Stond er eigenlijk een metalplaat in die Nederpop 50 uit de laatste OOR.. Heb 'm nu niet bij de hand, maar ik vermoed van niet.. Terwijl Gorefest en Textures en vast nog wel wat anderen toch internationaal ook vrij bekend zijn...
Martijn th verwonderde zich n.a.v. dit artikel (http://blogs.guardian.co.uk/music/2007/12/why_is_metal_still_ignored_by.html ) al op zijn weblog over het ontbreken van metal in eindlijsten, terwijl het toch in 't verlengde van rock ligt. Misschien is het probleem dat je het gewoon niet op de achtergrond kan draaien? Het is niet te ontlopen en je hoeft maar 1 huisgenoot te hebben die 't niet trekt en de sfeer is eraan.. Denk ik.
Maar goed ik weet verder geen klap van metal en mijn genre zal het echt niet worden (als wattige muziek liefhebber)
Desalniettemin.. dump hier je 2 (we zijn streng) onmisbare metal-favorieten. Ik ben benieuwd. (Ook een truc om de lurkers uit de winterslaap te trekken, althans een poging)
― Ludo, Saturday, 19 January 2008 15:15 (2 years ago) Permalink
The Gathering op 24, Pestilence (met de verkeerde plaat, maar toch) op 50, en ook nog <i>Persona Non Grata</i> op 35, geen slecht score. Laat ik de open deuren maar even intrappen, zijn we daar ook meteen vanaf (en ook daadwerkelijk mijn 2 topfavorieten):
Metallica <i>Master Of Puppets</i> Slayer <i>Reign In Blood</i>
― Hiram, Saturday, 19 January 2008 15:34 (2 years ago) Permalink
Gorefest noch Textures boeien mij. Ik had juist erg veel metal in m'n lijst dit jaar, goed jaar dus imo. Maar dat metal miskend wordt hoort er wat mij betreft gewoon bij.
Twee... dat gaat echt niet hoor. :P
Slayer - Reign In Blood (tja, het is nou eenmaal zo) At The Gates - Slaughter Of The Soul (op en top Göteborg en die zieke stem van Tompa en die supercatchy leads, verslavend) Oxiplegatz - Sidereal Journey (ex-At The Gates die de oude black metal avant-la-lettre into space neemt met de verleidelijke stem van Sarah Svensson als bonus) Peste Noire - FolkFuck Folie (middeleeuws, primitief melancholiek met een superzieke strot) Morbid Angel - Formulas Fatal To The Flesh (over andere dimensies gesproken, geen David Vincent meer met z'n catchy liedjes over Satan maar Trey Azagthoth helemaal los) Meshuggah - Catch Thirtythree (meest volwassen, volgens velen de nu-metal hoek in gedacht maar eigenlijk volstrekt op zichzelf staand waar ook termen als 'polyritmiek' totaal irrelevant zijn geworden) Deathspell Omega - FAS – Ite, Maledicti, In Ignem Aeternum (Gregoriaanse psychedelica meets manisch hakwerk) Autopsy - Mental Funeral (gitarriffs als beenderzagen, leads als deliria, drums als schoenendozen en een door en door gore strot, death metal die verrot klinkt, zoals dat hoort) Pig Destroyer - Terrifyer (druk op play en je wordt een draaikolk van riffs en blastbeats ingezogen, met teksten van literaire allure) Mercyful Fate - Don't Break The Oath (een authentieke kerkersound, een sfeer om te snijden) Darkthrone - Transylvanian Hunger (niet helemaal geslaagd in het strippen van alles wat mooi is, enkel As Flittermice As Satans Spys is daar helemaal in geslaagd: alles lelijk. Het titelnummer heeft echter toch gewoon een verslavende en dus stiekem best wel mooie riff) Judas Priest - Painkiller (HEAVY METAL!!!!) Burzum - Hvis Lyset Tar Oss (melancholiek, ziek en riekend naar naaldwoud en sneeuw) Yngwie J. Malmsteen's Rising Force - n/t (jaja, Rainbow enzo hebben het allemaal al gedaan, maar Yngwie doet het SNELLER! En hij heeft Jens Johansson als opponent in waanzinnige duels) ARK Burn The Sun (verantwoorde power metal, met de beste zanger in metal: Jorn Lande)
En zo kan ik nog wel ff doorgaan. 8)
― Martijn Busink, Saturday, 19 January 2008 15:37 (2 years ago) Permalink
dan kies ik 2 andere, nog niet eerder genoemde platen. moeilijk want zooooveel verschillende stijlen. deze hebben bij mij, vroegah, wel wat losgemaakt en zijn inmiddels wel mini-klassiekers denk ik
Pantera - Vulgar Display of Power Obituary - Slowly We Rot
― rizzx, Saturday, 19 January 2008 16:23 (2 years ago) Permalink
Laat dat 'mini' maar weg, twee platen waarvan ik me nog precies herinner wanneer en waar ik ze voor 't eerst hoorde. Ik vind World Demise inmiddels wel beter dan Slowly We Rot.
― Hiram, Saturday, 19 January 2008 16:34 (2 years ago) Permalink
Agent Steele- Unstoppable Force Carnivore - Retaliation
Eind vorig jaar met andere ouwe mannen naar het concert van Carnivore in 013 geweest. Met stip binnen in mijn slechtste-concerten-ooit top 5. Ik dacht dat Peter Steele er bij T.O.N. gewoon geen zin meer in had, maar nu ben ik toch gaan twijfelen. De zenuwentrekjes in zijn gezicht, het vergeten van driekwart van de tekst en de helft van de baslijnen. De man is op.
― clismo, Saturday, 19 January 2008 17:17 (2 years ago) Permalink
Volgende week in "Rock!" bij de NPS "Heavy Metal, van Black Sabbath tot Metallica", oftewel verTop2000agogoing en stoppen nét als het leuk wordt.
― Martijn Busink, Saturday, 19 January 2008 17:24 (2 years ago) Permalink
Nee, 't is zelfs nog erger (van de website van Het Uur van de Wolf): "Als het niet meer sneller kan, wordt de klank juist ‘verdiept’ tot een zwaar en duister geluid, herkenbaar in de huidige sound van Metallica."
Amai.
― Hiram, Saturday, 19 January 2008 17:51 (2 years ago) Permalink
Niet meer sneller... lol
― Martijn Busink, Saturday, 19 January 2008 19:16 (2 years ago) Permalink
pffffaaaaarrgggghhhh
― rizzx, Saturday, 19 January 2008 19:53 (2 years ago) Permalink
hihi, ik kwam er trouwens op (amongst other things) omdat Wikipedia dus dat Reign in Blood Featured Article had gemaakt. Was overigens een vrij saai artikel wat met name over dat Mengele-nummer ging. Maar ik zal 'm eens binnenhalen. En Pantera altijd ook wel een toffe naam gevonden, er zat ooit in '99 ofzo een heel stoer dik meisje bij me in de klas dat altijd met Pantera shirts rondliep.
― Ludo, Saturday, 19 January 2008 20:04 (2 years ago) Permalink
Tsja, Reign In Blood dus, het eerst gebod nietwaar, mag ik dan wel even South of Heaven daarna noemen, kakt op het laatst weliswaar in maar toch.
Qua Metallica ben ik altijd een ...And Justice For All man geweest. Oh twee zei je? Nou, Iron Maiden - Life After Death..."this is not to do when a bird shits on you" TANATADTANDANATADATANDAN!!!
― OMC, Saturday, 19 January 2008 20:46 (2 years ago) Permalink
Ik zeg: God Machine: Home en Godflesh: Wake
― ragruijters, Saturday, 19 January 2008 23:14 (2 years ago) Permalink
gvd, net een hele lijst klassiekers opgelepelt met bb-code erbij, gooit ilx een foutmelding erin. alles weg. eikels.
maar goed, nu even snel en zonder bb-code:
als ik er maar twee mag (kan toch ook niet, ludo!) metallica - ride the lightning death - the sound of perseverance verder eigenlijk alles van death en de eerste vier van metallica.
slayer - reign in blood suicidal tendencies - how will i laugh tomorrow... megadeth - rust in peace the haunted - the dead eye paradise lost - gothic voivod - nothingface prong - beg to differ autopsy - severed survival obituary - cause of death hellhammer - apocalyptic raids morbid angel - altars of madness pestilence - consuming impulse cynic - focus nocturnus - the key death angel - act III vicious rumors - digital dictator psychotic waltz - a social grace dream theater - images & words testament - the legacy de eerste vier van queensrijche de eerste zes van iron maiden
― bas, Saturday, 19 January 2008 23:16 (2 years ago) Permalink
Yep, da's de goeie Pestilence. Kan me héél goed vinden in Bas' lijstje (maar heb je die Vicious Rumours recentelijk nog gedraaid? Ik toevallig wel, dat viel tegen zeg...). Wacht, ik schud er ook nog 'n paar los:
Kreator - Pleasure To Kill Dark Angel - Leave Scars Saxon - The Eagle Has Landed Repulsion - Horrified Immortal - Sons Of Northern Darkness Emperor - In The Nightside Eclipse Anaal Nathrakh - Eschaton King's X - Dogman Anthrax - Spreading The Disease Vader - Litany S.O.D. - Speak English Or Die
― Hiram, Saturday, 19 January 2008 23:55 (2 years ago) Permalink
De op één na beste Metallica, heel dicht achter MOP, is trouwens Garage Days Re-revisited, of eigenlijk beter nog Garage Inc. minus de helft van disc 1.
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 00:04 (2 years ago) Permalink
Concur, aangaande Garage Days Re-revisited, toen onproduceren wél werkte.
En ook concur aangaande Horrified, The Key en Consvming Impvlse hoewel ik zelfs Spheres met terugwerkende kracht ben gaan waarderen. Wellicht met Focus zo vers in het geheugen (en die gezamelijke tour) stak het toch wat bleekjes af, maar het is toch gewoon een erg goede plaat. Samen met Focus is Sol Niger Within van Fredrik Thordendal's Special Defects de beste jazz/metal fusie ooit.
― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 00:33 (2 years ago) Permalink
ik vind al die bandnamen en plaattitels al zo fijn. ("Pleasure to Kill, Spreading the Disease, Slaughter of the Soul") :D
― Ludo, Sunday, 20 January 2008 08:09 (2 years ago) Permalink
@ ragruijters: the god machine is natuurlijk geweldig (een van mijn favorieten ooit) maar kan ik moeilijk als metal beschouwen. wat het dan wel is weet ik ook niet. er zijn trouwens ontzettend veel zeer goede platen 'op het randje van metal' te vinden. burning time van last crack is ook al zo fantastisch.
@ hiram: vicious rumors inderdaad pas geleden nog beluisterd, en het is waarschijnlijk meer nostalgie dan wat anders. maar het blijft een speciale band, met heerlijk gitaarwerk en een goede zanger. en het is de eerste band die ik ooit live zag op dynamo open air. onuitwisbare indruk was dat.
― bas, Sunday, 20 January 2008 09:50 (2 years ago) Permalink
zie je, ben ik er nog een vergeten door dat gedoe met ilx:
entombed - left hand path
niet te missen, ludo, niet te missen.
― bas, Sunday, 20 January 2008 09:55 (2 years ago) Permalink
Hear, hear! Minstens zo indrukwekkend als Slowly We Rot, destijds in ieder geval. Volgende week in het Patronaat :)
Garage Days Re-revisited, toen onproduceren wél werkte
Not Very Produced By Metallica, uh-huh... Het blijft jammer van die handvol missers op Garage Inc., "Turn The Page" is toch wel Metallica op 't allerdiepste dieptepunt.
@bas: Ja, ik weet ook nog dat ik dat jaar (1990) vooral voor Vicious Rumors ging, maar compleet werd overdonderd door Trouble. Mijn eerste keer was het jaar ervoor (speciaal voor ludo: Holy Moses! Savatage! Sacred Reich! Forbidden Evil! Uh... Sleeze Beez?)
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 11:27 (2 years ago) Permalink
Dus: Savatage - Hall Of The Mountain King Trouble - Manic Depression En, niet te vergeten: Van Halen - I Ik kan trouwens geen definitieve Black Sabbath aanwijzen, iemand? Ben benieuwd naar Mountain Goat John Darnielle's 33 1/3 over Master Of Reality; het schijnt een roman te zijn geworden, een beetje à la de Meat Is Murder editie dus (zie hier).
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 11:45 (2 years ago) Permalink
Ik kan trouwens geen definitieve Black Sabbath aanwijzen, iemand?
IV
― OMC, Sunday, 20 January 2008 12:04 (2 years ago) Permalink
Jammer dat het een roman is geworden. Mede omdat mijn favoriet Master Of Reality is.
Het eerste album, opent natuurlijk subliem met de titel- en naamtrack, maar kant twee is teveel gepiel.
Paranoid heeft ook zo'n onevenwichtige verdeling. Kant een bestaat uit louter supertracks ,waar kant twee niet aan kan tippen.
En op Vol. 4begint het verval al langzaam in te treden.
Master Of Reality is lekker in evenwicht met alleen maar goede nummers. De hoes is ook cool. (Niet voor niks gekopieerd door 1000 Homo Djs) Maar waarschijnlijk is het gewoon mijn favoriet omdat ik die als eerste kocht bij de Free Record Shop (zo'n NEMS-plaat voor 5 gulden) en urenlang heb zitten draaien op mijn zolderkamertje terwijl ik de naar de hoes staarde en de teksten probeerde te begrijpen. Misschien komt daar ook wel mijn vinylfetisjisme vandan.
― clismo, Sunday, 20 January 2008 12:13 (2 years ago) Permalink
jahaa, trouble was geweldig die dag! maar dat was de hele dag, want ga maar na: vicious rumors, trouble, sepultura, sacred reich, death angel.
trouble blijf ik moeite mee hebben om ze echt onder metal te plaatsen, is voor mij toch een soort van proto-stoner-seventies-groove-hippierock ;-). overweldigend intro toen met r.i.p. op dynamo trouwens. beste trouble album voor mij blijft de titelloze voorganger van manic frustration.
qua black sabbath ga ik toch altijd weer voor master of reality.
― bas, Sunday, 20 January 2008 12:17 (2 years ago) Permalink
Ik neig ook naar Vol.4 of MOR, ja. Maar Sabbath Bloody Sabbath en de Dio Years zijn ook de bom... De Meat Is Murder 33 1/3 was trouwens erg geslaagd en Darnielle kan wel erg onderhoudend schrijven getuige zijn Decibel-column en zijn webzijde, dus ik zie het toch wel zitten, clismo.
(Manic Depression = Manic Frustration, ja)
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:23 (2 years ago) Permalink
De Meat Is Murder 33 1/3 was trouwens erg geslaagd en Darnielle kan wel erg onderhoudend schrijven getuige zijn Decibel-column en zijn webzijde, dus ik zie het toch wel zitten, clismo.
Hij staat op sowieso op mijn verlanglijstje, dus ik hoop het!
― clismo, Sunday, 20 January 2008 12:27 (2 years ago) Permalink
Trouble in de Melkweg vorig jaar was overigens een bescheiden drama. Een vieze dikke kortharige Eric Wagner was te bezopen om zonder hulp van de Marshall-stacks overeind te blijven en verliet geregeld het podium voor een braakintermezzo, zo leek het. De drummer was wel een spektakel, leek zo uit Skid Row weggelopen maar bezat geen greintje muzikaliteit. Hij bracht me wel op een idee door zijn extra floortom half onder zijn hihat/ links naast z'n bassdrum... Maar het gitaarwerk bleef gelukkig overeind in de chaos en daar gaat het om hè.
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:38 (2 years ago) Permalink
En het gescoorde oversized t-shirt met klassieke logo (de derde) was ook een fijne pleister op de wond :)
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:42 (2 years ago) Permalink
ik zie nu al dat deze draad een jazz-draad achterna gaat, waarmee ik als ik zou willen tot 2067 jazz-platen kon luisteren :)
― Ludo, Sunday, 20 January 2008 12:44 (2 years ago) Permalink
Tyr of misschien The Headless Cross. 8)
Die roemruchte eerste vier hebben altijd een paar sterke krakers maar ook een heleboel gepiel en ander oninteressants, onevenwichtigheid troef.
Bij Trouble vind het toch erg moeilijk kiezen tussen Manic Frustration en de voorganger, die toch meer doom is... bijkans hippievrij. De knallende energie van Manic Frustration is echter ook wat waard.
Garage Inc. heb ik nooit gehoord... ik ga m'n 12" zo weer eens opzetten, dat wel. :)
― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 12:46 (2 years ago) Permalink
Manic Frustration wint vanwege "Come Touch The Sky", da's heel simpel :)
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:49 (2 years ago) Permalink
nee joh, trouble wegens "all is forgiven" :)
― bas, Sunday, 20 January 2008 12:57 (2 years ago) Permalink
Ha, multi-panel just listened "Altar Of Sacrifice"...
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 12:58 (2 years ago) Permalink
Jesus saves is voorlopig mijn favoriet. Ik wil meer breaks. grrrrom.
― Ludo, Sunday, 20 January 2008 13:02 (2 years ago) Permalink
Weer voor het eerst Reign In Blood mogen horen, ik zou er mij rechterarm voor geven... en, "Jesus Saves", good call (al is "Altar Of Sacrifice" natuurlijk siamese tweelingbroer, samen het hoogtepunt van de plaat).
― Hiram, Sunday, 20 January 2008 13:18 (2 years ago) Permalink
Ik wil meer breaks.
Dan moe je mathcore gaan luisteren. :P
― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 13:20 (2 years ago) Permalink
Die laatste minuut van Postmortem natuurlijk!
― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 13:21 (2 years ago) Permalink
Bonustracks, schandalig! Ze hadden die cd gewoon moeten volpersen met die locked groove van het vinyl.
― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 13:23 (2 years ago) Permalink
Slayer - Seasons in the Abyss Omdat ik duister slepende Slayer toch het beste vind.
Megadeth - Rust in Peace Marty Friedman vs. Dave Mutaine
Taake - ...Doedskvad Hellnorsk svarmetal! De ultieme tremolo-picking plaat
Soundgarden - Badmotorfinger Dé synthese van Black Sabbath, Sonic Youth en Jesus Lizard
Entombed - Wolverine Blues De apotheose van de rot 'n' roll
Dio - Holy Diver Resistance is futile: je gáát meegalmen met de idiote teksten over draken en regenbogen
― Martijn ter Haar, Sunday, 20 January 2008 14:41 (2 years ago) Permalink
Ik vind Wolverine Blues wat steriel, die plaat met de sound van Uprising en dan had ie perfect geweest.
Maar eigenlijk is het misschien zelfs Clandestine, destijds ook door mij miskend, maar uiteindelijk toch gewoon geweldig.
― Martijn Busink, Sunday, 20 January 2008 15:26 (2 years ago) Permalink
zo: ludo, tijd voor een tussenstand! wat heb je al geluisterd, wat vind je er van, kun je er iets mee; van die dingen.
(*u aangeboden door de cursusleiders metal voor beginners en gevorderden*)
― bas, Wednesday, 23 January 2008 11:58 (2 years ago) Permalink
De nieuwe Meshuggah kon mijn eerder aangegeven 'essential' wel eens van de troon gaan stoten...
― Martijn Busink, Thursday, 24 January 2008 11:02 (2 years ago) Permalink
Rainbow-Rainbow raising
Ronnie james Dio met ritchie blackmore toen hij nog niet terug naar de muzikale middeleeuwen terug was, is tamelijk goed....beetje bombastisch.
En de eerste Iron maiden....nog zonder bruce Dickinson....punkerige zang...
― jack-the -tripper, Saturday, 26 January 2008 11:08 (2 years ago) Permalink
heel goed, ik word graag op de vingers gekeken ;)
dit wordt wel een LANG project (da's geen enkel probleem) maar het tempo is als volgt.. ik haal de platen een voor een binnen. luister ze een paar keer.. en op naar de volgende (de andere krijgen een plek in een Onvermijdelijke Metal map)
ik zit nu nog bij plaat #2 Master of Puppets. Maar komt niet echt langs het imago en de stem van die zanger. (Ik heb trouwens wel een of andere softe Metallica single, met Marianne Faithfull, in mijn bezit) anyway..
beste nummer van die klassieker van Slayer is trouwens Piece by Piece. THE ONLY WAY TO EXIT! :)
― Ludo, Saturday, 26 January 2008 15:20 (2 years ago) Permalink
Welk imago van die zanger?
― Martijn Busink, Saturday, 26 January 2008 15:45 (2 years ago) Permalink
Tip: Focus op het imago van de bassist :) En "The Memory Remains" is misschien wel soft (OMC: "Ouwe wijven gemompel!") maar wel zo'n beetje het beste nummer uit de Load-tijd.
― Hiram, Saturday, 26 January 2008 18:16 (2 years ago) Permalink
Ik schaar mij achter OMC in deze.
De ballads zijn nog het best te pruimen, van Load.
― Martijn Busink, Saturday, 26 January 2008 18:34 (2 years ago) Permalink
Die markt van Load hadden ze gewoon aan hun homies van C.O.C. over moeten laten, die doen dat veel beter.
En met het ontvallen van Cliff is er iets verloren gegaan in Metallica, iets in het gevoel voor harmonie, ondanks dat Hetfield/Ulrich altijd met alle credits voor zich namen.
― Martijn Busink, Saturday, 26 January 2008 18:37 (2 years ago) Permalink
"Die markt van Load hadden ze gewoon aan hun homies van C.O.C. over moeten laten, die doen dat veel beter."
Mwoh. Gemiddeld geldt dat wel, maar ik mag bijvoorbeeld 'The House Jack Built' en 'The Outlaw Torn' graag horen (dat laatste nummer doet me altijd denken aan de geniale liveuitvoering van 'Mistreated' van Coverdale-tijd Deep Purple.)
― Martijn ter Haar, Saturday, 26 January 2008 19:01 (2 years ago) Permalink
― clismo, Sunday, 21 February 2010 10:56 (6 months ago) Permalink
Beroemde headbangers...
― Mic, Sunday, 21 February 2010 12:45 (6 months ago) Permalink
Apocrypha - The Forgotten ScrollZat een beetje tegen deze plaat aan te hikken. Steeds als ik 'm binnenhaalde via Soulseek bleek 't een of andere kloterige vinyl-rip (hopelijk niet steeds van dezelfde user ;) ). Is ie zo obscuur? Nu dan wat beluisterbaars gevonden al klinkt het nog altijd wat dof of juist galmend, als dat samen kan gaan. Rondneuzen op Wikipedia heeft weinig zin, want er bestaat alleen een Nederlandse pagina, terwijl de band toch Amerikaans is. (En die pagina geeft niet meer dan bezetting + discografie) Musicmeter dan maar.. (Want de tracklist ontbreekt ook nog, was ik nog even vergeten te vermelden) Daar staan er wel een paar, maar niet deze. Gottegot. Google to the rescue. Fredianelli (de gitarist) blijkt de hele boel gratis online te hebben gepleurd. Zal ie de rechten wel nooit volledig aan Shrapnel hebben verpatst (de geinteresseerden spoeden zich: http://www.tonyfredianelli.com/discography/apocrypha.htm) Zanger Steve Ploicca heeft het vibrato, zonder iel te worden, dat is ook wel 'ns fijn, een beetje een dronken rafelrandje wel eigenlijk, ik hoor Dio na een whiskeyvat ook wel zo Riding In The Night zingen, het commercieelste nummer van de plaat. Holy Wars (Only Lock The Door) doet er qua tempo een lekker tandje bij. En een lekker wild einde. Waren die Shrapnels niet van het shredden (dat zou qua naam leuk passen) Dan was het intro van Fall of The Crest zeker een contractuele verplichting. :) De zanger begint inmiddels als een maffe circusdirecteur te klinken. In Tablet of Destiny (de ware shredder) houdt ie zijn mond. (Al zijn de orgels, jawel, nog altijd kermis) Drums lijken wat hobbelig, maar aan 't end mag ie lekker vooruit rammen en dat gaat beter. Ik begin een patroon te ontdekken wat Look In The Sun vind ik ook alleen leuk in het massief rockende stoner einde. Hooo, daar zijn ze, de akoestische snaren in de slottrack (Broken Dream, wat anders) Snare in de kelder opgenomen. So many nights, I cried alooooo-o-o-o-one. Another night, another broken dream. (Another night with youuuu da's dan wel weer een originele wending) Ze volgen verder 't boekje, hebben het net niet helemaal, maar ze doen hun uiterste best. :)
― Ludo, Wednesday, 3 March 2010 20:17 (6 months ago) Permalink
Aan de ene kant waren al die Shrapnelbandjes natuurlijk een pot nat, maar wie zijn oren te luisteren legde kon de kenmerkende gitaarstijl van de verschillende gitaristen onderscheiden. In dit geval: Tony Fredianelli. Verder had de band een ietwat massief, log geluid, zonder per se langzaam te zijn, wat me altijd zeer heeft aangesproken. Gekoppeld aan meezingrefreintjes natuurlijk (want Shrapnel eigen). Dit debuut heeft nog wat schaafwerk nodig - The Eyes Of Time is een tandje beter - doch blijft de moeite waard. Derde plaat Area 54 is het vermeende meesterwerk, maar mij te commercieel.
The Forgotten Scroll is nooit op CD verschenen, naar mijn weten; wat de vinylrips verklaard. Shrapnel loopt nogal achter wat dat aangaat. Zo wacht ik ook nog steeds op Under the Spell van Hexx. Echter, vorig jaar is zomaar vanuit het niets Chastain's Ruler of the Wasteland (ook in je lijst) op CD verschenen. Bijna 25 jaar na uitgave. Er is dus nog hoop.
― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Thursday, 4 March 2010 01:10 (5 months ago) Permalink
Oh ja, Hexx, zat daar niet iemand van Autopsy in?
― Martijn Busink, Thursday, 4 March 2010 08:04 (5 months ago) Permalink
Ik meen dat Abscess enkele Hexx en Autopsy leden deelde. Hexx was een beetje stuurloos groepje, dat per plaat naar een ander genre hopte. Tweede plaat Under the Spell is vreselijk zwanger van onheil. Metal met zwarte wolken erboven, tegen de storm instuwend op weg naar veiligheid. Maar ik geloof dat ik de enige ben die dat hoort. Je hebt zo van die platen, waarvan niemand anders het briljante hoort.
― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Thursday, 4 March 2010 23:06 (5 months ago) Permalink
Ik heb Under The Spell en die death metal plaat met Clint Bower (van Abscess/the Ravenous/Eatmyfuk, idd) gedownd, twee verschillende bands.
Moet even wat meer horen om er wat zinnigs over te zeggen.
― Martijn Busink, Thursday, 4 March 2010 23:16 (5 months ago) Permalink
Cyclone - Brutal DestructionHadden we al Belgen gehad in deze serie. Ik meen van niet. (80% zal sowieso wel Amerikaans of Brits zijn geweest) Behalve die Zwitsers van kom hoe heten ze ook alweer.Maar goed, Belgen nu dan. 100 bonuspunten voor het feit dat dit trash-metal plaatje een half uur duurt. Niet dat het slecht is, maar dat zijn de speellengten die dit soort muziek nodig heeft. Als dit de band is (en ik geloof het wel) krijg ik ineens zin in een Broodje Warm Vlees of een Broodje Bakpao:
Brutal Destruction begint met een vrij sloom instrumentaal intro, en gaat dan aardig verder met Long To Hell, dat een mooi kick drum stamp-passage heeft. De zanger is acceptabel, klinkt als iemand met een punk achtergrond, zijn screams zijn wel een beetje naar/eng. In Fall Under His Command hinnikt ie vrolijk aan het begin (en zet 't later helemaal op een lachen) Jammer dat na de vette snelle solo, de terugkeer van de riff niet echt uit de speakers knalt. De drums beginnen wat te wankelen, de maatsoort was onderling niet helemaal goed afgestemd, of de fills waren gewoon te moeilijk voor de arme jongen. Lachen in The Call Of Steel. KWUSJ de iron wheel. Accentje! (Fighting the fatal klinkt later meer als Fighting the feel) Hier (terug in Steel dus) heeft de drummer zijn zaakjes ineens wel op orde. Gewoon meer van het voetenwerk. Al probeert hij in In The Grip Of Evil wel leuke jazzy roffels erdoor te moffelen. Ambitieus! De melodie lijkt wel wat op die van Teenage Mutant Hero Turtles, gheh. (Die zouden metal ook wel waarderen denk ik) (En heette hun baas/die rat geen Shredder!) Mijn favoriete nummer. In de eind-break (1 minuut voor het einde) maakt de zanger een sissend geluidje alsof ie een bierflesje opentrekt. "Ah!" Merkwaardig, Take Thy Breath komt ineens veel helderder door. Sessie uit een andere studio, of iets van mijn mp3's. Een remaster misschien. Night falls and I'm here, now you feel fear! Qua melodie bijna atonaal trouwens op een fijne avant-gardistische sik manier. Vervolgens is Incest Love ineens Heideroosjes. Wat gebeurt hier allemaal. Chaos reigns :)
― Ludo, Tuesday, 16 March 2010 20:14 (5 months ago) Permalink
plaatje staat op blogspot http://3.bp.blogspot.com/_JM4vNPUyNRA/RkxgpbkLD_I/AAAAAAAAAMk/g5DAwqtF_4g/s1600-h/1110_photo.jpg
― Ludo, Tuesday, 16 March 2010 20:15 (5 months ago) Permalink
daar zou je toch best naar moeten kunnen deeplinken
nee.. hm.
Yep, dat is zeker de band. Stoere mannen.
De plaat werd nogal lauw ontvangen indertijd. Cliche titel, cliche hoes, cliche geluid. En dit na veelbelovende demos. De band verweet het de platenmij: over de hoes hadden ze niets te zeggen, de titel The Destructive Brutality werd zonder hun weten veranderd in Brutal Destruction, en de tamme productie, tja...
Wat mij altijd in de plaat heeft aangesproken is dat het juist allemaal zo volgens de regels van de kunst is. Dit is een schoolvoorbeeld van hoe thrash anno 1985 klonk. Vrijwel ieder cliche van het genre komt erop voor. Het enige dat ontbreekt is een voorkeur voor radioactief afval (maar ik heb de teksten nooit bestudeerd, dus wieweet zit ook dat er wel in).
Voor mij is de plaat met de jaren alleen maar sterker geworden. Pas een jaar of drie geleden verscheen ie op CD, en het vinyl had ik al minstens twintig jaar niet meer in huis. Het was daarmee een vrijwel nieuwe kennismaking. En die beviel. Zoals dat gaat in de muziek, worden bandjes die op de grote namen achterlopen in hun eigen tijd niet gewaardeerd (been there, done that). Maar jaren later, als je de kennis niet meer helder hebt van wat in oktober 1984 origineel was maar in februari 1985 alweer ruimschoots achterhaald, komt het in de zoektocht naar meer heerlijk binnendenderen. Menig B-bandje spint hier tegenwoordig garen bij.
― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Wednesday, 17 March 2010 01:12 (5 months ago) Permalink
:)
hij moest er gewoon in
― Ludo, Wednesday, 17 March 2010 07:57 (5 months ago) Permalink
Zeg drumnerds, zijn de drums op Covenant getriggered denken jullie? En op welke andere platen klinkt Sandoval redelijk tot zeer naturel?
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 16:59 (4 months ago) Permalink
het meest naturel klinkt-ie op world downfall van terrorizer. beste grindcore plaat die ik ken, nog steeds kippevel bij 'dead shall rise'. verder ben ik morbid angel na blessed are the sick wat uit het oog verloren; op die plaat en altars of madness is volgens mij niets getriggerd, en was het toendertijd zeker de snelste drummer die ik kende. pete 'commando' sandoval speelde tijdens repetities altijd met extra gewicht om de enkels, zodat hij tijdens optredens nog meer snelheid kon ontwikkelen.
― bas, Friday, 9 April 2010 18:16 (4 months ago) Permalink
Grappig, Blessed Are The Sick klinkt naar mijn oren juist vreselijk digitaal, was samen met On The Seventh Day… van Master mijn definitieve Morrisound afknapper.
Terrorizer dan ook maar weer 'ns opzetten, vond ik ook altijd wat vlakjes.
En dan heb ik het puur over de productie, want verder allemaal hele dikke shit natuurlijk. :)
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 18:33 (4 months ago) Permalink
is wel al weer jaren geleden dat ik blessed goed heb beluisterd, toch weer eens doen dan.
― bas, Friday, 9 April 2010 18:35 (4 months ago) Permalink
En ik bedoel niet noodzakelijkerwijs quantizeren, veel mensen lijken dat als een synoniem van triggeren te zien. ;)
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 18:50 (4 months ago) Permalink
Zeg drumnerds
Voel me eigenlijk niet aangesproken, maar euh, grappig, ik draaide van de week toevallig nog Heretic. Het fijne van Sandoval is dat je hem altijd kunt horen *werken*, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Gene Hoglan, die ook zonder hulpmiddelen al akelig mooi vlak en machinaal kon spelen, alsof het totaal geen moeite kost (ook dat is een 'naturelle' stijl). Bij Sandoval maakt het (mij) eigenlijk niet uit of hij nou met of zonder triggers speelt (wat trouwens nog wat anders is dan de boel ook qua timing helemaal strak trekken met protools oid); zijn licht chaotische Latijns-Amerikaanse manier van spelen blijft altijd herkenbaar en werkt fantastisch in de combinatie met de gitaarstijl van Azagthtoth. Maar waarom wil je het eigenlijk weten?
xpost ;)
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:00 (4 months ago) Permalink
Slecht nieuws trouwens: Sandoval doet niet mee op de nieuwe Morbid Angel vanwege de lange revalidatie na een rugoperatie :(
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:02 (4 months ago) Permalink
(wat trouwens nog wat anders is dan de boel ook qua timing helemaal strak trekken met protools oid)
Dat zeg ik. :)
Anyway, World Downfall staat nu op en idd, dat klinkt als gemic'd, meer nog dan Covenant.
Ik wil het weten omdat ik iemand ken die niet naar Covenant kan luisteren vanwege de triggers maar Altars of Madness prijst. Volgens mij is die juist wel getriggerd en klinken ze sowieso meer naturel op Covenant.
En dan luister ik en vind ik het toch nog wel moeilijk te zeggen, want er zitten natuurlijk wel effecten als reverb op.
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 19:17 (4 months ago) Permalink
… en een beetje discunerden is nooit verkeerd, vond het geen nieuw draadje waard. :)
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 19:23 (4 months ago) Permalink
Precies, triggers schmiggers, het gaat om het totale productieplaatje. Voor mijn gevoel horen triggers gewoon bij Sandoval, en is het hartstikke leuk om 'm ermee te horen worstelen :)
Vandaar ook die 'xpost + knipoog'.
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:26 (4 months ago) Permalink
wat is een trigger dan? (heb een de ja vu gevoel, als het is dat als je 1 op je bass drum tikt je er 36 hoort dan vind ik 't wel fout)
quantizen weet ik wel, krijg ik altijd interessante resultaten mee als ik zelf iets inspeel in mijn muzieksoftware en het dan goed laat trekken (ik zal wel permanent totaal uit de maat spelen)
― Ludo, Friday, 9 April 2010 19:28 (4 months ago) Permalink
Ben geen kenner, maar: Triggeren is een trucje om m.b.v. samples (die worden 'getriggerd' door een aanslag op een drumvel) alle slagen even hard te laten klinken. Dynamisch gelijk trekken dus, niet qua timing.
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:31 (4 months ago) Permalink
En je moet dus inderdaad wel alle slagen (het razende tempo) zelf kunnen maken in principe, althans, zo wordt het bij metaldrums vooral gebruikt.
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:32 (4 months ago) Permalink
Oh, ik interpreteerde xpost altijd als 'off topic', maar even geurbandictionaried en inmiddels op de hoogte. :D
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 19:32 (4 months ago) Permalink
ahh. dat valt wel rockistisch gezien wel mee, want je moet je kit dan op zijn minst toch nog aaien elke keer als je het geluid wil horen. (zou wel een grappige filmpje rond te maken moeten zijn met een drummer die heel subtiel (met van die brushes wellicht) zijn electronische kit "streelt" en dat er dan ondertussen blastbeats klinken.
― Ludo, Friday, 9 April 2010 19:33 (4 months ago) Permalink
Denk ik. Ik ben een kuntriedrummert, dus kijk wie't er praat ;)
xpost
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:34 (4 months ago) Permalink
xxpost, zelfs ;)
Signaal van 't vel 'triggered' inderdaad de sample. Of die allemaal even hard zijn is een keuze (volgens mij tenminste wel, aanslaggevoeligheid lijkt me een aannemelijke feature), maar voor de luie drummer een voordehandliggende.
Scheelt je stemmen en mic-en en je kunt idd net doen of je goed kan blasten.
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 19:35 (4 months ago) Permalink
'Triggert' dan toch ook. Als we toch aan 't nerden zijn.
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 19:36 (4 months ago) Permalink
Had deze volgens mij al eens gepost, maar hier sandoval live én geïsoleerd in actie. Zo te zien speelt hij z'n dubbele kick op z'n pannenkoekens (nee, echt!), dus RRLL ipv RLRL:
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:38 (4 months ago) Permalink
Het grote voordeel van triggeren voor extreme metaldrummers is trws: minder grote bewegingen = minder afstand = minder tijd = meer snelheid zonder verlies van volume.
― Thijs, Friday, 9 April 2010 19:41 (4 months ago) Permalink
Die drummer van Exodus heeft ook die pannediddles in z'n voeten toch?
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 20:18 (4 months ago) Permalink
Draai nu die plaat van Master en toch ook best lekker. M'n ouwe plaatjes op m'n 'nieuwe' boxen (vorig jaar van m'n broer overgenomen), is sowieso wel een belevenis. Daarvoor al die jaren die ouwe death metal alleen maar over m'n ouwe speakerset gehoord.
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 20:20 (4 months ago) Permalink
Ja, het is op zich een bekende alternatieve techniek, maar wel eentje die juist extra baat heeft bij triggers, omdat het met twee slagen achterelkaar met dezelfde ledemaat helemaal moeilijk is om een gelijk volume te behalen.
― Thijs, Friday, 9 April 2010 20:26 (4 months ago) Permalink
Net zoals veel R&B het effect van te veel autotune als een bewust stijlkenmerk gebruikt, zo wordt gebruiken sommige deathmetal- en vooral deathcorebands het onnatuurlijke koekblikgeluid dat getriggerde snaredrums kan kenmerken nu expres. Live is het bijvoorbeeld bij Carnifex nog sterker dan in deze video:
― Martijn ter Haar, Friday, 9 April 2010 20:36 (4 months ago) Permalink
Goede vergelijking idd, en op die manier gebruikt is het ook best een vermakelijk trucje op z'n tijd. Het wachten is alleen wel op het deathcore equivalent van Trey Azagthoth, tot die tijd blijft het hangen op gimmicknivo.
― Thijs, Friday, 9 April 2010 20:49 (4 months ago) Permalink
Ik zie al voor ik op 'play' druk dat die band niet deugt. :)
― Martijn Busink, Friday, 9 April 2010 21:01 (4 months ago) Permalink
damn, wist niet dat die pannekoekensmanier bestond (geen echte drumnerd dus ;), ik beheers dat niet eens met mijn dominante been, laat staan met beide benen. indrukwekkend om te zien die sandoval video, bijna surrealistisch zo zonder bandgeluid. en het is toch een mens want er zijn dynamiekverschillen in zijn snare-aanslag op blastspeed ;)
― bas, Friday, 9 April 2010 21:34 (4 months ago) Permalink
bijna surrealistisch zo zonder bandgeluid
Ja, cool hè. Beetje karaoke ook, ik zit toch de hele tijd stiekum van z'n "weak aside... our lord won't tolerate.... wwrrrrrggh DOMINATE!"
― Thijs, Friday, 9 April 2010 21:41 (4 months ago) Permalink
vanmorgen blessed opgezet, en die klinkt nogal vlak, heel anders dan in mijn herinnering. muzikaal nog steeds even goed, maar het geluid knalt nergens, en die basdrums zijn volgens mij idd getriggerd.
― bas, Saturday, 10 April 2010 12:15 (4 months ago) Permalink
(dit is gewoon ff het algemene 'ijzerdraad' hoor ;) )
― Martijn Busink, Sunday, 2 May 2010 21:18 (4 months ago) Permalink
Allemaal een kaarsje voor Ronnie James Dio opsteken jongens, gaat niet goed met 'm :(
― Thijs, Sunday, 16 May 2010 10:33 (3 months ago) Permalink
R.I.P. Ronnie James Dio (1942-2010)
― Thijs, Sunday, 16 May 2010 20:08 (3 months ago) Permalink
Joh...hoe dat zo?
― OMC, Sunday, 16 May 2010 20:13 (3 months ago) Permalink
Maagkanker: http://www.ronniejamesdio.com/ Ugh, ben er goed ziek van :'(
― Thijs, Sunday, 16 May 2010 20:19 (3 months ago) Permalink
RIP als kleinste toch de grootste.
― Ludo, Monday, 17 May 2010 09:15 (3 months ago) Permalink
Ongelofelijk. En hij leek nog zo vitaal een maand geleden, tijdens de een of andere award uitreiking. Het ga je goed kerel.
Grijpen we dit verlies aan voor een serie artikelen op de site a la Metallica en Black Sabbath? De kleine meneers oeuvre is er groot en divers genoeg voor. Een rock'n'roll verleden, Elf, Rainbow, Love is All, Sabbath, Dio, Hear'n'Aid... En hij heeft de wereld met een hoogtepunt verlaten (Heaven and Hell).
― Sebastian (Royal Mermaid Mover), Monday, 17 May 2010 13:25 (3 months ago) Permalink