikt, dus ik ga ze wel wat randomizen om niet wekenlang in pakweg de New Waves Of British Heavy Metal te zitten. Maar daar beginnen we wel met Angel Witch. (Die een Iron Maidentje doen, of Wilco'tje kun je dit jaar zeggen) Door als Angel Witch op Angel Witch het liedje Angel Witch te spelen. Als opener. Het spetterende gitaarmelodietje heeft meteen de broodnodige snelheid. Pingelen maar. Het refrein is wel wat voetbalsupporterig massaal. De main vocalist van dienst is in zijn eentje echter nogal anoniem. Niet zo belangrijk ook hier, het gaat om twinsolo's als in Atlantis. (Eerder hook dan solo trouwens, daarvoor is 't te kort) Drums bulderen goed trouwens, zal een van de vele remasters zijn die ik heb te pakken (er verschenen er een stuk of 3) Mooi hoe White Witch zo rond de 2e minuut wordt opengebroken in een langzaam gestrumd gitaarakkoord. Lolz, de man zingt "Confused" en ik denk eerst 'Computers'. (Past helemaal niet bij deze heksenvriendjes) Sorcerers is een van de betere nummers, melodrama Dio-stijl en ik moet toch terugnemen dat die vocalist wat anoniem is, hij is duidelijk warmgedraaid en doet 't fijn en puike rrrawk-versnelling. (Orgeltje als bonus, beste track van de plaat) Free Man is ook erg aardig, slim opgebouwd en best soulvol. (Overigens nauwelijks metal of hardrock, die laatste dan)

― Ludo, Wednesday, 18 November 2009 20:11 (3 days ago) Permalink

Tijdens de herbeluistering werd ik verrast door hoeveel Angel Witch op momenten op Def Leppard (oude stijl) lijkt; wat ook komt doordat hun zanger wel wat van Joe Elliot weg heeft.

Indertijd werd Angel Witch door de Engelse pers met de grond gelijk gemaakt. De band zou teveel van anderen afkijken. (Ik weet niet meer wat de Nederlandse pers ervan vond; niets waarschijnlijk: Aardschok bestond nog niet). Maar het was eerder dat alle bands op dat moment uit dezelfde bestanddelen een eigen stijl probeerden te creeren. Kenmerken die door veel bands zijn medeontwikkeld, worden nu gezien als typisch voor slechts enkele bands. Uiteraard de bands die in het spotlicht zijn blijven staan, zoals Iron Maiden. Paralex, Weapon, Hollow Ground, Sledgehammer, Trespass, Vardis, Praying Mantis, de lijst is eindeloos en vergeten.

De naam Angel Witch, de hoes en de songtitels doen duisternis vermoeden, maar - zoals je zelf ook al hebt opgemerkt, Ludo - de muziek is poppy en opgewekt. Hardrockers waren in die tijd stevig tegen popmuziek, met name disco. Metal zou veel dieper zijn, echte muziek. Hardrockisme. En dat terwijl simpel pakkende popsongs juist ook het stijlelement van de NWOBHM was. Tegenstanders van metal wijzen graag op het kinderachtige evil aspect van de muziek, terwijl de meeste NWOBHM-bands een kruistocht in spijkerjack voerden, zingend over bier, meisjes (die er niet waren) en een uitzichtloze baan. Het was (en is) muziek om op positieve wijze stress mee te verwerken. Vuist omhoog en massaal meebleren die refreinen, zonder de zorgen van morgen.

Mooie tijden.

― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Thursday, 19 November 2009 04:53 (2 days ago) Permalink

Die een Iron Maidentje doen

Ah, een Motörheadje noemden wij dat altijd.

― Willems, Thursday, 19 November 2009 10:16 (2 days ago) Permalink

waren die nog wat eerder? wie zou sowieso de eerste zijn geweest, ach vast wel een bandje in de sixties.

― Ludo, Thursday, 19 November 2009 10:18 (2 days ago) Permalink

― Chuffed Wiff Morrisound (Thijs), Thursday, 19 November 2009 10:34 (2 days ago) Permalink

― Rick Buur (keeskist), Thursday, 19 November 2009 12:11 (2 days ago) Permalink

― clismo, Thursday, 19 November 2009 19:45 (2 days ago) Permalink

Klasse shot van die drummer en zijn wrede kit, ook. Coole Burlingtons trouwens.

― Chuffed Wiff Morrisound (Thijs), Thursday, 19 November 2009 19:53 (2 days ago) Permalink